คบกันแฟนมาได้ปีกว่าแล้วค่ะ เราคบกันบนคำกำจัดความที่ว่า จะไม่นึกถึงอนาคต ไม่ว่าจะเป็นเรื่องดีหรือไม่ดี
(หมายถึงคิดไกลไปจนเป็นคนสุดท้ายและเรื่องเลิก) คือทุกอย่างอยู่กับปัจจุบัน ซึ่งเป็นข้อตกลงที่ดี
แฟนมีแฟนมาเยอะค่ะ เป็นการคบแบบเด็กๆไม่ได้จริงจัง ทุกคนโดนบังคับให้เป็นฝ่ายบอกเลิกจากการกระทำของแฟน หลังจากเป็นแฟนกันได้ไม่นาน เค้าก็เล่าถึงวีรกรรมแย่ๆในอดีต สรุปได้ว่าเป็นการเก็บแต้ม แต่ล่ะคนมีเวลาไม่นานเค้าก็จะห่างๆแล้วอีกฝ่ายก็จะเป็นฝ่ายบอกเลิก เค้ากล้าเล่าว่าในตอนแรกก็คิดแบบนั้นกับเรา เรารับไม่ได้ โกรธเพราะเค้าเป็นแฟนคนแรก แต่เค้าบอกว่าที่เค้ากล้าบอกเพราะเค้าจะไม่ทำแบบนั้น จะลองจริงจังดูเพราะก็โตขึ้นแล้วและเราน่าจะไปกันได้สวย เราจึงถือว่าเป็นคนแรกที่เค้าจริงจังด้วย เราเข้ากันได้ดี แฟนอยู่ในระดับดีแต่ไม่ได้ดีที่สุด เสียแต่เวลาทะเลาะเค้ามักจะพูดคำแย่ๆออกมา
วันนึงเค้าโกรธเพราะเข้าใจว่าเรายังชอบคนที่เคยแอบชอบ เค้าบอกกับเราว่า ถ้าจะไปก็ไป หาใหม่ได้ จะไม่ยื้อด้วย
เราพยายามคิดว่าเป็นเพราะความโกรธ เลยไม่อยากเอามาคิดมากอะไร เราบอกกับเค้าว่ามาคุยดีแล้ว จะได้ช่วยกันแก้ปัญหาหลายปัญหาถึงแม้จะแย่แค่ไหน ถ้าเค้ามาเล่าหรือเราเล่า ถึงจะทำให้ทะเลาะกันก็ยังดีกว่าหายไปแล้วเกิดอะไรที่แย่กว่าการทะเลาะ
จนไม่นานมานี่ เราต้องย้ายไปที่อื่น ความห่าง ความเหงาทำให้เรางอแงมากขึ้น เค้าก็ยังปกติเหมือนเดิม จนช่วงที่ผ่านมา เราไม่ได้คุยกันเท่าไหร่ ปกติเราจะโกรธ จะคิดถึง มันกลายเป็นเราไม่รู้สึกอะไร รู้สึกชิน เรารู้สึกได้ว่าเรากำลังไม่โอเค เลยตัดสินใจโทรไป บอกเค้าว่าเรากำลังชิน เรายังรักแต่กลัวว่าสักวันจะไม่รู้สึกอะไรไปเลย เราเลยเตือนเค้า บอกว่าถ้าเราไปจะรู้สึก เค้าบอกมาเสียงปกติว่า ไม่อ่ะ เราเงียบ ช็อคเพราะปกติเค้าจะพูดแบบนี้เฉพาะเวลาโกรธเรื่องเกี่ยวกับมีคนอื่น แบบถ้ามีคนใหม่ก็คือไปเลย นี้กลายเป็นจะไม่ยื้อไม่รู้สึกถ้าเกิดจะไปจริงๆขึ้นมาไม่ว่าเพราะอะไร เราเงียบ พูดไปว่า แกไม่ได้รักเรา เค้าบอกแค่เพราะไม่ค่อยได้คุยกันนี่น่ะ ไม่ได้แปลว่าไม่รัก ยังรักอยู่ จากนั้นก็พยายามกลับไปคุยเรื่องที่ไม่ค่อยคุยกัน ..ปัญหาเลยจบลงที่ตกลงว่าให้เค้าช่วยรักษาเราด้วย
แต่เรากลับมานึกเรื่องที่เค้าจะไม่เสียดาย คล้ายกับว่าถ้าทนได้ก็อยู่ ถ้าทนไม่ได้ก็ไป
จากที่คิดว่าเค้าจริงจังกลับเริ่มลังเลว่าเราจะกลายไปเป็นแบบคนเก่าๆรึเปล่า?
วันต่อมากลายเป็นว่าเค้าคุยมากขึ้น เทคแคร์ คุยเล่นกันมากที่สุดเท่าที่แฟนที่คบกันทางไกลจะทำได้
เรารู้สึกโอเคขึ้น เริ่มแฮปปี้และหาอะไรเล่นมากกว่าวันก่อนๆ
เราเลยนึกให้กำลังใจตัวเองว่า เค้ากำลังพยายามรักษาและอยากให้เราอยู่ เพราะถ้าเค้าไม่แคร์จริงๆก็คงจะทำตัวเหมือนเดิม ไม่พยายามปรับปรุงอะไร หลายครั้งก่อนๆเวลาเราโกรธ เค้สจะทำเนียนๆง้อเรา เราก็แอบสงสัยว่านี่เค้าก็ไม่ได้อยากเสียเราไป ดูรักเราดี ก็ขัดๆกับคำพูดอยู่บ้าง แต่บอกตามตรงว่ามองไม่เห็นอนาคตกับคนๆนี้เลย ทุกอย่างอยู่กับปัจจุบันจริงๆค่ะ แต่เราคงจะเสียใจมากแน่ๆถ้าวันนึงเกิดอะไรขึ้นมา ในใจเราขอแค่ให้เค้าจำเราไว้ ไม่ลืมเราแล้วก็กล้าพอที่จะบอกคนอื่นว่าเราคือคนที่เค้าเคยจริงจังด้วย เราไม่อยากเป็นแบบคนเก่าๆของเค้าค่ะเพราะพวกเค้าแทบจะไม่อยู่ในความทรงจำแฟนเลย
ยาวไปนิดแต่ขอมาระบายหน่อยน่ะค่ะเพราะไม่อยากเอาเรื่องนี้ของแฟนไปเล่าให้เพื่อนสนิทฟังค่ะ ไม่อยากให้เพื่อนมองเค้าในแง่ร้ายเพราะเมื่อก่อนเพื่อนไม่ค่อยถูกชะตากับแฟนเราเท่าไหร่ แต่ตอนนี้เพื่อนรู้สึกสนิทแล้วก็มองแฟนด้านบวกแล้วค่ะ ใครอยากให้กำลังใจหรือความคิดเห็นก็บอกได้ค่ะ คือที่เอามาตั้งกระทู้เพราะไม่มีที่ระบาย ไม่รู้ว่าจะตั้งชื่อกระทู้ว่าอะไรด้วยซ้ำค่ะ
ขอแค่ระบายปัญหาจากความคิดของตัวเองค่ะ
(หมายถึงคิดไกลไปจนเป็นคนสุดท้ายและเรื่องเลิก) คือทุกอย่างอยู่กับปัจจุบัน ซึ่งเป็นข้อตกลงที่ดี
แฟนมีแฟนมาเยอะค่ะ เป็นการคบแบบเด็กๆไม่ได้จริงจัง ทุกคนโดนบังคับให้เป็นฝ่ายบอกเลิกจากการกระทำของแฟน หลังจากเป็นแฟนกันได้ไม่นาน เค้าก็เล่าถึงวีรกรรมแย่ๆในอดีต สรุปได้ว่าเป็นการเก็บแต้ม แต่ล่ะคนมีเวลาไม่นานเค้าก็จะห่างๆแล้วอีกฝ่ายก็จะเป็นฝ่ายบอกเลิก เค้ากล้าเล่าว่าในตอนแรกก็คิดแบบนั้นกับเรา เรารับไม่ได้ โกรธเพราะเค้าเป็นแฟนคนแรก แต่เค้าบอกว่าที่เค้ากล้าบอกเพราะเค้าจะไม่ทำแบบนั้น จะลองจริงจังดูเพราะก็โตขึ้นแล้วและเราน่าจะไปกันได้สวย เราจึงถือว่าเป็นคนแรกที่เค้าจริงจังด้วย เราเข้ากันได้ดี แฟนอยู่ในระดับดีแต่ไม่ได้ดีที่สุด เสียแต่เวลาทะเลาะเค้ามักจะพูดคำแย่ๆออกมา
วันนึงเค้าโกรธเพราะเข้าใจว่าเรายังชอบคนที่เคยแอบชอบ เค้าบอกกับเราว่า ถ้าจะไปก็ไป หาใหม่ได้ จะไม่ยื้อด้วย
เราพยายามคิดว่าเป็นเพราะความโกรธ เลยไม่อยากเอามาคิดมากอะไร เราบอกกับเค้าว่ามาคุยดีแล้ว จะได้ช่วยกันแก้ปัญหาหลายปัญหาถึงแม้จะแย่แค่ไหน ถ้าเค้ามาเล่าหรือเราเล่า ถึงจะทำให้ทะเลาะกันก็ยังดีกว่าหายไปแล้วเกิดอะไรที่แย่กว่าการทะเลาะ
จนไม่นานมานี่ เราต้องย้ายไปที่อื่น ความห่าง ความเหงาทำให้เรางอแงมากขึ้น เค้าก็ยังปกติเหมือนเดิม จนช่วงที่ผ่านมา เราไม่ได้คุยกันเท่าไหร่ ปกติเราจะโกรธ จะคิดถึง มันกลายเป็นเราไม่รู้สึกอะไร รู้สึกชิน เรารู้สึกได้ว่าเรากำลังไม่โอเค เลยตัดสินใจโทรไป บอกเค้าว่าเรากำลังชิน เรายังรักแต่กลัวว่าสักวันจะไม่รู้สึกอะไรไปเลย เราเลยเตือนเค้า บอกว่าถ้าเราไปจะรู้สึก เค้าบอกมาเสียงปกติว่า ไม่อ่ะ เราเงียบ ช็อคเพราะปกติเค้าจะพูดแบบนี้เฉพาะเวลาโกรธเรื่องเกี่ยวกับมีคนอื่น แบบถ้ามีคนใหม่ก็คือไปเลย นี้กลายเป็นจะไม่ยื้อไม่รู้สึกถ้าเกิดจะไปจริงๆขึ้นมาไม่ว่าเพราะอะไร เราเงียบ พูดไปว่า แกไม่ได้รักเรา เค้าบอกแค่เพราะไม่ค่อยได้คุยกันนี่น่ะ ไม่ได้แปลว่าไม่รัก ยังรักอยู่ จากนั้นก็พยายามกลับไปคุยเรื่องที่ไม่ค่อยคุยกัน ..ปัญหาเลยจบลงที่ตกลงว่าให้เค้าช่วยรักษาเราด้วย
แต่เรากลับมานึกเรื่องที่เค้าจะไม่เสียดาย คล้ายกับว่าถ้าทนได้ก็อยู่ ถ้าทนไม่ได้ก็ไป
จากที่คิดว่าเค้าจริงจังกลับเริ่มลังเลว่าเราจะกลายไปเป็นแบบคนเก่าๆรึเปล่า?
วันต่อมากลายเป็นว่าเค้าคุยมากขึ้น เทคแคร์ คุยเล่นกันมากที่สุดเท่าที่แฟนที่คบกันทางไกลจะทำได้
เรารู้สึกโอเคขึ้น เริ่มแฮปปี้และหาอะไรเล่นมากกว่าวันก่อนๆ
เราเลยนึกให้กำลังใจตัวเองว่า เค้ากำลังพยายามรักษาและอยากให้เราอยู่ เพราะถ้าเค้าไม่แคร์จริงๆก็คงจะทำตัวเหมือนเดิม ไม่พยายามปรับปรุงอะไร หลายครั้งก่อนๆเวลาเราโกรธ เค้สจะทำเนียนๆง้อเรา เราก็แอบสงสัยว่านี่เค้าก็ไม่ได้อยากเสียเราไป ดูรักเราดี ก็ขัดๆกับคำพูดอยู่บ้าง แต่บอกตามตรงว่ามองไม่เห็นอนาคตกับคนๆนี้เลย ทุกอย่างอยู่กับปัจจุบันจริงๆค่ะ แต่เราคงจะเสียใจมากแน่ๆถ้าวันนึงเกิดอะไรขึ้นมา ในใจเราขอแค่ให้เค้าจำเราไว้ ไม่ลืมเราแล้วก็กล้าพอที่จะบอกคนอื่นว่าเราคือคนที่เค้าเคยจริงจังด้วย เราไม่อยากเป็นแบบคนเก่าๆของเค้าค่ะเพราะพวกเค้าแทบจะไม่อยู่ในความทรงจำแฟนเลย
ยาวไปนิดแต่ขอมาระบายหน่อยน่ะค่ะเพราะไม่อยากเอาเรื่องนี้ของแฟนไปเล่าให้เพื่อนสนิทฟังค่ะ ไม่อยากให้เพื่อนมองเค้าในแง่ร้ายเพราะเมื่อก่อนเพื่อนไม่ค่อยถูกชะตากับแฟนเราเท่าไหร่ แต่ตอนนี้เพื่อนรู้สึกสนิทแล้วก็มองแฟนด้านบวกแล้วค่ะ ใครอยากให้กำลังใจหรือความคิดเห็นก็บอกได้ค่ะ คือที่เอามาตั้งกระทู้เพราะไม่มีที่ระบาย ไม่รู้ว่าจะตั้งชื่อกระทู้ว่าอะไรด้วยซ้ำค่ะ