ก่อนอื่นนะครับข้อความที่ผมระบายมาผมเก็บมันเอาไว้สักพักแล้วละครับ
ถ้าเกิดพิมพ์ตกหล่นขออภัยด้วยครับ
เรื่องมีอยู่ว่า
ตอนนี้ผมชื่อนาย A นามสมมุติ 28-29 สมมุติเอา (กลัวเพื่อนสนิทมันจะมาอ่าน) ได้รู้จักกับผู้หญิงคนนึงชื่อ B นามสมมุติ มาประมาณ 2ปี (ตอนนี้เค้าก็ย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านผม)
โดยช่วงเวลาแรกๆเราทั้งคู่ก็มีความสุขดี แต่พออยู่ไปนานขึ้น เหมือนว่าเราสองคนไม่เข้าใจอะไรกันเลยสักอย่าง ในใจผมคิดขึ้นได้แต่ตั้งรู้จักเค้า
สิ่งที่ผมเคยทำก็ทำไม่ได้ ปกติจะเจอเพื่อนเกือบทุกวัน , จนตอนนี้ผมไม่มีเพื่อนเลยสักคน ดนตรีที่ผมชอบเล่นก่อนนอน ผมกลับเล่นไม่ได้เพราะเค้าไม่ชอบ 'บางครั้งก็พูดขึ้นมาว่ารำคาญ' เราสองคนก็เริ่มห่างกันเรื่อยๆ ต่างคนต่างกิน ไปทำงานก็ต่างคนต่างไป
แต่มีอยู่วันนึงผมได้เจอเพื่อนเก่าผมถือว่าเป็นเพื่อนสนิทได้เลย แล้วตอนนั้นก็ไกล้ช่วงวันสงกรานต์พอดี ผมก็เลยนัดเพื่อนชื่อนาย C ไปเที่ยวสงกรานต์กัน
เนื่องด้วยช่วงนั้นนาย C เข้ามหาวิทยาลัยก็เลยมีเพื่อนที่มหาลัย มาขอร่วมเล่นสนุกด้วย
จนกระทั้งพบนาง D เราทั้งกลุ่มก็เล่นน้ำกันอย่างสนุกก็จะมีที่ผมต้องไกล้ชิดกับเพื่อนที่ชื่อ C เพราะวันนั้นไปเล่นที่ ตรอกถนนต่างๆในกทม สมมุติเอา ทำให้เวลาเล่นคนจะแน่นมาก กลุ่มพวกผมเลยใช้วิธีเดินแบบงูคือต่อแถวเดินเล่นไปเรื่อยๆ ผมเดินนำหน้าเพื่อนชื่อ C เพื่อนที่จะไม่ให้แตกลุ่มกันทำให้พวกเราทั้งหมดต้องเดินจับมือกัน แต่ผมรู้สึกหวิวๆในใจ รู้สึกอบอุ่นแบบบอกไม่ถูก ทั้งๆที่พึ่งรู้จักกันครั้งแรก พอตกดึกก็แยกย้ายกันกลับเพื่อนสนิทผมก็ไปส่งเพื่อนอีกกลุ่มนึง
เพื่อนที่ชื่อ C ก็ต้องกลับกับผม และเพื่อนอีกคนนึง เพราะบ้านเธออยู่ทางเดียวกัน
ผมก็ไปส่งเธอ พอเราแยกย้ายกันผมก็เข้าบ้าน คืนนั้นทั้งคืนกลับคิดถึงหน้าเธออย่างเดียวเลย
แบบนี้ผมควรจะทำยังไงดีครับ
อยู่กับคนที่ไม่มีความรู้สึกที่จะรักแล้ว แต่ไม่กล้าบอกเลิกเพราะแฟนผมที่คบอยู่อยู่บ้านเดียวกับผมแล้ว
หรือ ผมจะเลิกแล้วตั้งใจทำงานเพื่อนจะเจอคนที่ทำให้ผมรู้สึกแบบตอนที่ไปเล่นสงกรานต์กับเพื่อน C ดีครับ
ขออภัยอาจไม่ถูกใจหลายคน ผมอาจเห็นแค่ตัว แต่ผมก็ไม่รู้จะทำยังไงแล้วครับ
ปรึกษาเพื่อนก็ไม่ได้
บอกเลิกกันแฟนที่คบกันก็ไม่กล้ส
ไม่ความรู้สึกของตัวเองตอนนี้ . ไม่กล้าที่จะทำอะไรสักอย่าง
ถ้าเกิดพิมพ์ตกหล่นขออภัยด้วยครับ
เรื่องมีอยู่ว่า
ตอนนี้ผมชื่อนาย A นามสมมุติ 28-29 สมมุติเอา (กลัวเพื่อนสนิทมันจะมาอ่าน) ได้รู้จักกับผู้หญิงคนนึงชื่อ B นามสมมุติ มาประมาณ 2ปี (ตอนนี้เค้าก็ย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านผม)
โดยช่วงเวลาแรกๆเราทั้งคู่ก็มีความสุขดี แต่พออยู่ไปนานขึ้น เหมือนว่าเราสองคนไม่เข้าใจอะไรกันเลยสักอย่าง ในใจผมคิดขึ้นได้แต่ตั้งรู้จักเค้า
สิ่งที่ผมเคยทำก็ทำไม่ได้ ปกติจะเจอเพื่อนเกือบทุกวัน , จนตอนนี้ผมไม่มีเพื่อนเลยสักคน ดนตรีที่ผมชอบเล่นก่อนนอน ผมกลับเล่นไม่ได้เพราะเค้าไม่ชอบ 'บางครั้งก็พูดขึ้นมาว่ารำคาญ' เราสองคนก็เริ่มห่างกันเรื่อยๆ ต่างคนต่างกิน ไปทำงานก็ต่างคนต่างไป
แต่มีอยู่วันนึงผมได้เจอเพื่อนเก่าผมถือว่าเป็นเพื่อนสนิทได้เลย แล้วตอนนั้นก็ไกล้ช่วงวันสงกรานต์พอดี ผมก็เลยนัดเพื่อนชื่อนาย C ไปเที่ยวสงกรานต์กัน
เนื่องด้วยช่วงนั้นนาย C เข้ามหาวิทยาลัยก็เลยมีเพื่อนที่มหาลัย มาขอร่วมเล่นสนุกด้วย
จนกระทั้งพบนาง D เราทั้งกลุ่มก็เล่นน้ำกันอย่างสนุกก็จะมีที่ผมต้องไกล้ชิดกับเพื่อนที่ชื่อ C เพราะวันนั้นไปเล่นที่ ตรอกถนนต่างๆในกทม สมมุติเอา ทำให้เวลาเล่นคนจะแน่นมาก กลุ่มพวกผมเลยใช้วิธีเดินแบบงูคือต่อแถวเดินเล่นไปเรื่อยๆ ผมเดินนำหน้าเพื่อนชื่อ C เพื่อนที่จะไม่ให้แตกลุ่มกันทำให้พวกเราทั้งหมดต้องเดินจับมือกัน แต่ผมรู้สึกหวิวๆในใจ รู้สึกอบอุ่นแบบบอกไม่ถูก ทั้งๆที่พึ่งรู้จักกันครั้งแรก พอตกดึกก็แยกย้ายกันกลับเพื่อนสนิทผมก็ไปส่งเพื่อนอีกกลุ่มนึง
เพื่อนที่ชื่อ C ก็ต้องกลับกับผม และเพื่อนอีกคนนึง เพราะบ้านเธออยู่ทางเดียวกัน
ผมก็ไปส่งเธอ พอเราแยกย้ายกันผมก็เข้าบ้าน คืนนั้นทั้งคืนกลับคิดถึงหน้าเธออย่างเดียวเลย
แบบนี้ผมควรจะทำยังไงดีครับ
อยู่กับคนที่ไม่มีความรู้สึกที่จะรักแล้ว แต่ไม่กล้าบอกเลิกเพราะแฟนผมที่คบอยู่อยู่บ้านเดียวกับผมแล้ว
หรือ ผมจะเลิกแล้วตั้งใจทำงานเพื่อนจะเจอคนที่ทำให้ผมรู้สึกแบบตอนที่ไปเล่นสงกรานต์กับเพื่อน C ดีครับ
ขออภัยอาจไม่ถูกใจหลายคน ผมอาจเห็นแค่ตัว แต่ผมก็ไม่รู้จะทำยังไงแล้วครับ
ปรึกษาเพื่อนก็ไม่ได้
บอกเลิกกันแฟนที่คบกันก็ไม่กล้ส