เราเป็นลูกสาวคนเดียว ที่พ่อบอกเสมอว่ารักมาก รักเท่าที่ชีวิต ไม่ยอมให้ใครมาแตะต้องหรือทำร้ายเรา เราคือหัวใจของเค้า...ฯลฯ เราไม่มีแม่ โดนแม่ทิ้งไปตั้งแต่ 2 ขวบกว่า พ่อฝากเราไว้กับย่า พอเข้าวัยรุ่น ก็โดนอาแท้ๆพยายามจะข่มขืน ย่าเลือกอา และบอกให้เราไปอยู่กับพ่อ เราเลยต้องมาอยู่กับพ่อและแม่เลี้ยง
ชีวิตเราค่อนข้างน้ำเน่าคือ มีแม่เลี้ยงกี่คน ก็โดนแม่เลี้ยงรังแก เพราะพ่อรักเรามากจนแม่เลี้ยงหมั่นไส้ แต่พ่อเราก็ปกป้องและอยู่ข้างเรามาตลอด พ่อบอกเสมอว่ารักเรามากกว่าผู้หญิงทุกคนในชีวิต ไม่ยอมให้แม่เลี้ยงคนไหนมารังแกแน่ๆ
พ่อเราก็มีนิสัยอย่างนึงที่เราไม่เคยเข้าใจ คือเค้าจะให้เงินทุกบาททุกสตางค์กับเมียเค้า ไม่ว่าจะคนไหน แม่เลี้ยงคนแรกของเรา สมัยที่พ่อยังเจน เป็นทหารยศประทวน ได้เงินเดือนมา ใช้หมดภายใน 1 วัน อีก 29 วันที่เหลือ ต้องเก็บผักบุ้ง เก็บตำลึงข้างบ้านมาทำอาหาร พ่อก็ยังให้เค้า
เราไม่เคยเข้าใจตรรกะของพ่อเรื่องเงิน พ่อเราให้บัตรเอทีเอ็มที่เราเปิดให้ เอาเงินเข้าให้ทุกเดือน ไปให้เพื่อนกดใช้ วันเดียวกดเป็นหมื่น พ่อให้เพื่อนยืมแล้วไม่เคยได้คืน พ่อมีเงิน 500 บาท เพื่อนยืม 200 บาท ไม่มีทอน หาที่แลกไม่ได้ พ่อให้เงินเพื่อนไปทั้ง 500 บาท ตัวเองยอมอดข้าว แล้วพ่อก็ไม่เคยได้เงินนั้นคืน พ่อให้เราโอนเงินให้คนนั้นคนนี้บ่อยๆ บอกเป็นเด็กที่ทำงานมั่ง เพื่อนมั่ง เมียเพื่อนมั่ง เค้ามายืม ไม่มีให้ เลยให้เราโอนแทน แล้วค่อยไปเอาที่พ่อทีหลัง พ่อไม่เคยได้เงินจากคนเหล่านั้นคืนเลย พ่อแจกเงินคนนั้นคนนี้ ใครขออะไรพ่อก็ให้ ถ้าไม่มีเงินสดติดตัว ก็จะถอยสร้อย ถอดแหวนจำนำให้ คนเรียกพ่อว่าพระเวสสันดร แจกหมดตัว
แม่เลี้ยงคนปัจจุบัน พ่ออยู่กับเค้ามา 24 ปี ก็เหมือนเดิม ทุกบาททุกสตางค์ เค้าเก็บหมด และก็น้ำเน่าเหมือนในละคร แม่เลี้ยงรังแกสารพัด ทั้งที่ก่อนจะได้พ่อเรา เค้าก็ทำท่ารักเรามาก ดูแลเราอย่างดี จนพ่อเรายอมแต่งงานกับเค้า
สมัยเรียนหนังสือ นอกจากเงินเดือนที่ให้เราเดือนละ 4,000 บาทรวมค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าโทรศัพท์ ค่าส่วนกลางคอนโด ถ้าพ่อจะให้เงินพิเศษเรา 100-200 บาท พ่อต้องเอาไปซ่อนไว้ตามที่ต่างๆ แล้วบอกให้เราไปตามหาเอาเอง
ตั้งแต่เราเรียนจบปริญญาตรี เราก็ไม่เคยขอเงินพ่ออีก พอเราทำงาน เรามาอยู่บ้านแฟนโดยที่ไม่ได้แต่งงาน พ่อแม่แฟนก็ดูแลเราอย่างดี พ่อเราก็ไม่ว่าอะไร
มีช่วงนึงเราจะเรียนปริญญาโท ตอนนั้นเราตกงาน เราว่าง แต่มีเงินเก็บอยุ่ก้อนนึง เลยไปขอพ่อเรียนโทมหาวิทยาลัยรัฐบาล ช่วยส่งหน่อย พ่อเราก็โอเค แต่กว่าที่เราจะได้ค่าเทอมในแต่ละเทอม พ่อเราต้องทะเลาะกับแม่เลี้ยงอย่างรุนแรงทุกครั้ง กว่าจะได้เงินมาให้เรา แม่เลี้ยงเราจดไว้ทุกบาททุกสตางค์ ว่าเราเอาเงินพ่อไปเท่าไหร่ เหมือนลูกหนี้มากกว่าลูกสาว เราเรียนจบภายใน 2 ปี 4 เทอม เลยไม่ได้ใช้เงินมากนัก
เราเรียนจบ มีงานดีๆทำ เราไม่ได้ให้เงินคืนเค้าเป็นก้อนใหญ่ แต่เราจะซื้อของชิ้นใหญ่ๆแพงๆเช่น ทีวี โซฟา โน๊ตบุ๊ค กล้อง โทรศัพท์ ฯลฯ ให้เค้าตลอด เราพาพ่อไปกินข้าวทุกอาทิตย์ จนใครๆก็อิจฉาพ่อว่าเลี้ยงลูกดี มีลูกกตัญญู พ่อลูกรักกันมาก ทุกวันนี้เรายังกอดพ่อ หอมแก้มพ่อทุกครั้งที่เจอกัน เราบอกรักพ่อทุกครั้งที่คุยโทรศัพท์กัน ซึ่งเรากับพ่อจะโทรคุยตลอด โทรมาคุยเล่นๆเรื่อยเปื่อย เราไปหาพ่อทุกอาทิตย์ ทั้งๆที่บ้านพ่อเราไกลจากบ้านเรามาก เราทำแบบนี้มาราวๆ 7-8 ปี พ่อก็ดูภูมิใจในตัวเรา
เมื่อ 4 ปีก่อน แม่เลี้ยงเราเพิ่งสารภาพกับพ่อว่า เค้าเคยมีลูกมาก่อน และทิ้งลูกชายเค้าไปตอนอายุ 6 เดือนเพราะทนความลำบากไม่ไหวเลยทิ้งลูกไว้ที่สลัมคลองเตย ทุกวันนี้เค้ารู้สึกผิด เค้าเลยไปตามหาลูกเค้า ก็น้ำเน่าตามสูตร ลูกชายเค้าติดยา ไม่มีงานทำ มีลูก 3 คน แม่เลี้ยงกับพ่อเรา เลยเอาเค้ามาอุ้มชูดูแล เอาเค้ามาอยู่ที่บ้าน แล้วก็ซื้อบ้านใกล้ๆให้อยู่ ให้เงินก้อน แล้วซื้อแท็กซี่ให้เค้าขับ
ครั้งนั้นเราทะเลาะกับพ่อ เพราะพ่อเราเอาโน๊ตบุ๊คที่เราเพิ่งซื้อให้ราคาเกือบ 4 หมื่น ไปให้หลานของแม่เลี้ยงที่อยู่ปวช.ปี 1 เราเสียใจที่พ่อเราให้ญาติทางฝ่ายแม่เลี้ยงง่ายๆ พวกเค้าได้ทุกอย่างง่ายๆ ขออะไรก็ได้ ทุกคนดูเต็มใจให้กันหมด ในขณะที่พอเป็นเรา มันยากเย็นเหลือเกิน เราทะเลาะกับพ่อ พ่อโกรธเรา หาว่าเราไม่เชื่อใจ ไม่ศรัทธาในความรักของเค้า พ่อตัดพ่อตัดลูกกับเราเป็นครั้งแรก
เราจำไม่ได้ว่าครั้งนั้นกลับมาดีกันได้ยังไง เราพยายามจะลบและลืมเหตุการณ์นั้นไป เรารู้จากพ่อว่า ไม่นานหลังจากนั้น ลูกชายแม่เลี้ยงเราเอารถแท็กซี่ไปขาย เอาเงินไปซื้อยาบ้า เค้าก็เลยห่างๆกันไป ส่วนบ้านที่พ่อซื้อไว้เตรียมให้ครอบครัวนั้นมาอยู่ก็ให้คนเช่า นี่คือสิ่งที่เรารู้จากปากพ่อ ซึ่งเค้าอาจจะโกหกเราว่าไม่ได้ติดต่อกันแล้ว เพื่อให้เราสบายใจก็ได้ แต่เราก็ไม่อยากรื้อฟื้น
เมื่อ 3 ปีที่แล้วเราทะเลาะกับแม่เลี้ยงถึงขั้นแตกหัก เพราะแม่เลี้ยงมาหาเรื่องเราก่อน เค้าเมาแล้วอาละวาด จนเราทนไม่ไหว เลยตอบกลับไปบ้าง พ่อเข้าข้างเรา แม่เลี้ยงพยายามจะมาขอโทษเรา พ่อก็ไม่ยอม บอกว่าเราให้โอกาสแม่เลี้ยงมามากพอแล้ว จนถึงทุกวันนี้ ก็ยังไม่คุยกัน เราเข้าใจว่าพ่อรักเรามากกว่าใครทั้งโลกจริงๆ พ่อเราเลี้ยงเราค่อนข้างสปอยล์ ตามใจและเอาอกเอาใจทุกอย่าง ยกเว้นเรื่องเงิน
เมื่อราวๆ 3 อาทิตย์ก่อน พ่อเราให้เราเช็คเงินจากการลาออกจากกบข.ราวๆ 2 แสนกว่า ก่อนหน้านี้เราลองขอเค้าเล่นๆดูว่าเค้าจะให้มั้ย เราได้ยินเค้าถามแม่เลี้ยงว่า”ลูกขอ ให้ได้มั้ย” แม่เลี้ยงตอบว่า “เงินของพ่อเรา จะให้ก็เชิญ” พ่อเลยบอกว่า "งั้นให้ 30% ละกัน" เราก็คิดว่าพ่อจะให้จริงๆ เพราะเค้าได้ไฟเขียวจากแม่เลี้ยงเราแล้ว
พอเรารู้ยอดเงินที่แท้จริง เราก็ถามเค้าว่า ให้เรามั้ย เค้าก็บ่ายเบี่ยงนั้นนี่ บอกว่าเมียเค้าโกหก มันไม่ให้หรอก เราก็อ้อนเค้า พูดทีเล่นทีจริงกับเค้า ต่อล้อต่อเถียงกับเค้าแบบเล่นๆเหมือนปกติเวลาคุยกัน เค้าก็หาว่าเราจะเอาไปซื้อไอโฟน 6 พลัสบ้างอะไรบ้าง เราจะเอาเงินไปใช้ไร้สาระ โน่นนี่ แล้วเค้าก็บอกว่า พอแม่เลี้ยงตาย เค้าก็ยกสมบัติให้เราทั้งหมด ถึงเวลานั้นเราจะรับไม่ไหว เราก็บอกว่าจะเอาตอนนี้ แล้วก็คุยเล่นๆไป ไม่คิดว่าจะมีอะไร เราบอกไปว่า ทีลูกแม่เลี้ยงยังให้ได้เลย ทีเราทำไมให้บ้างไม่ได้ พ่อเราถามว่า จะให้เค้ามองเรามีศักดิ์ศรีเท่าลูกแม่เลี้ยงใช่มั้ย เราอยากจะเอาชนะ ไม่ได้คิดอะไร เลยบอกว่า ตามใจ คิดแบบนั้นก็ได้ แบบพูดเล่นๆ ด้วยน้ำเสียงหยอกกันปกติ ไมได้ทะเลาะอะไรเลย ก่อนวางสายเค้าบอกจะไปลองคุยกับแม่เลี้ยงให้ เราเลยพูดเล่นบอกว่าขอ 50% นะ เผื่อแม่เลี้ยงต่อ จะได้30%
ที่จริงแล้ว เราไม่เคยหวังว่าจะได้เงินก้อนนี้ แต่เราอยากเอาชนะ อยากรู้สึกว่าพ่อรักเรา ให้เราได้เหมือนกันที่พ่อให้คนอื่น
30% จาก 2 แสน มันแค่ 6 หมื่น มันเป็นเงินไม่มากสำหรับเราและพ่อ พ่อเราไม่ได้ลำบาก มีเงินเหลือแจกด้วยซ้ำ เราแค่อยากก้าวข้ามความรู้สึกน้อยใจ อยากรู้สึกว่าพ่อรักเราที่สุด พ่อให้เราได้ทุกอย่างจริงๆอย่างที่พ่อพร่ำบอกมาตลอด
จากวันนั้นจนวันนี้เกือบ 3 อาทิตย์ พ่อไม่รับโทรศัพท์ เราอยากขอโทษเค้า อยากอธิบายว่าเราไม่ต้องการเงิน มันไมได้สำคัญอะไรกับเราแล้ว เราไลน์ไปขอโทษเค้า เค้าก็ไม่อ่านไลน์เรา เราโทรเข้าที่ทำงาน โทรเข้าเบอร์ลูกน้องเค้า พ่อก็ให้ลูกน้องบอกว่าไม่อยู่ตลอด
เราเพิ่งรู้ว่าจริงๆแล้ว เค้าก็แคร์เมียเค้ามากกว่าเราอยู่ดี ซึ่งก็คงเป็นสิทธิ์ของเค้า ครอบครัวของเค้า เงินของเค้า เค้ามีสิทธิ์ที่จะให้ใครหรือไม่ให้ใครก็ได้ ฉายาพระเวสสันดรของพ่อ เราคงเป็นข้อยกเว้น
เราสงสัยว่าเรื่องแค่นี้ เค้าต้องตัดพ่อตัดลูกกับเราเลยหรอ อะไรคือความรักระหว่างพ่อลูก ที่เรามั่นใจมาตลอดว่าเราเป็นที่หนึ่ง พ่อรักเรามาก พ่อบอกเสมอว่าถ้าแม่เลี้ยงตาย สมบัติทุกอย่างต้องเป็นของเรา แต่พอมีเรื่องเงินเข้ามาจริงๆ เงินที่ในชีวิตเราแทบไม่เคยขอเค้านอกจากใช้เรียนหนังสือ ความสัมพันธ์ตลอด 30 กว่าปีมันพังทลายลงอย่างง่ายดาย เราไม่เคยรู้ว่าความรักมันเปราะบางขนาดนี้ เรานึกว่าสายใยความรักระหว่างพ่อกับลูก มันจะไม่มีวันขาด เราคิดไปเองว่าลูกมีสิทธิ์ในเงินของพ่อแม่ เราคงคิดถึงแต่ตัวเองมากเกินไป
จากนี้ไป เราก็คงใช้ชีวิตของเราไป ไม่เข้าไปยุ่งไปรบกวนกับครอบครัวของเค้า ให้เค้ามีความสุขในแบบของเค้าดีกว่า
เศร้านะคะ ที่ความรักของพ่อแม่ ที่ใครต่อใครบอกว่าคือรักที่แท้จริง ที่จริงแล้วมันเปราะบางเหลือเกิน
++ความรักของคนเป็นพ่อมันเปราะบางขนาดนี้เลยหรอคะ++
ชีวิตเราค่อนข้างน้ำเน่าคือ มีแม่เลี้ยงกี่คน ก็โดนแม่เลี้ยงรังแก เพราะพ่อรักเรามากจนแม่เลี้ยงหมั่นไส้ แต่พ่อเราก็ปกป้องและอยู่ข้างเรามาตลอด พ่อบอกเสมอว่ารักเรามากกว่าผู้หญิงทุกคนในชีวิต ไม่ยอมให้แม่เลี้ยงคนไหนมารังแกแน่ๆ
พ่อเราก็มีนิสัยอย่างนึงที่เราไม่เคยเข้าใจ คือเค้าจะให้เงินทุกบาททุกสตางค์กับเมียเค้า ไม่ว่าจะคนไหน แม่เลี้ยงคนแรกของเรา สมัยที่พ่อยังเจน เป็นทหารยศประทวน ได้เงินเดือนมา ใช้หมดภายใน 1 วัน อีก 29 วันที่เหลือ ต้องเก็บผักบุ้ง เก็บตำลึงข้างบ้านมาทำอาหาร พ่อก็ยังให้เค้า
เราไม่เคยเข้าใจตรรกะของพ่อเรื่องเงิน พ่อเราให้บัตรเอทีเอ็มที่เราเปิดให้ เอาเงินเข้าให้ทุกเดือน ไปให้เพื่อนกดใช้ วันเดียวกดเป็นหมื่น พ่อให้เพื่อนยืมแล้วไม่เคยได้คืน พ่อมีเงิน 500 บาท เพื่อนยืม 200 บาท ไม่มีทอน หาที่แลกไม่ได้ พ่อให้เงินเพื่อนไปทั้ง 500 บาท ตัวเองยอมอดข้าว แล้วพ่อก็ไม่เคยได้เงินนั้นคืน พ่อให้เราโอนเงินให้คนนั้นคนนี้บ่อยๆ บอกเป็นเด็กที่ทำงานมั่ง เพื่อนมั่ง เมียเพื่อนมั่ง เค้ามายืม ไม่มีให้ เลยให้เราโอนแทน แล้วค่อยไปเอาที่พ่อทีหลัง พ่อไม่เคยได้เงินจากคนเหล่านั้นคืนเลย พ่อแจกเงินคนนั้นคนนี้ ใครขออะไรพ่อก็ให้ ถ้าไม่มีเงินสดติดตัว ก็จะถอยสร้อย ถอดแหวนจำนำให้ คนเรียกพ่อว่าพระเวสสันดร แจกหมดตัว
แม่เลี้ยงคนปัจจุบัน พ่ออยู่กับเค้ามา 24 ปี ก็เหมือนเดิม ทุกบาททุกสตางค์ เค้าเก็บหมด และก็น้ำเน่าเหมือนในละคร แม่เลี้ยงรังแกสารพัด ทั้งที่ก่อนจะได้พ่อเรา เค้าก็ทำท่ารักเรามาก ดูแลเราอย่างดี จนพ่อเรายอมแต่งงานกับเค้า
สมัยเรียนหนังสือ นอกจากเงินเดือนที่ให้เราเดือนละ 4,000 บาทรวมค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าโทรศัพท์ ค่าส่วนกลางคอนโด ถ้าพ่อจะให้เงินพิเศษเรา 100-200 บาท พ่อต้องเอาไปซ่อนไว้ตามที่ต่างๆ แล้วบอกให้เราไปตามหาเอาเอง
ตั้งแต่เราเรียนจบปริญญาตรี เราก็ไม่เคยขอเงินพ่ออีก พอเราทำงาน เรามาอยู่บ้านแฟนโดยที่ไม่ได้แต่งงาน พ่อแม่แฟนก็ดูแลเราอย่างดี พ่อเราก็ไม่ว่าอะไร
มีช่วงนึงเราจะเรียนปริญญาโท ตอนนั้นเราตกงาน เราว่าง แต่มีเงินเก็บอยุ่ก้อนนึง เลยไปขอพ่อเรียนโทมหาวิทยาลัยรัฐบาล ช่วยส่งหน่อย พ่อเราก็โอเค แต่กว่าที่เราจะได้ค่าเทอมในแต่ละเทอม พ่อเราต้องทะเลาะกับแม่เลี้ยงอย่างรุนแรงทุกครั้ง กว่าจะได้เงินมาให้เรา แม่เลี้ยงเราจดไว้ทุกบาททุกสตางค์ ว่าเราเอาเงินพ่อไปเท่าไหร่ เหมือนลูกหนี้มากกว่าลูกสาว เราเรียนจบภายใน 2 ปี 4 เทอม เลยไม่ได้ใช้เงินมากนัก
เราเรียนจบ มีงานดีๆทำ เราไม่ได้ให้เงินคืนเค้าเป็นก้อนใหญ่ แต่เราจะซื้อของชิ้นใหญ่ๆแพงๆเช่น ทีวี โซฟา โน๊ตบุ๊ค กล้อง โทรศัพท์ ฯลฯ ให้เค้าตลอด เราพาพ่อไปกินข้าวทุกอาทิตย์ จนใครๆก็อิจฉาพ่อว่าเลี้ยงลูกดี มีลูกกตัญญู พ่อลูกรักกันมาก ทุกวันนี้เรายังกอดพ่อ หอมแก้มพ่อทุกครั้งที่เจอกัน เราบอกรักพ่อทุกครั้งที่คุยโทรศัพท์กัน ซึ่งเรากับพ่อจะโทรคุยตลอด โทรมาคุยเล่นๆเรื่อยเปื่อย เราไปหาพ่อทุกอาทิตย์ ทั้งๆที่บ้านพ่อเราไกลจากบ้านเรามาก เราทำแบบนี้มาราวๆ 7-8 ปี พ่อก็ดูภูมิใจในตัวเรา
เมื่อ 4 ปีก่อน แม่เลี้ยงเราเพิ่งสารภาพกับพ่อว่า เค้าเคยมีลูกมาก่อน และทิ้งลูกชายเค้าไปตอนอายุ 6 เดือนเพราะทนความลำบากไม่ไหวเลยทิ้งลูกไว้ที่สลัมคลองเตย ทุกวันนี้เค้ารู้สึกผิด เค้าเลยไปตามหาลูกเค้า ก็น้ำเน่าตามสูตร ลูกชายเค้าติดยา ไม่มีงานทำ มีลูก 3 คน แม่เลี้ยงกับพ่อเรา เลยเอาเค้ามาอุ้มชูดูแล เอาเค้ามาอยู่ที่บ้าน แล้วก็ซื้อบ้านใกล้ๆให้อยู่ ให้เงินก้อน แล้วซื้อแท็กซี่ให้เค้าขับ
ครั้งนั้นเราทะเลาะกับพ่อ เพราะพ่อเราเอาโน๊ตบุ๊คที่เราเพิ่งซื้อให้ราคาเกือบ 4 หมื่น ไปให้หลานของแม่เลี้ยงที่อยู่ปวช.ปี 1 เราเสียใจที่พ่อเราให้ญาติทางฝ่ายแม่เลี้ยงง่ายๆ พวกเค้าได้ทุกอย่างง่ายๆ ขออะไรก็ได้ ทุกคนดูเต็มใจให้กันหมด ในขณะที่พอเป็นเรา มันยากเย็นเหลือเกิน เราทะเลาะกับพ่อ พ่อโกรธเรา หาว่าเราไม่เชื่อใจ ไม่ศรัทธาในความรักของเค้า พ่อตัดพ่อตัดลูกกับเราเป็นครั้งแรก
เราจำไม่ได้ว่าครั้งนั้นกลับมาดีกันได้ยังไง เราพยายามจะลบและลืมเหตุการณ์นั้นไป เรารู้จากพ่อว่า ไม่นานหลังจากนั้น ลูกชายแม่เลี้ยงเราเอารถแท็กซี่ไปขาย เอาเงินไปซื้อยาบ้า เค้าก็เลยห่างๆกันไป ส่วนบ้านที่พ่อซื้อไว้เตรียมให้ครอบครัวนั้นมาอยู่ก็ให้คนเช่า นี่คือสิ่งที่เรารู้จากปากพ่อ ซึ่งเค้าอาจจะโกหกเราว่าไม่ได้ติดต่อกันแล้ว เพื่อให้เราสบายใจก็ได้ แต่เราก็ไม่อยากรื้อฟื้น
เมื่อ 3 ปีที่แล้วเราทะเลาะกับแม่เลี้ยงถึงขั้นแตกหัก เพราะแม่เลี้ยงมาหาเรื่องเราก่อน เค้าเมาแล้วอาละวาด จนเราทนไม่ไหว เลยตอบกลับไปบ้าง พ่อเข้าข้างเรา แม่เลี้ยงพยายามจะมาขอโทษเรา พ่อก็ไม่ยอม บอกว่าเราให้โอกาสแม่เลี้ยงมามากพอแล้ว จนถึงทุกวันนี้ ก็ยังไม่คุยกัน เราเข้าใจว่าพ่อรักเรามากกว่าใครทั้งโลกจริงๆ พ่อเราเลี้ยงเราค่อนข้างสปอยล์ ตามใจและเอาอกเอาใจทุกอย่าง ยกเว้นเรื่องเงิน
เมื่อราวๆ 3 อาทิตย์ก่อน พ่อเราให้เราเช็คเงินจากการลาออกจากกบข.ราวๆ 2 แสนกว่า ก่อนหน้านี้เราลองขอเค้าเล่นๆดูว่าเค้าจะให้มั้ย เราได้ยินเค้าถามแม่เลี้ยงว่า”ลูกขอ ให้ได้มั้ย” แม่เลี้ยงตอบว่า “เงินของพ่อเรา จะให้ก็เชิญ” พ่อเลยบอกว่า "งั้นให้ 30% ละกัน" เราก็คิดว่าพ่อจะให้จริงๆ เพราะเค้าได้ไฟเขียวจากแม่เลี้ยงเราแล้ว
พอเรารู้ยอดเงินที่แท้จริง เราก็ถามเค้าว่า ให้เรามั้ย เค้าก็บ่ายเบี่ยงนั้นนี่ บอกว่าเมียเค้าโกหก มันไม่ให้หรอก เราก็อ้อนเค้า พูดทีเล่นทีจริงกับเค้า ต่อล้อต่อเถียงกับเค้าแบบเล่นๆเหมือนปกติเวลาคุยกัน เค้าก็หาว่าเราจะเอาไปซื้อไอโฟน 6 พลัสบ้างอะไรบ้าง เราจะเอาเงินไปใช้ไร้สาระ โน่นนี่ แล้วเค้าก็บอกว่า พอแม่เลี้ยงตาย เค้าก็ยกสมบัติให้เราทั้งหมด ถึงเวลานั้นเราจะรับไม่ไหว เราก็บอกว่าจะเอาตอนนี้ แล้วก็คุยเล่นๆไป ไม่คิดว่าจะมีอะไร เราบอกไปว่า ทีลูกแม่เลี้ยงยังให้ได้เลย ทีเราทำไมให้บ้างไม่ได้ พ่อเราถามว่า จะให้เค้ามองเรามีศักดิ์ศรีเท่าลูกแม่เลี้ยงใช่มั้ย เราอยากจะเอาชนะ ไม่ได้คิดอะไร เลยบอกว่า ตามใจ คิดแบบนั้นก็ได้ แบบพูดเล่นๆ ด้วยน้ำเสียงหยอกกันปกติ ไมได้ทะเลาะอะไรเลย ก่อนวางสายเค้าบอกจะไปลองคุยกับแม่เลี้ยงให้ เราเลยพูดเล่นบอกว่าขอ 50% นะ เผื่อแม่เลี้ยงต่อ จะได้30%
ที่จริงแล้ว เราไม่เคยหวังว่าจะได้เงินก้อนนี้ แต่เราอยากเอาชนะ อยากรู้สึกว่าพ่อรักเรา ให้เราได้เหมือนกันที่พ่อให้คนอื่น
30% จาก 2 แสน มันแค่ 6 หมื่น มันเป็นเงินไม่มากสำหรับเราและพ่อ พ่อเราไม่ได้ลำบาก มีเงินเหลือแจกด้วยซ้ำ เราแค่อยากก้าวข้ามความรู้สึกน้อยใจ อยากรู้สึกว่าพ่อรักเราที่สุด พ่อให้เราได้ทุกอย่างจริงๆอย่างที่พ่อพร่ำบอกมาตลอด
จากวันนั้นจนวันนี้เกือบ 3 อาทิตย์ พ่อไม่รับโทรศัพท์ เราอยากขอโทษเค้า อยากอธิบายว่าเราไม่ต้องการเงิน มันไมได้สำคัญอะไรกับเราแล้ว เราไลน์ไปขอโทษเค้า เค้าก็ไม่อ่านไลน์เรา เราโทรเข้าที่ทำงาน โทรเข้าเบอร์ลูกน้องเค้า พ่อก็ให้ลูกน้องบอกว่าไม่อยู่ตลอด
เราเพิ่งรู้ว่าจริงๆแล้ว เค้าก็แคร์เมียเค้ามากกว่าเราอยู่ดี ซึ่งก็คงเป็นสิทธิ์ของเค้า ครอบครัวของเค้า เงินของเค้า เค้ามีสิทธิ์ที่จะให้ใครหรือไม่ให้ใครก็ได้ ฉายาพระเวสสันดรของพ่อ เราคงเป็นข้อยกเว้น
เราสงสัยว่าเรื่องแค่นี้ เค้าต้องตัดพ่อตัดลูกกับเราเลยหรอ อะไรคือความรักระหว่างพ่อลูก ที่เรามั่นใจมาตลอดว่าเราเป็นที่หนึ่ง พ่อรักเรามาก พ่อบอกเสมอว่าถ้าแม่เลี้ยงตาย สมบัติทุกอย่างต้องเป็นของเรา แต่พอมีเรื่องเงินเข้ามาจริงๆ เงินที่ในชีวิตเราแทบไม่เคยขอเค้านอกจากใช้เรียนหนังสือ ความสัมพันธ์ตลอด 30 กว่าปีมันพังทลายลงอย่างง่ายดาย เราไม่เคยรู้ว่าความรักมันเปราะบางขนาดนี้ เรานึกว่าสายใยความรักระหว่างพ่อกับลูก มันจะไม่มีวันขาด เราคิดไปเองว่าลูกมีสิทธิ์ในเงินของพ่อแม่ เราคงคิดถึงแต่ตัวเองมากเกินไป
จากนี้ไป เราก็คงใช้ชีวิตของเราไป ไม่เข้าไปยุ่งไปรบกวนกับครอบครัวของเค้า ให้เค้ามีความสุขในแบบของเค้าดีกว่า
เศร้านะคะ ที่ความรักของพ่อแม่ ที่ใครต่อใครบอกว่าคือรักที่แท้จริง ที่จริงแล้วมันเปราะบางเหลือเกิน