แวะมาแขร์ความรู้สึกค่ะ อยากบอกว่ารักแม่สุดๆเลยค่ะ ถ้าไม่ท้องเองคงไม่เข้าใจความรู้สึกนี้แน่ๆเลยค่ะ ผ่านเรื่องมากมายตั้งแต่เริ่มตั้งท้อง เริ่มจากเมื่อหลายเดือนที่ผ่านมา ลืมกินยาครึ่งเดือนคิดว่าไม่เป็นไรหรอกกินยามาหลายปีไม่ท้องง่ายๆหรอก แต่คิดผิดค่ะท้องค่ะ ช่วงนั้นเราตกงาน แฟนก็ตกงาน แย่สุดๆไม่มีแม้เงินจะไปฝากครรภ์ คิดนะว่าจะเอาเด็กออก แต่แฟนบอกไม่ต้องเอาออก เราก็เลยไปฝากครรภ์ฟรีที่โรงพยาบาลรัฐ แฟนก็พยายามหางานในที่สุดก็ได้งาน ส่วนเราทำแกงขายแต่ก็ขาดทุนและท้องด้วยทำคนเดียวเหนื่อย แฟนได้งานไกลบ้านเป็นงานโรงงาน ต้องย้ายที่อยู่ เพราะขี่มอไซค์ไปกลับไม่ไหวเราก็ตามไปอยู่ห้องเช่าด้วย ช่วงที่อยู่ห้องเช่าเดือนนึงตั้งแต่วีนที่สองที่เข้าอยู่มีอาการนอนไม่หลับๆวันละชั่วโมง ในที่สุดล้มป่วยลง เข้าโรงพยาบาล หมอบอกให้นอนสองคืน(ปอดติดเชื้อ) อยากบอกว่าป่วยตอนท้องเป็นอะไรที่ทรมานสุดๆเลยยาก็กินไม่ได้ แต่นอนที่โรงพยาบาลปกติค่ะไม่มีอาการนอนไม่หลับ พออีกวันนึงแฟนมาเยี่ยมแล้วบอกข่าวร้ายว่าโรงงานไม่ให้ผ่านโปร (เพิ่งสองเดือนเองมันประเมินและทั้งๆที่ไม่เคยขาดงานหยุดงานทำโอทุกวัน )สรุปมันรับไปช่วยงานแค่ช่วงโอทีเยอะ วันนั้นแฟนขนของกลับมาบ้านบอกเลิกห้องเช่า พอตอนเย็นเราได้ออกจากโรงพยาบาลก็กลับมาอยู่บ้าน ไม่มีอาการนอนไม่หลับหายใจไม่ออกแบบห้องเช่านั้น แต่อาการไอยังอยู้เพราะกินยาไม่ได้ ช่วงนี้มีอาการปวดซี่โครงขาวมากหน้าท้องแข็งมาก เจ็บทรมาน พยายามไม่คิดมากด้วยเพราะแฟนก็ตกงานอีกและอีกไม่กี่เดิอนจะคลอดไม่มีเงินค่าคลอด เราพยายามถามร้านขายของแถวบ้านเห็นรับคนงานแต่เขาปฎิเสธไม่รับเพราะเราท้อง (แย่สุดไม่มีที่ไหนให้โอกาสคนท้องที่กำลังหมดหนทาง)แฟนก็วิ่งหางานทุกวันสมัครหลายที่ ช่วงนี้เงินกำลังหมดมีพี่ๆในเฟสสงสารส่งตังค์มาให้บ้างเห็นเรากินแต่มาม่ากัวเด็กในท้องขาดสารอาหาร ซึ้งใจมากมิตรภาพในเฟสบุ๊ค ช่วงนี้ยังมีอาการไอและท้องแข็ง คงต้องให้หมอตรวจแล้วค่ะ อาการแย่ๆ สุดท้ายนี้อยากบอกว่ารักแม่ เพราะเริ่มเข้าใจว่าแม่ต้องลำบากอุ้มท้องขนาดไหนกว่าเราจะคลอดออกมา และกว่าจะเลี้ยงเราให้โต สุดๆค่ะเจอทั้งปัญหาสุขภาพและปัญหาชีวิต
แชร์ความรู้สึกของคนกำลังจะเป็นแม่ค่ะ