เรื่องก็เริ่มมาจากว่าเราไปเจอกับแฟนที่ร้านเหล้าเราเป็นคนจีบเขาคะต่างคนก็ต่างเลิกกับแฟนมาบังเอิญบ้านก็อยู่ใกล้ๆกันระหว่างนั้นเป็นช่วงปิดเทอมคะเขามาหาเราทุกๆวันคะมากินข้าวกันนั่งเล่นกันครบกันมาได้เรื่อยๆเราเข้ากับพ่อแม่และบ้านเขาได้จนไปเที่ยวกันมีช่วงที่ปิดเทอมหนูได้ไปอยู่กับเขาประมาณ2เดือนเพราะมันเดินทางในการไปฝึกงานสะดวกจนบางทีมีทะเลาะกันบ้างอาจจะเพราะอยู่ใกล้ช่วงปิดเทอมใหญ่เราก็ไปขายของกันตามงานวัดพ่อเขาขายพวกชุดนอนกางเกงJJคะคือแบบร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาตากแดดตากฝนตากลมคือเราลุยกันมาหมดก่อนหน้าที่เราจะคบกันเขามีเพื่อนที่ไปไหนไปด้วยกันจนพอเรามาคบกับเขาเพื่อนที่เคยมานอนด้วยก็ไม่ได้มานอนเพื่อนที่ชวนเล่นเกมส์เขาก็จะไม่เล่นใช้เวลาอยู่กับเราตลอดจนเข้า9เดือนเราไม่รุ้เลยว่าช่วงเปิดเทอมเรากลับมานอนบ้านเขาได้กลับไปติดเกมส์อีกครั้งและมีวันนึงเพื่อนเขามาปรึกษาว่าอยากเลิกกับแฟนเขาซึ้งคบกันไม่กี่วันก็มีอะไรกันแล้วแล้วเหมือนผู้หญิงจะสนใจใส่ใจมากกว่าตอนที่ยังไม่มีอะไรกันเพื่อนเขามาบอกแฟนเก่าเราว่าอยากเลิกอยากมีอิสระไม่ชอบอะไรแบบนี้เบื่อและแฟนเก่าเราก็บอกว่าเนี่ยอยู่กับเราทุกวันทะเลาะก็บ่อยไม่เห็นจะเบื่อเลยแต่แล้วคำพูดก็พลิกคะจนวันนึงเราไปบ้านเพื่อนเขาไปทำงานกันจนกลับมาเขาก็มาหงุดหงิดเราก็ไปถามเป็นอะไรคือเขาบอกลำค่ญเราก็ร้องไห้คะเอาที่นอนปิคนิคมาปูนอนปลายเตียงเขาคะเราก็โพสระบายในเฟสคะแล้วเช้าตื่นมาเขาเห็นที่เราโพสว่าถ้าไม่รักกันแล้วก็อย่าฝืนความรู้สึกตัวเองเขาเห็นโพสนั้นแล้วเขาบอกเลิกเราโดยเราก็งงและอึ้งเพราะเราต้องไปทำงานในวันนั้นไม่ได้มีเวลาคุยกันเลยเขาไปหาเพื่อนเพื่อนเขาไม่ให้เขาคุยไม่ให้เขามาเจอเราให้เหตุผลว่าเดี๋ยวเขามาเจอเราแล้วใจอ่อนพอเราไปปรึกษาก็บอกเราว่าเลิกไปเถอะหาได้ดีกว่านี้เราพยายามทำทุกๆอย่างๆจนถึงวันนึงเราไปเซ้าซี้เขาเราเข้าใจว่าเราผิดจนโดนเขาต่อยตามาจากนั้นเราก้ไม่ได้ไปยุ่งอีกแต่เราก้ยังไปบ้านเขานะคะคือเขาบอกมาหาย่าหาแม่เขาได้แต่ห้ามไปยุ่งกับเขาคือเราก็ยังห่วงเพราะเรียนที่เดียวกันก็ช่วยเขาเรื่องงานเขาโดนแม่ว่าแล้วมาโมโหด่าเราจนบล๊อคเฟสไปเราก็เลิกยุ่งไปอีกรอบเราก็มีคนที่เข้าๆมาคุยๆเราได้คบกันแล้วแต่เราพบความจริงว่าเรายังรักคนเก่าอยู่มันแค่รุ้สึกดีตอนที่เจอคนใหม่พอกลับมาบ้านเรากับไม่รู้สึกอะไรเลยเราจึงเลิกติดต่อไปแล้วมาคิดทบทวนกับตัวเองในใจก็หวังลึกๆว่าวันนึงจะได้กลับไปเริ่มต้นใหม่กับคนเก่าอีกครั้งมันเหมือนมีหลายองค์ประกอบที่บ้านเขาก็ช่วยเราทุกทางแต่เหมือนเขาหันไปติดเกมส์ติดเพื่อนเราคิดว่าเขาคงยังไม่พร้อมที่จะกลับมาในตอนนี้คะถ้าถามว่ารอไหมรอคะและก็ยังหวังพร้อมกับเปิดใจแต่พยายามแล้วมันกลับไม่ช่วยเลยเราเลยถอยออกมาเพื่ออยุ่กับตัวเองให้มากกว่านี้เขาอาจจะยังไม่โตและเราเป็นแฟนคนแรกที่เข้าบ้านเขาอยู่ด้วยกันทุกๆวันเจอกันทุกๆวันเหมือนมันใกล้กันเกินไปจนอึดอัดเพราะความสัมพันธ์มันไปไวมากคะเขาบอกว่าในตอนนี้และอนาคตไม่มีโอกาสกลับมาเป็นเพื่อนเป็น

อะไรก็ไม่ได้อยู่โรงเรียนก็ทำเหมือนคนไม่รู้จักกันคะแต่เราก็ยังรอเขาอยู่นะคะพร้อมๆกับเปิดใจถ้าเจอคนที่ใช่เราก็พร้อมที่จะหยุดรอเขาทันทีคะแต่มันยังไม่เจอนะสินี่ก็3เดือนแล้วที่เลิกกันมาเดือนหน้าก็ครบ1ปีแล้วคะเสียใจจังคือเราไม่รู้เลยทุกวันนี้ว่าเลิกกันเพราะอะไรเพื่อนเขาก็บอกแค่ว่าแฟนเก่าเราหมดรักเรานานแล้วแต่อยู่เพราะความสงสารเพราะคิดว่ายังรักแต่เปล่าเลยมันคือความผูกพันธ์ตอนนี้ก็ยังไม่รู้คำตอบเขาพยายามหลอกเราว่ามีแฟนใหม่แล้วทั้งๆที่เขาก็ยังไม่มีใครไปกินเหล้ากับเพื่อนทุกวันศุกร์เสาร์อาทิตย์เพื่อนคนนั้นก็มานอนด้วยแต่เราก็มีติดต่อกับแม่เขาอยู่นะคะเพราะเราคิดว่าเรายังอยากอยู่ข้างๆอยู่ช่วยเหลือเขาคะ
เลิกกับฉันเพราะอะไรทุกวันนี้ยังอยากรู้คำตอบ !!