เคยแอบชอบใครนานๆบ้างมั้ยแบบ เป็นปีๆ >//< จนเหมือนทำให้เรามีแรงจูงใจ

กระทู้คำถาม

สวัสดีค่ะทุกๆคนนค่ะ เราก็อยากมาแชร์ประสบการณ์ของเราเอง ให้ทุกคนได้อ่าน ชีวิตเราอะยิ่งกว่านิยายอีก (ฮร่าๆ ) เราก็พึงจะเคยตั้งกระทู้เป็นครั้งแรกถ้าผิดพลาดยังไงต้องขออภัยด้วยน้าครัชช ถ้างั้นใครอยากรู้วสักเท่าไหร่ เป็นไงไปอ่านกันได้เลย เย้ ๆ !! . . .
.
.
.
.
.
.
.
.
เริ่มแรกเลยน้า เราเป็นเด็กต่างจังหวัดค่ะ ย้ายมาจากอ่างทอง(บ้านยายเราเอง) ย้ายมาอยู่ที่ปทุมธานี มาอยู่บ้านย่า เพราะว่าพ่อบอกว่าให้มาเรียนที่นี้น่าจะเรียนดี เพราะอยู่บ้านยายไม่ค่อยมีใครคอยสอนแบบจริงจัง เพราะเราก็ติดเล่นด้วยอยู่กับสวนกับธรรมชาติอะน้ะค้ะ เพื่อนตามต่างจังหวัดก็เยอะเพราะเรานี้ตัวแสบเลยค่ะ พออยู่ที่ปทุมก็มีอาๆ น้าๆ คอยสอน คอยจี้ เพราะตอนย้ายมาก็อยู่ประถม แล้วค่ะ พูดได้เลยว่าโง่มากขนาด A-Z กับแม่สูตรคูณแม่ 2 -5 ก็ยังไม่ได้เลยค่ะ ฮร่าาาา ~~

พอย้ายมานี้ก็ต้องย้าย ร.ร. พ่อเลยให้ไปเรียนที่แถวบางไทร ค่ะ เพราะอาเราเคยเรียนอยู่ พอย้ายมาเข้ามาแรกๆเป็นเด็กต่างจังหวัดอะนะ ฮ่าา ไม่เคยเห็นโรงเรียนที่มีคนเยอะขนาดนี้แล้วก็มีตึกหลายตึก เป็นอาคารไม้ติดแม่น้ำเจ้าพระยา วิวสวยมาก ตื้นเต้นมากค่ะความรู้สึก เพราะเราก็แก่นๆ แล้วเข้าไปแรกๆนะคะผมติ่ง ตัวดำปิ้ดด ฟันก็เหยิน เอ๋อสุดๆ แต่ก็เข้ามาใหม่ยังไม่ค่อยรู้จักใครยังไม่คุ้น แล้วโรงเรียนเป็นคริสต์ค่ะ เราตอนนั้นยังเด็กก็ไม่ค่อยรู้อะไรเลยเลยต้องให้พ่อมาเฝ้าอยู่เกือบอาทิตย์เลยค่ะ แต่ในใจก็กลัวค่ะเพราะเพื่อนไม่มีเลย ไม่รู้จะทำไงดีทำตัวไม่ค่อยถูก อยู่ร.ร. ที่ต่างจังหวัดก็สวดมนพุทธ แต่พอมาอยู่ที่นี้เขาจะสวดมนต์เป็นคริสต์ค่ะ พร้อมสวดอังกฤษ ไอ้เราก็พึมพัมๆไป (อร่าา ดำน้ำ) จนผ่านไปคะก็มีเพื่อนเต็มไปหมดทั้งห้องก็เราคุยสนิทกับทุกคนค้ะ เพราะเรานี่พูดมากค่ะ เข้ากับสังคมง่าย เลยเพื่อนก็เข้ามาคุยเข้ามาชวนไปเล่น จนผ่านไป 2 ปี ก็ได้รู้จักกับเพื่อนห้อง 2 ใครระดับชั้นจะมี 4 ห้องค่ะ ก็มีเพื่อนห้อง2 ประมาณ 6-5 มาชวนเราคุยเราเล่นด้วยจนเรานี่สนิทมากกว่าเพื่อนในห้องอีก เพราะเวลาเรียนลูกเสือ - เนตรนารีเราจะอยู่ด้วยกัน จนวันนึงค่ะเพื่อนเราในห้องคนนึงเธอน่ารักน้ะค้ะ น่าจิ้มริ้ม อวบๆขาวๆ เธอแอบชอบเพื่อนผู้ชายห้อง2 ค่ะ ไอ้เราก็ไม่รู้จักหรอกค่ะว่าใครแต่ดูเธอปลื้มมากก แล้วเธอก็เลยมาขอให้เราเป็นแม่สื่อให้ค่ะ เรานี่งงเลย (เธอเห็นว่าเราคงพูดเก่งเขากับคนง่ายมั้งค่ะ 55) เราเห็นเพื่อนชอบก็เลยอะๆ เดี๋ยวช่วย ทั้งๆที่ไม่รู้ว่าคนใหน เธอก็บอกมาแค่ชื่อ เราก็เลยไปถามเพื่อนเราที่อยู่ห้อง 2 เนี้ยแหล้ะค้ะ เพื่อนเราก็บอกว่าอ่อ ไอ้นี่ (เป็นนักฟุตซอล ร.ร. )

เราก็เลยเดินลิ่วว เอาพวงกุญแจ ( ของเพื่อนเราที่แอบชอบ) ไปให้ค่ะ เราก็บอกว่าอะนี่ เพื่อนเราคนนู้นฝากมาให้ ไอ้นายคนนี้ก็ยิ้มๆค่ะ แล้วบอกว่าขอบคุณแต่ไม่เอา เรานี้งงเลยทำไมหยิ่งจังว่ะ 5555 (มารู้ที่หลังอ่อ เขาฮอตมากใน รร เนี้ย มีแต่คนแอบชอบทั้งรุ่นพี่รุ่นน้องเพราะว่าน่าตาดีค่ะ) เราก็เลยเอาพวงกุญแจไปคืนให้เพื่อนค่ะ บอกว่าเขาไม่เอา ตอนแรกก็ดูเพื่อนไม่คิดไร แล้วผ่านไป 2 -3 วันฝากเราเอาไปให้อีกครั้งค่ะ เราก็อะๆ เดี๋ยวลองให้อีกรอบ ไอ้เราวิ่งไปให้ค่ะตอนเข้าแถวบนอาคาร แต่ไม่ไกลกันเพราะห้องเราติดกันค่ะ ก็วิ่งไปให้บอกว่า อะนี่ มีคนฝากมาให้ แล้วเขาก็ตอบกับมาเหมือนเดิมค่ะว่าไม่เอา แต่ครั้งนี้บอกว่าให้เราแทนค่ะ เราก็งง บอกเห้ย เพื่อนเราฝากมาให้น้ะ แล้วก็เขาก็สวนกับมาค่ะบอกว่าเพื่อนเธอให้เรา ก็กลายเป็นของเรา แต่เราจะให้เธอ แล้วก็เอาพวงกุญแจใส่มือเราค่ะ พร้อมบอกว่าเก็บไว้นะของที่เราให้ ตอนนั้นอึนมากค่ะ คืองง 5555 แต่ใจมันหวิวๆน้ะค่ะ เพราะเราไม่เคยมีใครให้ของใส่มือแล้วพุดแบบนี้ ดูอาการตอนนั้นก็เหมือนจะชอบไปแล้วด้วยล้ะค่ะ แต่ค่อยบอกว่าไม่ๆ เพื่อนเราชอบ เราก็แอบชอบเงียบๆไปอะค่ะ ได้ประมาณปีนึง เพื่อนเราเลิกชอบ แล้วก็เลยคิดไว้ในใจ ว่าคงมีโอกาสชอบล้ะแหล้ะ เพราะเพื่อนเราก็มีหนุ่มคนอื่นมากชอบเยอะค่ะ ดูเธอไม่สนใจแล้ว ส่วนเราก็เลยปรึกษาเพื่อนห้อง 2 ของเราค่ะ 5-6 คน บอกว่าเรื่องมันเป็นงี้น้ะ ว่าเราแอบปลื้มๆเพื่อนห้องแกคนนี้ประมาณนี่อ้ะค้ะ ตอยแรกเพื่อนก็เชียร์น้ะค้ะ แต่สภาพเรา ดำขำมากก ผมยังสั้นอยู่ ฟันก็ยังเหยิน ตัวก็ดำ เขาไม่มองอยู่แล้วก็อีกอย่างเขาก็จะออกค่ะไม่เรียนม. ต้นที่อื่น เราก็ไม่ท้อน้ะเหมือนชอบแล้วอ้ะ ก็ระยะเวลาที่เหลือก็พัฒนาตัวเองค่ะ จนพอดูเป็นผู้เป็นคนหน่อย ก็จะเรียนจบแล้วเราคงคิดว่าคงจากกันจริงๆ เราคงไม่ได้เจอกันอีกเลยไปซื้อเฟรนชิฟมาค่ะ มาให้เขาเขียน แต่ระหว่างนั้นก็มีเพื่อนเขียนให้เราหลายคนค่ะ แต่ส่วนมากก็รู้แล้วว่าเราแอบปลื้ม แต่ยังเด็กพวกเราเลยไม่ซีเรียสมากมาย เล่นกุ้กกิ้กตามประสาเด็ก มีล้อกันบ้างว่านี้ชอบ นุ้นชอบ จนเขาน่าจะรู้อ้ะ แต่เหมือนว่าไม่ชอบเรา เลยเขียนเฟรนชิฟให้ว่า อย่าพยายามเลยปะมานนี้แล้วก็อวยพรเรา ส่วนตัวเราเองก็เรียนต่อที่เดิมค่ะ เขาก็ไปสมัครเรียนที่อื่น ดวงจะสมพงอะไรขนาดนั้น เขาสอบไม่ติดค่ะ ได้เป็นตัวสำรองเลยมาเรียนต่อนี้ ในระหว่างปิดเทอมที่จะขึ้นม.ต้น เราก็ดุแลตัวเองสุดๆเลยค่ะ เพราะขี้เหล่สุดๆ แบบฉายา ว่าอีเย็นค่ะ 5555 ตอนนั้นนางทาส ดังมาก แล้วเราก็หัวจะยุ่งตลอกเพราะผมสั้น ตัวก็ดำเหมือนในตัวละคร 555จนเปิดเทอมค่ะ เราอยู่ห้อง 1 ส่วนเขาอยู่ ห้อง 2ห้องเราติดกันเลยค่ะแบบ อยู่ตรงข้ามกันพอเปิดมาก็มีเพื่อนๆทักค้ะว่าสวยขึ้นปะเนี้ยไรอย่างงี้เราก็ยิ้มน่าบานเลยสิ มีคนชม เพราะแต่ก่อนมีแต่เรียก อะไรก็ไม่รู้ ดำบาง เหยินบาง อีเย็นบาง เราก็ดีใจค่ะ นานาเล่นน้ำ

แต่พอเขารู้ตั้งแต่ก่อนปิดแล้วว่าเราชอบเลยห่างๆกัน แต่เราก็ไม่ท้อค่ะหาเรื่องทักไปคุยทุกวัน เขาไม่ตอบก็ทักจนวันนึงค่ะใครจะไปคิดว่าเพื่อนสนิทของเขาจะมาชอบเรา ช่วงนั้นก็มีคนมาคุยกับเราค่ะ โหยคิดในใจงานหนักก บรึ้ยย เลยทำไงล้ะ แล้วเพื่อนเขาชอบเราแบบดูแบบจริงจังมากก 555เราก็เลยบอกว่าไม่ชอบค่ะ แต่เพื่อนเขาก็ไม่ลดความพยายาม ช่วงนั้นเราได้เต้นเป็นตัวแทนร.ร ด้วยค่ะกับเพื่อน ก็เลยเริ่มมีคนรู้จักแถมเราก็พัฒนาตัวเองทุกอย่างจนสอบได้ที่ 4 ของห้อง (มี 48 คน) ใครจะไปคิดละค้ะว่าเรื่องจะยากขนาดนี้พอเพื่อนเขาชอบเราก็เหมือนเขาอยากช่วยเพื่อน อ่ะค้ะ เราก็ไม่รุ้จะทำไงเลยเงียบ พอผ่านๆไป เพื่อนเขาก็ตัดสินใจถามเราว่าเราชอบใคร เราเลยบอกว่าเราชอบ เพื่อนของเขานั้นแหล้ะ เขาก้เงียบไปค่ะ แล้วก็บอกว่าจะช่วยเราแทน เราเลยบอกว่าไม่อย่าเลย แล้วสักพักค่ะ คนที่เราชอบเขาก็โทรมาหา แล้วกระหน่ำเลยค่ะ ว่าเราว่าทำไมทำแบบนี้ เราก็งงสิแอบเสียใจคนที่ชอบมาว่า แล้วคำพุดมี่แทงสุดๆเลยบอกว่าเขาเกียดเรา เพราะทำเพื่อนเขา เสียใจ เรานี่ก็อึนไปสักพักเลยค่ะ 555 แต่ก็ยังไม่หยุดความพยายามก็ชอบต่อไปจนมารู้ตอนเย็นค่ะว่าเขาคบกับรู้พี่ม. 3 สวยมากค่ะ แล้วเขาก็เป็นรุ่นพี่ที่เต้นกับเราด้วย เฮิร์ตตเลย เราก็เลยเสียใจค่ะ

มีรุ่นพี่ม. 3 เหมือนกันมาจีบ เป็นวงดุริยาง เราก็เลยคบกับเขา ช่วงนั้นก็ดีมาหน่อยคิดว่าจะหยุดความพยายามแล้ว แต่ก็ทำำม่ได้จนพี่ๆเขาออก ก็ต่างฝ่ายต่างเลิก เราก็ทักเขาเหมือนเดิมทุกวันตก 2-3 ปีแล้ว พอมีงานร.ร. ค่ะ มีร.ร.อื่นมาแข่งด้วย เราก็ได้รำค่ะ เหมือนก็ดูใช้ได้ขึ้นมาหน่อย มีงานอะไรเราลงเราทำหมด จนเขาก็ชอบเราค่ะ 5555 เขาเอาเบอร์เขามาใส่รองเท้าเราค่ะ วันนั้นเราเรียนชมรมที่ห้องเขาเพราะจะได้ไปใกล้ๆมากขึ้น เผื่อเข้าตาบ้าง 555 แล้ววันนั้นเราก็มีซ้อมรำค่ะ รีบบ ขึ้นไป จนลืมรองเท้าตัวเอง แล้ววันนั้นเขาเป็นเวรค่ะก็เลยคงเห็นรองเท้าเรา เอาเบอร์มาใส่ พอเรานึกได้เลยรีบวิ่งไปเอา แล้วเขาก็เช็ดกระจกอยู่เราก็เขินสิจ้าา 555 เห็นกระดาษเลยหยิบออกมา เขาก็บอกว่าโทรมาด้วยนะ (ดีใจมากกก ) แต่เก็บอาการค่ะ 5555 ทำเชิ่ดด ไอ้เรากลับบ้านก็รีบโทรไปเลย
เขาก็บอก ฮัลโหล เราก็เขินอยู่เลยเงียบ เขาก็บอกว่าชอบเราอ่อ ถ้าชอบทำไมไม่จีบอ้ะ

(เป็นผช ที่เรื่องมากสุดๆอ้ะค่ะ)5555 เขาก็บอกให้เราพูดความในใจ กว่าจะได้คบกันมันลำบากสุดๆเลยค่ะ สุดเราก็ได้คบกัน มารวม 2 ปีจนเรียนจบเลยค่ะ ตัวเราจากเด็กเอ๋อ ก็ได้เป็นดรัมเมเยอร์ ร.ร. ถือป้ายร.ร. มีคนรู้จักมากมาย ส้ง่วนเขาก็เป็นนักกีฬาร.ร. คนก็รู้จักเยอะยิ่งสาวนี่เต็มอะค่ะ 555555 เรื่องของยัยเอ๋อก็เป็นแบบนี้แหล้ะค่ะ แอบชอบมา 3 ปี (เราทนได้ไง ) ได้ครบกัน 2 ปีกว่าแล้วว คริๆๆๆๆๆ.