นี่กระทู้แรกเลยครับ ตั้งใจสมัครมาเลย อยากระบายแล้วก็อยากขอความคิดเห็นด้วยพิมผิดพลาดอะไรย้งไงขออภัยณที่นี้ด้วยครับ

เริ่มน้ะครับ คือความรู้สึกที่อยากตั้งกระทู้มาถามก็เพราะว่า ความรักในช่วงมัธยมมันทำให้เรารู้สึกแย่อย่างนี้เลยเหรอ
ตอนนี้ผมเรียนอยู่ชั้นม.6ครับ แฟนเก่าผมเรียนอยู่ม.5 โรงเรียนเดียวกัน ก่อนหน้าที่เราจะคบกันเราคุยกันมาก่อนตั้งแต่ผมอยู่ม.3แล้วเราคบก็คบกันตอนผมขึ้นม.4ครับ แน่นอนครับความรักวัยนี้ไม่น่าจะยืดอะไรก็เลิกกันไปครับด้วยเหตุผลที่ผมลืมแฟนเก่าไม่ได้ แต่ว่าห่างกันมาได้5เดือน ตลอดเวลาดันลืมแฟนคนนี้ไม่ได้เหมือนกัน ก็เลยไปง้อแล้วก้ได้กลับมาคบกันครับ เรื่องมันเริ่มตรงนี้แหละหลังจากกลับมาคบกันรอบสองนี่ผมกับ บี(ชื่อสมมติ)ก็พยายามทำให้มันดีขึ้นแหละครับก็คบกันมาจนปีกว่าๆตลอดเวลาครับมีทะเลาะอยู่แล้วไม่เรื่องเล็กใหญ่ผมจะเป็นคนง้อตลอด ด้วยที่ว่าตอนนี้ไม่อยากไปเริ่มใหม่แล้วด้วยก็เลยยอมตลอดมาทุกครั้งที่ทะเลาะบีจะพูดว่าไม่ไหวก็ไม่ต้องทนน้ะไม่เป็นไม่ไหวก็พอ แต่เรายอมง้อตลอดก็กลับมาดีกันเป็นแบบนี้หลายครั้ง ลืมบอกไปครับบีเขาจะเรียนอยู่สาย คณิต-วิทย์ ส่วนผม ศิลป์ภาษา เวลาเลิกเรียนจะไม่ค่อยตรงกัน แล้วเราก็ม.6แล้วค้องรีบจัดการตัวเอง ทำให้พักหลังเราจะเจอกันแค่ตอนเช้า ตอนเที่ยงแล้วก็ตอนกลับบ้านเลย ซึ่งน้อยมากน้ะครับสำหรับ รร.เดียวกัน เป็นแบบนี้ไปได้พักใหญ่จนวันนึงหลังจากแยกกันกลับบ้าน บีเขาก็โทรมาบอกว่า ความรู้สึกมันไม่เหมือนเดิม แล้วความรู้สึกเราตอนนั้นคือทุกครั้งที่เป็นฝ่ายง้อมาตลอดก็คือสุดทนแหละครับเลยบอกงั้นพอน้ะแล้วก็เงียบหายไปประมานหนึ่งอาทิตย์