สวัสดีคะสมาชิกพันทิป
เราเป็นคนที่ไม่สวย ไม่น่ารัก ไม่ได้มีอะไรเลย เราได้รู้จักกับเพื่อนคนหนึ่ง ตอนเรียนปี 1 เพื่อนคนนี้เขาเป็นคนที่ดูดี แทบจะติดอันดับสาวๆกรี๊ดเลยแหละ ตอนปี 1 ปี 2 เราก็ไม่ค่อยได้คุยกันหรอก เพราะเราไม่ค่อยได้เจอกันเท่าไหร่ อีกอย่างเราก็ไม่กล้าคุยกับเขาสักเท่าไหร่ เรายอมรับนะว่าแอบชอบมาตั้งแต่ปี 1 แต่ตอนนั้นเราก็มีแฟนแล้ว เขาก็มีแฟนแล้ว จนเราอยู่ปี 3 เราได้ทำงานร่วมกัน ได้โทรหากัน ได้ปรึกษากันในหลายๆเรื่อง จนทำให้ความรู้สึกนั้นของเรากลับมาเป็นเช่นเดิม เราแชทกับเค้าตลอด จนทะเลาะกับแฟน ก่อนอื่นเลย แฟนเรา เขาเป็นรุ่นพี่แก่กว่าเรา 5 ปี พี่เขาเป็นทหารอากาศ เราคบกันมา 3 ปี จนมาถึงเราเรียนอยู่ปี 3 ก็มาทะเลาะกันเพราะพี่เขาระแวงเพื่อนคนนี้ จนวันหนึ่งเราสองคนเลิกกัน แต่ยอมรับเลยว่า เราไม่เสียใจเลย เราก็คุยกับเพื่อนคนนี้มาเรื่อยๆ จากวันนั้นจนถึงเวลานี้ก็ผ่านมา 4 เดือนกว่า เรายังงงเลยว่า มันเป็นเรื่องจริงหรือนี่ที่เรารักกัน ที่เรามีกัน บางครั้งตอนไปเรียนเจอหน้ากัน ก็วางตัวไม่ถูกเหมือนกัน ไม่ร็ว่าจะทักหรือ จะพูดด้วยยังไง เขาเป็นคนที่สาวๆกรี๊ด เป็นคนเก่ง เป็นคนดี น่ารัก ตลก ร่าเริง อยู่ด้วยแล้วไม่เครียด แต่เราก็มีเรื่องทะเลาะกันบ้าง มีเรื่องที่ไม่เข้าใจกันบ้าง แต่เราเป็นคนที่ไม่ค่อยอยากบอก หรืออยากพูด ยอมรับว่าเราเป็นคนปากแข็ง ไม่ค่อยสนใจเขาสักเท่าไหร่ แต่ก็มีอยู่เหตุการหนึ่งที่ทำให้เราสองคนทะเลาะกัน เราไม่เชื่อใจเขา มันคงผิดที่เราแหละที่ คิดไปเองมากเกินไป บางอารมณ์เรายอมรับนะว่า เราอยากเดินออกมาจากชีวิตเขา เพื่อให้เขาได้เจอคนที่ดีกว่า แต่บางอารมณ์ เราก็อยากอยู่ข้างเขา อยากดูแลเขา อยากทำให้เขาหายเหนื่อย ตอนนี้เราอาจจะกำลังรักเขา ในวันที่สายไปก็ได้ เรารู้สึกผิดทุกครั้งที่ทะเลาะกันกับเขา เพราะทุกๆเรื่องที่ทะเลาะกันมีแต่เราเริ่มก่อน มีแต่เราหาเรื่องเขาไปเอง ตอนนี้แล้ว เราร็สึกผิดมากๆเลย ที่คิดจะบอกลาเขา จะทิ้งเขาไป อยากให้เธอรู้นะ ว่าฉันยังรักเธอเหมือนเดิม และเพิ่มมากขึ้นทุกๆวัน หวังว่าเธอคงจะไม่ทิ้งกันไปไหน เราขอโทษนะสำหรับหลายๆเรื่องที่ผ่านมาหวังว่าเธอคงให้อภัยเรา ต่อจากนี้ไปเราอยากให้เธอรู้ว่า เราจะรักแค่เธอคนเดียวเท่านั้น และเราจะดูแลกันอย่างนี้เรื่อยไปนะ
ความรักที่อาจจะสายเกินไป
เราเป็นคนที่ไม่สวย ไม่น่ารัก ไม่ได้มีอะไรเลย เราได้รู้จักกับเพื่อนคนหนึ่ง ตอนเรียนปี 1 เพื่อนคนนี้เขาเป็นคนที่ดูดี แทบจะติดอันดับสาวๆกรี๊ดเลยแหละ ตอนปี 1 ปี 2 เราก็ไม่ค่อยได้คุยกันหรอก เพราะเราไม่ค่อยได้เจอกันเท่าไหร่ อีกอย่างเราก็ไม่กล้าคุยกับเขาสักเท่าไหร่ เรายอมรับนะว่าแอบชอบมาตั้งแต่ปี 1 แต่ตอนนั้นเราก็มีแฟนแล้ว เขาก็มีแฟนแล้ว จนเราอยู่ปี 3 เราได้ทำงานร่วมกัน ได้โทรหากัน ได้ปรึกษากันในหลายๆเรื่อง จนทำให้ความรู้สึกนั้นของเรากลับมาเป็นเช่นเดิม เราแชทกับเค้าตลอด จนทะเลาะกับแฟน ก่อนอื่นเลย แฟนเรา เขาเป็นรุ่นพี่แก่กว่าเรา 5 ปี พี่เขาเป็นทหารอากาศ เราคบกันมา 3 ปี จนมาถึงเราเรียนอยู่ปี 3 ก็มาทะเลาะกันเพราะพี่เขาระแวงเพื่อนคนนี้ จนวันหนึ่งเราสองคนเลิกกัน แต่ยอมรับเลยว่า เราไม่เสียใจเลย เราก็คุยกับเพื่อนคนนี้มาเรื่อยๆ จากวันนั้นจนถึงเวลานี้ก็ผ่านมา 4 เดือนกว่า เรายังงงเลยว่า มันเป็นเรื่องจริงหรือนี่ที่เรารักกัน ที่เรามีกัน บางครั้งตอนไปเรียนเจอหน้ากัน ก็วางตัวไม่ถูกเหมือนกัน ไม่ร็ว่าจะทักหรือ จะพูดด้วยยังไง เขาเป็นคนที่สาวๆกรี๊ด เป็นคนเก่ง เป็นคนดี น่ารัก ตลก ร่าเริง อยู่ด้วยแล้วไม่เครียด แต่เราก็มีเรื่องทะเลาะกันบ้าง มีเรื่องที่ไม่เข้าใจกันบ้าง แต่เราเป็นคนที่ไม่ค่อยอยากบอก หรืออยากพูด ยอมรับว่าเราเป็นคนปากแข็ง ไม่ค่อยสนใจเขาสักเท่าไหร่ แต่ก็มีอยู่เหตุการหนึ่งที่ทำให้เราสองคนทะเลาะกัน เราไม่เชื่อใจเขา มันคงผิดที่เราแหละที่ คิดไปเองมากเกินไป บางอารมณ์เรายอมรับนะว่า เราอยากเดินออกมาจากชีวิตเขา เพื่อให้เขาได้เจอคนที่ดีกว่า แต่บางอารมณ์ เราก็อยากอยู่ข้างเขา อยากดูแลเขา อยากทำให้เขาหายเหนื่อย ตอนนี้เราอาจจะกำลังรักเขา ในวันที่สายไปก็ได้ เรารู้สึกผิดทุกครั้งที่ทะเลาะกันกับเขา เพราะทุกๆเรื่องที่ทะเลาะกันมีแต่เราเริ่มก่อน มีแต่เราหาเรื่องเขาไปเอง ตอนนี้แล้ว เราร็สึกผิดมากๆเลย ที่คิดจะบอกลาเขา จะทิ้งเขาไป อยากให้เธอรู้นะ ว่าฉันยังรักเธอเหมือนเดิม และเพิ่มมากขึ้นทุกๆวัน หวังว่าเธอคงจะไม่ทิ้งกันไปไหน เราขอโทษนะสำหรับหลายๆเรื่องที่ผ่านมาหวังว่าเธอคงให้อภัยเรา ต่อจากนี้ไปเราอยากให้เธอรู้ว่า เราจะรักแค่เธอคนเดียวเท่านั้น และเราจะดูแลกันอย่างนี้เรื่อยไปนะ