เกลียดญาติตัวเอง

คือญาติคนนี้ผมเรียกเขาว่าพี่ซึ่งพี่คนนี้เขาก็เรียกแม่ผมว่าแม่(แม่เขาตายเนื่องจากอุบัติเหตุ แม่ผมเป็นน้องสาวของแม่มันเลยเอามาเลี้ยงตั้งแต่เด็ก) ซึ่งเหตุการณ์คือตอนแรกเขาอยู่บ้านแฟนแต่เขาทะเลาะกันเขาก็เลยขนข้าวขนของมาอยู่บ้านผมได้เกือบจะสองเดือนแล้วแต่เขาก็ไม่ได้มาอยู่เปล่า เมื่อก่อนเวลาผมจะไปโรงเรียนแม่ผมจะขับรถไปส่ง แต่พอมันมาอยู่บ้านผมมันก็เอารถแม่ผมไปใช้แล้วผมก็ต้องไปโรงเรียนพร้อมมัน ซึ่งผมต้องตื่นมาตั้งแต่ตี5 ทั้งๆที่โรงเรียนผมขับรถจากบ้านไป10นาทีก็ถึง ซึ่งผมเคยตื่นตอนแม่ไปส่งเหมือนเมื่อก่อนประมาณ6โมงครึ่ง ซึ่งพอผมทำแบบนั้นมันก็ด่าผม มันบอกว่าแล้วกูจะไปทำงานทันได้ไง
ผมเลือกที่จะเงียบไม่คุยกะมัน แล้วพอตอนกลับจากโรงเรียนผมก็ต้องนั่งรถเมล์ ต่อสองแถว นั่งมอเตอร์ไซวินเข้า ซึ่งช่วงนี้มันเป็นช่วงหน้าฝน บางวันผมนี่ตัวเปียก หนังสือเปียกกลับบ้าน แต่มันกลับเอารถแม่ผมไปขับไปกลับจากที่ทำงานของมันอย่างสบายใจ แบบนี้มันยุติธรรมหรอครับ? แล้วบ้านผมมันก็หลังเล็ก โดยปกติผมจะนอนกับแม่ผมสองคน แต่พอมันมามันก็หอบลูกหอบตัวเองไปนอนแทนที่ผม ซึ่งมันก็ปาเข้าไป4คนแล้ว แล้วผมจะไปนอนไหนล่ะครับ ก็ต้องหอบที่นอนลงมานอนกลางบ้านคนเดียว บางวันมันก็ไล่ให้ผมไปนอนที่เดิมเพราะมันจะนอนข้างล่างเนื่องจากมันหนี่เที่ยวกลางคืน ทิ้งลูกไว้ให้แม่ผมเลี้ยง บางวันนี่กลับมาก็ตี3แล้วครับ ผมจะทำไงดีครับ ตั้งแต่มันเข้ามาอยู่ในบ้านผม ผมไม่เคยได้มีความสุขเลย ชีวิตผมจากที่สบาย ต้องมาลำบากเพราะมัน ผมจะทำไงดีครับ