คือเรื่องมันมีอยู่ว่า พ่อของผมโดนลอบยิงเสียชีวิต ขณะไปสืบสวนหาข่าวในพื้นที่ความไม่สงบใน3จังหวัดชายแดนใต้
เป็นเหตุการณ์เมื่อ2ปีที่แล้ว พ่อของผมอยู่ในพื้นที่สีแดง เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายอยู่ในพื้นที่ดังกล่าวกว่า10ปี พ่อของผมได้พูดไว้เสมอ ว่าวันไหนพ่อไม่อยู่
ขอให้ เป็นคนดี ไม่ต้องห่วงพ่อ ถ้าพ่อไม่ทำใครจะมาทำ พ่อเป็นคนกล้าจิง พ่อไม่เคยแสดงให้เห็นถึงความกลัว ผมภูมิใจมาก และตั้งแต่นั้นผมไฝ่ฝันว่า
ผมอยากเป็นคนๆนึง ที่ทำหน้าที่เหมือนกับพ่อผม ทำหน้าที่เพื่อชาติ อยากเห็น พื้นที่3จังหวัดมีแต่ความสงบ แต่แล้วเหตุการณ์กลับไม่เป็นอย่างที่คิดไว้
เหตุการณ์เกิดขึ้นเรื่อยๆ ไม่เว้น วัน ผู้คนที่ปฏิบัติหน้าที่ก็ค่อยๆ ล้มตายกันเรื่อยๆ โดยไม่รู้ว่าจะจบลงเมื่อไหร่ และไม่รู้ว่าใครเป็นคนทำ
และเหตุการณ์ที่เกิดกับพ่อผมก็ค่อยถูกลบเลือนไปเรื่อยๆ ด้วยเหตุการณ์ใหม่ๆ ที่เกิดทุกวัน ทุกวันนี้เมื่อถึงวันครบรอบการเสียชีวิตของพ่อผม
มีเพียงญาติพี่น้องและเพื่อนสนิทพ่อ ไม่กี่คนที่มาและก็จะถูกลืมเลือนไปเพียงเวลาไม่กี่วัน นี่เหรอคนที่ได้รับการยกย่องว่าเสียชีวิตเพื่อชาติ คนที่บอกจะช่วยเหลือตอนนี้อยู่ไหน หรือตายไปแล้วไม่กี่วันเขาก็ลืม....ขอสดุดีผู้กล้าที่สละชีวิตในเหตุการณ์ ที่กำลังจะถูกลืม...
ผมในฐานะทายาทของผู้เสียชีวิตเพื่อชาติ ใจผมเกินร้อย และไม่เคยกลัวเลย ที่ได้เกิดเป็นคนไทยและพร้อมเสมอที่จะไปปฏิบัติหน้าที่ในพื้นที่ความไม่สงบใน3จังหวัดชายแดน ถ้าเป็นไปได้ ผมอยากไปอยู่ในพื้นที่ๆพ่อผมเคยอยู่ และทำหน้าที่ ต่อจากพ่อของผม ถ้าผมตาย ผมก็อยากจะตายอย่างมีเกียรติ เหมือนพ่อของผม วอนหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ช่วยเหลือให้ผมได้ไปปฏิบัติงาน ใน3จังหวัด ด้วยเถิดครับสิทธิที่ผมควรจะได้รับในฐานะบุตร ของผู้เสียชีวิตเพื่อชาติ อยู่ที่ไหน .สิ่งที่ผมอยากเห็นคือความสงบสุขในประเทศชาติ แม้จะต้องแลกด้วยชีวิต ผมก็ยอม
น
วอนหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ช่วยเหลือให้ผมได้รับสิทธิบรรจุทดแทน ของผู้เสียชีวิตจากการปฏิบัติหน้าที่ใน3จังหวัดชายแดนใต้ด้วย
เป็นเหตุการณ์เมื่อ2ปีที่แล้ว พ่อของผมอยู่ในพื้นที่สีแดง เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายอยู่ในพื้นที่ดังกล่าวกว่า10ปี พ่อของผมได้พูดไว้เสมอ ว่าวันไหนพ่อไม่อยู่
ขอให้ เป็นคนดี ไม่ต้องห่วงพ่อ ถ้าพ่อไม่ทำใครจะมาทำ พ่อเป็นคนกล้าจิง พ่อไม่เคยแสดงให้เห็นถึงความกลัว ผมภูมิใจมาก และตั้งแต่นั้นผมไฝ่ฝันว่า
ผมอยากเป็นคนๆนึง ที่ทำหน้าที่เหมือนกับพ่อผม ทำหน้าที่เพื่อชาติ อยากเห็น พื้นที่3จังหวัดมีแต่ความสงบ แต่แล้วเหตุการณ์กลับไม่เป็นอย่างที่คิดไว้
เหตุการณ์เกิดขึ้นเรื่อยๆ ไม่เว้น วัน ผู้คนที่ปฏิบัติหน้าที่ก็ค่อยๆ ล้มตายกันเรื่อยๆ โดยไม่รู้ว่าจะจบลงเมื่อไหร่ และไม่รู้ว่าใครเป็นคนทำ
และเหตุการณ์ที่เกิดกับพ่อผมก็ค่อยถูกลบเลือนไปเรื่อยๆ ด้วยเหตุการณ์ใหม่ๆ ที่เกิดทุกวัน ทุกวันนี้เมื่อถึงวันครบรอบการเสียชีวิตของพ่อผม
มีเพียงญาติพี่น้องและเพื่อนสนิทพ่อ ไม่กี่คนที่มาและก็จะถูกลืมเลือนไปเพียงเวลาไม่กี่วัน นี่เหรอคนที่ได้รับการยกย่องว่าเสียชีวิตเพื่อชาติ คนที่บอกจะช่วยเหลือตอนนี้อยู่ไหน หรือตายไปแล้วไม่กี่วันเขาก็ลืม....ขอสดุดีผู้กล้าที่สละชีวิตในเหตุการณ์ ที่กำลังจะถูกลืม...
ผมในฐานะทายาทของผู้เสียชีวิตเพื่อชาติ ใจผมเกินร้อย และไม่เคยกลัวเลย ที่ได้เกิดเป็นคนไทยและพร้อมเสมอที่จะไปปฏิบัติหน้าที่ในพื้นที่ความไม่สงบใน3จังหวัดชายแดน ถ้าเป็นไปได้ ผมอยากไปอยู่ในพื้นที่ๆพ่อผมเคยอยู่ และทำหน้าที่ ต่อจากพ่อของผม ถ้าผมตาย ผมก็อยากจะตายอย่างมีเกียรติ เหมือนพ่อของผม วอนหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ช่วยเหลือให้ผมได้ไปปฏิบัติงาน ใน3จังหวัด ด้วยเถิดครับสิทธิที่ผมควรจะได้รับในฐานะบุตร ของผู้เสียชีวิตเพื่อชาติ อยู่ที่ไหน .สิ่งที่ผมอยากเห็นคือความสงบสุขในประเทศชาติ แม้จะต้องแลกด้วยชีวิต ผมก็ยอม
น