คือ เราอยากหาตัวเองเจอค่ะ ถึงจะตั้งหัวข้อแบบนี้ แต่ว่าจริงๆแล้วเราอยู่ม.5 ค่ะ ขอเกริ่นก่อนละกันนะคะ เราคิดว่าเราหาตัวเองเจอครั้งแรกตอนม.3 ค่ะ แบบมั่นใจมากว่าเราคงเป็นอันนี้แหล่ะ คือเราอยากเป็นพิสูจน์อักษรค่ะ คือเป็นคนตรวจทานคำผิด-ถูก,การสะกด ของหนังสือต่างๆอ่านะคะ ก็ตอนนั้นอยากเข้ามนุษยศาสตร์ หรืออักษรศาสตร์มากค่ะ แต่พอขึ้นม.4 เราก็ต้องเรียนแบบแยกสายกันใช่มั้ยล่ะคะ มันเปลี่ยนตอนนี้แหล่ะค่ะ คือเราต้องย้ายโรงเรียน(เพราะค่าเทอมโรงเรียนเก่าแพงมากกก -.-) ก็ขอแม่สอบสายศิลป์นะ เพราะชอบภาษา ก็คิดอยู่ว่าจะเข้าศิลป์อะไรดี ศิลป์ญี่ปุ่นเราก็เรียนนำหน้าเขาไปแล้ว(เราเรียนยุ่นตอนม.2 ละเลิกเรียนตอนม.3 ค่ะ ก็เรียนไปได้ระดับหนึ่งค่ะ) ภาษาฝรั่งเศสก็งูๆปลาๆ (โรงเรียนเก่าเรามีการเรียนภาษาจีน ฝรั่งเศส เยอรมันค่ะ) แล้วก็ช่วงนั้นเป็นช่วงสมัครสอบพอดีค่ะ แม่บอกว่าเรื่องสอบเนี่ยเดี๋ยวจัดการให้ ก็สบายใจ พอมาวันที่ได้ใบสมัคร มันเป็นสายวิทย์ค่ะ =[]= ตอนนั้นเงิบมากค่ะ เราไม่ได้คิดถึงสายนี้เล้ยยยยยสักนิดเดียว ก็เลยนั่งกรอกไปแบบคิด... เราจะรอดป่าววะ คำนวณนี่เน่าสุด เคมีก็ไม่เคยเรียน แม่เจ้า พอวันสอบจริงเราก็ไม่ยอมไปสอบค่ะ ตอนนั้นไม่อยากย้ายโรงเรียนด้วย แม่เลยเกิดดราม่า :3 ว่าไม่มีที่เรียนแล้วนะ เพราะแม่ไม่ให้เรียนที่เดิมแน่ๆ เราเลยไปสอบแบบโง่ๆเลยค่า ไม่อ่านไม่ทำไรเลยสักอย่าง พอไปถึงโรงเรียนใหม่ โอ้โห! มีแต่คนนั่งอ่านหนังสือกันค่า แบบ เราหันไปหาแม่ แม่ก็บอกว่า สอบไปเถอะ อย่างน้อยก็ถือว่ามา ก็ไปสอบค่ะ... ผลออกมาคือได้แค่อิ้งค่ะ คณิตนี่นอนตายยาว555555 ก็บอกแม่ แม่ก็บอกว่าช่างเถอะ กลับบ้านไป พอวันศุกร์ถัดมาแม่ก็พาไปกินข้าวกะเพื่อนแม่ค่ะ สักพักนะหว่างเดินทาง พ่อโทรมาจากบ้านค่ะ ว่ามีจดหมายจากโรงเรียนที่ไปสอบ เราติดค่ะ -0- ตกใจมากกก แบบ แม่นี่แทบไม่กินข้าว คือเพิ่งมารู้ทีหลังว่าเราสามารถตรวจได้ก่อนทางเว็บโรงเรียนเขา แต่ปัญหามันหลังจากนี้ค่ะ
เราย้ายมาอยู่ที่ใหม่ตอนม.4โดยไม่มีเพื่อนมาด้วยสักคน ตอนนั้นเราทำตัวด้อยมากค่ะ เพื่อนใหม่เข้ามาก็จะบ่นให้เขาฟังว่าเราไม่อยากเรียนอันนี้ เราชอบภาษา อะไรแบบนี้ บางทีก็แกล้งเพื่อนให้ตกใจโดยการเขียนภาษาญี่ปุ่นค่ะ5555 เขาก็จะงง ถามเราว่า งั้นเรียนสายวิทย์ไมอ่ะ เราก็จะบอกว่าแม่บังคับค่ะ พอหมดเทอม1 ก็ไปขอครูย้ายสายค่ะ โดยปรึกษากะครูที่ปรึกษาค่ะ ครูก็มองสักพักบอกว่า เด็กผู้ชายหลังห้องมันยังทนได้เลย เราเรียนไปก็ไม่เป็นไรหรอก ก็เลยไปบอกแม่ แม่บอกรอดูผลสอบถึงจะตัดสินใจอีกทีค่ะ ปรากฏว่ามันออกมาได้ 3.40 สำหรับคนไม่รู้เรื่องมันเป็นไรที่สุดๆมากค่ะ =[]= ทั้งๆที่ฟิสิกส์ เคมี ชีวะ คณิตเพิ่มพื้น เราตกหมด ... แบบ ปล่อยเกรดหรอ เพื่อนก็บอกไม่ได้ปล่อยนะ พอมาเทอมสอง เราคิดจะเรียนพิเศษค่ะ เราหาเองติดต่อเองทุกวิชาแม่เราเป็นผู้จ่ายเงินค่ะ เราก็หา มันก็ดีขึ้นบางวิชานะคะ
จนมาม.5 มันมีแนะแนวค่ะ ก่อนหน้านี้ตอนลงว่าจะไปดูคณะไหนตอนนั้นเราหลับค่ะ เพื่อนเลยเช็กคณะแพทย์ให้ เรานี่บรึ๋ยมากค่ะ แบบ ไปทำไมวะะะ พอหลังจากนั้น เราเลยลองเลือกเองค่ะ เพราะกลัวได้ไปดูแพทย์เหมือนคราวก่อน เราลงบัญชีไปค่ะ อ้อ!! ลืมเล่าไป หลังจากย้ายโรงเรียนแล้วเรียนสายวิทย์ เราก็อยากได้อาชีพที่มันพอจะสร้างฐานะได้ค่ะ เราอยากมีเงินเดือนสูงๆ เลยเลิกล้มความฝันตอนม.ต้นไป เราจะเรียนบัญชีค่ะ ซึ่งระดับเราถือว่าเป็นอะไรที่ยากอยู่มากนะคะ ก็เลยกันไว้ ไปเรียนภาษาญี่ปุ่นต่อ แต่ลืมไปเยอะมากค่ะ แล้วก็ตอนแรกๆเรามั่นใจในภาษาอังกฤษของเรานะ แต่หลังๆแม้แต่คำว่าแม็ก เรายังลืม เรารู้ตัวค่ะว่าเราความจำแย่(หรือไม่ใส่ใจไม่รู้) ยิ่งตอนเรียนชีวะนี่ยิ่งรู้ตัว พอมานึกๆอีกที อ้าว เราไม่ได้อะไรสักอย่างเลยนี่ ภาษาก็ไม่ได้ วิทย์ก็ไม่ได้... เรากลุ้มมากค่ะ ตอนนี้ก็เทอม 2 แล้ว ฟิสิกส์ก็เละ เคมีตอนนี้ก็เครียดมากค่ะ ชีวะนี่ยังไม่เคยผ่าน ภาษาตอนนี้ เราก็รู้สึกแย่สุดๆ หาอะไรที่ตัวเองชอบ... ก็รู้สึกว่าเจอนะคะ คือชอบยุ่น แต่มันก็ยังทำได้ไม่ดีที่สุดค่ะ ควิซสำหรับอาชีพที่เหมาะกับตัวเรา เล่นมาหมดแล้วค่ะ พอคำตอบออกมา เราก็ถามตัวเองว่า ใช่หรอ? เราอยากเป็นอันนี้จริงหรอ เพื่อนๆพี่ๆใครพอจะแนะนำเราได้ก็ช่วยเราหน่อยนะคะ ขอบคุณมากจริงๆค่าที่มาอ่าน
ปล. ตอนนี้เราเลิกความคิดที่จะย้ายสายแล้วค่ะ เพราะมันสายไปแล้ว แต่ยังคิดว่าเราจะต่อคณะอะไร แบบไหน อาชีพอะไร ที่จะเลี้ยงครอบครัวเราได้น่ะค่ะ
มีใครหาตัวเองไม่เจอจนเข้ามหาลัยแล้วมั้ยอ่าคะ
เราย้ายมาอยู่ที่ใหม่ตอนม.4โดยไม่มีเพื่อนมาด้วยสักคน ตอนนั้นเราทำตัวด้อยมากค่ะ เพื่อนใหม่เข้ามาก็จะบ่นให้เขาฟังว่าเราไม่อยากเรียนอันนี้ เราชอบภาษา อะไรแบบนี้ บางทีก็แกล้งเพื่อนให้ตกใจโดยการเขียนภาษาญี่ปุ่นค่ะ5555 เขาก็จะงง ถามเราว่า งั้นเรียนสายวิทย์ไมอ่ะ เราก็จะบอกว่าแม่บังคับค่ะ พอหมดเทอม1 ก็ไปขอครูย้ายสายค่ะ โดยปรึกษากะครูที่ปรึกษาค่ะ ครูก็มองสักพักบอกว่า เด็กผู้ชายหลังห้องมันยังทนได้เลย เราเรียนไปก็ไม่เป็นไรหรอก ก็เลยไปบอกแม่ แม่บอกรอดูผลสอบถึงจะตัดสินใจอีกทีค่ะ ปรากฏว่ามันออกมาได้ 3.40 สำหรับคนไม่รู้เรื่องมันเป็นไรที่สุดๆมากค่ะ =[]= ทั้งๆที่ฟิสิกส์ เคมี ชีวะ คณิตเพิ่มพื้น เราตกหมด ... แบบ ปล่อยเกรดหรอ เพื่อนก็บอกไม่ได้ปล่อยนะ พอมาเทอมสอง เราคิดจะเรียนพิเศษค่ะ เราหาเองติดต่อเองทุกวิชาแม่เราเป็นผู้จ่ายเงินค่ะ เราก็หา มันก็ดีขึ้นบางวิชานะคะ
จนมาม.5 มันมีแนะแนวค่ะ ก่อนหน้านี้ตอนลงว่าจะไปดูคณะไหนตอนนั้นเราหลับค่ะ เพื่อนเลยเช็กคณะแพทย์ให้ เรานี่บรึ๋ยมากค่ะ แบบ ไปทำไมวะะะ พอหลังจากนั้น เราเลยลองเลือกเองค่ะ เพราะกลัวได้ไปดูแพทย์เหมือนคราวก่อน เราลงบัญชีไปค่ะ อ้อ!! ลืมเล่าไป หลังจากย้ายโรงเรียนแล้วเรียนสายวิทย์ เราก็อยากได้อาชีพที่มันพอจะสร้างฐานะได้ค่ะ เราอยากมีเงินเดือนสูงๆ เลยเลิกล้มความฝันตอนม.ต้นไป เราจะเรียนบัญชีค่ะ ซึ่งระดับเราถือว่าเป็นอะไรที่ยากอยู่มากนะคะ ก็เลยกันไว้ ไปเรียนภาษาญี่ปุ่นต่อ แต่ลืมไปเยอะมากค่ะ แล้วก็ตอนแรกๆเรามั่นใจในภาษาอังกฤษของเรานะ แต่หลังๆแม้แต่คำว่าแม็ก เรายังลืม เรารู้ตัวค่ะว่าเราความจำแย่(หรือไม่ใส่ใจไม่รู้) ยิ่งตอนเรียนชีวะนี่ยิ่งรู้ตัว พอมานึกๆอีกที อ้าว เราไม่ได้อะไรสักอย่างเลยนี่ ภาษาก็ไม่ได้ วิทย์ก็ไม่ได้... เรากลุ้มมากค่ะ ตอนนี้ก็เทอม 2 แล้ว ฟิสิกส์ก็เละ เคมีตอนนี้ก็เครียดมากค่ะ ชีวะนี่ยังไม่เคยผ่าน ภาษาตอนนี้ เราก็รู้สึกแย่สุดๆ หาอะไรที่ตัวเองชอบ... ก็รู้สึกว่าเจอนะคะ คือชอบยุ่น แต่มันก็ยังทำได้ไม่ดีที่สุดค่ะ ควิซสำหรับอาชีพที่เหมาะกับตัวเรา เล่นมาหมดแล้วค่ะ พอคำตอบออกมา เราก็ถามตัวเองว่า ใช่หรอ? เราอยากเป็นอันนี้จริงหรอ เพื่อนๆพี่ๆใครพอจะแนะนำเราได้ก็ช่วยเราหน่อยนะคะ ขอบคุณมากจริงๆค่าที่มาอ่าน
ปล. ตอนนี้เราเลิกความคิดที่จะย้ายสายแล้วค่ะ เพราะมันสายไปแล้ว แต่ยังคิดว่าเราจะต่อคณะอะไร แบบไหน อาชีพอะไร ที่จะเลี้ยงครอบครัวเราได้น่ะค่ะ