เรื่องเล่า เธอเหงาหรือเห็นเราเป็นเพื่อน

เรากับเพื่อนผู้ชายคนนึงค่ะเมื่อก่อนเราไม่ค่อยสนิทกันคุยกันน้อยมากเพราะเรามีแฟนเลยไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไรแต่พอวันนึงเรากับแฟนเลิกกันเขาก้อทักมาคุยมาให้กำลังใจปลอบใจจนถึงตอนนี้เราก้อยังคุยกันอยู่บางครั้งคุยกันอยู่ดีๆเขาก้อบอกกับเราว่า'อยู่แบบนี้ไปนานๆนะ อย่าหายไปไหนนะรุ้ป่าว'เราก้อยิ้มดีใจตอนแรกก้อยังไม่คิดอะไรแต่พอคุยๆกันคุยทุกวันไปไหนบอกมีอะไรไม่สบายใจพวกเราก้อเล่าให้ฟังตลอดบทสนทนาของพวกเราที่คุยกันเยอะมากและยาวมากไม่มีใครเบื่อทั้งแชททั้งยิ้มทั้งหัวเราะจนมาวันนึงความรุ้สกมันไม่ใช่แค่เพื่อนเราเผลอคิดไปมากกว่าเพื่อนแล้วเราก้อได้ตัดสินใจบอกเขาไปตอนนั้นกลัวมากคิดไปทุกเรื่องถ้าบอกแล้วจะเปนเพื่อนกันเหมือนเดิมมั้ย จะมองหน้ากันติดมั้ย เขาจะคุยกับเราเหมือนเดิมมั้ย สุดท้ายก้อตัดสินใจเสี่ยงลองบอกไปว่าเราชอบแกนะแล้วเขาก้อตอบกลับมาว่า'เราก้อชอบแกนะ แต่เราไม่อยากบอกเราอยากเปนเพื่อนกับแกมากกว่าเราไม่อยากเสียเพื่อนดีๆแบบแกไปเปนเพื่อนกับเราคุยกับเราเหมือนเดิมนะอย่าเปลี่ยนไปมากกว่านี้เลย'เราก้อตอบตกลงเป็นเพื่อนก็ได้แต่ความรู้สึกจริงๆเราเจ็บมากจุกมากแต่เราก้อเข้าใจว่าเขาไม่อยากเสียเพื่อนแล้วที่เขาบอกว่าชอบเราเขาพูดจริงรึป่าวหรือแค่พูดให้เราดีใจหรือมันจะเปนการปฏิเสธอีกแบบนึงกันแน่
แต่ตอนนี้เราสองคนก้อยังคุยกันเหมือนเดิมเปนเหมือนเดิมและเขาก้อบอกกับเราเหมือนเดิม'อย่าหายไปไหนนะ อยู่คุยแบบนี้นานๆ'เราทั้งดีใจและเสียใจหดหู่ใจในเวลาเดียวกันบางทีก้ออยากหายไปไม่อยากคุยกับเขา..แต่เราก้อทำไม่ได้ไปต่อไม่ถูกไม่รุ้จะทำยังไง เขาคุยกับเราเพราะเขาเหงาเขาไม่มีใครรึป่าวเรายังไม่รุ้เลย..T.T