เดินต่อ หรือ.. พอแค่นี้ แล้วคุณจะเลือกแบบไหน?

ในช่วงเวลาที่แฟนเก่าได้บอกเลิกผม ซึ่งคบกันมา 8ปี ผมทำใจอยู่หลายเดือน กว่าจะเป็นจะตั้งหลัก ได้ยิ้มได้หัวเราะได้เหมือนคนอื่นๆ จนกระทั่งผมได้เล่น facebook ไปตามประสาคนโสด !!!  อยู่ดีๆ ผมก็เจอกับรอยยิ้มของเธอที่เห็นครั้งแรกแล้วรู้สึกโลกทั้งใบหยุดอยู่กับที่ อาจจะฟังดูเกินจริงแต่ไม่เลย
(อารมณ์แบบเพลง โดดเดี่ยวด้วยกัน - Getsunova feat. แพรวา )
       ผมได้เริ่มติดตาม facebook ผู้หญิงคนหนึ่ง ซึ่งเป็นเพื่อนกันตอนไหนไม่ทราบสมัยเรียน ปี 1    ตั้งแต่เดือนต้น มิ.ย. ระหว่างช่วงเวลานั้นก็แอบมีแซวอะไรบ้างนิดหน่อยๆ  Comment ใต้ภาพเล็กๆน้อยๆ จนเวลาผ่านไปเดือนนึงผมรวบรวมความกล้า ทักข้อความ facebookเธอไป
คุยครั้งแรกวันที่ 28 ก.ค.  คุยกันก็เหมือนคู่ที่เพิ่งเริ่มทำความรู้จักกันใหม่ๆ มีหยอกล้อกันบ้าง ลืมเวลาที่ผ่านไปเกือบ 2 ชม. มีแต่ความรู้สึกดีๆ ที่เริ่มผ่านเข้ามาในใจ ผมเลยนัดเจอกับเธอครั้งแรก  ในวันศุกร์ที่ 31ก.ค. ผมอยู่ต่างจังหวัดไม่ใกล้ไม่ไกลจากกรุงเทพ ฯ และเธออยู่ กทม. เมื่อเจอกับเธอได้พูดคุยกัน ใช้เวลาร่วมกัน เธอพาไปรู้จักน้องๆที่ทำงานและน้องรหัส และได้กินข้าวด้วยกัน เธอเอาแต่ยิ้ม ผมก็ไม่รู้หรอกนะครับว่าเธออายหรือว่าเธอรู้สึกยังไง แต่ผมบอกตรงๆ เลย รู้สึกดีกับเธอมาก กลับมาก็เหมือนว่าอะไรๆมันก็ดีไปหมด จนวันที่ 4ส.ค. ผมไปหาเธออีก วันนั้นผมทำงานเหนื่อยนะ แต่อยากเจอมากกว่า ระหว่างที่อยู่ด้วยกันผมแทบอยากจะหยุดเวลาไว้ตรงนั้นเลยทีเดียว ที่สำคัญได้รู้ว่าเธอก็เป็นห่วงผม (งานนี้ผมอาจคิดไปเอง)
       แต่เริ่มหลังจากนั้นไม่นาน เธอก็เริ่มหาย   Line หรือโทรไปคุยบ้างไม่คุยบ้าง (เป็นช่วงเวลาที่หลายคนอาจจะเข้าใจ มันทรมานสุดๆ) สักพักเธอบอกกับผมว่า ไม่อยากให้คิดมากไปไกล เพราะเพิ่งจะเริ่มคุยกัน คนที่ใช่มันก็ใช่ คนที่ไม่ใช่ไงก็ไม่ไช่ ในช่วงเวลานั้น ผมยอมรับนะครับ ว่า ผมคิดไปไกลแล้วแต่ก็เผื่อใจไว้สำหรับความผิดหวัง  ก็เลย ยอมรับว่า ผมอาจจะไม่ใช่คนๆนั้นสำหรับเธอ  หลังจากนั้นก็เริ่มถอยห่างออกมาเกือบเดือน จนรู้สึกว่าตัวเองอาจจะคิดมากไปสำหรับการเริ่มต้นใหม่กับใครสักคน ที่อยากให้เขานั้นชอบเหมือนที่เราชอบเขา จึงใช้เวลา สำรวจความคิด ความรู้สึกกับตัวเอง ผมคิดว่าผู้หญิงคนนี้ละ คือสิ่งที่ใช่และไม่ยอมปล่อยเธอไปแน่นอน น้อยคนนักที่เราจะรู้สึกแบบนั้นด้วย
       พอเริ่มแน่ใจแล้วก็กลับเข้าไปคุยกับเธอใหม่ ในวันที่4ก.ย. จนถึงปัจจุบัน ดูเหมือนเธอเองก็มีคนที่คุยด้วยนอกจากผมอยู่แล้ว ซึ่งมันก็เป็นแบบนั้นจริงๆ แต่เธอเองก็เคยบอกกับผมเช่นกันว่า "เรายังไม่มีคนคุยแบบจริงจัง  แต่เราแค่ไม่อยากดึงใครเข้ามาตอนที่เราก็ยังไม่ค่อยพร้อม ค่อยๆเริ่มให้มันเป็นไปเอง" หลังจากนั้นผมก็เริ่มถามว่า ผมไม่ใช่ในแบบที่เธอชอบใช่ไหม?   *****  (ผมโง่มากเรื่องความรัก)
                              
                               "เค้าตอบไม่ได้หลอกนะว่าใช่หรือไม่ใช่ เพราะเราอาจจะยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอะไรคือใช่หรืออะไรไม่ใช่
                                 ความรู้สึกพิเศษ มันไม่ได้เกิดขึ้นกับทุกคน กับบางคน ดีทุกทางทำให้ได้ทุกอย่างแต่เราต้องพยายามสร้างความรู้สึกพิเศษ  
                                 แต่กับบางคน แย่ทุกอย่างแต่ดันทำให้เรารู้สึกพิเศษได้โดยไม่รู้ตัว  ทุกอย่างมันต้องใช้เวลาของมันเอง
                                 เค้าไม่ได้ปฏิเสธความรู้สึกดีๆ  แต่เค้าไม่อยากให้รีบตัดสินใจ  บางที่มันอาจแค่รู้สึกดี เธอหลอกตัวเองว่าใช่
                                 เลยไม่อยากให้เสียใจเพราะความคาดหวัง เค้าต้องใช้ความพยายามนะ เธอเองก็น่าจะรู้ ว่าเค้าพยายามเริ่ม เพราะแบบนี้      
                                 การเริ่มของเค้ามันอาจจะช้ากว่าปกติ"

หลังจากวันนั้นผมก็หมั่นพยายามคุยกับเธอ โดยที่เธอเองก็ตอบบ้างไม่ตอบบ้างตามประสา บอกงานยุ่งบ้าง ทำอย่างอื่นบ้าง ผมก็เข้าใจ แต่ผมไม่ได้โทรไป คุยเพียงใน Line คิดว่าโทรไปอาจจะรบกวนและผมก็เป็นคนพูดไม่ค่อยเก่งสักเท่าไหร่ แค่คิดว่าตื้อเท่านั้นที่จะครองโลกหรือเธออาจจะลำคาญใครจะรู้  เพื่อรอวันที่เธอพร้อมเปิดใจหรืออาจพบกับความผิดหวังก็ได้....


*****พิมพ์อาจจะอ่านรู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้างเพราะมือใหม่กระทู้พันทิป ยังไงก็ขอโทษด้วยนะครับ ผมพยายามจะสื่อให้เข้าใจความรู้สึกจริงๆ  มันอาจจะดูโง่ในสายตาคนอ่าน ซึ่งผู้อ่านอาจจะรู้อะไรบางอย่างแต่ผมไม่รู้อะไรเลยว่าเธอนั้นจะสื่ออะไรถึงผม เพราะไม่ค่อยมีประสบการณ์เรื่องความรักเท่าไร ที่ผ่านมาเพิ่งจะมีแฟนได้คนเดียว พอเลิกไป ก็เคว้ง ยิ่งเป็นพวกจริงจังกับความรักยิ่งรู้สึกอยากจบลงกับใครสักคนที่รักเรา  ปัจจุบันคิดได้เพียงอย่างเดียวว่า น้ำหยดลงหินทุกวันหินยังกร่อน นับอะไรกับใจคน  ***** //Nisorn