ผมเป็นเกย์และเป็นหนึ่งในผู้ปกครองของหลานชายอายุ17ปี เนื่องด้วยพี่ชายป่วยหนักและพี่สะใภ้ ต้องทำงานหนักคนเดียว ผมในฐานะ อา ที่หลานๆเรียกว่าป่ะป๊าเลยเป็นผู้ปกครองของหลานๆ ผมมีหลานชายสองคน คนโต17 คนที่สอง 6ขวบ หลานชายคนเล็กนี่เบี่ยงเบนแน่ๆอยู่แล้วไม่ได้หนักใจอะไร ชอบซะอีก น่าตาน่ารักแถมมาอ้อนเราตลอด คนนี้ยังไงก็ไม่พลาด ส่วนคนโต ไม่มีวี่แววเลย เป็นเด็กเงียบ เล่นเกมส์ทั้งวัน มีเพื่อนกลุ่มผู้ชาย ชอบยิงนกตกปลา ไม่ชอบเล่นกีฬา
บ้านพี่ชายกับพ่อแม่อยู่รั้วเดียวกัน แต่บ้านพี่มีแค่2ห้องนอน บ้านผมมี3 มันก็มานอนห้องผม เพราะผมไม่ได้อยู่บ้าน ออกมาอยู่ข้างนอกตั้งแต่สมัยมหาลัย ทุกครั้งที่มกลับบ้านก็จะเจอหลานชายคนโต อยู่กับเพื่อน ขลุกอยู่แต่ในห้อง เล่นเกมส์ไม่ไปไหน จนนานวันเข้าก็ชิน แต่จากเพื่อนเป็นกลุ่ม หลังๆ เหลือคนเดียว และก็เป็นคนนี้ตลอด บ้านห่งกัน สิบกว่าโล ก็มารับมาส่งกันไปโรงเรียนทุกวัน ปล.เรียนที่เดียวกันนะครับ แต่บ้านผมอยู่ไกลกว่า แถมต้องเข้าซอยมาอีกเกือบ5โล เวลาจะไปไหน ก็ไปส่ง ไปรับ กัน กินข้าว เที่ยว วันหยุด เลิกเรียนก็อยู่ด้วยกัน
ผมเองก็เคยผ่านชีวิตพวกนี้มาบ้างมีเพื่อนสนิทก็ไม่ได้แปลก แต่มาสะดุดตอนฉากหมวกกันน็อกเมื่อวาน มันมุ้งมิ้งกันจนรู้สึกได้ว่าไม่ธรรมดา มีการเอาหมวกตัวเองให้อีกคนใส่ เล่นกันหยอกกันไปมา อามันอย่างผมเห็นนี่แอบนึกไปถึง ละครเลิฟซิกเลย มันก็น่ารักดีนะครับ หลานชายผมเองแม้มันจะตัวเตี้ยไม่ถึง170แต่หน้าตามันก็น่ารักเอาเรื่อง อีกคนก็สูงหล่อ ก็ไม่ได้รู้สึกว่าไม่ดีอะไร น่ารักซะอีก พอมานั่งคิดย้อนๆ สองคนนี่ก็สลับไปนอนบ้านกัน บางทีหลานผมก็ไปนอนบ้านเขา บางที่เด็กนี่ก็มานอนบ้านผม เท่าที่ดูจริงๆ นอกจากความมุ้งมิ้งของสองคนนี่ที่แปลกๆแล้วก็ไม่มีอะไรเป็นพิเศษนะ ด้วยความที่เป็นห้องผม ผมจึงเข้าห้องนอนตัวเองที่ไอ่หลานชายมันยึด ลองค้นๆดูก็ไม่มีอะไรแปลกๆที่จะนำไปในทางนั้น ทางบ้านผมรับเรื่องพวกนี้ได้ สบายมากๆ เฉพาะในเครือญาติลูกพี่ลูกน้องใกล้ชิดกัน ก็มีไปแล้ว4จากหลานผู้ชายทั้งหมด10 คน จะมีเพิ่มอีกคนคงไม่แปลกฉนั้นที่ห่วงก็คงไม่ใช่ครอบครัวตัวเอง ที่มาตั้งกระทู้นี่คืออยากทราบความรู้สึกของครอบครัวอื่นๆบ้างครับ อย่างที่บอกครอบครัวผมชาชินกับเรื่องนี้ รับได้ทุกอย่าง แฟนผมก็เข้าบ้านพบปะญาติพี่น้องของผมเป็นปกติ สังคมของผมเป็นสังคมอีกเจนเนอเรชั่นนึง จึงไม่มั่นใจว่าสังคมของผู้ปกครองสมัยนี้เปิดกว้างและเปิดใจแค่ไหน บางทีผมอาจจะคิดมากไป เด็กอาจไม่มีอะไรก็ได้ หรือผมดูซีรียส์แล้วมโนมากไป แต่ยังไงก็ยังอยากฟังเสียงของครอบครัวอื่นๆอยู่ดีครับ
คุณผู้ปกครองรู้สึกยังไงกับความมุ้งมิ้งของลูกหลานชายกับเพื่อนผู้ชายของเขา
บ้านพี่ชายกับพ่อแม่อยู่รั้วเดียวกัน แต่บ้านพี่มีแค่2ห้องนอน บ้านผมมี3 มันก็มานอนห้องผม เพราะผมไม่ได้อยู่บ้าน ออกมาอยู่ข้างนอกตั้งแต่สมัยมหาลัย ทุกครั้งที่มกลับบ้านก็จะเจอหลานชายคนโต อยู่กับเพื่อน ขลุกอยู่แต่ในห้อง เล่นเกมส์ไม่ไปไหน จนนานวันเข้าก็ชิน แต่จากเพื่อนเป็นกลุ่ม หลังๆ เหลือคนเดียว และก็เป็นคนนี้ตลอด บ้านห่งกัน สิบกว่าโล ก็มารับมาส่งกันไปโรงเรียนทุกวัน ปล.เรียนที่เดียวกันนะครับ แต่บ้านผมอยู่ไกลกว่า แถมต้องเข้าซอยมาอีกเกือบ5โล เวลาจะไปไหน ก็ไปส่ง ไปรับ กัน กินข้าว เที่ยว วันหยุด เลิกเรียนก็อยู่ด้วยกัน
ผมเองก็เคยผ่านชีวิตพวกนี้มาบ้างมีเพื่อนสนิทก็ไม่ได้แปลก แต่มาสะดุดตอนฉากหมวกกันน็อกเมื่อวาน มันมุ้งมิ้งกันจนรู้สึกได้ว่าไม่ธรรมดา มีการเอาหมวกตัวเองให้อีกคนใส่ เล่นกันหยอกกันไปมา อามันอย่างผมเห็นนี่แอบนึกไปถึง ละครเลิฟซิกเลย มันก็น่ารักดีนะครับ หลานชายผมเองแม้มันจะตัวเตี้ยไม่ถึง170แต่หน้าตามันก็น่ารักเอาเรื่อง อีกคนก็สูงหล่อ ก็ไม่ได้รู้สึกว่าไม่ดีอะไร น่ารักซะอีก พอมานั่งคิดย้อนๆ สองคนนี่ก็สลับไปนอนบ้านกัน บางทีหลานผมก็ไปนอนบ้านเขา บางที่เด็กนี่ก็มานอนบ้านผม เท่าที่ดูจริงๆ นอกจากความมุ้งมิ้งของสองคนนี่ที่แปลกๆแล้วก็ไม่มีอะไรเป็นพิเศษนะ ด้วยความที่เป็นห้องผม ผมจึงเข้าห้องนอนตัวเองที่ไอ่หลานชายมันยึด ลองค้นๆดูก็ไม่มีอะไรแปลกๆที่จะนำไปในทางนั้น ทางบ้านผมรับเรื่องพวกนี้ได้ สบายมากๆ เฉพาะในเครือญาติลูกพี่ลูกน้องใกล้ชิดกัน ก็มีไปแล้ว4จากหลานผู้ชายทั้งหมด10 คน จะมีเพิ่มอีกคนคงไม่แปลกฉนั้นที่ห่วงก็คงไม่ใช่ครอบครัวตัวเอง ที่มาตั้งกระทู้นี่คืออยากทราบความรู้สึกของครอบครัวอื่นๆบ้างครับ อย่างที่บอกครอบครัวผมชาชินกับเรื่องนี้ รับได้ทุกอย่าง แฟนผมก็เข้าบ้านพบปะญาติพี่น้องของผมเป็นปกติ สังคมของผมเป็นสังคมอีกเจนเนอเรชั่นนึง จึงไม่มั่นใจว่าสังคมของผู้ปกครองสมัยนี้เปิดกว้างและเปิดใจแค่ไหน บางทีผมอาจจะคิดมากไป เด็กอาจไม่มีอะไรก็ได้ หรือผมดูซีรียส์แล้วมโนมากไป แต่ยังไงก็ยังอยากฟังเสียงของครอบครัวอื่นๆอยู่ดีครับ