ถ้าผมทำอะไรตรงไหนผิดก็ขอโทษด้วยนะครับ ผมแค่อยากลองตั้งกระทู้ให้เธอผ่านมาอ่านแค่นั้นเอง.
สวัดดีครับ!!! ผมชื่อ ตัวย่อ(k) คือผมจะมาเล่าเรื่องเกี่ยวกับผู้หญิงคนหนึ่งตัวย่อ(n) เธอเป็นเพื่อนเล่นตอนเด็กๆ รุ่นน้องอายุอ่อนกว่าแค่ปีเดียว
เราอยู่หมู่บ้านเดียวกันบ้านเธออยู่ท้ายหมู่บ้านเลย ห่างกันหลายหลังเลย ตอนนั้นที่จำได้พวกเราที่เล่นด้วยกันมีอยู่ 5-7 คน ส่วนใหญ่ก็เป็นผู้ชาย
ตอนนั้นผมพึ่งอยู่ ป.1-2 พวกผมก็รวมตัวเล่นกันปกติ แต่เป็นเรื่องตรงที่ ผมเกิดคิดเล่นไรแปลกๆ ผมจำเหตุการไม่ได้นัก แต่ผมจำได้เหมือนผมไปจูบเธอเข้า
เกิดเป็นเหมือนตราบาป ว่าชาตินี้คงไม่ได้คุยกันอีก ป.3ผมย้ายจากที่นั้นไปเรียนต่างอำเภอ จะกลับมาบ้านทุกๆปิดเทอม เราไม่ได้เจอกับเธอนานมาก
มัธยมเธอไปเรียนที่กรุงเทพ คราวนี้แหละของจริง ผมคิดว่าชาตินี้คงไม่ได้เจอเธออีก แต่อยู่มาวันนึงเหมือนมีอะไรทำให้ได้เจอกันอีก ตอนนั้นเป็นช่วงปิดเทอม
ผมกลับบ้าน เธอก็กลับบ้าน โดยที่ผมไม่ได้คิดว่าเธอจะกลับมาในช่วงเวลาเดียวกัน บ้านเธอเปิดเป็นร้านขายของ เธอขายน้ำแข็งใส ข้างๆร้านเธอเปิดเป็นร้านก๋วยเตี๋ยว พ่อผมพาผมมากินก๋วยเตี๋ยว อยู่ๆผมก็หันไปเจอ เธอนั่งอยู่หน้าร้าน เธอ!!! สวยมาก ผมมองเธออยู่ซักพักแต่ไม่รู้เธอสังเกตุเห็นผมรึเปล่า อยู่ๆพ่อผมก็ชวนไปกินน้ำแข็งใส โดยที่ผมยังใจเต้นอยู่เลย ผมได้เจอกับเธอได้คุยกันแค่ประโยคเดียว ผมกะจะขอเฟดเธอตอนนั้นแล้ว แต่แม่เธออยู่พ่อผมก็อยู่ นึกถึงตราบาปแล้วเธอคงไม่อยากเจอผมไม่อยากคุยกับผม ผมเลยเงียบๆไปแล้วก็กลับบ้าน ตอนกลับมาหลังจากเจอเธอ ผมคิดว่าผมชอบเธอ อันที่จริงผมชอบมาตั้งแต่เด็กแล้ว ผมกลับมาอีกครั้งมาพร้อมกับพี่ เพื่อมาขอเฟดผมคิดไว้แค่นั้นจริงๆ ทำใจตั้งนานกว่าจะฮึด เอาก็เอาว่ะเป็นไงเป็นกัน ผมสั่งน้ำแข็งมากิน แล้วบอกพี่ให้ช่วยหน่อย เอาตามจริงผมโคตรขี้อายอ่ะ เวลาเจอใครที่ชอบจะไม่กล้าพูดเลย โดยเฉพาะเธอ(n)ใจผมเต้นโคตรแรงอ่ะ แต่ต้องทำหน้านิ่งๆอย่าให้เธอจับได้ พี่ผมก็ชวนคุยไปเรื่อยๆและแล้วผมก็ ฮึบ!!! (n)เราขอเฟดหน่อยได้ป่ะ เธอก็พยักหน้า ตอนนั้นโคตรโล่งอ่ะ ดีใจสุดๆ แต่!!! งานงอกลืมเอาโทรสับมา ต้องใช้เฟด(n)แอ๊ดผมมาอีกที เธอก็แอ๊ดมาตามมารยาท เราไปขอขนาดนั้นไม่ให้มันก็ยังไงอยู่ ผมชวนเธอคุยในเฟด คุณคงเข้าใจอารมณ์คนชวนคุยใช่ป่ะ เราก็ชวนคุยซะยาวเค้าตอบสั้นๆ แถมนานกว่าจะตอบ แต่นี้ยิ่งกว่านั้น ผมทักไปเค้าแทบจะไม่คิดจะอ่าน ผมนึกถึงตราบาปเลย ก็เราไปทำเค้าไว้แบบนั้น เค้าคงเกรียดเรามาก ผมแค่อยากขอบคุณและขอโทษ ขอบคุณสำหรับความทรงจำดีๆในวัยเด็ก และขอโทษกับสิ่งที่ทำในวัยเด็ก ผมรู้ว่าเธอคงไม่มีวันให้อภัย แต่ตอนนั้นผมทำไปโดยไม่คิดจริงๆมันเด็กมาก ตอนนี้ก็ยังโทษตัวเองอยู่ทุกวัน ขอโทษ!!! สุดท้ายเธอก็บล๊อกเฟดผมไปแล้ว ผมคงไม่กล้าสู้หน้าเธออีก. จบ!!! ผมแค่อยาก ระบายเรื่องมันอาจจะน่าเบื่อสำหรับคนอ่านก็ขอโทษด้วย.
เคยมีเพื่อนเล่นตอนเด็กเป็นผู้หญิง แล้วพอโตมาไม่ได้เจอนาน แล้วใจเต้นป่ะ
สวัดดีครับ!!! ผมชื่อ ตัวย่อ(k) คือผมจะมาเล่าเรื่องเกี่ยวกับผู้หญิงคนหนึ่งตัวย่อ(n) เธอเป็นเพื่อนเล่นตอนเด็กๆ รุ่นน้องอายุอ่อนกว่าแค่ปีเดียว
เราอยู่หมู่บ้านเดียวกันบ้านเธออยู่ท้ายหมู่บ้านเลย ห่างกันหลายหลังเลย ตอนนั้นที่จำได้พวกเราที่เล่นด้วยกันมีอยู่ 5-7 คน ส่วนใหญ่ก็เป็นผู้ชาย
ตอนนั้นผมพึ่งอยู่ ป.1-2 พวกผมก็รวมตัวเล่นกันปกติ แต่เป็นเรื่องตรงที่ ผมเกิดคิดเล่นไรแปลกๆ ผมจำเหตุการไม่ได้นัก แต่ผมจำได้เหมือนผมไปจูบเธอเข้า
เกิดเป็นเหมือนตราบาป ว่าชาตินี้คงไม่ได้คุยกันอีก ป.3ผมย้ายจากที่นั้นไปเรียนต่างอำเภอ จะกลับมาบ้านทุกๆปิดเทอม เราไม่ได้เจอกับเธอนานมาก
มัธยมเธอไปเรียนที่กรุงเทพ คราวนี้แหละของจริง ผมคิดว่าชาตินี้คงไม่ได้เจอเธออีก แต่อยู่มาวันนึงเหมือนมีอะไรทำให้ได้เจอกันอีก ตอนนั้นเป็นช่วงปิดเทอม
ผมกลับบ้าน เธอก็กลับบ้าน โดยที่ผมไม่ได้คิดว่าเธอจะกลับมาในช่วงเวลาเดียวกัน บ้านเธอเปิดเป็นร้านขายของ เธอขายน้ำแข็งใส ข้างๆร้านเธอเปิดเป็นร้านก๋วยเตี๋ยว พ่อผมพาผมมากินก๋วยเตี๋ยว อยู่ๆผมก็หันไปเจอ เธอนั่งอยู่หน้าร้าน เธอ!!! สวยมาก ผมมองเธออยู่ซักพักแต่ไม่รู้เธอสังเกตุเห็นผมรึเปล่า อยู่ๆพ่อผมก็ชวนไปกินน้ำแข็งใส โดยที่ผมยังใจเต้นอยู่เลย ผมได้เจอกับเธอได้คุยกันแค่ประโยคเดียว ผมกะจะขอเฟดเธอตอนนั้นแล้ว แต่แม่เธออยู่พ่อผมก็อยู่ นึกถึงตราบาปแล้วเธอคงไม่อยากเจอผมไม่อยากคุยกับผม ผมเลยเงียบๆไปแล้วก็กลับบ้าน ตอนกลับมาหลังจากเจอเธอ ผมคิดว่าผมชอบเธอ อันที่จริงผมชอบมาตั้งแต่เด็กแล้ว ผมกลับมาอีกครั้งมาพร้อมกับพี่ เพื่อมาขอเฟดผมคิดไว้แค่นั้นจริงๆ ทำใจตั้งนานกว่าจะฮึด เอาก็เอาว่ะเป็นไงเป็นกัน ผมสั่งน้ำแข็งมากิน แล้วบอกพี่ให้ช่วยหน่อย เอาตามจริงผมโคตรขี้อายอ่ะ เวลาเจอใครที่ชอบจะไม่กล้าพูดเลย โดยเฉพาะเธอ(n)ใจผมเต้นโคตรแรงอ่ะ แต่ต้องทำหน้านิ่งๆอย่าให้เธอจับได้ พี่ผมก็ชวนคุยไปเรื่อยๆและแล้วผมก็ ฮึบ!!! (n)เราขอเฟดหน่อยได้ป่ะ เธอก็พยักหน้า ตอนนั้นโคตรโล่งอ่ะ ดีใจสุดๆ แต่!!! งานงอกลืมเอาโทรสับมา ต้องใช้เฟด(n)แอ๊ดผมมาอีกที เธอก็แอ๊ดมาตามมารยาท เราไปขอขนาดนั้นไม่ให้มันก็ยังไงอยู่ ผมชวนเธอคุยในเฟด คุณคงเข้าใจอารมณ์คนชวนคุยใช่ป่ะ เราก็ชวนคุยซะยาวเค้าตอบสั้นๆ แถมนานกว่าจะตอบ แต่นี้ยิ่งกว่านั้น ผมทักไปเค้าแทบจะไม่คิดจะอ่าน ผมนึกถึงตราบาปเลย ก็เราไปทำเค้าไว้แบบนั้น เค้าคงเกรียดเรามาก ผมแค่อยากขอบคุณและขอโทษ ขอบคุณสำหรับความทรงจำดีๆในวัยเด็ก และขอโทษกับสิ่งที่ทำในวัยเด็ก ผมรู้ว่าเธอคงไม่มีวันให้อภัย แต่ตอนนั้นผมทำไปโดยไม่คิดจริงๆมันเด็กมาก ตอนนี้ก็ยังโทษตัวเองอยู่ทุกวัน ขอโทษ!!! สุดท้ายเธอก็บล๊อกเฟดผมไปแล้ว ผมคงไม่กล้าสู้หน้าเธออีก. จบ!!! ผมแค่อยาก ระบายเรื่องมันอาจจะน่าเบื่อสำหรับคนอ่านก็ขอโทษด้วย.