กระทู้นี้จะเล่าถึง การเริ่มต้นขายของแบบเล่น เล่น จนถึงการจริงจังจนทำเป็นอาชีพครับ
-- จะเน้นบอกประสบการ์และปัญหา การแก้ปัญหา
-- จากเรื่องจริง ชีวิตจริง ของผม
-- ผมเริ่มต้นขายของ จากการอยากมีรายได้เสริมหลังเลิกเรียน
และอยากมีธุรกิจเล็กๆของตัวเองหลังจากเรียนจบ
เพราะระหว่างเรียนผมได้ไปทำงาน พาทไทม์มาหลายแห่งแล้วรู้สึกว่า
ไม่ชอบอยู่ภายใต้กฎระเบียบ ข้อบังคับ ภายใต้อำนาจ ภายใต้แรงกดดันต่างๆ
จึงลาออกและหาของขาย พอได้ของขายปุ๊ปด้วยความที่ไม่เคยขายของเองมาก่อน
จึงออกไปหาที่ขายของเริ่มจากขายข้างทางริมฟุตบาทแถวหน้ามหาลัย
ขายแบบปูพื้น แบกะดิน ที่ไหนว่างก็ไปลงขายตรงนั้น เพราะไม่เสียค่าเช่า
พอไปลงขายครั้งแรก ปัญหาแรกก็เกิด
ด้วยความที่ไม่มีที่ประจำขายก็ไปลงทับที่เจ้าเก่าเพราะเขามาดึก
เราไม่รู้เห็นว่างๆถามข้างๆๆแล้วเขายังไม่มาจึงวางขาย
พอวางขายเจ้าของที่มาไล่เราหนี บางคนก็พูดดีบ้างก็ไล่อย่างกับหมูกับหมา
ด่าเสียเทเสียเลย เราก็รีบโกยของไปขายที่อื่น ย้ายไปย้ายมาอยู่สักพัก
ก็ได้ที่ประจำอยู่ปลายแถวเลยเพราะยังไม่มีเจ้าของ แต่ขายไม่ค่อยดีเพราะอยู่ไกล
แต่เราก็อดทน ใช้ประสบการณ์ต่างๆๆที่มีงัดออกมาใช้หมดเลย
จนลูกค้าเริ่มรู้จึงเริ่มขายดีจากจากขายได้วันละ อัน เป็น 2-3-4-5 เรื่อย
จากนั้นปัญหาที่ 2 ก็เกิดเมื่อมี เทศกิจมาไล่
ขายของริมฟุตบาทไม่เสียค่าที่ก็จริง แต่มันผิดกฎจราจร กีดขวางทางเดิน หรืออะไรสักอย่าง
เมื่อเขามาประกาศไล่ไม่ให้ขายเรายังไม่เคยเจอก็งง เห็นเจ้าเก่า เก่า เก็บของหนี เราก็ถามว่าเก็บทำไม
เขาบอก เทศกิจจะมาจับเก็บเร็ว เราก็เก็บโกยๆๆแล้วก็วิ่งเลย เกือบโดนจับของตกกระจายเต็มพื้นเลย
ดีนะที่เทศกิจนาน นานมาทีไม่งั้น ไม่ได้ขายของแน่ถ้าต้องเก็บหนีตลอด เล่นเอาเหนื่อยเลยที่เดียว
ปัญหาที่ 3 เมื่อเราเริ่มขายดีก็ต้องมีคู่แข่ง
พอขายของได้สักพัก จากขายของได้หลักร้อย ก็เพิ่มเป็นหลายร้อย เป็นหลักพัน จนถึงหลายพันบาท
เมื่อคนอื่นเห็นเราขายดีก็อยากขายดีบ้าง จึงหาของคล้ายๆๆกันมาขายและขายแข่งเรา
ขายแข่งไม่พอตัดราคา พอตัดราคาลูกค้าเห็นของเหมือนกันก็ไปซื้อของเขา เราก็ขายไม่ดี
เราจึงต้องลงเท่าเขา แต่เราต้องเหนือกว่าคือขายเท่ากันแต่เราต้องซื้อใจลูกให้เป็นลูกค้าประจำเราให้ได้
ด้วยการลดราคาให้ลูกค้าจากราคาขายของ เราจึงกลับมาขายดีเหมือนเดิม
แต่คู่แข่งพอเราขายดีก็ตัดราคาอีก เราจึงจำต้องงัดไม้เด็ดจัดโปรโมชั่นต่างๆให้พลิกสถานะการณ์คืนมา
ซื้อ 2 ชิ้นรถราคาเพิ่ม ลดแลกแจกแถมกันเลยทีเดียว เหมือนเซเว่นเลยอ่ะ แต่ยอดขายเพิ่มขึ้นนะ
มันดีมากเลย จนคู่แข่งยอมแพ้ ไม่ปรับราคาลงอีก หาของอย่างอื่นมาขายแทน
อันนี้คือคู่แข่งพ่อค้าแม่ค้าแบบมืออาชีพ
แต่มันมีมือสมัครเล่นมาอีกเยอะแยะมากมาย ขายแบบขำขำ เอากำไร 5 บาท 10 บาท พ่อมันรวย
เรามองแล้วกำไรแค่นี้ไม่คุ้มเหนื่อยหรอกเราไม่เล่นด้วย ลูกค้าก็จะถามว่าทำไมเขาขายถูกจังร้านนั้น
เราก็ต้องพูกให้ลูกค้าเราเข้าใจว่า เราขายราคานี้ของเราดีนะ มีคุณภาพ รับมาแพงกว่า ไม่ดีเปลี่ยนได้
เรามาทุกวัน ไม่เหมือนร้านนั้นนานๆๆมาที แบบเน้นบริการสุด สุดอ่ะ
ตั้งแต่ขายของมา รายได้ เริ่มจากกำไรเดือนละ ห้าพัน เป็น หมื่น หมื่นห้า สองหมื่น สองหมื่นห้า สามหมื่น
เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนเป็นที่หน้าพอใจไม่คิดเลยว่าแค่ขายของตอนเย็น 6 โมงถึง 4 ทุ่มจะมีรายได้ขนาดนี้
ทำงานเหนื่อยมาทั้งเดือนยังไม่ถึงเลย
พอเราเรียนจบเริ่มอยากจริงจังกะอาชีพนี้แล้ว
เราขายข้างทางจนเรียนจบประมาณ 6 เดือนได้จึงเก็บเงินได้ก้อนนึงประกอบกับโดนไล่ที่อีกครั้ง
ปัญหาที่ 4 เกิดขึ้น เมื่อโดนไล่ที่ไม่ให้ปูพื้นขายฝั่งตรงข้าม หน้าร้านค้า
เราเป็นคอบพูดชอบจา เฟรนลี่มาก ก็ซี้กะพี่ที่ข้ายของร้านตรงข้ามที่เป็นตึก เราช่วยเขาเขาช่วยเรา
จึงสนิทกัน แต่มาวันหนึ่งพี่เขามาบอกว่าเจ้าของร้านไม่ให้ขายหน้าร้านเขาแล้วเพราะเขาเห็นเราขายดี
เขาจะเอาของมาขายเอง เรานี่มืดแปดด้านเลยแล้วจะไปหาที่ขายใหม่ไหนล่ะ ขายที่นี่มา 6 เดือน
ละนะต้องไปหาที่ขายใหม่เหรอแย่จัง บอกก่อนเลยว่าเป็นคนอื่นเขาไม่หนีนะเพราะเป็นที่สาธารณะ
แต่เราสนิทกับพี่เขาเลยจำใจต้องหาที่ขายใหม่
พอเราคิดว่าเอาน่าเรามีทุนละ ไปเช่าเขาก็ได้ เลยไปหาร้านเช่า เจอแล้วแต่มันต้องเซ๊ง 6 หมื่น
เราตึ๊บอีกแล้ว เงินเก็บมี 6 หมื่นพอดี แต้เปิดร้านต้องใช้ทุนอย่างน้อย 1 แสนบาท
เพราะค่าเซ๊ง 6 หมื่นแล้ว ค่าปรับปรุงกับอุปกรณ์อีก 1 หมื่น ค่าสินค้าขายอีกละ เครียดเลย
เราก็คิดว่าไม่มีอะไรจะเสียละ เลยไปคุยกะเจ้าของล็อค พูดให้เขาสงสาร ขอผ่อนค่าเซ้งได้ไหม
อ้อนวอนเขาจนเขาตกลง ให้ผ่อนได้ 3 เดือนเรา ดีใจมาก เราทำทุกอย่างทั้งที่ไม่พร้อมนั่นแหละ
ทำทุกอย่างเองหมดปรับปรุงร้านเอง ทาสีเอง ติดอุปกร์เอง ภายใน 1 อาทิตย์เสร็จพร้อมเปิดร้าน
จนได้มีร้านของตัวเอง ร้านแรกจนได้ ด้วยความไม่พร้อม
บอกเลยเปิดร้านใหม่ๆๆของน้อยมาก ทุนซื้อของแค่ 3 หมื่นบาท ร้านนี่โลงเลย แต่ก็ตามนั้น
หาทุนก่อนค่อยเพิ่มของเข้าร้านทีหลัง เพิ่มขึ้นเรื่อยๆๆจนเต็มร้าน
พอเปิดร้านใหม่ด้วยความที่ของน้อยเราก็เหมือนเริ่มต้นใหม่ ขายก็ได่ดี ได้วันละ 2-3 ชิ้น
เราจึงหาทางออกเพราะมีลูกค้าประจำอยู่แล้ว จึงออกไปแบกะดินปูพื้นขายข้างถนนแถวบริเวณเดิมด้วย
แต่ไม่ใช่ที่เดิม ไปขอแบ่งที่พี่ที่รู้จักที่เคยขายข้างกันมา พี่เขาก็ใจดีแบ่งให้ เราซึ้งน้ำใจเขามาก
พอขายข้างนอกก็ดึงลูกค้าเข้าร้านข้างใน บอกมีร้านแล้วนะพี่ ไปดูของเพิ่มในร้านได้พึ่งเปิดใหม่
ลูกค้าก็เริ่มเข้าร้าน รู้จักร้าน ยอดขายข้างในร้านก็เพิ่มมากขึ้น จนถือว่าขายดี โดยใช้เวลาไม่นาน
จากนั้นผมก็ได้ขาย 2 ที่เลย ทั้งข้างนอกริมถนนและในร้านเป็นล็อคข้างใน 3 เดือนก็ผ่อนล็อคหมด
ก็มีเงินทุนลงของเพิ่มให้เต็มร้าน ทั้งหม้ใช้เวลา 10 เดือน ตอนนั้นกำไรตกเดือนละ 5 หมื่นได้
เริ่มพอใจ คุ้มเหนื่อยหน่อย
ยังไม่จบนะครับ ยังมีอีกเยอะ แต่ขอแค่นี้ก่อน กลัวหลายคนขี้เกียจอ่าน
กระทู้นี้เป็นกระทู้แรกของผม หากผิดพลาดก็ขออภัยด้วยนะครับ
หวังว่าจะมีประโยชน์บ้างสำหรับบางท่าน ที่อยากเริ่มต้นขายของ
เริ่มต้นขายของเงินทุนน้อย จากมือสมัครเล่น จนทำเป็นอาชีพ
-- จะเน้นบอกประสบการ์และปัญหา การแก้ปัญหา
-- จากเรื่องจริง ชีวิตจริง ของผม
-- ผมเริ่มต้นขายของ จากการอยากมีรายได้เสริมหลังเลิกเรียน
และอยากมีธุรกิจเล็กๆของตัวเองหลังจากเรียนจบ
เพราะระหว่างเรียนผมได้ไปทำงาน พาทไทม์มาหลายแห่งแล้วรู้สึกว่า
ไม่ชอบอยู่ภายใต้กฎระเบียบ ข้อบังคับ ภายใต้อำนาจ ภายใต้แรงกดดันต่างๆ
จึงลาออกและหาของขาย พอได้ของขายปุ๊ปด้วยความที่ไม่เคยขายของเองมาก่อน
จึงออกไปหาที่ขายของเริ่มจากขายข้างทางริมฟุตบาทแถวหน้ามหาลัย
ขายแบบปูพื้น แบกะดิน ที่ไหนว่างก็ไปลงขายตรงนั้น เพราะไม่เสียค่าเช่า
พอไปลงขายครั้งแรก ปัญหาแรกก็เกิด
ด้วยความที่ไม่มีที่ประจำขายก็ไปลงทับที่เจ้าเก่าเพราะเขามาดึก
เราไม่รู้เห็นว่างๆถามข้างๆๆแล้วเขายังไม่มาจึงวางขาย
พอวางขายเจ้าของที่มาไล่เราหนี บางคนก็พูดดีบ้างก็ไล่อย่างกับหมูกับหมา
ด่าเสียเทเสียเลย เราก็รีบโกยของไปขายที่อื่น ย้ายไปย้ายมาอยู่สักพัก
ก็ได้ที่ประจำอยู่ปลายแถวเลยเพราะยังไม่มีเจ้าของ แต่ขายไม่ค่อยดีเพราะอยู่ไกล
แต่เราก็อดทน ใช้ประสบการณ์ต่างๆๆที่มีงัดออกมาใช้หมดเลย
จนลูกค้าเริ่มรู้จึงเริ่มขายดีจากจากขายได้วันละ อัน เป็น 2-3-4-5 เรื่อย
จากนั้นปัญหาที่ 2 ก็เกิดเมื่อมี เทศกิจมาไล่
ขายของริมฟุตบาทไม่เสียค่าที่ก็จริง แต่มันผิดกฎจราจร กีดขวางทางเดิน หรืออะไรสักอย่าง
เมื่อเขามาประกาศไล่ไม่ให้ขายเรายังไม่เคยเจอก็งง เห็นเจ้าเก่า เก่า เก็บของหนี เราก็ถามว่าเก็บทำไม
เขาบอก เทศกิจจะมาจับเก็บเร็ว เราก็เก็บโกยๆๆแล้วก็วิ่งเลย เกือบโดนจับของตกกระจายเต็มพื้นเลย
ดีนะที่เทศกิจนาน นานมาทีไม่งั้น ไม่ได้ขายของแน่ถ้าต้องเก็บหนีตลอด เล่นเอาเหนื่อยเลยที่เดียว
ปัญหาที่ 3 เมื่อเราเริ่มขายดีก็ต้องมีคู่แข่ง
พอขายของได้สักพัก จากขายของได้หลักร้อย ก็เพิ่มเป็นหลายร้อย เป็นหลักพัน จนถึงหลายพันบาท
เมื่อคนอื่นเห็นเราขายดีก็อยากขายดีบ้าง จึงหาของคล้ายๆๆกันมาขายและขายแข่งเรา
ขายแข่งไม่พอตัดราคา พอตัดราคาลูกค้าเห็นของเหมือนกันก็ไปซื้อของเขา เราก็ขายไม่ดี
เราจึงต้องลงเท่าเขา แต่เราต้องเหนือกว่าคือขายเท่ากันแต่เราต้องซื้อใจลูกให้เป็นลูกค้าประจำเราให้ได้
ด้วยการลดราคาให้ลูกค้าจากราคาขายของ เราจึงกลับมาขายดีเหมือนเดิม
แต่คู่แข่งพอเราขายดีก็ตัดราคาอีก เราจึงจำต้องงัดไม้เด็ดจัดโปรโมชั่นต่างๆให้พลิกสถานะการณ์คืนมา
ซื้อ 2 ชิ้นรถราคาเพิ่ม ลดแลกแจกแถมกันเลยทีเดียว เหมือนเซเว่นเลยอ่ะ แต่ยอดขายเพิ่มขึ้นนะ
มันดีมากเลย จนคู่แข่งยอมแพ้ ไม่ปรับราคาลงอีก หาของอย่างอื่นมาขายแทน
อันนี้คือคู่แข่งพ่อค้าแม่ค้าแบบมืออาชีพ
แต่มันมีมือสมัครเล่นมาอีกเยอะแยะมากมาย ขายแบบขำขำ เอากำไร 5 บาท 10 บาท พ่อมันรวย
เรามองแล้วกำไรแค่นี้ไม่คุ้มเหนื่อยหรอกเราไม่เล่นด้วย ลูกค้าก็จะถามว่าทำไมเขาขายถูกจังร้านนั้น
เราก็ต้องพูกให้ลูกค้าเราเข้าใจว่า เราขายราคานี้ของเราดีนะ มีคุณภาพ รับมาแพงกว่า ไม่ดีเปลี่ยนได้
เรามาทุกวัน ไม่เหมือนร้านนั้นนานๆๆมาที แบบเน้นบริการสุด สุดอ่ะ
ตั้งแต่ขายของมา รายได้ เริ่มจากกำไรเดือนละ ห้าพัน เป็น หมื่น หมื่นห้า สองหมื่น สองหมื่นห้า สามหมื่น
เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนเป็นที่หน้าพอใจไม่คิดเลยว่าแค่ขายของตอนเย็น 6 โมงถึง 4 ทุ่มจะมีรายได้ขนาดนี้
ทำงานเหนื่อยมาทั้งเดือนยังไม่ถึงเลย
พอเราเรียนจบเริ่มอยากจริงจังกะอาชีพนี้แล้ว
เราขายข้างทางจนเรียนจบประมาณ 6 เดือนได้จึงเก็บเงินได้ก้อนนึงประกอบกับโดนไล่ที่อีกครั้ง
ปัญหาที่ 4 เกิดขึ้น เมื่อโดนไล่ที่ไม่ให้ปูพื้นขายฝั่งตรงข้าม หน้าร้านค้า
เราเป็นคอบพูดชอบจา เฟรนลี่มาก ก็ซี้กะพี่ที่ข้ายของร้านตรงข้ามที่เป็นตึก เราช่วยเขาเขาช่วยเรา
จึงสนิทกัน แต่มาวันหนึ่งพี่เขามาบอกว่าเจ้าของร้านไม่ให้ขายหน้าร้านเขาแล้วเพราะเขาเห็นเราขายดี
เขาจะเอาของมาขายเอง เรานี่มืดแปดด้านเลยแล้วจะไปหาที่ขายใหม่ไหนล่ะ ขายที่นี่มา 6 เดือน
ละนะต้องไปหาที่ขายใหม่เหรอแย่จัง บอกก่อนเลยว่าเป็นคนอื่นเขาไม่หนีนะเพราะเป็นที่สาธารณะ
แต่เราสนิทกับพี่เขาเลยจำใจต้องหาที่ขายใหม่
พอเราคิดว่าเอาน่าเรามีทุนละ ไปเช่าเขาก็ได้ เลยไปหาร้านเช่า เจอแล้วแต่มันต้องเซ๊ง 6 หมื่น
เราตึ๊บอีกแล้ว เงินเก็บมี 6 หมื่นพอดี แต้เปิดร้านต้องใช้ทุนอย่างน้อย 1 แสนบาท
เพราะค่าเซ๊ง 6 หมื่นแล้ว ค่าปรับปรุงกับอุปกรณ์อีก 1 หมื่น ค่าสินค้าขายอีกละ เครียดเลย
เราก็คิดว่าไม่มีอะไรจะเสียละ เลยไปคุยกะเจ้าของล็อค พูดให้เขาสงสาร ขอผ่อนค่าเซ้งได้ไหม
อ้อนวอนเขาจนเขาตกลง ให้ผ่อนได้ 3 เดือนเรา ดีใจมาก เราทำทุกอย่างทั้งที่ไม่พร้อมนั่นแหละ
ทำทุกอย่างเองหมดปรับปรุงร้านเอง ทาสีเอง ติดอุปกร์เอง ภายใน 1 อาทิตย์เสร็จพร้อมเปิดร้าน
จนได้มีร้านของตัวเอง ร้านแรกจนได้ ด้วยความไม่พร้อม
บอกเลยเปิดร้านใหม่ๆๆของน้อยมาก ทุนซื้อของแค่ 3 หมื่นบาท ร้านนี่โลงเลย แต่ก็ตามนั้น
หาทุนก่อนค่อยเพิ่มของเข้าร้านทีหลัง เพิ่มขึ้นเรื่อยๆๆจนเต็มร้าน
พอเปิดร้านใหม่ด้วยความที่ของน้อยเราก็เหมือนเริ่มต้นใหม่ ขายก็ได่ดี ได้วันละ 2-3 ชิ้น
เราจึงหาทางออกเพราะมีลูกค้าประจำอยู่แล้ว จึงออกไปแบกะดินปูพื้นขายข้างถนนแถวบริเวณเดิมด้วย
แต่ไม่ใช่ที่เดิม ไปขอแบ่งที่พี่ที่รู้จักที่เคยขายข้างกันมา พี่เขาก็ใจดีแบ่งให้ เราซึ้งน้ำใจเขามาก
พอขายข้างนอกก็ดึงลูกค้าเข้าร้านข้างใน บอกมีร้านแล้วนะพี่ ไปดูของเพิ่มในร้านได้พึ่งเปิดใหม่
ลูกค้าก็เริ่มเข้าร้าน รู้จักร้าน ยอดขายข้างในร้านก็เพิ่มมากขึ้น จนถือว่าขายดี โดยใช้เวลาไม่นาน
จากนั้นผมก็ได้ขาย 2 ที่เลย ทั้งข้างนอกริมถนนและในร้านเป็นล็อคข้างใน 3 เดือนก็ผ่อนล็อคหมด
ก็มีเงินทุนลงของเพิ่มให้เต็มร้าน ทั้งหม้ใช้เวลา 10 เดือน ตอนนั้นกำไรตกเดือนละ 5 หมื่นได้
เริ่มพอใจ คุ้มเหนื่อยหน่อย
ยังไม่จบนะครับ ยังมีอีกเยอะ แต่ขอแค่นี้ก่อน กลัวหลายคนขี้เกียจอ่าน
กระทู้นี้เป็นกระทู้แรกของผม หากผิดพลาดก็ขออภัยด้วยนะครับ
หวังว่าจะมีประโยชน์บ้างสำหรับบางท่าน ที่อยากเริ่มต้นขายของ