กระทู้แรกค่ะผิดพลาดยังไงขอโทษด้วยนะคะ
คือเราจะโดนเพื่อนถามบ่อยมาก ไม่เคยมีความรักเหรอ? ไม่เคยมีแฟนจริงเหรอ? อะไรเทือกนั้นแล้วนางจะทำหน้าประมาณว่าเราเป็นตัวประหลาด คือเพิ่งอยู่ม.4 คืออะไร? ม.4 นี่จำเป็นต้องเคยมีแฟนทุกคนหรือเปล่าคะ ครูสอนสุขศึกษาท่านหนึ่งเคยพูดตอนอยู่ ม.2 ว่าใครไม่เคยมีแฟนนี่ผิดปกติแล้ว ประมาณว่าวัยรุ่นอารมณ์มันพลุ่งพล่าน เราก็แบบนี่เรากลายเป็นคนผิดปกติไปโดยปริยาย
ถามว่าเคยมีคุยๆ บ้างหรือเปล่า ตอบได้เลยว่าเคยค่ะ แต่มันจะถึงจุดหนึ่งที่เราจะรู้ได้เลยว่าเขาเหมาะที่จะเป็นเพื่อนกับเรามากกว่า ตอนที่คุยกันเราก็ไม่ได้รู้สึกอะไรด้วยเลย เราเปล่าให้ความหวังนะคะ ประมาณว่าลองคุยถ้าเราเกิดชอบจริงๆ ก็เริ่มต้นความสัมพันธ์อะไรแบบนี้ แล้วก็ไม่ได้จะกั๊กอะไรด้วยแต่เรื่องมันก็ผ่านไปแล้ว ตอนนี้เราก็เป็นเพื่อนกัน
เราเคยถามเพื่อนที่มีแฟน มีความรักนะว่ามันรู้สึกยังไงเหรอ เหมือนที่รู้สึกกับพ่อแม่ไหม หรือมันจะเป็นยังไงถ้ามีแฟน มันจะเหมือนเวลาเราอยู่กับเพื่อนหรือเปล่า คือเราไม่เคยเลยความรู้สึกใจเต้นแรงๆ หรือเขินเวลาอยู่ต่อหน้าผู้ชายคนนั้นคนนี้ พวกรุ่นพี่รุ่นน้องในโรงเรียนที่เพื่อนชมกันว่าหล่องั้นงี้เราก็แบบ เออ นั่นหล่อแล้ว? 55555
ที่ติดใจคือเพื่อนคนเดิมค่ะ นางจะถามซ้ำไปมาแบบไม่อยากเชื่อว่าเราจะไม่เคยชอบใคร คือเราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าความรู้สึกชอบมันเป็นยังไง เราโง่มากไหม แล้วเราเป็นผู้หญิงที่ชอบการสกินชิพมาก ถ้ากับผู้ชายก็จะเล่นแค่กับเพื่อนที่สนิทจริงๆ พอเล่นปุ๊ป ก็โดนแซวล่ะ แหนะๆ แอบชอบกันล่ะสิ เราแบบเอือมแรง แค่แตะแขน แตะมือนี่หาว่าเราแอบชอบ หรือเราเฟลนลี่มากเกินไป? มีครั้งหนึ่งที่เพื่อนผู้ชายที่เราสนิทมากๆ มาบอกชอบเรา เราแบบ เห้ย ไม่ม้างงง มันไม่ใช่
ไม่ใช่ว่าไม่อยากมีความรักนะ เราก็อยากรู้เหมือนกันว่าถ้าเรามีมันจะเป็นยังไง มันจะรู้สึกแบบไหน เราว่ามันคงต้องรู้สึกดีมากแน่ๆ เพื่อนเราชอบบอกว่าอยากเห็นเรามีแฟน เพื่อนมักจะบอกว่าถ้าเรามีแฟนเราต้องขี้อ้อนมากแน่ๆ มันอยากเห็นเราแบบนั้น เพราะเวลาเราอยู่กับกลุ่มเพื่อนเราจะเลื้อยค่ะ จะทำตัวเหมือนว่าโลกนี้มีแรงโน้มถ่วงมากเหลือเกิน เราชอบงับไหล่ งับแขน แล้วก็นอนซบหรือควงแขนเพื่อน เป็นคนที่ชอบยุ่งกับร่างกายคนอื่นมาก
เราคิดว่ามันต้องมีช่วงจังหวะหนึ่งที่คนโสดจะคิดแบบ ฉันก็อยากมีบ้าง แต่คือความรักมันไม่ได้เกิดขึ้นง่ายๆ อยู่แล้ว เราก็ยังสงสัยอยู่ดีค่ะว่าแฟนจำเป็นถึงขนาดนั้นเลยหรือเปล่า หรือการมีความรักมันเป็นเรื่องที่ต้องใส่ใจขนาดนั้นเลยเหรอ เราคิดว่าถ้ามีก็ดีนะคะ มีคนให้อ้อน เวลาเห็นพ่ออ้อนแม่แล้วน่ารักมากเลย
จริงๆ คำตอบใจเราก็คือ ไม่มีมันก็ไม่ตายหรอก ก็เคยตอบเพื่อนไปแบบนั้นแต่นางก็ถามย้อนมาอีกว่า ไม่อยากมีความรักเหรอ? เราคิดว่ามันเป็นเรื่องของเวลานะ เราโตขึ้น เราก็จะเจอสังคมที่กว้างมากคน เจอคนเยอะขึ้น ถึงเวลามันก็น่าจะมีเอง(?) แบบตอนนี้ก็เพิ่ง 16 เอง เรื่องแบบนี้เดี๋ยวค่อยมีก็ได้ เราก็ยังเด็กๆ อยู่เลยด้วย
ลองแลกเปลี่ยนความคิดกันนะคะสำหรับการมีแฟน คนที่มีแฟนแล้วลองมาออกความเห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วยก็ดีค่ะ นี่ยังฝังใจถึงเรื่องที่ครูพูดว่าไม่เคยมีแฟนนี่ถือว่าผิดปกติ 555555555555555555 เราผิดปกติมากเลยเหรอที่ไม่เคยรู้สึกอะไรแบบนั้น
*แท็กผิดขอโทษด้วยจริงๆ นะคะ
แฟนมันจำเป็นขนาดนั้นเลยเหรอคะ?? /เล่ามุมมองคนโสด
คือเราจะโดนเพื่อนถามบ่อยมาก ไม่เคยมีความรักเหรอ? ไม่เคยมีแฟนจริงเหรอ? อะไรเทือกนั้นแล้วนางจะทำหน้าประมาณว่าเราเป็นตัวประหลาด คือเพิ่งอยู่ม.4 คืออะไร? ม.4 นี่จำเป็นต้องเคยมีแฟนทุกคนหรือเปล่าคะ ครูสอนสุขศึกษาท่านหนึ่งเคยพูดตอนอยู่ ม.2 ว่าใครไม่เคยมีแฟนนี่ผิดปกติแล้ว ประมาณว่าวัยรุ่นอารมณ์มันพลุ่งพล่าน เราก็แบบนี่เรากลายเป็นคนผิดปกติไปโดยปริยาย
ถามว่าเคยมีคุยๆ บ้างหรือเปล่า ตอบได้เลยว่าเคยค่ะ แต่มันจะถึงจุดหนึ่งที่เราจะรู้ได้เลยว่าเขาเหมาะที่จะเป็นเพื่อนกับเรามากกว่า ตอนที่คุยกันเราก็ไม่ได้รู้สึกอะไรด้วยเลย เราเปล่าให้ความหวังนะคะ ประมาณว่าลองคุยถ้าเราเกิดชอบจริงๆ ก็เริ่มต้นความสัมพันธ์อะไรแบบนี้ แล้วก็ไม่ได้จะกั๊กอะไรด้วยแต่เรื่องมันก็ผ่านไปแล้ว ตอนนี้เราก็เป็นเพื่อนกัน
เราเคยถามเพื่อนที่มีแฟน มีความรักนะว่ามันรู้สึกยังไงเหรอ เหมือนที่รู้สึกกับพ่อแม่ไหม หรือมันจะเป็นยังไงถ้ามีแฟน มันจะเหมือนเวลาเราอยู่กับเพื่อนหรือเปล่า คือเราไม่เคยเลยความรู้สึกใจเต้นแรงๆ หรือเขินเวลาอยู่ต่อหน้าผู้ชายคนนั้นคนนี้ พวกรุ่นพี่รุ่นน้องในโรงเรียนที่เพื่อนชมกันว่าหล่องั้นงี้เราก็แบบ เออ นั่นหล่อแล้ว? 55555
ที่ติดใจคือเพื่อนคนเดิมค่ะ นางจะถามซ้ำไปมาแบบไม่อยากเชื่อว่าเราจะไม่เคยชอบใคร คือเราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าความรู้สึกชอบมันเป็นยังไง เราโง่มากไหม แล้วเราเป็นผู้หญิงที่ชอบการสกินชิพมาก ถ้ากับผู้ชายก็จะเล่นแค่กับเพื่อนที่สนิทจริงๆ พอเล่นปุ๊ป ก็โดนแซวล่ะ แหนะๆ แอบชอบกันล่ะสิ เราแบบเอือมแรง แค่แตะแขน แตะมือนี่หาว่าเราแอบชอบ หรือเราเฟลนลี่มากเกินไป? มีครั้งหนึ่งที่เพื่อนผู้ชายที่เราสนิทมากๆ มาบอกชอบเรา เราแบบ เห้ย ไม่ม้างงง มันไม่ใช่
ไม่ใช่ว่าไม่อยากมีความรักนะ เราก็อยากรู้เหมือนกันว่าถ้าเรามีมันจะเป็นยังไง มันจะรู้สึกแบบไหน เราว่ามันคงต้องรู้สึกดีมากแน่ๆ เพื่อนเราชอบบอกว่าอยากเห็นเรามีแฟน เพื่อนมักจะบอกว่าถ้าเรามีแฟนเราต้องขี้อ้อนมากแน่ๆ มันอยากเห็นเราแบบนั้น เพราะเวลาเราอยู่กับกลุ่มเพื่อนเราจะเลื้อยค่ะ จะทำตัวเหมือนว่าโลกนี้มีแรงโน้มถ่วงมากเหลือเกิน เราชอบงับไหล่ งับแขน แล้วก็นอนซบหรือควงแขนเพื่อน เป็นคนที่ชอบยุ่งกับร่างกายคนอื่นมาก
เราคิดว่ามันต้องมีช่วงจังหวะหนึ่งที่คนโสดจะคิดแบบ ฉันก็อยากมีบ้าง แต่คือความรักมันไม่ได้เกิดขึ้นง่ายๆ อยู่แล้ว เราก็ยังสงสัยอยู่ดีค่ะว่าแฟนจำเป็นถึงขนาดนั้นเลยหรือเปล่า หรือการมีความรักมันเป็นเรื่องที่ต้องใส่ใจขนาดนั้นเลยเหรอ เราคิดว่าถ้ามีก็ดีนะคะ มีคนให้อ้อน เวลาเห็นพ่ออ้อนแม่แล้วน่ารักมากเลย
จริงๆ คำตอบใจเราก็คือ ไม่มีมันก็ไม่ตายหรอก ก็เคยตอบเพื่อนไปแบบนั้นแต่นางก็ถามย้อนมาอีกว่า ไม่อยากมีความรักเหรอ? เราคิดว่ามันเป็นเรื่องของเวลานะ เราโตขึ้น เราก็จะเจอสังคมที่กว้างมากคน เจอคนเยอะขึ้น ถึงเวลามันก็น่าจะมีเอง(?) แบบตอนนี้ก็เพิ่ง 16 เอง เรื่องแบบนี้เดี๋ยวค่อยมีก็ได้ เราก็ยังเด็กๆ อยู่เลยด้วย
ลองแลกเปลี่ยนความคิดกันนะคะสำหรับการมีแฟน คนที่มีแฟนแล้วลองมาออกความเห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วยก็ดีค่ะ นี่ยังฝังใจถึงเรื่องที่ครูพูดว่าไม่เคยมีแฟนนี่ถือว่าผิดปกติ 555555555555555555 เราผิดปกติมากเลยเหรอที่ไม่เคยรู้สึกอะไรแบบนั้น
*แท็กผิดขอโทษด้วยจริงๆ นะคะ