ฉันดีไม่พอหรือเทอไม่เคยมองว่าฉันดี

เราคุยกะคนคนนึง ได้สัก1เดือนและเขาก้อบอกขอจบเถอะ
เราไปไหนมาไหนด้วยกัน ไม่ว่ากินข้าวดูหนังเที่ยวเล่น
ทุกอย่างเหมือนจะมีความสุขดี แต่ที่ไหนได้ทุกครั้งมีปัญหากันทุกครั้ง
ไม่ว่าเราจะทำไรก้อผิดไปหมด เราพูดไรก้อแย่ไปหมด เขาบอกคุยกะไคมาเราอ้วนสุด คนที่คุยมา45ทั้งนั้นเรา50
ว่าเรานี่หรอนักศึกษาป.โท ไอคิวสูงอีคิวไม่มีเพียงแค่เราสั่งอาหารไม่ถูกใจ
เราเดินผ่านร้านด้วยกัน เขาบอกเมื่อตอนเที่ยงเราเดินผ่านร้านรองเท้าที่เขาจะดู
เราบอกจำไม่ได้ร้านไหน เขาบอกเราว่านี่ไงเดินไม่มีสติ เดินไม่ดูอะไร
เราถามกินข้าวยัง อร่อยไหม กลายเปนว่าการถามว่าอร่อยไหมเปนคำถามไม่คิด
คือเราอึดอัด เราเลยพูดว่าอึดอัดนะ แต่ในเมื่ออยากลองคบกันก้อลองปรับๆกัน
จู่วันนึงเขาไปโพสเฟสให้ผู้หญิงคนนึง เพลงคำยินดี เราถามใครหรอ เขาบอกแฟนเก่า
แต่ตอนนี้จะเปนคนปัจจุบัน เรานี่อึ้งไปเลย เขาบอกที่เลิกเพราะมาคุยกะเรา เรากลายเปยตัวปัญหาโดยไม่รู้ตัว
พออีกครั้งดันบอกว่าพูดไปงั้น แต่เราเสียความรู้สึกไปแล้วป่ะ และสุดท้ายเขาก้อโวยวายว่าเราสาระพัด จนตอนนี้ไม่คุยกัน3วันละ
คงจบจิงๆแหละ เราไม่ดีพอ หรือเขาไม่เคยมองแง่ดีของเราเลย เขาบอกอีกสามวันเขาก้อหาคนใหม่ได้ล่ะ อย่ามายุ่งกะเขาเลย คุยกะเราไปก้อไม่มีไรดีขึ้น
เราไม่ใช่คุยกะไคง่ายๆนอกจากคิดว่าใช่ แต่พอใช่เจ็บทุกที 😭