สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ชื่อเดียร์นะคะ อายุ 23 ปี
วันนี้มีเรื่องจะมาเล่าให้ฟัง เล่าไม่หมดทุกตอน แต่ยาวหน่อยค่ะ
เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่เขียนเลย ล็อคอินนี้ก็ยืมเพื่อนมาค่ะ
ตอนนี้เดียร์เรียนอยู่มหาลัยจะจบแล้วค่ะอีกไม่กี่เดือน ก่อนอื่นขออธิบายก่อนค่ะ ว่าเดียร์ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์มาตั้งแต่ 3 ขวบ ทำให้เดินไม่ได้ต้องนั่งรถวิลแชร์มาตลอด ทำให้เดียร์ไม่เคยมีแฟนเลยแม้แต่คนเดียว จะมีก็แค่ชอบนิดๆหน่อยๆเวลาผ่านไปก็เฉยๆลืมไปเองค่ะ เรื่องเริ่มขึ้นเมื่อประมาณ 2 ปีเกือบจะ 3 ปีแล้ว เดียร์ขายเสื้อยืดผ่านทางเฟรสบุ๊ค แล้ววันนี้ก็มีผู้ชายคนนึงมาติดต่อซื้อของค่ะ พอดีเห็นว่าอยู่มอเดียวกันเลยนัดรับของกันในมอ เค้าชื่ออามค่ะ อายุเท่ากัน ก็บอกว่าเจอเดียร์ในมออย่างบ่อยแต่ไม่กล้าทัก วันที่นัดเจอรับของก็ไม่มีอะไรค่ะ คุยทักทายกันตามปกติ หลายวันต่อมาเดียร์ก็คุยกับอามในเฟรสบุ๊คมาเรื่อยๆ ทั้งเรื่องเสื้อว่ามีลายอะไรใหม่ๆอีกมั้ย อามเรียนวิศวะตัวดำๆ หน้าแข้มๆ ชอบใส่แต่เสื้อดำพวกเสื้อวงดนตรีแล้วจะใส่ชุดนักศึกษาทับตลอด ตัวจะเล็กๆค่อนข้างผอม ผมยุ่ง โหดๆหน่อย นิสัยเงียบๆโลกส่วนตัวสูง ออนแนวเย็นชาๆนิดๆ ประกอบกับอามเป็นคนชอบฟังเพลงแนวเดียวกับเดียร์ พวก ร็อคๆ เฮฟวี่เมทัล สายหนักๆ ซึ่งคนสายนี้ในมอมีอยู่น้อยค่ะ ก็เลยคุยกันถูกคอ เริ่มสนิทกัน เป็นเพื่อนกัน (เดียร์เป็นคนเหงาๆ พึ่งมาเรียนใหม่ๆไม่ค่อยมีเพื่อนอยู่แล้ว เพราะไปใหนมาใหนก็เขาไม่ค่อยได้) ต่อมาก็นัดรับของกันครั้งที่ 2 รอบนี้เราเริ่มรู้สึกว่าชอบอาม อะไรหลายๆอย่างที่คุยกันผ่านเฟรสบุ๊คมันทำให้เดียร์รู้สึกดีกับอาม (อามไม่เคยถามเดียร์เรื่องที่ว่าทำมัยถึงเดินไม่ได้ พอจะเล่าให้ฟังอามก็บอกไม่อยากรู้ค่ะ เดียร์ประทับใจเค้าตรงนี้มากๆ)
เวลาผ่านไป 2-3 เดือน ก็นัดซื้อขายของกันเป็นระยะ บางทีเดียร์เรียนอยู่ อามก็แอบเข้ามาหลังห้องค่ะ บางทีเดียร์เรียนอยู่ อามเรียนอยู่ ตึกเดียวกันแต่คนละชั้นก็คุยเฟรสกัน "เลิกยัง เลิกกี่โมง" "เดียวแว๊บไป 5 นาที" มีครั้งนึงอามเดินมาถึงหน้าห้องแล้วมาแอบส่องที่ประตู ก็เม้นเฟรสมา "ห้องโล่ง คนเยอะ ไม่กล้าเข้า เดียวมาใหม่" 5555 วันนั้นฮามากๆ ต่อมาพออามมาเอาของเดียร์ก็ชอบใช้ให้อามแข็นรถเดียร์ พาลงไปข้างล่าง พาย้ายห้อง ย้ายตึกเรียน พาไปโรงอาหาร อามก็น่ารัก ช่วยเหลือทุกอย่างค่ะ
วันเวลาผ่านไปเดียร์ก็สนิทกันมากขึ้น ชอบไปแอบดูอามที่ตึกซุ้มคณะ นั่งคุยกันบ้าง อามชอบแกล้งค่ะ เช่น ต่อราคาของ เช่น 250 เหลือ 100 ไรงี้ เดียร์ก็ใจอ่อนบอก "ได้ๆๆ" แต่ตอนจบอามก็ให้ 250 แกล้งกันไปมา หยอกกันหลายเรื่อง จนวันนึงเดียร์บอกว่า "ชอบอาม" (บอกในเฟรส) อามก็บอก "เอ้ยยย 5555+ เป็นเพื่อนกันดิ" แต่อามไม่รุ้ว่าเดียร์พูดเล่น เอาขำๆ หรือพูดจริง แล้ววันนั้นดึกมากแล้วต่างคนต่างเรียนมาเหนื่อยก็เลยบอกฝันดี นอน วันต่อมาก็คุยกันเหมือนเดิม ตามปกติ ที่น่ารักคือเวลาคุยพูดดีแบบคนอื่นๆไม่ได้ เช่น อามบ่น "เบื่อมอจังค่าเทอมแพงเลิกเรียนดีกว่า" เป็นคนอื่นก็จะบอก "เดียวก็จบแล้วทนอีกหน่อยเดียวเอง สู้ๆ" ประมาณนี้ แต่นี่ไม่ได้จะคุยกับแบบนี้แทน "มาๆ ประท้วงเผามอกัน จับอาจารย์ใส่ยานไปปล่อยนอกโลกกัน" ทำนองนี้แล้วต่างคนต่างมีความสุข หัวเราะให้กัน 555 จนวันนึงอามมาเอาของวันนั้นอามใส่เสื้อฉอบมา เดียร์เลยออกไปหานอกห้อง ทางเดินเงียบไม่มีคน เลยขออามจับมือเอาซะงั้น บอก "จับมือหน่อยดิ" พูดแบบโหดๆ แกล้งเล่นทำนองนั้น อามงงๆ แต่ก็ยอมให้จับมือ (วั้นนั้นจับมือแล้วก็ใช้ให้เค้าเข็นพาไปส่ง เขิลม๊ากๆๆๆ แต่อามไม่รู้เรื่องอะไร) จนต่อมาเจอหน้าเป็นต้องจับมือ (ออกแนวแกล้งเล่น) จับไปครั้งสองครั้ง อามก็บอกไม่ให้จับ เขิลๆๆๆๆ แล้วเข็นเราพาวิ่งบ้าง เปลี่ยนเรื่องคุยเฉยเลยก็มี
จนขึ้นภาคเรียนใหม่ มีวิชาพื้นฐานที่บังคับเรียนทุกคณะ เดียร์เลยตัดสินใจไปลงเรียนด้วยกัน อามก็ท้า "มาดิๆ ชายล้วนทั้งห้องอะ" เดียร์ก็รับคำท้าไปลงเรียนด้วยจริงๆ 5555 ตอนเช้าเดียร์ก็ไปดักหน้าตึกกะจะให้พาขึ้นไปเรียนด้วยว่างั้น (ไม่กล้าขึ้นห้องเรียนก่อนอามมา กลัว!!) สรุปไม่เคยเจอซักครั้งไม่รู้ล่องหนขึ้นไปยังไง เลยกะเวลาเอาแล้วค่อยขึ้น อามก็น่ารักมาก นั่งข้างๆกันดูแลช่วยเหลือ หยิบหนังสือปากกา เอางานไปส่งให้ ช่วยกันทำแบบฝึกหัด จนเพื่อนอามเริ่มมองๆเริ่มอมยิ้ม เดียร์ก็เขิลมากกกก กลัวใครจะรู้ว่า......จัง พอหมดคาบอามก็พาไปส่งคาบต่อไป ก็มียกขึ้นลงบันไดเพื่อนอามก็มาช่วยยก (เขิลจัง) พอเพื่อนอามไป ก็ขออามจับมืออีก คราวนี้บอก "โรคจิตป่าว" 555 แต่ก็ยอมให้จับนะ ตอนจับนี่อามทำฟอร์มโหด แต่ก็เขิลออกมาให้เห็นจนได้ กลับบ้านก็ลอกการบ้านกันออนไลท์ผ่านเฟรส วันนึงอาจารย์ปล่อยเร็วเพราะใกล้สอบแล้ว อามเลยพาไปกินข้าวด้วยกันครั้งแรกและครั้งเดียว อามก็บริการดีน่ารักเช่นเคย พาเดียร์ไปซื้อข้าว ก็เลยเป็นภาพมือนึงเข็นรถเดียร์ อีกมือถือจานข้าว พออามพาเดียร์มาถึงโต๊ะ เพื่อนอามมาตาปริ๊บๆแอบอมยิ้ม โอ้ยเดียร์นี่เขิลอยากจะหนีออกจากโรงอาหาร (โชคดีนะว่าวันนั้นเพื่อนอามมีแค่ 3 คน ปกติเค้าจะไปกินกัน 10-20 คน)
ช่วงเวลาเหล่านั้นเดียร์มีความสุขมาก จนเวลาผ่านไปอย่างรวจเร็ว จนมาถึงวันสอบกลางภาคเดียร์มารอสอบก่อนเวลา 2 ชม. มาวนๆแถวซุ้มอามแหละ สอบตึกนั้นพอดี สรุปเจออามนั่งอยู่คนเดียว บ๊ะ!! มาทำอะไรแต่เช้า (ดีใจมากจะได้อยู่ด้วยกันนานๆ เพราะปกติมาเอาของต่างคนต่างรีบ เจอแค่ 2-5 นาที ตอนเรียนคนก็เยอะเขิลอีก) เลยเอาของที่สั่งให้ก็นั่งด้วยกันจนอามพาขึ้นสอบ มีอยู่วันนึงพอดีช่วงนี้เป็นช่วงรับน้อง อามเค้าอยู่ปี 2 ก็ต้องซ้อมรับน้องค่ะ วันนี้อามนัดเอาของมาให้เดียร์พอดี วันนี้เดียร์เลิกช้ากว่าแต่อามต้องไปซ้อมรับน้อง เดียร์เลยต้องลงตึกไปเอง ก็ไปแอบดูอามที่ซุ้มจะมีรุ่นพี่คอยคุมรุ่นของอาม รุ่นพี่โหดมากเสียงดังแข็งขัน ใช้อามและเพื่อนๆวิ่งไปวิ่งมายืนเข้าระเบียบ อามเห็นเราแล้วแต่มาหาไม่ได้เพราะรุ่นพี่ดุมาก เดียร์เลยนั่งให้กำลังใจ จากบ่าย3 กว่ารุ่นพี่จะปล่อยอามและเพื่อนอีก 30 กว่าคนพักก็เกือบ 6 โมงเย็น พอปล่อยปุ๊บอามรีบวิ่งมาหาเอาของให้แล้วพาไปส่งซุ้มด่วน เพราะเย็นแล้วเดียร์ต้องกลับแล้ว ระว่างทางเดียร์ถามอามว่า "เป็นไงบ้าง ทำมัยรุ่นพี่โหดจังวะ" อามก็บอก "ขี้ๆ นิดหน่อยเอง ชิวๆ" โห่ ทั้งที่อามหอบเหงื่อท่วมหน้าซีด จะฟอร์มไปไหนเนี่ยยยย
เวลาผ่านไปเดียร์ก็ยิ่งรักอามมากขึ้นเรื่อยๆ บางครั้งไม่มีเรื่องต้องเอาของไปให้ หรือไปเรียน ก็เม้นเฟรสไปถาม "อยู่ใหนอะ" เค้าก็ตอบ "อยู่ซุ้ม มีไรหรอ" (ก็ได้แค่คิดในใจ คิดถึงอยากไปเห็นหน้านิ อยากอยู่ใกล้ๆ) แต่ก็บอก "ป่าว ไม่มีไร" 5555 โหดพอกันเนอะ จนครึ่งเทอมหลังก็ผ่านไป (เรื่องมันยาวข้ามละกัน) จนวันสอบปลายภาคเดียร์ก็เอาอีกมาแอบดูแถวซุ้ม แต่ไม่เจอหายยยยย ถึงเวลาสอบเลยขึ้นห้องสอบเองเจอเค้าอยู่หน้าห้องสอบ งง ล่องหนอีกแล้ว 5555 สอบเสร็จอามพาลงมาวันนี้เป็นวันสุดท้ายที่เรียนวิชาเดียวกันสิแล้วสินะ ปิดเทอมแล้วอีกนานกว่าจะได้เจอกัน เลยขอจับมืออีกครั้ง (คนไม่มีมอเงียบๆ) อามก็เขิลแบบโหดๆไม่ยอม อามกำลังเข็นเราอยู่ด้วย แต่สรุปก็ยอมยื่นมือมา เลยเป็นภาพจับมือไปเข็นไปด้วยควาวนี้เดียร์แกล้ง จับแน่นไม่คืนมือเลย 55555 อามก็ดึงจนหลุดแบบเขิลๆ แล้วทิ้งเดียร์เลยบอกเข็นเองดิ แล้วก็กลับมาเข็น ทำเหมือนไม่มีไรเกิดขึ้น ชวนคุยเรื่องอื่นตามสไตล์อามเค้า ก่อนกลับบ้านอามก็บอก "ไปละนะ" แล้วก็เดินไปแต่หันกลับมามอง สายตาแบบ ......... อามไม่เคยมองแบบนี้มาก่อน ตอนนั้นแบบบอกไม่ถูกเลย
จน 2 เดือนผ่านไป เปิดเทอม........... (เดียวดึกๆมาต่อค่ะ)
รักติดล้อ กับหนุ่มร็อคชุดดำผู้เย็นชาาาา
วันนี้มีเรื่องจะมาเล่าให้ฟัง เล่าไม่หมดทุกตอน แต่ยาวหน่อยค่ะ
เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่เขียนเลย ล็อคอินนี้ก็ยืมเพื่อนมาค่ะ
ตอนนี้เดียร์เรียนอยู่มหาลัยจะจบแล้วค่ะอีกไม่กี่เดือน ก่อนอื่นขออธิบายก่อนค่ะ ว่าเดียร์ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์มาตั้งแต่ 3 ขวบ ทำให้เดินไม่ได้ต้องนั่งรถวิลแชร์มาตลอด ทำให้เดียร์ไม่เคยมีแฟนเลยแม้แต่คนเดียว จะมีก็แค่ชอบนิดๆหน่อยๆเวลาผ่านไปก็เฉยๆลืมไปเองค่ะ เรื่องเริ่มขึ้นเมื่อประมาณ 2 ปีเกือบจะ 3 ปีแล้ว เดียร์ขายเสื้อยืดผ่านทางเฟรสบุ๊ค แล้ววันนี้ก็มีผู้ชายคนนึงมาติดต่อซื้อของค่ะ พอดีเห็นว่าอยู่มอเดียวกันเลยนัดรับของกันในมอ เค้าชื่ออามค่ะ อายุเท่ากัน ก็บอกว่าเจอเดียร์ในมออย่างบ่อยแต่ไม่กล้าทัก วันที่นัดเจอรับของก็ไม่มีอะไรค่ะ คุยทักทายกันตามปกติ หลายวันต่อมาเดียร์ก็คุยกับอามในเฟรสบุ๊คมาเรื่อยๆ ทั้งเรื่องเสื้อว่ามีลายอะไรใหม่ๆอีกมั้ย อามเรียนวิศวะตัวดำๆ หน้าแข้มๆ ชอบใส่แต่เสื้อดำพวกเสื้อวงดนตรีแล้วจะใส่ชุดนักศึกษาทับตลอด ตัวจะเล็กๆค่อนข้างผอม ผมยุ่ง โหดๆหน่อย นิสัยเงียบๆโลกส่วนตัวสูง ออนแนวเย็นชาๆนิดๆ ประกอบกับอามเป็นคนชอบฟังเพลงแนวเดียวกับเดียร์ พวก ร็อคๆ เฮฟวี่เมทัล สายหนักๆ ซึ่งคนสายนี้ในมอมีอยู่น้อยค่ะ ก็เลยคุยกันถูกคอ เริ่มสนิทกัน เป็นเพื่อนกัน (เดียร์เป็นคนเหงาๆ พึ่งมาเรียนใหม่ๆไม่ค่อยมีเพื่อนอยู่แล้ว เพราะไปใหนมาใหนก็เขาไม่ค่อยได้) ต่อมาก็นัดรับของกันครั้งที่ 2 รอบนี้เราเริ่มรู้สึกว่าชอบอาม อะไรหลายๆอย่างที่คุยกันผ่านเฟรสบุ๊คมันทำให้เดียร์รู้สึกดีกับอาม (อามไม่เคยถามเดียร์เรื่องที่ว่าทำมัยถึงเดินไม่ได้ พอจะเล่าให้ฟังอามก็บอกไม่อยากรู้ค่ะ เดียร์ประทับใจเค้าตรงนี้มากๆ)
เวลาผ่านไป 2-3 เดือน ก็นัดซื้อขายของกันเป็นระยะ บางทีเดียร์เรียนอยู่ อามก็แอบเข้ามาหลังห้องค่ะ บางทีเดียร์เรียนอยู่ อามเรียนอยู่ ตึกเดียวกันแต่คนละชั้นก็คุยเฟรสกัน "เลิกยัง เลิกกี่โมง" "เดียวแว๊บไป 5 นาที" มีครั้งนึงอามเดินมาถึงหน้าห้องแล้วมาแอบส่องที่ประตู ก็เม้นเฟรสมา "ห้องโล่ง คนเยอะ ไม่กล้าเข้า เดียวมาใหม่" 5555 วันนั้นฮามากๆ ต่อมาพออามมาเอาของเดียร์ก็ชอบใช้ให้อามแข็นรถเดียร์ พาลงไปข้างล่าง พาย้ายห้อง ย้ายตึกเรียน พาไปโรงอาหาร อามก็น่ารัก ช่วยเหลือทุกอย่างค่ะ
วันเวลาผ่านไปเดียร์ก็สนิทกันมากขึ้น ชอบไปแอบดูอามที่ตึกซุ้มคณะ นั่งคุยกันบ้าง อามชอบแกล้งค่ะ เช่น ต่อราคาของ เช่น 250 เหลือ 100 ไรงี้ เดียร์ก็ใจอ่อนบอก "ได้ๆๆ" แต่ตอนจบอามก็ให้ 250 แกล้งกันไปมา หยอกกันหลายเรื่อง จนวันนึงเดียร์บอกว่า "ชอบอาม" (บอกในเฟรส) อามก็บอก "เอ้ยยย 5555+ เป็นเพื่อนกันดิ" แต่อามไม่รุ้ว่าเดียร์พูดเล่น เอาขำๆ หรือพูดจริง แล้ววันนั้นดึกมากแล้วต่างคนต่างเรียนมาเหนื่อยก็เลยบอกฝันดี นอน วันต่อมาก็คุยกันเหมือนเดิม ตามปกติ ที่น่ารักคือเวลาคุยพูดดีแบบคนอื่นๆไม่ได้ เช่น อามบ่น "เบื่อมอจังค่าเทอมแพงเลิกเรียนดีกว่า" เป็นคนอื่นก็จะบอก "เดียวก็จบแล้วทนอีกหน่อยเดียวเอง สู้ๆ" ประมาณนี้ แต่นี่ไม่ได้จะคุยกับแบบนี้แทน "มาๆ ประท้วงเผามอกัน จับอาจารย์ใส่ยานไปปล่อยนอกโลกกัน" ทำนองนี้แล้วต่างคนต่างมีความสุข หัวเราะให้กัน 555 จนวันนึงอามมาเอาของวันนั้นอามใส่เสื้อฉอบมา เดียร์เลยออกไปหานอกห้อง ทางเดินเงียบไม่มีคน เลยขออามจับมือเอาซะงั้น บอก "จับมือหน่อยดิ" พูดแบบโหดๆ แกล้งเล่นทำนองนั้น อามงงๆ แต่ก็ยอมให้จับมือ (วั้นนั้นจับมือแล้วก็ใช้ให้เค้าเข็นพาไปส่ง เขิลม๊ากๆๆๆ แต่อามไม่รู้เรื่องอะไร) จนต่อมาเจอหน้าเป็นต้องจับมือ (ออกแนวแกล้งเล่น) จับไปครั้งสองครั้ง อามก็บอกไม่ให้จับ เขิลๆๆๆๆ แล้วเข็นเราพาวิ่งบ้าง เปลี่ยนเรื่องคุยเฉยเลยก็มี
จนขึ้นภาคเรียนใหม่ มีวิชาพื้นฐานที่บังคับเรียนทุกคณะ เดียร์เลยตัดสินใจไปลงเรียนด้วยกัน อามก็ท้า "มาดิๆ ชายล้วนทั้งห้องอะ" เดียร์ก็รับคำท้าไปลงเรียนด้วยจริงๆ 5555 ตอนเช้าเดียร์ก็ไปดักหน้าตึกกะจะให้พาขึ้นไปเรียนด้วยว่างั้น (ไม่กล้าขึ้นห้องเรียนก่อนอามมา กลัว!!) สรุปไม่เคยเจอซักครั้งไม่รู้ล่องหนขึ้นไปยังไง เลยกะเวลาเอาแล้วค่อยขึ้น อามก็น่ารักมาก นั่งข้างๆกันดูแลช่วยเหลือ หยิบหนังสือปากกา เอางานไปส่งให้ ช่วยกันทำแบบฝึกหัด จนเพื่อนอามเริ่มมองๆเริ่มอมยิ้ม เดียร์ก็เขิลมากกกก กลัวใครจะรู้ว่า......จัง พอหมดคาบอามก็พาไปส่งคาบต่อไป ก็มียกขึ้นลงบันไดเพื่อนอามก็มาช่วยยก (เขิลจัง) พอเพื่อนอามไป ก็ขออามจับมืออีก คราวนี้บอก "โรคจิตป่าว" 555 แต่ก็ยอมให้จับนะ ตอนจับนี่อามทำฟอร์มโหด แต่ก็เขิลออกมาให้เห็นจนได้ กลับบ้านก็ลอกการบ้านกันออนไลท์ผ่านเฟรส วันนึงอาจารย์ปล่อยเร็วเพราะใกล้สอบแล้ว อามเลยพาไปกินข้าวด้วยกันครั้งแรกและครั้งเดียว อามก็บริการดีน่ารักเช่นเคย พาเดียร์ไปซื้อข้าว ก็เลยเป็นภาพมือนึงเข็นรถเดียร์ อีกมือถือจานข้าว พออามพาเดียร์มาถึงโต๊ะ เพื่อนอามมาตาปริ๊บๆแอบอมยิ้ม โอ้ยเดียร์นี่เขิลอยากจะหนีออกจากโรงอาหาร (โชคดีนะว่าวันนั้นเพื่อนอามมีแค่ 3 คน ปกติเค้าจะไปกินกัน 10-20 คน)
ช่วงเวลาเหล่านั้นเดียร์มีความสุขมาก จนเวลาผ่านไปอย่างรวจเร็ว จนมาถึงวันสอบกลางภาคเดียร์มารอสอบก่อนเวลา 2 ชม. มาวนๆแถวซุ้มอามแหละ สอบตึกนั้นพอดี สรุปเจออามนั่งอยู่คนเดียว บ๊ะ!! มาทำอะไรแต่เช้า (ดีใจมากจะได้อยู่ด้วยกันนานๆ เพราะปกติมาเอาของต่างคนต่างรีบ เจอแค่ 2-5 นาที ตอนเรียนคนก็เยอะเขิลอีก) เลยเอาของที่สั่งให้ก็นั่งด้วยกันจนอามพาขึ้นสอบ มีอยู่วันนึงพอดีช่วงนี้เป็นช่วงรับน้อง อามเค้าอยู่ปี 2 ก็ต้องซ้อมรับน้องค่ะ วันนี้อามนัดเอาของมาให้เดียร์พอดี วันนี้เดียร์เลิกช้ากว่าแต่อามต้องไปซ้อมรับน้อง เดียร์เลยต้องลงตึกไปเอง ก็ไปแอบดูอามที่ซุ้มจะมีรุ่นพี่คอยคุมรุ่นของอาม รุ่นพี่โหดมากเสียงดังแข็งขัน ใช้อามและเพื่อนๆวิ่งไปวิ่งมายืนเข้าระเบียบ อามเห็นเราแล้วแต่มาหาไม่ได้เพราะรุ่นพี่ดุมาก เดียร์เลยนั่งให้กำลังใจ จากบ่าย3 กว่ารุ่นพี่จะปล่อยอามและเพื่อนอีก 30 กว่าคนพักก็เกือบ 6 โมงเย็น พอปล่อยปุ๊บอามรีบวิ่งมาหาเอาของให้แล้วพาไปส่งซุ้มด่วน เพราะเย็นแล้วเดียร์ต้องกลับแล้ว ระว่างทางเดียร์ถามอามว่า "เป็นไงบ้าง ทำมัยรุ่นพี่โหดจังวะ" อามก็บอก "ขี้ๆ นิดหน่อยเอง ชิวๆ" โห่ ทั้งที่อามหอบเหงื่อท่วมหน้าซีด จะฟอร์มไปไหนเนี่ยยยย
เวลาผ่านไปเดียร์ก็ยิ่งรักอามมากขึ้นเรื่อยๆ บางครั้งไม่มีเรื่องต้องเอาของไปให้ หรือไปเรียน ก็เม้นเฟรสไปถาม "อยู่ใหนอะ" เค้าก็ตอบ "อยู่ซุ้ม มีไรหรอ" (ก็ได้แค่คิดในใจ คิดถึงอยากไปเห็นหน้านิ อยากอยู่ใกล้ๆ) แต่ก็บอก "ป่าว ไม่มีไร" 5555 โหดพอกันเนอะ จนครึ่งเทอมหลังก็ผ่านไป (เรื่องมันยาวข้ามละกัน) จนวันสอบปลายภาคเดียร์ก็เอาอีกมาแอบดูแถวซุ้ม แต่ไม่เจอหายยยยย ถึงเวลาสอบเลยขึ้นห้องสอบเองเจอเค้าอยู่หน้าห้องสอบ งง ล่องหนอีกแล้ว 5555 สอบเสร็จอามพาลงมาวันนี้เป็นวันสุดท้ายที่เรียนวิชาเดียวกันสิแล้วสินะ ปิดเทอมแล้วอีกนานกว่าจะได้เจอกัน เลยขอจับมืออีกครั้ง (คนไม่มีมอเงียบๆ) อามก็เขิลแบบโหดๆไม่ยอม อามกำลังเข็นเราอยู่ด้วย แต่สรุปก็ยอมยื่นมือมา เลยเป็นภาพจับมือไปเข็นไปด้วยควาวนี้เดียร์แกล้ง จับแน่นไม่คืนมือเลย 55555 อามก็ดึงจนหลุดแบบเขิลๆ แล้วทิ้งเดียร์เลยบอกเข็นเองดิ แล้วก็กลับมาเข็น ทำเหมือนไม่มีไรเกิดขึ้น ชวนคุยเรื่องอื่นตามสไตล์อามเค้า ก่อนกลับบ้านอามก็บอก "ไปละนะ" แล้วก็เดินไปแต่หันกลับมามอง สายตาแบบ ......... อามไม่เคยมองแบบนี้มาก่อน ตอนนั้นแบบบอกไม่ถูกเลย
จน 2 เดือนผ่านไป เปิดเทอม........... (เดียวดึกๆมาต่อค่ะ)