ในละคร จะดูสนุกมันต้องมี พระเอก มีผู้ร้าย มีตัวอิจฉา ต้องทำให้คนดู ดูง่ายๆ อย่าคิดเยอะ เพราะคิดเยอะเดี๋ยวเครียด ดูไม่สนุกเพราะต้องใช้สมองเยอะ เหนื่อยจากการทำงานแล้วอยากดูอะไรง่ายๆ แคแรคเตอร์ตัวละครต้อง ขาวจัด ดำจัด เป็นเอกลักษณ์
ชั้นเชิงการนำเสนอต้องเข้าใจง่าย พล็อตเรื่องอย่าซับซ้อนมาก เดี๋ยวคนดูตามไม่ทัน เน้นดาราสวยหล่อ ฐานะร่ำรวย ชวนให้เพ้อฝันไว้ก่อน ตัวร้ายก็ต้องร้ายเปิดเผย เสียงดัง ใช้กำลังคอยกลั่นแกล้งพระเอกนางเอกตลอดเวลา
ฟุตบอลไทยก็เช่นกัน คนส่วนใหญ่อยากดูสนุกอยากมีความสุขกับฟุตบอลต่อเนื่องและยาวนานไม่ต่างจากเวลาฉายของละครหลังข่าว (ที่มีช่วงเวลาออกอากาศนานที่สุดในโลกประมาณ 2ชั่วโมงครึ่งต่อ 1 ตอน) แต่ฟุตบอลไม่ใช่ละคร ฟุตบอลคือ ส่วนนึงในโลกแห่งความเป็นจริง ไม่ได้อิงกับมายาคติ ไม่ได้ดำเนินเรื่องแบบเข้าใจง่าย ไม่ได้มีพล็อตเรื่องสำเร็จที่เดาตอนจบได้ทุกเรื่องเหมือนละคร
ดราม่า คือ ความพยายามที่จะทำให้ฟุตบอลไทยดูเข้าใจง่ายเหมือนในละคร และแน่นอนองค์ประกอบที่ขาดไม่ได้คือ ตัวเดินเรื่องหลักซึ่งหนีไม่พ้น คือ บทพระเอก ซึ่งพระเอกหน้าใหม่ก็สุ่มเสี่ยงที่จะทำละครแป้กได้ จึงจำต้องใช้บริการในโลกทัศน์ของ พระเอกตลอดกาล เพื่อเป็นศูนย์กลางดึงดูดความนิยมและสร้างเรตติ้ง
เมื่อมีพระเอกแล้วที่ขาดไม่ได้ ก็ต้องมีตัวอิจฉาขาประจำ ประเภทเห็นหน้าปุ๊บก็เกลียดแล้ว ไม่ต้องพูดก็รู้แล้ว ตัวร้ายแน่ๆ และต้องร้ายแบบไม่มีเหตุผลด้วย ร้ายเพราะ อิจฉาพระเอก ร้ายเพราะอยากได้ทุกอย่างที่เป็นของพระเอก และมันต้องร้ายทุกเรื่องและอยู่เบื้องหลังเรื่องที่ไม่ดีในทุกๆเรื่องด้วย
ดราม่า จึงเป็นสิ่งที่คนอยากให้มันเป็นเพียงเพื่อสนับสนุนความคิดและคุณค่าความเชื่อของแต่ละบุคคล แต่ไม่ได้สะท้อนหรือแม้แต่พยายามที่จะรับฟังและสืบเสาะข้อมูลหรือข่าวสารที่อยู่บนพื้นฐานแห่งความเป็นจริง เพราะมันเสียเวลา มันไม่สนุก มันต้องคิดเยอะไป และที่สำคัญ ความเป็นจริงอาจหักล้างหรือสวนทางกับความเชื่อของตัวเองได้
ดราม่า มันจึงไม่ได้มีอยู่จริง สิ่งที่มีอยู่จริง คือ ความขัดแย้ง ความเห็นต่าง ความไม่สนุก ความไม่สามารถสมหวังได้อย่างใจนึกทุกเรื่อง ไม่มีพระเอกตลอดการ ไม่มีผู้ร้ายที่ชั่วได้ตลอดไป มีแต่ "ใครได้ประโยชน์ ใครเสียผลประโยชน์"
เพราะบางครั้งก็ไม่แน่ว่า พระเอกตลอดกาลกับผู้ร้ายตลอดไปก็อาจจะเป็นพวกเดียวกันก็ได้ ถ้าเค้าสมประโยชน์กัน ...
ดราม่าบอลไทยกับบทพระเอกตลอดกาล ตัวอิจฉาและขาประจำ
ชั้นเชิงการนำเสนอต้องเข้าใจง่าย พล็อตเรื่องอย่าซับซ้อนมาก เดี๋ยวคนดูตามไม่ทัน เน้นดาราสวยหล่อ ฐานะร่ำรวย ชวนให้เพ้อฝันไว้ก่อน ตัวร้ายก็ต้องร้ายเปิดเผย เสียงดัง ใช้กำลังคอยกลั่นแกล้งพระเอกนางเอกตลอดเวลา
ฟุตบอลไทยก็เช่นกัน คนส่วนใหญ่อยากดูสนุกอยากมีความสุขกับฟุตบอลต่อเนื่องและยาวนานไม่ต่างจากเวลาฉายของละครหลังข่าว (ที่มีช่วงเวลาออกอากาศนานที่สุดในโลกประมาณ 2ชั่วโมงครึ่งต่อ 1 ตอน) แต่ฟุตบอลไม่ใช่ละคร ฟุตบอลคือ ส่วนนึงในโลกแห่งความเป็นจริง ไม่ได้อิงกับมายาคติ ไม่ได้ดำเนินเรื่องแบบเข้าใจง่าย ไม่ได้มีพล็อตเรื่องสำเร็จที่เดาตอนจบได้ทุกเรื่องเหมือนละคร
ดราม่า คือ ความพยายามที่จะทำให้ฟุตบอลไทยดูเข้าใจง่ายเหมือนในละคร และแน่นอนองค์ประกอบที่ขาดไม่ได้คือ ตัวเดินเรื่องหลักซึ่งหนีไม่พ้น คือ บทพระเอก ซึ่งพระเอกหน้าใหม่ก็สุ่มเสี่ยงที่จะทำละครแป้กได้ จึงจำต้องใช้บริการในโลกทัศน์ของ พระเอกตลอดกาล เพื่อเป็นศูนย์กลางดึงดูดความนิยมและสร้างเรตติ้ง
เมื่อมีพระเอกแล้วที่ขาดไม่ได้ ก็ต้องมีตัวอิจฉาขาประจำ ประเภทเห็นหน้าปุ๊บก็เกลียดแล้ว ไม่ต้องพูดก็รู้แล้ว ตัวร้ายแน่ๆ และต้องร้ายแบบไม่มีเหตุผลด้วย ร้ายเพราะ อิจฉาพระเอก ร้ายเพราะอยากได้ทุกอย่างที่เป็นของพระเอก และมันต้องร้ายทุกเรื่องและอยู่เบื้องหลังเรื่องที่ไม่ดีในทุกๆเรื่องด้วย
ดราม่า จึงเป็นสิ่งที่คนอยากให้มันเป็นเพียงเพื่อสนับสนุนความคิดและคุณค่าความเชื่อของแต่ละบุคคล แต่ไม่ได้สะท้อนหรือแม้แต่พยายามที่จะรับฟังและสืบเสาะข้อมูลหรือข่าวสารที่อยู่บนพื้นฐานแห่งความเป็นจริง เพราะมันเสียเวลา มันไม่สนุก มันต้องคิดเยอะไป และที่สำคัญ ความเป็นจริงอาจหักล้างหรือสวนทางกับความเชื่อของตัวเองได้
ดราม่า มันจึงไม่ได้มีอยู่จริง สิ่งที่มีอยู่จริง คือ ความขัดแย้ง ความเห็นต่าง ความไม่สนุก ความไม่สามารถสมหวังได้อย่างใจนึกทุกเรื่อง ไม่มีพระเอกตลอดการ ไม่มีผู้ร้ายที่ชั่วได้ตลอดไป มีแต่ "ใครได้ประโยชน์ ใครเสียผลประโยชน์"
เพราะบางครั้งก็ไม่แน่ว่า พระเอกตลอดกาลกับผู้ร้ายตลอดไปก็อาจจะเป็นพวกเดียวกันก็ได้ ถ้าเค้าสมประโยชน์กัน ...