เคยเป็นกันไหมคะ...ปัญหาที่คนอื่นมองว่าง่าย แต่ทำไมเรากลับหาทางออกไม่เจอ

เครียดคะ...อยากมาระบาย+หาทางออก แต่ไม่รู้จะคุยกับใครดี ขอระบายในนี้แล้วกันนะคะ

คือเราเป็นคนรูปร่างอ้วน หนัก88 สูง160 เรียนจบแค่ ม.6 ไม่สวย ไม่ใช่สาวอ้วนแบบแต่งตัวเปรี้ยวๆสวยๆเหมือนคนอื่น แต่เราจะเฉิ่มๆ เน้นแต่งตัวสบายไม่แฟชั่น แต่ประเด็นที่เราเครียด เราไม่ได้เครียดเรื่องความสวยงามของตัวเรานะ  แต่กลับเป็นคนอื่นที่มีปัญหากับเรื่องความสวยงามของเรา จนทำให้เราเครียด  T.T  

เราเป็นคนง่ายๆ สบายๆ เคยทำงานเป็นแคชเชียร์ และพนักงานขายประจำร้านขายยา  เมื่อก่อนเราอยู่สุราษฎร์ แต่พ่อกับแม่ต้องการให้มาอยู่กับพี่สาวและพี่เขยที่ระยอง  ซึ่งพี่เขยเปิดร้านทำอลูมิเนียม แม่เลยอยากให้เราและแฟนเรามาช่วยพี่เขยทำ โดยให้แฟนเราทำงานกับพี่เขย ส่วนเราหางานทำข้างนอกทำ ตอนช่วงที่ย้ายมาระยองแรกๆ เราก็ไปสมัครงานไว้หลายที่ ซึ่งได้ทุกที่แหละ(ทั้งที่อ้วนและไม่สวยแบบที่บรรยายไปนั่นแหละคะ) แต่เราเลือกที่จะทำกับอินเด็กซ์ เพราะสวัสดิการดี และดูมั่นคง เพราะเองก็อายุจะ 27ปีแล้ว ก็อยากทำนานๆ ไม่อยากหางานใหม่แล้ว ซึ่งเราเซ็นสัญญาทำงานเรียบร้อยแล้ว รอแค่ตรวจร่างกายและไปยื่นให้ฝ่ายบุคคล แต่!! พี่เขยและน้องชายของเค้า ไปมีเรื่องกับคนกลุ่มๆนึง ซึ่งมีผลกับการอาศัยอยุ่ที่ระยองแน่ๆ(เพราะเรื่องใหญ่มาก ขึ้นโรงขึ้นศาลกันทีเดียว) ทำให้เราต้องย้ายตามพี่เขยและพี่สาวมาที่ จ.ชลบุรี และเราเองก็ไม่ได้ติดต่อไปที่อินเด็กซ์ที่เค้านัดให้เราไปทำงาน เพราะตอนนั้นมันมีปัญหาแบบที่เล่าไปขึ้นมา ก็มัวแต่วุ่นวายอยู่กับเรื่องพี่เขย และเรื่องย้ายบ้าน เราเลยตั้งใจว่าค่อยมาหางานทำที่ชลบุรีเอาก็ได้ งานคงหาไม่ยาก แต่ที่ไหนได้!! ที่ที่เราย้ายมามีแต่โรงงาน ซึ่งเราไม่มีประสบการณ์ทำงานโรงงานเลย+น้ำหนักเกินมาตรฐานที่เค้าตั้งไว้(ซึ่งเข้าใจเค้าจริงๆ) เราเลยตกงานมา3เดือนแล้ว(เราสมัครที่อื่นนอกจากโรงงานแล้วแต่ก็ไม่ได้ ขี่รถไปสมัครที่บ่อวิน,พัทยา,แหลมฉบัง,ศรีราชา...ก็เงียบ) แต่ตอนเราอยู่สุราษฎร์และระยอง เราไม่เคยมีปัญหาเรื่องหางานทำเลย สมัครที่ไหนได้ตลอด แต่พอมาที่นี้มีคนจากทางภาคอีสาน ภาคใต้ ภาคเหนือ เค้าก็ลงมาหางานโรงงานทำ แต่บางคนก็ได้งานโรงงานตามที่เค้าตั้งใจ แต่บางคนก็ไม่ได้ ก็เลยทำให้ไม่ว่าจะงานในโรงงานหรือนอกโรงงานก็มีคู่แข่งเยอะ ทางนายจ้างเค้าก็มีตัวเลือกเยอะ แต่เราอ้วน บุคลิกไม่ดี ก็เราต้องตกงานต่อไป  แต่ถึงเราจะอ้วน เราก็ทำงานได้ปกติ งานที่ผ่านมาที่เราเคยทำ ไม่เคยมีปัญหา ทุกองค์กรที่เราเคยทำงานให้ เรากล้าพูดเลยว่าเค้าไม่อยากให้เราออก เพราะเราเป็นคนง่ายๆ  ตั้งใจและขยัน แต่ก็เข้าใจทางนายจ้างว่าเวลาเค้าเลือกคนทำงาน สิ่งที่จะทำให้เค้าเลือกเราคือความประทับใจแรกเห็น แต่บุคลิกเรามันคงไม่ใช่ เราเลยอยู่แบบอยู่ไปวันๆ เพราะต้องยอมรับว่าท้อและอายที่เวลาเข้าไปสมัครงานแล้วสายตาเค้ามองเหมือนเราตลกมาก เพราะเคยมีครั้งนึง เราไปสมัครงาน พนักงานเค้าก็บอก "จะมามัครงานหรอ" แล้วก็มองหัวลงไปเท้า แล้วก็หัวเราะในลำคอ แล้วเค้าก็บอกน้องอีกคนว่า "เค้าจะสมัครงานหยิบใบสมัครให้เค้าเขียนดิ แต่คงไม่ได้หรอก แต่ก็ให้เขียนไปนั่นแหละไหนๆก็มาแล้ว เผื่อเจ้าของร้านชอบใหญ่ๆ" แล้วเค้าก็หัวเรากัน!! (ขำดีเนอะ ตลกกับความเดือดร้อนคนอื่น) เราก็ไม่กล้าไปสมัครที่ไหนอีก เพราะเอาจริงๆเราก็สมัครหลายที่แล้ว(เคยคิดจะสมัครแม่บ้าน แต่เราเป็นคนกลัวจิ้งจกมากกกกก ึงขั้นจะเป็นลม เห็นไกลๆได้ จับไม่ได้แม้จะตายแล้วก็ เรากลัวว่าวันนึงเจ้านายจะใช้ว่าให้ไปไล่จิ้งจกให้หรืออะไรก็แล้วแต่ที่เกี่ยวกับจิ้งจก เราคงทำให้ไม่ได้แน่ๆ) เอาจริงๆ เราอยู่แบบไม่ทำงานก็ได้ ่เพราะแฟนทำงานก็พออยู่ได้ แต่อยู่ไปวันๆไม่มีเงินเก็บนะ T.T แต่ด้วยความที่เราชิวมาก เราเลยมองว่าเออว่ะ! ไม่ได้งานก็ไม่เห็นเป็นไร. ค่อยหาของขายเอาก็ได้  พ่อแม่เราเลยบอกให้เรามาหาของขายที่ จ.ตราด(พ่อแม่อยู่ตราด) เราก็ตั้งใจว่าอย่างนั้น ก็คงไม่มีอะไรน่าห่วงมากสำหรับเรื่องงานของเรา แต่สิ่งที่ทำให้เราต้องมาตั้งโพสระบายแบบนี่ก็คือ ตอนเรากลับไปเยี่ยมแม่ที่ตราด แม่เล่าให้เราฟังว่า แม่ไปกู้เงินกองทุนหมู่บ้านที่แบบค้ำกันในวง5คน มา20,000 เพื่อให้พี่สะใภ้ไปจ่ายหนี้สิน โดยแม่เราไม่ได้ใช้เลยสักบาท "โดยที่พ่อไม่รู้!!(พี่สะใภ้ก็กู้ด้วย) แล้วพี่สะใภ้ไม่จ่ายเลย ถึงกำหนดสิ้นปีนี้จะต้องหาเงินไปจ่ายเค้า ไม่งั้นเค้าคงตามถึงบ้าน ซึ่งถ้าเค้ามาทวงถึงบ้าน พ่อต้องรู้และคงทะเลาะกับแม่หนักมาก อาจจะไล่แม่ออกนอกบ้านก็ได้ เพราะพ่อเรากับแม่ทะเลาะกันบ่อย และพี่สะใภ้+พี่ชายเราเองก็ชอบไปยืมเงินคนอื่นบ่อยมาก และโดนเค้ามาทวงบ่อยมาก พ่อด่าไม่รู้กี่ครั้ง พ่อตามจ่ายหนี้ให้ตลอด ล่าสุดเพิ่งตามจ่ายหนี้ให้พี่ชาย+พี่สะใภ้ไป20,000 เมื่อเดือนเมษา แต่ก็มาเรื่องนี้อีก คือสิ้นปีนี้ระเบิดต้องลงอีกแน่ๆ จะให้พี่สาวช่วย ตอนนี้เงินเค้าก็ต้องใช้ในเรื่องคดีความของพี่เขย เราบอกตรงๆว่าเราเครียดมาก เราไม่รู้ว่าจะหาเงินที่ไหนมาใช้หนี้เฉพาะของแม่ได้ทัน(ที่จะใช้หนี้ให้แต่แม่ เพราะเราไม่อยากให้พ่อรู้ว่าแม่ไปกู้ด้วย แต่พี่ชายพี่สะใภ้เราไม่สนใจ เพราะหลายครั้งแล้ว) เราไม่รู้ว่าที่เราจะหาของขาย แล้วมันจะขายได้ไหม เพราะแม่เราไปจองที่ขายของไว้แบบที่ฟรี เป็นที่ไม่มีคนเลย จะมีเป็นบางวันที่ทัวร์หลงเข้ามา(ตามที่เราเคยเห็นนะ) แต่เจ้าของที่บอกว่ากำลังโปรโมทให้มันมีคนมาเที่ยว เราเลยคิดจะหางานที่มีเงินเดือนประจำทำ มันน่าจะดีกว่า ยิ่งถ้ามีที่พักด้วยยิ่งน่าจะดี แต่ก็ไม่รู้จะไปหาที่ไหน ใจจริงอยากกลับสุราษฎร์ แต่ก็สงสารแม่ เพราะเค้าก็ไม่อยากให้เราไปอยู่ไกลๆอีก ไปไกลเต็มที่ได้แค่กรุงเทพ(เพราะกรุงเทพมาตราดแค่นั่งรถตู้แปปเดียวก็ถึง) แต่เราก็ไม่รู้ว่าเราจะหางานอะไรที่กรุงเทพ เพราะไม่มีคนรู้จักเลย อยากได้งานที่มันมีที่พัก มีที่พักแค่ช่วง2เดือนแรกก็ยังดี แต่ไม่มีคนรู้จักเลย ใครพอจะมีคำแนะนำให้เราบ้างไหมว่างานที่ไหน หรือเราควรจะทำยังไงกับปัญหาที่มันกำลังจะเกิดดี เราหาทางออกไม่เจอจริงๆ้

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่