สวัสดีครับนักท่องพันทิป ทุกท่าน เรื่องที่ผมมาเล่าให้ท่านฟังในวันนี้ เป็นเรื่องจริงที่เกิดกับผมเองครับ เป็นเรื่องราวระหว่างผม สวนใหญ่ผมเล่นห้องรัชดาครับ ผมแนะนำตัวก่อนละกันครับ ผมชื่อย่อ ช. อายุ 27 ทำงานเป็นวิศวกรฝ่ายขายบริษัทแห่งหนึ่ง แฟนเก่าผมชื่อย่อ อ. อายุ 30 ทำงานเป็นลูกจ้างในหน่วยงานรัฐบาลที่หนึ่ง ผมและเธออาศัยอยู่ละแวกเมกาบางนาครับ
ย้อนไปเมื่อปีที่แล้วตอนผมอายุ 26 ผมตัดสินใจเรียนต่อปริญญาโท ที่สถาบันแห่งหนึ่งละแวกเดียวกัน และผมก็ได้มีโอกาสรู้จักเธอ ที่ชื่อ อ. ผมพยามตามจีบเธอน่าจะเป็นช่วงปลายเดือน มิถุนายน ปีที่แล้ว คุยกันไปมาหาสู่กันเสมอๆ แล้วเราก็มีอะไรกันครั้งแรกช่วงเดือน กรกฎาคม 2557 และเรื่อยมา โดยตอนนั้นผมรักเธอมากๆ และไม่ได้ระแคะระคายแต่อย่างใด ผมมักจะไปนอนที่อพาร์ตเม้นของเธอเป็นประจำ เพราะว่าเราพักอยู่ไม่ไกลกันมาก ระหว่างเราอยู่ด้วยกันมักจะมีโทรศัพท์จากผู้ชายคนหนึ่งมาหาเสมอๆ เธอบันทึกชื่อในโทรศัพท์ว่า PAPA ซึ่งผมคิดว่าเป็นพ่อของเธอ และด้วยกลัวว่าเธอจะโดนพ่อว่า ระหว่างที่เธอคุยกับ PAPA ผมจะเงียบเสมอ เราก็ไปใหน มาใหนด้วยกันปรกติ แต่ไม่ได้เปิดเผยกับเพื่อนๆ ที่เรียนปริญญาโท ด้วยกันว่าเป็นแฟนกัน มีบ้างครั้งเราไปเที่ยวต่างจังหวัดด้วยกันหลายครั้ง จนมีครั้งนึ่ง เราไปเที่ยวด้วยกันที่เสม็ด เราไปนั้งร้านชายหาดที่มีควงไฟ หาดทรายแก้ว พอดีโทรศัพท์เธอแบตไกล้หมด และผมก็กำลังจะขึ้นไปอาบน้ำที่รีสอร์ท เธอจึงให้ผมเอาโทรศัพท์มือถือของเธอขึ้นไปชาร์ทด้วย ตอนนั้นผมเริ่มระแคะระคายแล้วว่าคนชื่อ papa คือใคร โดยผมได้แอบดูรหัสของเทอเวลาที่เราอยู่ด้วยกัน ผมเดินขึ้นไปอาบน้ำที่รีสอร์ทและชาร์จโทรศัพท์ให้เธอ โดยที่เธอยังรอที่ชายหาย ตอนนี้โทรศัพท์เทอไม่ดีเข้าโปรแกรมไลน์ไม่ได้ แต่ผมเข้าไปดูแชทในเฟจบุค เธอแชทกับผู้ชายมีอายุคนหนึ่งซึ่งเป็นอดีตเจ้านายของเธออายุประมาณ 40 ปี มันเป็นแชทแนวสวาทครับ โดยสรุปครับ เธอเป็นเมียน้อยของผู้ชายคนนี้ โดยเค้าสัญญาว่าจะฝากงานให้เธอ ใจผมนี่อยู่ตาตุ่มเลย ระหว่างหัวใจผมเหมือนจะระเบิดออกมาให้ได้ แต่ผมยังพยามทำตัวตามปรกติครับ แต่ไม่ปรกติซักทีเดียว เธอถามผมบ่อยๆว่าเป็นอะไร แต่ผมเงียบครับ โดยทริปครั้งนั้นผมกร่อยไปเลย ไม่สนุกครับ จนเรากลับมาถึงกรุงเทพ ผมไปส่งเธอที่อพาร์ทเม้น แล้วก็กลับมาที่อพาร์ทเม้นตัวเองครับ ใจผมนี่ร้อนเป็นไฟครับ เธอโทรมาหาซักพักหลังจากผมกลับมาถึงที่อพาร์ทเม้นครับ ผมร้องให้ไปคุยกะเธอไป ผมขอเลิกกับเธอเรื่องผู้ชายคนนั้นครับ ระหว่างนั้นเค้าก็ร้องให้ครับมาขออ้อนวอนขอให้ผมคืนดีด้วย มีครั้งหนึ่งเค้าให้แม่เค้าโทรมาหาผมเผื่อขอให้ผมให้อภัยกับเธอ เป็นอย่างนี้ประมาณ 1 สัปดาห์ครับ ผมไม่ไปหา ไม่โทร ไม่ไลน์ แต่เธอก็มาหาผมที่ห้องครับ ผมนอนอยู่ในห้องไม่เปิดประตู แล้วเธอก็กลับอพาร์ทเม้นเธอไป ระหว่างนั้นเธอก็พยามอธิบายนะครับว่าหัวหน้าเธอคนนั้นถูกย้ายลงไปต่างจังหวัดทางไต้ แต่ผมเองก็อดใจอ่อนไม่ได้ครับ แม่เธอบอกว่าให้ย้ายมาอยู่ด้วยกันเลย เธอจึงย้ายของที่อพาร์ทเม้นของเธอมาที่ห้องของผม โดยสรุปว่าผมให้อภัยเธอครับ แต่ผมไม่ได้รักเธอเหมือนที่เรารู้จักกันก่อนหน้านี้ โดยผมเองคิดว่าเมื่อให้เวลาผ่านไปหัวใจผมจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม ผมและเธอก็อยู่ด้วยกัน โดยตอนเช้าเธอก็ขับรถไปทำงานของเธอ ผมก็ขับรถไปทำงาน ต่างคนต่างไปครับ
วนมาที่เรื่องเรียน ผมต้องบอกตรงๆครับว่าช่วงนั้นผมไม่มีเวลาใส่ใจเรียนเท่าไหร่ เพราะว่างานผมหนักมากๆครับ เปลี่ยนงานใหม่แล้วต้องเรียนรู้งานเยอะมากๆ เวลาสอบผมอาศัยว่าเป็นคนหัวดี อ่านวันเดียวก็สอบใด้ล่ะครับ แต่เทอต้องมีคนสอนเธอครับ เพราะว่าเธอเรียนไม่ค่อยตั้งใจและบางวิชาต้องมีการคำนวณ มันยากกับเธอ และผมก็ไม่มีเวลาที่จะมาสอนเธอครับ เธอจึงไปติวหนังสือกับเพื่อนที่เรียนเก่งคนหนึ่งในห้อง ชื่อย่อ ม.
อายุ 30 เท่ากับเทอ พี่ ม เค้าเป็นเด็กเรียนครับ เล่นเกมส์บ้างตามประสา โดยผมเข้าใจมาตลอดว่า พี่ ม แกมีแฟนแล้ว ผมจึงไม่ได้เอะใจอะไรครับ ผมก็ให้เธอไปติวกับ พี่ ม โดยมีคนอื่นไปบ้าง แต่บางทีก็มี อ กับพี่ ม สองคน โดยผมเคยแวะไปหาแล้วเจอกันอยู่สองคนครับ จากนั้น เธอก็เริ่มด่าผม ออกคำสั่งกับผมมากขึ้น เช่น เวลาผมอาบน้ำออกมา ผมเผลอเขี่ยผ้าเช็ดเท้าออกมาจากหน้าห้องน้ำก็จะโดนด่า โดยระหว่างที่นอนอยูด้วยกันเธอจะแชทกับใครไม่รู้จนดึกดื่น ผมไม่ได้สนใจครับ เพราะผมเหนื่อยมาก แต่ผมก็ทำการบ้านอยู่ไม่ขาดนะครับ วันมาวันนึงเธอบอกกับผมว่าจะย้ายออกไปเพราะว่า ทะเลาะกันบ่อยครับ แต่ผมเหมือนมีลางล่ะว่าเธอต้องมีใครแน่ๆ เพราะช่วงหลังๆ เธอไม่สนใจผมเลย ผมจึงถามเธอแบบว่า ใครมาให้ความหวังกับเธอ ถามอยู่หลายครั้ง เธอจรึงยอมบอกว่า ผู้ชายคนนั้นคือ พี่ ม นั้นเอง อ บอกผมว่า พี่ ม แกเลิกกับแฟนได้ซักพักแล้วครับ ผมจึงบอกว่าถ้าคิดว่าจะไปแล้วไม่ต้องกลับมานะ แต่ครั้งนี้ความรู้สึกของผมไม่ได้เสียใจมากเหมือนครั้งก่อนครับ แต่ผมรู้สึกสงสารพี่ ม ครับ เท่าที่ผมทราบมาพี่แกเป็นคนดีครับ เพราะเราเคยร่วมทำรวยงานด้วยกัน ตอนที่คุยกับ อ พี่ ม ยังไม่รู้ว่า อ เป็นแฟนผม และเราอยู่ด้วยกัน ผมเลยเขียนกระทู้นี้ขึ้นมาเผื่อพี่ ม แกเข้ามาอ่านครับ ผมไม่อยากให้ผู้หญิงคนนี้ไปหลอกใครอีก เพราะถ้าเขาเจอคนอื่นที่ดีกว่าพี่ ม เค้าจะไปครับ ผมเคยให้อภัยเขาครั้งนึง เค้าก็ยังทำกับผม บทเรียนชีวิตครั้งนี้สอนผมให้รู้ว่า สันดานคนมันเปลี่ยนยากครับ…..ขอบคุณพื้นที่ที่ให้ผมระบาย
ฝากเรื่องของผมเป็นอุทาหรณ์ กับความรักของทุกคนซักนิด
ย้อนไปเมื่อปีที่แล้วตอนผมอายุ 26 ผมตัดสินใจเรียนต่อปริญญาโท ที่สถาบันแห่งหนึ่งละแวกเดียวกัน และผมก็ได้มีโอกาสรู้จักเธอ ที่ชื่อ อ. ผมพยามตามจีบเธอน่าจะเป็นช่วงปลายเดือน มิถุนายน ปีที่แล้ว คุยกันไปมาหาสู่กันเสมอๆ แล้วเราก็มีอะไรกันครั้งแรกช่วงเดือน กรกฎาคม 2557 และเรื่อยมา โดยตอนนั้นผมรักเธอมากๆ และไม่ได้ระแคะระคายแต่อย่างใด ผมมักจะไปนอนที่อพาร์ตเม้นของเธอเป็นประจำ เพราะว่าเราพักอยู่ไม่ไกลกันมาก ระหว่างเราอยู่ด้วยกันมักจะมีโทรศัพท์จากผู้ชายคนหนึ่งมาหาเสมอๆ เธอบันทึกชื่อในโทรศัพท์ว่า PAPA ซึ่งผมคิดว่าเป็นพ่อของเธอ และด้วยกลัวว่าเธอจะโดนพ่อว่า ระหว่างที่เธอคุยกับ PAPA ผมจะเงียบเสมอ เราก็ไปใหน มาใหนด้วยกันปรกติ แต่ไม่ได้เปิดเผยกับเพื่อนๆ ที่เรียนปริญญาโท ด้วยกันว่าเป็นแฟนกัน มีบ้างครั้งเราไปเที่ยวต่างจังหวัดด้วยกันหลายครั้ง จนมีครั้งนึ่ง เราไปเที่ยวด้วยกันที่เสม็ด เราไปนั้งร้านชายหาดที่มีควงไฟ หาดทรายแก้ว พอดีโทรศัพท์เธอแบตไกล้หมด และผมก็กำลังจะขึ้นไปอาบน้ำที่รีสอร์ท เธอจึงให้ผมเอาโทรศัพท์มือถือของเธอขึ้นไปชาร์ทด้วย ตอนนั้นผมเริ่มระแคะระคายแล้วว่าคนชื่อ papa คือใคร โดยผมได้แอบดูรหัสของเทอเวลาที่เราอยู่ด้วยกัน ผมเดินขึ้นไปอาบน้ำที่รีสอร์ทและชาร์จโทรศัพท์ให้เธอ โดยที่เธอยังรอที่ชายหาย ตอนนี้โทรศัพท์เทอไม่ดีเข้าโปรแกรมไลน์ไม่ได้ แต่ผมเข้าไปดูแชทในเฟจบุค เธอแชทกับผู้ชายมีอายุคนหนึ่งซึ่งเป็นอดีตเจ้านายของเธออายุประมาณ 40 ปี มันเป็นแชทแนวสวาทครับ โดยสรุปครับ เธอเป็นเมียน้อยของผู้ชายคนนี้ โดยเค้าสัญญาว่าจะฝากงานให้เธอ ใจผมนี่อยู่ตาตุ่มเลย ระหว่างหัวใจผมเหมือนจะระเบิดออกมาให้ได้ แต่ผมยังพยามทำตัวตามปรกติครับ แต่ไม่ปรกติซักทีเดียว เธอถามผมบ่อยๆว่าเป็นอะไร แต่ผมเงียบครับ โดยทริปครั้งนั้นผมกร่อยไปเลย ไม่สนุกครับ จนเรากลับมาถึงกรุงเทพ ผมไปส่งเธอที่อพาร์ทเม้น แล้วก็กลับมาที่อพาร์ทเม้นตัวเองครับ ใจผมนี่ร้อนเป็นไฟครับ เธอโทรมาหาซักพักหลังจากผมกลับมาถึงที่อพาร์ทเม้นครับ ผมร้องให้ไปคุยกะเธอไป ผมขอเลิกกับเธอเรื่องผู้ชายคนนั้นครับ ระหว่างนั้นเค้าก็ร้องให้ครับมาขออ้อนวอนขอให้ผมคืนดีด้วย มีครั้งหนึ่งเค้าให้แม่เค้าโทรมาหาผมเผื่อขอให้ผมให้อภัยกับเธอ เป็นอย่างนี้ประมาณ 1 สัปดาห์ครับ ผมไม่ไปหา ไม่โทร ไม่ไลน์ แต่เธอก็มาหาผมที่ห้องครับ ผมนอนอยู่ในห้องไม่เปิดประตู แล้วเธอก็กลับอพาร์ทเม้นเธอไป ระหว่างนั้นเธอก็พยามอธิบายนะครับว่าหัวหน้าเธอคนนั้นถูกย้ายลงไปต่างจังหวัดทางไต้ แต่ผมเองก็อดใจอ่อนไม่ได้ครับ แม่เธอบอกว่าให้ย้ายมาอยู่ด้วยกันเลย เธอจึงย้ายของที่อพาร์ทเม้นของเธอมาที่ห้องของผม โดยสรุปว่าผมให้อภัยเธอครับ แต่ผมไม่ได้รักเธอเหมือนที่เรารู้จักกันก่อนหน้านี้ โดยผมเองคิดว่าเมื่อให้เวลาผ่านไปหัวใจผมจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม ผมและเธอก็อยู่ด้วยกัน โดยตอนเช้าเธอก็ขับรถไปทำงานของเธอ ผมก็ขับรถไปทำงาน ต่างคนต่างไปครับ
วนมาที่เรื่องเรียน ผมต้องบอกตรงๆครับว่าช่วงนั้นผมไม่มีเวลาใส่ใจเรียนเท่าไหร่ เพราะว่างานผมหนักมากๆครับ เปลี่ยนงานใหม่แล้วต้องเรียนรู้งานเยอะมากๆ เวลาสอบผมอาศัยว่าเป็นคนหัวดี อ่านวันเดียวก็สอบใด้ล่ะครับ แต่เทอต้องมีคนสอนเธอครับ เพราะว่าเธอเรียนไม่ค่อยตั้งใจและบางวิชาต้องมีการคำนวณ มันยากกับเธอ และผมก็ไม่มีเวลาที่จะมาสอนเธอครับ เธอจึงไปติวหนังสือกับเพื่อนที่เรียนเก่งคนหนึ่งในห้อง ชื่อย่อ ม.
อายุ 30 เท่ากับเทอ พี่ ม เค้าเป็นเด็กเรียนครับ เล่นเกมส์บ้างตามประสา โดยผมเข้าใจมาตลอดว่า พี่ ม แกมีแฟนแล้ว ผมจึงไม่ได้เอะใจอะไรครับ ผมก็ให้เธอไปติวกับ พี่ ม โดยมีคนอื่นไปบ้าง แต่บางทีก็มี อ กับพี่ ม สองคน โดยผมเคยแวะไปหาแล้วเจอกันอยู่สองคนครับ จากนั้น เธอก็เริ่มด่าผม ออกคำสั่งกับผมมากขึ้น เช่น เวลาผมอาบน้ำออกมา ผมเผลอเขี่ยผ้าเช็ดเท้าออกมาจากหน้าห้องน้ำก็จะโดนด่า โดยระหว่างที่นอนอยูด้วยกันเธอจะแชทกับใครไม่รู้จนดึกดื่น ผมไม่ได้สนใจครับ เพราะผมเหนื่อยมาก แต่ผมก็ทำการบ้านอยู่ไม่ขาดนะครับ วันมาวันนึงเธอบอกกับผมว่าจะย้ายออกไปเพราะว่า ทะเลาะกันบ่อยครับ แต่ผมเหมือนมีลางล่ะว่าเธอต้องมีใครแน่ๆ เพราะช่วงหลังๆ เธอไม่สนใจผมเลย ผมจึงถามเธอแบบว่า ใครมาให้ความหวังกับเธอ ถามอยู่หลายครั้ง เธอจรึงยอมบอกว่า ผู้ชายคนนั้นคือ พี่ ม นั้นเอง อ บอกผมว่า พี่ ม แกเลิกกับแฟนได้ซักพักแล้วครับ ผมจึงบอกว่าถ้าคิดว่าจะไปแล้วไม่ต้องกลับมานะ แต่ครั้งนี้ความรู้สึกของผมไม่ได้เสียใจมากเหมือนครั้งก่อนครับ แต่ผมรู้สึกสงสารพี่ ม ครับ เท่าที่ผมทราบมาพี่แกเป็นคนดีครับ เพราะเราเคยร่วมทำรวยงานด้วยกัน ตอนที่คุยกับ อ พี่ ม ยังไม่รู้ว่า อ เป็นแฟนผม และเราอยู่ด้วยกัน ผมเลยเขียนกระทู้นี้ขึ้นมาเผื่อพี่ ม แกเข้ามาอ่านครับ ผมไม่อยากให้ผู้หญิงคนนี้ไปหลอกใครอีก เพราะถ้าเขาเจอคนอื่นที่ดีกว่าพี่ ม เค้าจะไปครับ ผมเคยให้อภัยเขาครั้งนึง เค้าก็ยังทำกับผม บทเรียนชีวิตครั้งนี้สอนผมให้รู้ว่า สันดานคนมันเปลี่ยนยากครับ…..ขอบคุณพื้นที่ที่ให้ผมระบาย