สวัสดีค่ะ
ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่ากระทู้นี้เป็นกระทู้เกี่ยวกับคนที่กำลังแอบรักเพื่อนอยู่
คือตอนนี้เรากำลังแอบชอบเพื่อนตัวเองอยู่ ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่
เริ่มจากตอนแรกที่ย้ายห้องมารวมกัน คือตอนนั้นอยู่ม.1บังเอิญว่าต้องมาอยู่กลุ่มวิทย์ด้วยกันแล้วมันเป็นคนขี้กวน
แบบกวนจนน่ารำคาญ ครูสอนอยู่ก็ทำอะไรแปลกๆเช่นทำเสียงดังจนทำให้กลุ่มโนหักคะแนนอยู่บ่อยๆ คือตอนนั้นเราคิดเสมอว่าโคตรโชคร้ายเลยที่ได้มันมาอยู่ด้วยแบบเกลียดมันอ่ะไม่ชอบขี้หน้า พอขึ้นม.2มาครูให้เลือกกลุ่มใหม่เรานี่วิ่งหนีมันเลยพยายามทุกวิธทางเพื่อที่จะไม่ได้อยู่กลุ่มเดียวกัน
แต่กลังจากขึ้นมาม.2มันก็เริ่มปล่อนไปมีนิสัยโตขึ้นดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมีน้ำใจกับเพื่อนแต่ก็มีบางครั้งที่ยังหลุดนิสัยเดิม
แต่มันก็ถือว่าดีก็เดิมเวลาที่เราขอให้ช่วยอะไรมันก็จะช่วยตลอดจนเราปลื้มมั้ง
วันนั้นครูแจ้งว่าจะนำตัวแทนนักเรียนไปเข้าค่ายซึ่งเราประมาณวาเป็นเตงของห้องครูเลยขอความคิดเห็นกับเราว่าจพพาใครไปบ้างเราก็ตอบไม่ลังเลเลยว่า......(ชื่อมัน)แต่ก็ต้องผิดหวังเพราะมันมีธุระเลยไปไม่ได้ตอนม.2ก็ยังไม่ได้คิดไรนะแค่ปลื้มเฉยๆ
พอใกล้ปิดเทอมตอนม.2ก็มีการเลือกตั้งประธานนักเรียนซึ่งเรก็ลง มันก็ลง ใจเราอยากได้มันมาร่วมทีมนะแต่ทีมเรามันเต็มแล้ว
แล้วผลคะแนนก็ปรากฏเราได้ตำแหน่งประธานนักเรียน เราเลยจัดมันมาอยู่ในสภานักเรียนด้วย ตอนม.2ไม่มีอะไรมากเรื่องมันมาเกิดขึ้นตอนม.3
เรากับมันเริ่มสนิทกันมากขึ้นเพราะเวลาทำงานกลุ่มก็มักได้อยู่ด้วยกันตลอดเกือบทุกงาน คุยกันมากขึ้นใกล้ชิกันมากขึ้นจนเพื่อนในห้องแอบสังเกตุว่าพวกเราคบกันอยู่หรือเปล่า เราก็ไม่รู้หรอกทีแรกว่าเราชอบมันหรือเปล่าจนวันนึง มันมาขอยืมโทรศัพท์เราเข้าเฟสเพราะมีธระด่วนเราเลยให้ยืม
ไม่นานมันก็เอามาคืน
เราก็ไม่ได้คิดอะไรมาก
แต่อยู่โทรศัพท์มันก็ดังเหมือนมีการแจ้งเตือนข้อความเฟสบุ๊คเราเลยเอาดูแล้ว ปรากฏว่ามันยังไม่ล็อกเอาท์
ด้วยความเผือกที่มีอยู่เราเลยกดเข้าไปดู ตอนนั้นแหละเราอารมณ์เสียมากหลังจากได้อ่านข้อความที่มันคุยกับผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งเรารู้ดีว่าผู้หญิงคนนี้เป็นแฟนเก่ามันเหตุผลที่เราโมโหน่ะหรอเพราะเรารู้ว่าผู้หญิงคนนั้นมีแฟนใหม่ไปแล้วแต่ยังมาพูดกับเพื่อนเราเป็นเชิงให้ความหวังแบบเคืองมากแต่ก็ต้องเก็บไว้ในใจ
(เดี๋ยวมาต่อนะ)
ควรบอกออกไปหรือถอยออกมาดี????????????????
ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่ากระทู้นี้เป็นกระทู้เกี่ยวกับคนที่กำลังแอบรักเพื่อนอยู่
คือตอนนี้เรากำลังแอบชอบเพื่อนตัวเองอยู่ ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่
เริ่มจากตอนแรกที่ย้ายห้องมารวมกัน คือตอนนั้นอยู่ม.1บังเอิญว่าต้องมาอยู่กลุ่มวิทย์ด้วยกันแล้วมันเป็นคนขี้กวน
แบบกวนจนน่ารำคาญ ครูสอนอยู่ก็ทำอะไรแปลกๆเช่นทำเสียงดังจนทำให้กลุ่มโนหักคะแนนอยู่บ่อยๆ คือตอนนั้นเราคิดเสมอว่าโคตรโชคร้ายเลยที่ได้มันมาอยู่ด้วยแบบเกลียดมันอ่ะไม่ชอบขี้หน้า พอขึ้นม.2มาครูให้เลือกกลุ่มใหม่เรานี่วิ่งหนีมันเลยพยายามทุกวิธทางเพื่อที่จะไม่ได้อยู่กลุ่มเดียวกัน
แต่กลังจากขึ้นมาม.2มันก็เริ่มปล่อนไปมีนิสัยโตขึ้นดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมีน้ำใจกับเพื่อนแต่ก็มีบางครั้งที่ยังหลุดนิสัยเดิม
แต่มันก็ถือว่าดีก็เดิมเวลาที่เราขอให้ช่วยอะไรมันก็จะช่วยตลอดจนเราปลื้มมั้ง
วันนั้นครูแจ้งว่าจะนำตัวแทนนักเรียนไปเข้าค่ายซึ่งเราประมาณวาเป็นเตงของห้องครูเลยขอความคิดเห็นกับเราว่าจพพาใครไปบ้างเราก็ตอบไม่ลังเลเลยว่า......(ชื่อมัน)แต่ก็ต้องผิดหวังเพราะมันมีธุระเลยไปไม่ได้ตอนม.2ก็ยังไม่ได้คิดไรนะแค่ปลื้มเฉยๆ
พอใกล้ปิดเทอมตอนม.2ก็มีการเลือกตั้งประธานนักเรียนซึ่งเรก็ลง มันก็ลง ใจเราอยากได้มันมาร่วมทีมนะแต่ทีมเรามันเต็มแล้ว
แล้วผลคะแนนก็ปรากฏเราได้ตำแหน่งประธานนักเรียน เราเลยจัดมันมาอยู่ในสภานักเรียนด้วย ตอนม.2ไม่มีอะไรมากเรื่องมันมาเกิดขึ้นตอนม.3
เรากับมันเริ่มสนิทกันมากขึ้นเพราะเวลาทำงานกลุ่มก็มักได้อยู่ด้วยกันตลอดเกือบทุกงาน คุยกันมากขึ้นใกล้ชิกันมากขึ้นจนเพื่อนในห้องแอบสังเกตุว่าพวกเราคบกันอยู่หรือเปล่า เราก็ไม่รู้หรอกทีแรกว่าเราชอบมันหรือเปล่าจนวันนึง มันมาขอยืมโทรศัพท์เราเข้าเฟสเพราะมีธระด่วนเราเลยให้ยืม
ไม่นานมันก็เอามาคืน
เราก็ไม่ได้คิดอะไรมาก
แต่อยู่โทรศัพท์มันก็ดังเหมือนมีการแจ้งเตือนข้อความเฟสบุ๊คเราเลยเอาดูแล้ว ปรากฏว่ามันยังไม่ล็อกเอาท์
ด้วยความเผือกที่มีอยู่เราเลยกดเข้าไปดู ตอนนั้นแหละเราอารมณ์เสียมากหลังจากได้อ่านข้อความที่มันคุยกับผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งเรารู้ดีว่าผู้หญิงคนนี้เป็นแฟนเก่ามันเหตุผลที่เราโมโหน่ะหรอเพราะเรารู้ว่าผู้หญิงคนนั้นมีแฟนใหม่ไปแล้วแต่ยังมาพูดกับเพื่อนเราเป็นเชิงให้ความหวังแบบเคืองมากแต่ก็ต้องเก็บไว้ในใจ
(เดี๋ยวมาต่อนะ)