เราเจอผู้ชายคนนึง......
เขาแอบชอบเรามาปีกว่า จะสองปีแล้ว เขาเคยมาคุยด้วยและหายไปบ้าง แต่เราก็เจอหน้ากันทุกวันเพราะเรียนห้องเดียวกัน เราเคยอึดอัดและตอนนี้มันก็เหลือเพียงเสี้ยวเล็กๆ
เมื่อวันก่อน เราถามเขาว่า "ถ้าสมมติคบกันแล้วเลิกกันจะทำไง จะเข้าหน้ากันติดไหม" เขากะตอบกลับมาว่า "ต้องติดสิ เราว่าเราสามารถคุยกับผู้หญิงบ้าๆอย่างเธอได้นะ" เราหัวเราะกับตัวเอง แล้วถามเขาว่า "ลองไปดูไหม ถ้าไปได้ก้ไป ถ้าไม่ก้หยุด" เขาก็ตอบ "ลองเดินไปด้วยกันไหมลล่ะ" เราก็คิดสักพัก และบอกว่า "ถ้าเราทำไรบ้าๆ อย่าโกรธเรานะ" เขาตอบว่า "ไม่หรอก" เราเลยตอบตกลง ตื่นเช้าไปเรียน เพื่อนๆก็พากันแซวกันใหญ่เลย ฮาๆๆๆ และเพื่อนทุกคนก้บอกว่าเชียร์คู่เรากะเขามานานแล้ว เราก็เขิลๆแหละ และเราบาดเจ็บนิดหน่อย เขาก็มานวดให้ เพื่อนก็แววอีก เขาก็บอกรักนะบอกทุกวัน บอกฝันดี ชอบบ่นว่าเราดื้อ และเขาก้กวนตีน ฮาๆๆ เราก็ชอบผู้ชายแบบนี้นะ แต่ความรู้สึกมันเริ่มอึดอัด..........เราไม่อยากให้เขาบอกบ่อยๆ ไม่ใช่เพราะเขิลหรือไม่ชอบ เราอธิบายไม่ถูก บางทีเราก็อึดอัดมากๆตอนมานั่งคิดว่าที่เราคกับเขาเรารักเขารึปล่าว เราอยากหยุด แต่ก็อยากเดินต่อไปพร้อมๆกัน เราไม่รู้จะทำไง คุยกับเขาปกติ ขอให้เขาอย่าบอกรักเราบ่อย เพราะเราไม่ชอบผู้ชายหวานใส่ เราแปลกฮาๆๆๆ เราชอบแบบคุยกันเป็นเพื่อนมากกว่า เขาดีนะ ดีมาก แต่เราเองที่กับไม่ดีพอ เพราะความรู้สึกไม่แน่ใจของเราเอง จนเขามาถามว่า"รักเขาไหม" เราตอบไปว่า "ที่เราคบกับเธอไม่ใช่เพราะรักหรือชอบ เราไม่แน่ใจเราอธิบายไม่ถูกเรื่องแบบนี้ให้มันอยู่ที่เวลา ตอนนี้อาจจะไม่ แต่ต่อไปอาจจะไม่แน่ เราให้พิสูจน์ตัวเอง ทำให้เรารักเธอสิ แต่ถ้าเหนื่อยก้หยุด อย่าฝืน" เขาตอบมาว่า "ไม่เป็นไร แค่เธอรู้ว่าเรารักเธอก็พอแล้ว" เราถึงกับผงะ เหมือนเราทำร้ายเขาอ้อมๆ เราอยากเลิกแต่ก้อยากอยู่ สับสนมาก มากๆด้วย เราไม่อยากให้เป็นแบบนี้ เราสับสน เราอยากรักเขาแบบมั่นใจหรือไม่งั้นก็ ไม่รักเขาเลยก็ได้ ไม่อยากครึ่งๆกลางๆเพราะมันทำร้ายทั้งตัวเขาและตัวเราเอง เราเกลียดตัวเองที่รู้สึกแบบนี้ แต่ไม่รู้จะทำไงดี เราควรเลิกหรือต่อ หรือปล่อยให้เป็นเรื่องของเวลาดี ?????
สับสนกับตัวเองมากเลยค่ะ เราไม่รู้ว่ารักเขารึป่าว (มาอ่านหน่อยนะ)
เขาแอบชอบเรามาปีกว่า จะสองปีแล้ว เขาเคยมาคุยด้วยและหายไปบ้าง แต่เราก็เจอหน้ากันทุกวันเพราะเรียนห้องเดียวกัน เราเคยอึดอัดและตอนนี้มันก็เหลือเพียงเสี้ยวเล็กๆ
เมื่อวันก่อน เราถามเขาว่า "ถ้าสมมติคบกันแล้วเลิกกันจะทำไง จะเข้าหน้ากันติดไหม" เขากะตอบกลับมาว่า "ต้องติดสิ เราว่าเราสามารถคุยกับผู้หญิงบ้าๆอย่างเธอได้นะ" เราหัวเราะกับตัวเอง แล้วถามเขาว่า "ลองไปดูไหม ถ้าไปได้ก้ไป ถ้าไม่ก้หยุด" เขาก็ตอบ "ลองเดินไปด้วยกันไหมลล่ะ" เราก็คิดสักพัก และบอกว่า "ถ้าเราทำไรบ้าๆ อย่าโกรธเรานะ" เขาตอบว่า "ไม่หรอก" เราเลยตอบตกลง ตื่นเช้าไปเรียน เพื่อนๆก็พากันแซวกันใหญ่เลย ฮาๆๆๆ และเพื่อนทุกคนก้บอกว่าเชียร์คู่เรากะเขามานานแล้ว เราก็เขิลๆแหละ และเราบาดเจ็บนิดหน่อย เขาก็มานวดให้ เพื่อนก็แววอีก เขาก็บอกรักนะบอกทุกวัน บอกฝันดี ชอบบ่นว่าเราดื้อ และเขาก้กวนตีน ฮาๆๆ เราก็ชอบผู้ชายแบบนี้นะ แต่ความรู้สึกมันเริ่มอึดอัด..........เราไม่อยากให้เขาบอกบ่อยๆ ไม่ใช่เพราะเขิลหรือไม่ชอบ เราอธิบายไม่ถูก บางทีเราก็อึดอัดมากๆตอนมานั่งคิดว่าที่เราคกับเขาเรารักเขารึปล่าว เราอยากหยุด แต่ก็อยากเดินต่อไปพร้อมๆกัน เราไม่รู้จะทำไง คุยกับเขาปกติ ขอให้เขาอย่าบอกรักเราบ่อย เพราะเราไม่ชอบผู้ชายหวานใส่ เราแปลกฮาๆๆๆ เราชอบแบบคุยกันเป็นเพื่อนมากกว่า เขาดีนะ ดีมาก แต่เราเองที่กับไม่ดีพอ เพราะความรู้สึกไม่แน่ใจของเราเอง จนเขามาถามว่า"รักเขาไหม" เราตอบไปว่า "ที่เราคบกับเธอไม่ใช่เพราะรักหรือชอบ เราไม่แน่ใจเราอธิบายไม่ถูกเรื่องแบบนี้ให้มันอยู่ที่เวลา ตอนนี้อาจจะไม่ แต่ต่อไปอาจจะไม่แน่ เราให้พิสูจน์ตัวเอง ทำให้เรารักเธอสิ แต่ถ้าเหนื่อยก้หยุด อย่าฝืน" เขาตอบมาว่า "ไม่เป็นไร แค่เธอรู้ว่าเรารักเธอก็พอแล้ว" เราถึงกับผงะ เหมือนเราทำร้ายเขาอ้อมๆ เราอยากเลิกแต่ก้อยากอยู่ สับสนมาก มากๆด้วย เราไม่อยากให้เป็นแบบนี้ เราสับสน เราอยากรักเขาแบบมั่นใจหรือไม่งั้นก็ ไม่รักเขาเลยก็ได้ ไม่อยากครึ่งๆกลางๆเพราะมันทำร้ายทั้งตัวเขาและตัวเราเอง เราเกลียดตัวเองที่รู้สึกแบบนี้ แต่ไม่รู้จะทำไงดี เราควรเลิกหรือต่อ หรือปล่อยให้เป็นเรื่องของเวลาดี ?????