ทำแบบนี้เราเลวมาก ขนาดนี้เลยหรอ!!???

อันนี้เป็นกระทู้แรกของเราเรารู้สึกผิดกับความผิดนี้มานานมาก เราพบกับเเฟนเราผ่านทางเน็ตแล้วจากนั้นก็คุยผ่านmsnและคุยโทรศัพท์กันมานาน5เดือน จากนั้นเราก็นั้นเจอกันครั้งแรกพอเจอกันจริงๆเขาก็ไม่ได้หล่ออะไรมากมายหรอกนะ  แต่ว่าเราไม่อยากเลิกเราเหมือนผูกพันไปแล้ว พอคบกันได้สักพักหนึ่งอาร์ (เราขอเรียกเขาว่าอาร์นะ)  อาร์สารภาพกับเราว่า"ความจริงเราคุยกับเธอเพราะอยากฟันอะ" เรานี้อึ้งมากอะคือเรารักอาร์ไปแล้ว อาร์ไม่ใช่ผู้ชายที่เลวร้ายอย่างที่คิดนะ คือเขาดีกับเรามากเขาเป็นคนชอบอ่านหนังสือเขายอมสละเวลาให้เรามาหาเราคือเราออกมาอยู่คนเดียวเพราะพ่อเราแต่งงานใหม่เราไม่อยากอยู่บ้านให้พ่อคิดมาก พอเราออกมาอยู่ข้างนอกเราก็เหมือนเรามีอาร์คนเดียว แต่เวลาที่เราไปไหนกับอาร์คือต้องระวังตัวเหมือนเขากลัวเจอคนรู้จักแทบจะทุกที่ที่เราไปกันทุกที่ ยกเว้นเวลาไปเที่ยวที่ใกล้ๆ จนคบกันมาได้สักพักเขาก็เข้ามหาลัย  พอเข้ามหาลัยเขาก็เริ่มเปลี่ยนไป  แต่เราก็เข้าใจเขาทุกอย่างคือเราเข้าใจนะว่าอ่านหนังสือ อาร์บอกเราว่าจะอ่านหนังสือ ห่างกัน 2 เดือนได้ไหม ด้วยความที่เราไม่อยากทะเลาะเราก็ยอม เราก็เอาเวลาที่เหลือไปใช้ชีวิตอยู่คนเดียว กินข้าว ดูหนัง ตามเรื่องของเรา แต่ทุกครั้งที่เราโทไป อาร์จะบอกเราว่าไปติวหนังสือให้เพื่อนแล้วเพื่อนที่เขาไปติวให้คือผู้หญิงทั้งนั้น  คือเราได้ยินเสียงผ่านโทรศัพ โอเคเราก็วางเพราะไม่อยากทะเลาะไม่อยากทำตัวงี่เง่า  เราก็เก็บความน้อยใจแล้วไประบายให้เพื่อนสนิทเราฟังเพื่อนสนิทเราเป็นผู้ชายเพื่อนเราบอกไม่ต้องคิดมาก จนสอบเสร็จอาร์ไม่ออกมาเจอเรา อาร์จะออกมาเจอกับเราเวลาอยากมีอะไรกับเรา  เราคบกันแบบไม่มีอารมณ์ฟรุงฟริ้ง  แต่เราก็อยากมีโมเม้นฟรุงฟริ้งบ้าง เราเลยชวนอาร์ไปเที่ยวทะเล