มีใครคิดลาออก ในสภาวะเศรษฐกิจแบบนี้มั้ยคะ

ออกสิ้นเดือนนี้ล่ะคับ กลับบ้านนอกไปขายของกินเล็กๆน้อยๆไปครับ อยู่เมืองกรุงมานานล่ะ เป็นห่วงพ่อด้วยครับ ตายดาบหน้าอย่างเดียว หึๆ

อยากจะบอกว่าปัจจัยพื้นฐานของคนเราไม่เหมือนกันนะคะ
บางคนไม่มีภาระ ไม่มีหนี้ มีบ้านอยู่ ที่บ้านพอมีฐานะ (ออกมาแล้วพ่อแม่ไม่ลำบาก) อาจจะมีเงินเก็บเยอะมาก  หรือมีคนช่วยซัพพอร์ท แบบนี้ก็ลาออกมาได้เลยไม่ต้องคิดอะไรมาก ลาออกมาพักใจพักสมองก่อนแล้วค่อยลุยหางานใหม่ก็ได้ ชิว

แต่ถ้าคุณไม่ได้จัดอยู่ในกลุ่มที่กล่าวมาข้างต้น
จะลาออกก็ได้แต่ขอให้ถามตัวเองให้ได้ก่อนว่าออกมาแล้วจะทำอะไร
คิดว่าตัวเองเป็นคนสู้ ขยัน อดทนหรือป่าว
อย่าลาออกมาทั้งๆที่ตัวเองมีภาระ มีหนี้ พ่อแม่ยังลำบาก เพราะคุณอาจจะสุขใจแค่เดือนเดียว แต่ต่อจากนั้นทุกข์มหันต์นะคะ

ถ้าคุณเครียดมาก กดดันมาก ก็ลาพักร้อนออกมาเที่ยว ชาร์ตแบตให้ตัวเองซะ จะดีขึ้นคะ
หรือถ้าลาไม่ได้ เลิกงานหรือวันหยุดออกไปเจอเพื่อนสนิท หรือโทรไประบายกับเพื่อนบ้าง ก็จะดีขึ้นนะคะ อย่าเก็บไว้คนเดียว

ค่อยๆคิดค่อยตัดสินใจคะ ขอให้โชคดี

คชจ + ภาระ

ถ้าสองอย่างนี้ไม่มี หรือ มีน้อย

มันก็ตัดสินใจง่าย

ยิ่งมีบ้านอยู่แล้ว (บ้านพ่อบ้านแม่) รถไม่จำเป็นต้องใช้ อยู่ ตจว ขี่มอไซย์ได้

กินอยู่ วันละ 300 เหลือๆ ถ้าคิดว่าแค่นี้พอ ขายกาแฟโบราณ หอยทอด ผัดไท หมูปิ่ง ส้มตำ รับรองได้

แน่ๆ วันละ 300 เป็นนายตัวเอง

แต่ถ้า ต้องเปลี่ยนมือถือทุกปี ต้องมีรถเก่งเท่ๆขับ ต้องเทียวนอก ทุก 6 เดือน ต้องกินกาแฟแก้วละ 100++ ต้องกินอาหารหรูๆมือละ 1000 ขึ้น

ก็คงต้องทำงานต่อไปที่มันพอรายจ่าย

ถ้าคิดว่าพอ มันก็พอ ถ้าคิดอยากมี อยากใช้ มี 10 ล้าน ก็ไม่พอ เชื่อเหอะ

เห็นมานักต่อนักแหละ

เพื่อนกันนี้แหละ ทำงานอยู่ บริษายา เงินเดือน 30K ++ เดือนชนเดือนตลอด แถมแต่ละเดือนไม่พอใช้ซะด้วย

ตอนหลังมีลูกเลยลาออกมาขายน้ำปั่นในตลาด ตอนนี้สบายแหละ เสื้อตัวละ 199 ก็ใส่ได้ ไปไหนมาไหนก็ขี่มอไซย์ เดือนๆมีเงินเหลือเก็บ

เป็นพ่อค้าแม่ค้าในตลาดซักพัก มันจะเห็นทางหาเงินเอง เอานั้นมาขาย เอานี้มาขาย ทำเลตรงนั้นดี เอาของมาลงขาย บลาๆ

มันบอก แต่ก่อนอยู่ บ. วันๆทำแต่งาน

พอมาเป็นพ่อค้าแม่ค้า เห็นอะไรก็เป็นเงินเป็นทอง ซะหมด มันบอก เงินเดินผ่านหน้าทุกวัน ต้องหาวิธีเอามันมาอยู่ในกระเป๋าให้ได้ ทำได้รวย

ตอนนี้เห็นว่ามีเงินเก็บหลายแสนแหละ