ผมจะบอกว่าหน้าเขาผมก็ไม่เคยเห็นนะครับส่วนรายละเอียดต่าง ๆ ลองอ่าน ๆ ดูนะครับมันอธิบายยากพอสมควร
เรื่องของผมมีอยู่ว่า มีผู้หญิงคนนึงเข้ามาในชีวิตผม ซึ่งผมก็รู้จักจากเพื่อนอีกทีนึงผมไม่ค่อยจะเข้าหาใครก่อนยกเว้นเพื่อนหรือคนรู้จัก ผู้หญิงคนนี้เป็นแฟนเก่าของผมตั้งแต่ผมจำความได้น่าจะ ม.1 - ม.2 ได้ครับผมจำได้ว่าเกิดจากการทะเลาะกันเรื่องใดเรื่องหนึ่งแล้วเธอก็หายไป ม.3 - ม.4 (จำไม่ถูกครับ) เขาปรากฏตัวในเฟสอีกครั้งนึงโดยการแอดเฟสผมมา ผลที่เกิดขึ้นคือแปลกใจครับ ผมก็เริ่มจากการทักทายประมาณว่า หายไปไหนมา สบายดีรึเปล่า หลังจากนั้นก็คุยกันปกติครับแล้วก็คืนดีกันได้ยังไงไม่รู้นะครับจำไม่ได้แล้วก็เลิกกันครับหลังจากนั้นเธอก็หายไปอีก แต่จุดเริ่มต้นครั้งใหม่ของผมก็คือเธอกลับมาปรากฏตัวอีกครั้งนึง เหมือนเดิมครับเราคุยกันไปคุยกันมานานพอสมควรก่อนที่ผมจะพิมพ์ขอคืนดีไปในช่องแชทเล็ก ๆ แล้วผลที่ได้คือได้การตอบรับมาครับ ก็รักวัยรุ่นนี่แหละครับตามโลกปัจจุบันคือ คบ ๆ เลิก ๆ อยู่หลายรอบ ผมว่าเป็นเพราะผมติดเพื่อน/ติดเกมส์/ไม่มีเวลาให้/คุยกับผู้หญิงคนอื่น เยอะอยู่นะครับ เขาก็เลยทนไม่ไหวบอกเลิกผมไปมั้ง แต่ครั้งสุดท้ายผมก็ขอโอกาศเขาแก้ตัวนะ ซึ่งผมว่ามันยากมากที่คน ๆ นึงจะได้รับโอกาศถึง 4 ครั้งติด ๆ กัน แล้วผมก็ยอมเปลี่ยนตัวเองครับผมยอมเสียตัวของตัวเองไปเยอะเลยทีเดียว เพราะ ผมคิดว่าผมควรจะหยุด ๆ ที่ใครสักคน แล้วผมก็เลือกแล้วครับ ผมจะหยุดที่คน ๆ นี้ ซึ่งมันยากมากกับการเปลี่ยนนิสัยตัวเองเพื่อคน ๆ นึงแต่ผมก็ยอมเพราะผมคิดว่าถ้าผมไม่เปลี่ยนเธอคงทนผมไม่ไหวอีกเหมือนเคย ผมคบกับเธออยู่ 7 เดือนครับ ปกติซึ่งถ้าไม่มีเธอเข้ามาในเฟสผมก็จะแบบเป็นมนุษย์โพส เช่น โสด โสดเว้ย
ไลค์ทัก ไลค์จีบ จนกว่าจะได้แฟน แต่พอมีเธอเข้ามาผมก็คิดว่าผมมีเขาคนเดียวก็พอแล้ว ซึ่งปกติผู้หญิงทักมาก็จะคุยแบบเหมือนเพื่อนสนิทเลยทีเดียว
แต่ตลอดเวลา 7 เดือนนั้น ผู้หญิงทักมาผมจะหยิ่งใส่ทันที เขาถามมา ก็จะส่งสติกเกอร์ใส่อย่างเดียว 7 เดือนของผมนั้นผมมีความสุขมากครับผมเหมือนมีอะไรมาเติมเต็มส่วนหนึ่งของชีวิตเลยทีเดียว แต่ความรักของผมมันไม่ได้ดีอย่างที่ผมคิดไว้น่ะสิ ผมไม่เคยเห็นหน้าเธอจริง ๆ เลยสักครั้งนะครับ
ซึ่งเพื่อนผมก็ถามว่า อยู่ได้ไง ไม่เจอหน้าเขา ไม่กลัวหรอว่าเขาเป็นเฟสปลอม ซึ่งก็จริงของเพื่อนผมนะ ลักษณะที่เขาคุยมากับผมก็แบบทำนอง พ่อ-แม่ กีดกัดอะครับในช่วงแรก ๆ แต่มีก็ไม่ใช่ปัญหาครับ ช่วงหลัง ๆ ผมลอง ๆ พิมพ์ไปว่า
(ผม) A : เฟสไทม์ได้ไหม ? ไปหาได้ไหม ? โทรหาได้ไหม ? (ทำนองนี้นะครับ)
B : ป๊าบอกว่า (เขาเรียกพ่อตัวเองแทนว่าป๊านะครับ) 1.ถ้าเฟสไทม์ก็จะไม่ได้มาหา 2.ถ้ามาหาก็ไม่ได้เฟสไทม์ 3.โทรนี่ไม่ได้เลย(่ช่วงแรก ๆ ตอน ม.1 ม.2 เคยโทรคุยนะครับ แต่ไม่รู้ว่าทำไมตอนนี้ไม่ได้)
ในช่วงที่พิมพ์ไปน่าจะเป็นเดือนที่ 4-5 นะครับ ผมก็แบบ OMG เลยทีเดียว อะไรมันจะขนาดนั้น แต่ความคิดผมก็เลือกที่จะตอบข้อ 1 ครับ ผมว่าการคุยผ่านวิดิโอมันก็ไม่แย่นะ แต่มันไม่ชัดเจนพอ ซึ่งการเตรียมตัวของผมก็เริ่มจากการเก็บเงินครับ แน่นอนว่าต้องไปหาให้ได้แน่ ๆ แต่แล้วก็เกิดเหตุการที่รุนแรงเลยทีเดียว แน่นอนครับการทะเลาะ เธอมีเพื่อนอยู่คนนึงเป็นผู้ชายครับ (เป็นแฟนเก่า) เวลาคุยเรื่องอะไรบ้างอย่างไป เธอจะพิมพ์ชื่อเพื่อนผู้ชายคนนั้นมา ด้วย แน่นอนครับหึงมากแต่ไม่ออกอาการ แต่ก็ไม่อะไร เวลาเขาไปไหนผมก็จะถามว่าไปกับใคร เขาก็จะพิมพ์ชื่อผู้ชายคนนั้นมาแทบทุกสถานที่ จากตอนแรกไม่อะไรมาถีงจุดนี้ผมก็แบบออกอาการครับประมาณว่า ทำไมต้องมัน อะไรประมาณนี้ ซึ่งเขาก็ตอบมาว่า พ่อเขารู้จักกับพ่อของผู้ชายคนนี้ ทำอะไรได้มากกว่านี้ละครับ เราคนไกล แต่จุด climax อยู่ตรงนี้ครับ เธอขอไปนอนบ้านของผู้ชายผมจำได้ว่าเขาบอกทำรายงาน แน่นอนครับความเชื่อใจของเขามันลดลงไปตั้งแต่เขาพิมพ์ชื่อมาในแชทผม วันนั้นผมโมโหมากครับ ทะเลาะกันแบบถึงขั้นเลิกกันเลยทีเดียวแต่แน่นอนครับ คู่รักไม่ใช่คู่แข่ง ผมยอมทั้ง ๆ ที่จริง ๆ มันยอมไม่ได้เลยด้วยซ้ำ แต่วันนั้นครับเป็นวันเกิดเพื่อนผมพอดี ผมเป็นแพ้เหล้านะครับ แต่ชอบกินเพราะอะไรไม่รู้ ก็ตามภาษาชีวิตวัยรุ่นนะครับ
แฟนทิ้ง/เครียด กินเหล้าครับ 555555555555555555 ซึ่งผมเป็นคนที่ไม่เคยร้องไห้ให้ผู้หญิงง่าย ๆ แต่วันนั้นเป็นวันเกิดเพื่อนผมมันไม่ใช่เรื่องเลยที่ผมจะมาร้องไห้ในวันที่เพื่อนมีความสุขแล้วตัวเองมีความทุกข์ ผมก็คิดว่าผู้หญิงที่เราไม่เคยเจอแม้แต่ครั้งเดียวเนี่ยเราไม่น่าจะเป็นได้ถึงขนาดนี้พอคิดเรื่องนี้ เงินที่เก็บมาก็ลงไปกับค่าเหล้านั่นแหละครับ หลังจากนั้นก็ภาพตัดไปเลยครับลักษณะจะเมามาก ตื่นมาก็เข้าเฟสอาลัยอาวรเลยทีเดียว หลังจากนั้นไม่นานถ้าจำไม่ผิดเขาน่าจะมาง้อผมมั้ง ครับ เราเคยพลาดเขายังให้โอกาศเรา ก็นั่นแหละครับ คืนดีกันวันนั้นเลย (ไม่ได้นับวันใหม่นะครับ) ปากตอนนั้นคือ กูไหว กูไม่เป็นไร แต่ในใจ
แบบ เราทนไปได้ยังไงทั้ง ๆ ที่เขาทำกับเราขนาดนี้ หลังจากนั้นเท่าที่ผมจำได้เราก็กลับมาคบแล้วคุยกันปกติครับน่าจะเข้าเดือนที่ 5-6 ครับ แต่เรื่องก็เกิดขึ้นอีก
ผมจำได้ว่า มีคนตอบแชท แทนเขา พอผมถามว่าใครตอบ เขาก็บอกว่า ผู้ชายคนนั้นเป็นคนตอบ แค่เรียกชื่อผมก็โมโหแล้ว นี่ตอบแชทแฟนเราด้วย
ผมจำได้ว่าเปิดประเด็นขึ้นมาโดยการขอเฟสผู้ชายคนนั้นซึ่งเขาก็ไม่ให้ ซึ่งคำตอบที่เขาตอบมาคือ ผู้ชายคนนั้นเขาไม่ให้บอก ผมก็ไม่เข้าใจไม่ให้ก็บอกว่าไม่ให้ ไม่ต้องหาคำตอบ 108 มาตอบหรอก แล้วก็ไม่เข้าใจว่าจะปกป้องกันทำไมถ้าไม่มีอะไร แล้วก็ตามเสต็ปครับ ลงเอยด้วยการเลิกลา แล้วหลังจากนั้นมาก็ไม่ได้คุยกันครับ เดือนที่ 7 นี่ผมจำไม่ได้เลยสักเรื่องจำได้ว่าเลิกกันอย่างเดียว หลังจากนั้นผมก็จำไม่ได้แล้ว จำได้แต่ว่าอาทิตย์ที่ผ่านมานี้ผมได้คุยกับเขาแล้วถามเขาว่าเขาเล่นกี่เฟส เขาบอก 2 ผมก็เลยขอเฟสนั้นปรากฏว่าเขาไม่ให้แล้วก็เกิดการทะเลาะกันขึ้น และเขาก็บล็อคเฟสผมไปเลย
ใน 7 เดือนที่ผมเล่ามาเนี่ยประมาณ 3 เดือนช่วงหลังจนถึงปัจจุบันผมเริ่มสืบหาตัวจริงของเขาว่าเฟสปลอมรึเปล่า/มีตัวตนจริงรึเปล่าประมาณนี้ แต่ก็ไม่มีใครสามารถตอบได้ว่าเขาคือใคร
แต่แล้วภายในอาทิตย์ที่ผ่านมาผมจำได้ว่าเขาเคยบอกว่าอยู่ในจังหวัดนึง ผมก็ตามหาเขาจากจังหวัดนั้นโดย tag ของเฟสบุ้คจังหวัดนึงซึ่งแน่นอนครับ ไม่มีใครจำหน้าคนรักของตัวเองไม่ได้ ผมเจอเฟส ๆ นึง สมมติ ว่าชื่อ C นะครับ เฟสที่ชื่อ C นั้นเป็นรูป profile ของเขาเป็นรูปของผู้หญิงคนนั้นครับแต่คนละชื่อ ผมก็มั่นใจว่าเขาเป็นคน ๆ เดียวกัน เพราะเขาเป็นคนบอกว่าเล่น 2 เฟส / เฟสที่คุยกับผมตลอด 7 เดือนนั้น สมมติใช้ชื่อว่า D นะครับ ผมเจอตอนนั้นผมก็อึ้งไปเลยครับ ถึงกับทำอะไรไม่ถูกแล้วน้ำตาก็ไหลออกมา แล้วเฟส C นั้นมีแฟนอยู่แล้วครับ หลังจากนั้นผมก็คิดไว้ว่าผมไม่โทษเขาหรอกผมควรจะโทษตัวเองเพราะว่า ผมอยากรู้มากเกินไป มากเกินที่ทำร้ายตัวเองได้ ตอนนี้คิดอยู่ตลอดเวลาเลยครับว่ามันเป็นบทเรียน
ก็นั้นแหละครับเหตุผลปกติก็กลัวอยู่แล้วว่าจะโดนหลอกอีกตอนนี้โครตกลัวเลยครับ เพราะเรื่องพึ่งผ่านไปผมคิดว่าผมโดนหลอกมาตลอด 7 เดือนจนถึงปัจจุบัน
โดนหลอกจากคนเก่าแล้ว ทุกวันนี้ไม่กล้ามีใครเลยครับ
เรื่องของผมมีอยู่ว่า มีผู้หญิงคนนึงเข้ามาในชีวิตผม ซึ่งผมก็รู้จักจากเพื่อนอีกทีนึงผมไม่ค่อยจะเข้าหาใครก่อนยกเว้นเพื่อนหรือคนรู้จัก ผู้หญิงคนนี้เป็นแฟนเก่าของผมตั้งแต่ผมจำความได้น่าจะ ม.1 - ม.2 ได้ครับผมจำได้ว่าเกิดจากการทะเลาะกันเรื่องใดเรื่องหนึ่งแล้วเธอก็หายไป ม.3 - ม.4 (จำไม่ถูกครับ) เขาปรากฏตัวในเฟสอีกครั้งนึงโดยการแอดเฟสผมมา ผลที่เกิดขึ้นคือแปลกใจครับ ผมก็เริ่มจากการทักทายประมาณว่า หายไปไหนมา สบายดีรึเปล่า หลังจากนั้นก็คุยกันปกติครับแล้วก็คืนดีกันได้ยังไงไม่รู้นะครับจำไม่ได้แล้วก็เลิกกันครับหลังจากนั้นเธอก็หายไปอีก แต่จุดเริ่มต้นครั้งใหม่ของผมก็คือเธอกลับมาปรากฏตัวอีกครั้งนึง เหมือนเดิมครับเราคุยกันไปคุยกันมานานพอสมควรก่อนที่ผมจะพิมพ์ขอคืนดีไปในช่องแชทเล็ก ๆ แล้วผลที่ได้คือได้การตอบรับมาครับ ก็รักวัยรุ่นนี่แหละครับตามโลกปัจจุบันคือ คบ ๆ เลิก ๆ อยู่หลายรอบ ผมว่าเป็นเพราะผมติดเพื่อน/ติดเกมส์/ไม่มีเวลาให้/คุยกับผู้หญิงคนอื่น เยอะอยู่นะครับ เขาก็เลยทนไม่ไหวบอกเลิกผมไปมั้ง แต่ครั้งสุดท้ายผมก็ขอโอกาศเขาแก้ตัวนะ ซึ่งผมว่ามันยากมากที่คน ๆ นึงจะได้รับโอกาศถึง 4 ครั้งติด ๆ กัน แล้วผมก็ยอมเปลี่ยนตัวเองครับผมยอมเสียตัวของตัวเองไปเยอะเลยทีเดียว เพราะ ผมคิดว่าผมควรจะหยุด ๆ ที่ใครสักคน แล้วผมก็เลือกแล้วครับ ผมจะหยุดที่คน ๆ นี้ ซึ่งมันยากมากกับการเปลี่ยนนิสัยตัวเองเพื่อคน ๆ นึงแต่ผมก็ยอมเพราะผมคิดว่าถ้าผมไม่เปลี่ยนเธอคงทนผมไม่ไหวอีกเหมือนเคย ผมคบกับเธออยู่ 7 เดือนครับ ปกติซึ่งถ้าไม่มีเธอเข้ามาในเฟสผมก็จะแบบเป็นมนุษย์โพส เช่น โสด โสดเว้ย
ไลค์ทัก ไลค์จีบ จนกว่าจะได้แฟน แต่พอมีเธอเข้ามาผมก็คิดว่าผมมีเขาคนเดียวก็พอแล้ว ซึ่งปกติผู้หญิงทักมาก็จะคุยแบบเหมือนเพื่อนสนิทเลยทีเดียว
แต่ตลอดเวลา 7 เดือนนั้น ผู้หญิงทักมาผมจะหยิ่งใส่ทันที เขาถามมา ก็จะส่งสติกเกอร์ใส่อย่างเดียว 7 เดือนของผมนั้นผมมีความสุขมากครับผมเหมือนมีอะไรมาเติมเต็มส่วนหนึ่งของชีวิตเลยทีเดียว แต่ความรักของผมมันไม่ได้ดีอย่างที่ผมคิดไว้น่ะสิ ผมไม่เคยเห็นหน้าเธอจริง ๆ เลยสักครั้งนะครับ
ซึ่งเพื่อนผมก็ถามว่า อยู่ได้ไง ไม่เจอหน้าเขา ไม่กลัวหรอว่าเขาเป็นเฟสปลอม ซึ่งก็จริงของเพื่อนผมนะ ลักษณะที่เขาคุยมากับผมก็แบบทำนอง พ่อ-แม่ กีดกัดอะครับในช่วงแรก ๆ แต่มีก็ไม่ใช่ปัญหาครับ ช่วงหลัง ๆ ผมลอง ๆ พิมพ์ไปว่า
(ผม) A : เฟสไทม์ได้ไหม ? ไปหาได้ไหม ? โทรหาได้ไหม ? (ทำนองนี้นะครับ)
B : ป๊าบอกว่า (เขาเรียกพ่อตัวเองแทนว่าป๊านะครับ) 1.ถ้าเฟสไทม์ก็จะไม่ได้มาหา 2.ถ้ามาหาก็ไม่ได้เฟสไทม์ 3.โทรนี่ไม่ได้เลย(่ช่วงแรก ๆ ตอน ม.1 ม.2 เคยโทรคุยนะครับ แต่ไม่รู้ว่าทำไมตอนนี้ไม่ได้)
ในช่วงที่พิมพ์ไปน่าจะเป็นเดือนที่ 4-5 นะครับ ผมก็แบบ OMG เลยทีเดียว อะไรมันจะขนาดนั้น แต่ความคิดผมก็เลือกที่จะตอบข้อ 1 ครับ ผมว่าการคุยผ่านวิดิโอมันก็ไม่แย่นะ แต่มันไม่ชัดเจนพอ ซึ่งการเตรียมตัวของผมก็เริ่มจากการเก็บเงินครับ แน่นอนว่าต้องไปหาให้ได้แน่ ๆ แต่แล้วก็เกิดเหตุการที่รุนแรงเลยทีเดียว แน่นอนครับการทะเลาะ เธอมีเพื่อนอยู่คนนึงเป็นผู้ชายครับ (เป็นแฟนเก่า) เวลาคุยเรื่องอะไรบ้างอย่างไป เธอจะพิมพ์ชื่อเพื่อนผู้ชายคนนั้นมา ด้วย แน่นอนครับหึงมากแต่ไม่ออกอาการ แต่ก็ไม่อะไร เวลาเขาไปไหนผมก็จะถามว่าไปกับใคร เขาก็จะพิมพ์ชื่อผู้ชายคนนั้นมาแทบทุกสถานที่ จากตอนแรกไม่อะไรมาถีงจุดนี้ผมก็แบบออกอาการครับประมาณว่า ทำไมต้องมัน อะไรประมาณนี้ ซึ่งเขาก็ตอบมาว่า พ่อเขารู้จักกับพ่อของผู้ชายคนนี้ ทำอะไรได้มากกว่านี้ละครับ เราคนไกล แต่จุด climax อยู่ตรงนี้ครับ เธอขอไปนอนบ้านของผู้ชายผมจำได้ว่าเขาบอกทำรายงาน แน่นอนครับความเชื่อใจของเขามันลดลงไปตั้งแต่เขาพิมพ์ชื่อมาในแชทผม วันนั้นผมโมโหมากครับ ทะเลาะกันแบบถึงขั้นเลิกกันเลยทีเดียวแต่แน่นอนครับ คู่รักไม่ใช่คู่แข่ง ผมยอมทั้ง ๆ ที่จริง ๆ มันยอมไม่ได้เลยด้วยซ้ำ แต่วันนั้นครับเป็นวันเกิดเพื่อนผมพอดี ผมเป็นแพ้เหล้านะครับ แต่ชอบกินเพราะอะไรไม่รู้ ก็ตามภาษาชีวิตวัยรุ่นนะครับ
แฟนทิ้ง/เครียด กินเหล้าครับ 555555555555555555 ซึ่งผมเป็นคนที่ไม่เคยร้องไห้ให้ผู้หญิงง่าย ๆ แต่วันนั้นเป็นวันเกิดเพื่อนผมมันไม่ใช่เรื่องเลยที่ผมจะมาร้องไห้ในวันที่เพื่อนมีความสุขแล้วตัวเองมีความทุกข์ ผมก็คิดว่าผู้หญิงที่เราไม่เคยเจอแม้แต่ครั้งเดียวเนี่ยเราไม่น่าจะเป็นได้ถึงขนาดนี้พอคิดเรื่องนี้ เงินที่เก็บมาก็ลงไปกับค่าเหล้านั่นแหละครับ หลังจากนั้นก็ภาพตัดไปเลยครับลักษณะจะเมามาก ตื่นมาก็เข้าเฟสอาลัยอาวรเลยทีเดียว หลังจากนั้นไม่นานถ้าจำไม่ผิดเขาน่าจะมาง้อผมมั้ง ครับ เราเคยพลาดเขายังให้โอกาศเรา ก็นั่นแหละครับ คืนดีกันวันนั้นเลย (ไม่ได้นับวันใหม่นะครับ) ปากตอนนั้นคือ กูไหว กูไม่เป็นไร แต่ในใจ
ผมจำได้ว่า มีคนตอบแชท แทนเขา พอผมถามว่าใครตอบ เขาก็บอกว่า ผู้ชายคนนั้นเป็นคนตอบ แค่เรียกชื่อผมก็โมโหแล้ว นี่ตอบแชทแฟนเราด้วย
ผมจำได้ว่าเปิดประเด็นขึ้นมาโดยการขอเฟสผู้ชายคนนั้นซึ่งเขาก็ไม่ให้ ซึ่งคำตอบที่เขาตอบมาคือ ผู้ชายคนนั้นเขาไม่ให้บอก ผมก็ไม่เข้าใจไม่ให้ก็บอกว่าไม่ให้ ไม่ต้องหาคำตอบ 108 มาตอบหรอก แล้วก็ไม่เข้าใจว่าจะปกป้องกันทำไมถ้าไม่มีอะไร แล้วก็ตามเสต็ปครับ ลงเอยด้วยการเลิกลา แล้วหลังจากนั้นมาก็ไม่ได้คุยกันครับ เดือนที่ 7 นี่ผมจำไม่ได้เลยสักเรื่องจำได้ว่าเลิกกันอย่างเดียว หลังจากนั้นผมก็จำไม่ได้แล้ว จำได้แต่ว่าอาทิตย์ที่ผ่านมานี้ผมได้คุยกับเขาแล้วถามเขาว่าเขาเล่นกี่เฟส เขาบอก 2 ผมก็เลยขอเฟสนั้นปรากฏว่าเขาไม่ให้แล้วก็เกิดการทะเลาะกันขึ้น และเขาก็บล็อคเฟสผมไปเลย
ใน 7 เดือนที่ผมเล่ามาเนี่ยประมาณ 3 เดือนช่วงหลังจนถึงปัจจุบันผมเริ่มสืบหาตัวจริงของเขาว่าเฟสปลอมรึเปล่า/มีตัวตนจริงรึเปล่าประมาณนี้ แต่ก็ไม่มีใครสามารถตอบได้ว่าเขาคือใคร
แต่แล้วภายในอาทิตย์ที่ผ่านมาผมจำได้ว่าเขาเคยบอกว่าอยู่ในจังหวัดนึง ผมก็ตามหาเขาจากจังหวัดนั้นโดย tag ของเฟสบุ้คจังหวัดนึงซึ่งแน่นอนครับ ไม่มีใครจำหน้าคนรักของตัวเองไม่ได้ ผมเจอเฟส ๆ นึง สมมติ ว่าชื่อ C นะครับ เฟสที่ชื่อ C นั้นเป็นรูป profile ของเขาเป็นรูปของผู้หญิงคนนั้นครับแต่คนละชื่อ ผมก็มั่นใจว่าเขาเป็นคน ๆ เดียวกัน เพราะเขาเป็นคนบอกว่าเล่น 2 เฟส / เฟสที่คุยกับผมตลอด 7 เดือนนั้น สมมติใช้ชื่อว่า D นะครับ ผมเจอตอนนั้นผมก็อึ้งไปเลยครับ ถึงกับทำอะไรไม่ถูกแล้วน้ำตาก็ไหลออกมา แล้วเฟส C นั้นมีแฟนอยู่แล้วครับ หลังจากนั้นผมก็คิดไว้ว่าผมไม่โทษเขาหรอกผมควรจะโทษตัวเองเพราะว่า ผมอยากรู้มากเกินไป มากเกินที่ทำร้ายตัวเองได้ ตอนนี้คิดอยู่ตลอดเวลาเลยครับว่ามันเป็นบทเรียน
ก็นั้นแหละครับเหตุผลปกติก็กลัวอยู่แล้วว่าจะโดนหลอกอีกตอนนี้โครตกลัวเลยครับ เพราะเรื่องพึ่งผ่านไปผมคิดว่าผมโดนหลอกมาตลอด 7 เดือนจนถึงปัจจุบัน