สวัสดีเราชื่อนิดหน่อย อยู่ม.5 เข้าเรื่องเลยแล้วกันคือเรามีเพื่อนสนิทอยู่คนนึงเรียนด้วยกันตั้งแต่ป.1 แล้วเพื่อนคนนี้ก็เรียนเก่งอันดับต้นๆของห้องก็คือเก่งกว่า ชื่อแอม แต่ตอนนั้นไม่ค่อยสนิทมาสนิทกันตอนป.2 ตั้งแต่นั้นถ้าเราจะไปไหนก็ไปด้วยกันตลอดพอมาม.4 เพื่อนสนิทก็เริ่มเปลี่ยน ไปจากเพื่อนที่ดีก็เริ่มเปลี่ยนไปกลายเป็นคนที่ชอบว่าคนที่มีอะไรด้อยกว่า(หนึ่งในนั้นก็คือเราถ้ามีอะไรที่ด้อยหรือแพ้เราก็ว่าว่าตัวเองโง่มากหรือแย่มากทั้งที่เราก็ไม่ได้แย่กว่ามากนักเพราะเราก็อันดับไล่เลี่ยกัน) กลายเป็นคนขี้งอน(คืองอนได้ทั้งวันจนบางทีก็ขี้เกียจง้อเพราะบางวันงอน 5 ครั้ง) ซึ่งตอนนี้ไม่รู้ว่าคบกันเพราะอะไรเพราะเขาเรียนเก่งกว่าเราต้องให้ช่วยหรือเราคือเพื่อนกันจริงๆ จนมีวันหนึ่งเรียนชั่วโมงประวัติศาสตร์แล้วแอมโกรธเราคุณครูก็ให้เราทำข้อสอบย่อยเราก็ได้ยินว่ามีข้อนึงแอมทำไม่ได้(คือโต๊ะเราอยู่ติดกัน)แต่ข้อนั้นเราทำได้แต่เราไม่ได้สนใจ(เพราะปกติเวลางอนกันเราจะเงียบๆไม่คุยกับใครยกเว้นเราจะรู้ว่าเราผิดแล้วจะง้อหรือมีเรื่องให้ช่วยเท่านั้น) พอจบชั่วโมงเราก็ไปกินข้าวอยู่ๆแอมก็คุยกับเราเหมือยนไม่เคยโกรธกันเราก็คุยด้วยเหมือนเดิม พอมาถึงชั่วโมงประวัติศาสตร์ของอีกสัปดาห์หนึ่งครูก็มาเฉลยข้อสอบเราได้เต็ม10 แต่แอมได้ 9 เพราะผิดข้อนั้นพอแอมรู้แอมก็ร้องไห้แล้วก็บอกว่า"เค้าไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเค่าจะแพ้ไอ้แอม"หลังจากนั้นพลอยก็ปลอบใจแอมเราก็นั่งนิ่งๆเพราะถ้าเราปลอบจะดูเหมือนเยาะเย้ย แล้วแอมก็บอกว่าเราคือเพื่อนทรยศรู้ว่าข้อนั้นแอมผิดก็ไม่บอกปล่อยให้ผิดเพราะเวลาเราไม่รู้ถ้าถามแอมก็บอก แต่ตอนเราถามอ่ะคือตอนที่ทำแบบฝึกหัดแล้วเรางง พอเราได้ยินเราก็รู้สึกว่ากูผิดเหรอ (เราขอใช้คำหยาบนะ)เราก็เลยไม่ง้อ
ถ้าเพื่อนคุณเป็นแบบนี้จะทำยังไง? ง้อหรือเลิกคบ?
ถ้าเพื่อนคุณเป็นแบบนี้จะทำยังไง? ง้อหรือเลิกคบ?
ถ้าเพื่อนคุณเป็นแบบนี้จะทำยังไง? ง้อหรือเลิกคบ?