เมื่อคืนเพื่อนสนิทที่ตามเชียร์บอลไทยด้วยกันส่งลิ้งค์มาให้ทางไลน์(มันเป็นFCทีมชาติไทย เมน:ก้อง555)
พร้อมบอกว่า "เฮ้ยแก...ก้องโดนตั้งกระทู้ด่าว่ะ"
เราบอกก่อนว่าเราไม่ใช่ FC ก้อง แต่ลูกชายเราชื่นชอบก้องมาก (จริงๆนางชอบหลายคน มีเสื้อสกรีนชื่อนักฟุตบอลหลายคน)
แต่เสื้อตัวเก่งที่นางถอยออกมาใส่ไปเชียร์เสมอๆคือ T.KROEKRIT 4
เราได้อ่านลิ้งค์นั้น พร้อมกับความรู้สึกในใจแบบเดียวกับวันที่ Gerrard โดนใบแดงนัดแดงเดือดสุดท้ายก่อนย้ายสโมสร
เจอร์ราร์ดเป็นนักฟุตบอลที่เราชื่นชอบตั้งแต่แรกๆที่ลงเล่นให้Liverpool แบบอายุห่างกันไม่มาก ตามเชียร์แบบโตไปพร้อมๆกัน
(แม้ช่วงต้นๆคนจะว่าเยอะ เพื่อนเราชอบด่าว่าเล่นใช้แรงแต่ไม่ใช้ส.....แต่เราไม่โกรธหรอก เพราะมันแฟนแมนยู555)
ใครไม่ชอบแต่เราชอบ กล้าเล่น กล้าตาย ลูกที่วิ่งควบตามไปกวาดบอลเข้าสนามทั้งที่คู่ต่อสู้
เป็นฝ่ายโดนบอลจังหวะสุดท้ายก่อนบอลออก.....เราชอบ เราว่าไอ้นี่มันบ้าดีว่ะ มันทุ่มเททุกอย่างทั้งที่บางอย่างไม่ต้องขนาดนั้นป่าววะ555
นัดที่โดนใบแดงเมื่อต้นปีนัดนั้น เราถึงกับอัพสเตตัสว่า "บางครั้ง...ประสบการณ์มันแพ้ความคิดชั่ววูบ!! #Gerrard"
เราเสียใจมาก เพราะตอนนั้นคือนางตั้งใจไปย่ำเค้าจริงๆ เราไม่ชอบและรังเกียจมากกับของแถมแบบนี้ จะแบนนางๆๆๆคิดแบบนี้เลย
(จริงๆ Gerrard ก็เคยโดนแดงลักษณะนี้มาหลายครั้ง แต่นั่นมันวัยรุ่น เราพอเข้าใจได้ แต่นี่มันนัดท้ายๆก่อนย้ายนะเฟร้ย เราโกรธจริงจังมาก)
แต่พอเพื่อนเรา(แฟนน่อล)อัพตามหลังว่า "ผมไม่เคยเห็นนัดไหนที่ Gerrard ไม่ทุ่มเท".....เราสะอึกเฮือก!!!!!!
เรากำลังคาดหวังอยู่ใช่มั๊ย...คาดหวังจะเห็นเค้าเล่นแบบ Top Form ทุกนัด!!!!!
ทั้งที่ตอนเริ่มแรก เราตามเชียร์ด้วยความรัก ความเชื่อ ความศรัทธาไม่ใช่เหรอ???????
พอเค้าเล่นดี เกินกว่าความรักของเรา กลายเป็นเราคาดหวังในฟอร์มการเล่นของเค้าแบบเราไม่รู้ตัว นัดสุดท้ายเราคาดหวังไกลขนาดที่ว่า
นัดนี้ Gerrard จะต้องยิงแมนยูให้เรา (เราไม่รู้ตัวหรอก ถ้าไม่ตั้งสติคิดว่า ที่เราตามดูตามเชียร์อยู่ทุกวันนี้ เพื่อ..................)
.
.
.
.
.
ไม่ต่างจาก ก้อง หรือ ตังค์ นัดเจออิรัก เราเห็นจังหวะการเล่นของทั้งคู่ตลอดเกม เรารู้สึกว่าน้องดรอป แต่ไม่รู้สึกก่นด่า หรือสบถว่าร้าย
เพื่อนเราพูดแค่ว่าวันนี้เล่นไม่ค่อยดี ในใจคงเครียดแล้วเนี่ย!!!...แล้วมันก็ต้องเป็นอย่างนั้นอยู่แล้ว คนดูยังรู้สึกแต่เรารู้สึกแบบไม่มีภาระ
แต่น้องที่เป็นเจ้าตัวเค้ารู้สึกอยู่แล้วว่าวันนี้เค้าดรอปนะ แต่เค้ารู้สึกแบบมีภาระอยู่ในมือ เค้าก็กดดันตัวเองพออยู่แล้ว เครียดอยู่แล้ว
ไม่ใช่แค่น้อง 2 คนนี้หรอก เราก็เคยเห็นเจ้าเจหงุดหงิดตัวเองเวลาเล่นไม่ได้ดั่งใจตัวเองออกจะบ่อย....
หลายครั้งที่คว้าแชมป์ เราจะเห็น น้องๆหลายคนร้องไห้ออกมา เพราะความรู้สึกหลายๆอย่างมันปนเปกันไป โล่ง จบ หมดภาระ ดีใจ ทำให้คนไทยได้
เวลาฟอร์มพวกเค้าจะดรอปบ้างไรบ้าง....เราว่าเค้าไม่ลงหรอกนะ เราเองยังทำหน้าที่เราได้ไม่ดีในทุกๆวันเลย ไม่ใช่เราไม่ตั้งใจ ไม่เต็มที่
แต่บางทีมันมีหลายๆอย่างเป็นปัจจัยที่ทำให้มันออกมาไม่ดี อย่าไปโทษความตั้งใจกับความทุ่มเทอย่างเดียวเลย
พวกเค้าแบกความรัก ความคาดหวังของคนไทยเต็มสองบ่าลงไปเล่น 90 นาที แบบสู้ แบบวิ่งทั้งเกมส์
(ไม่ใช่แบบยุคนึงที่เราเบื่อบอลไทย .... คือเดินเล่นบอล เดินกันทั้งทีมเลย จนเวลาเปิดดู(สมัยอยู่ตจว.) พ่อจะแซวว่า แกดูภาพช้าเหรอวะ....เอิ่มมมม เจ็บ!!)
สรุปเลยว่าที่ต้องมาระบายตรงนี้
เพียงเพื่อ............................
เผื่อน้องๆนักฟุตบอลทีมชาติ โค้ช ทีมงาน หรือคนรู้จักแวะผ่านมาได้อ่าน จะได้ทราบว่าคนไทยส่วนมากเค้าตามเชียร์ตามให้กำลังใจพวกคุณ
ด้วยความรัก ความศรัทธา แพ้ก็แพ้ด้วยกัน ชนะก็ชนะด้วยกัน เสมอก็เสมอด้วยกัน
ขอให้คุณทำหน้าที่ของคุณสุดกำลัง สุดความสามารถในทุกๆวัน ในทุกๆครั้งที่ธงชาติติดเสื้อ Thailandติดหลัง
พวกเราแฟนบอลก็จะทำหน้าที่ของเรา ที่จะตามเชียร์คุณด้วยความรัก ความศรัทธา....ไม่ใช่ความคาดหวัง
แล้วคนที่กำลังอ่านล่ะคะ คุณเชียร์บอลไทยเพราะอะไร...ถามใจดูนะคะ
ปล.1 - - ไม่เป็นไรนะก้อง-ตังค์ ทิ้งมันไปสู้ใหม่ไปด้วยกัน
ปล.2 - - เพราะคำพูดเจ้าเจที่ว่า ผมอยากให้คนไทยไปเชียร์ทีมชาติไทยเต็มสนามเหมือนบอลดารา...ลูกชายพี่เอามาถามพี่ว่า ถึงเวลาแล้วนะหม่าม้าที่หม่าม้ากับลูกจะต้องไปให้กำลังใจทีมชาติไทยเต็มสนาม จากนั้นมาไปทุกนัดเลย ลำบากแค่ไหนก็ต้องไป
We Cheer Thailand!!!!!
ตามเชียร์ด้วยความรัก...ความศรัทธา...ไม่ใช่ความคาดหวัง
พร้อมบอกว่า "เฮ้ยแก...ก้องโดนตั้งกระทู้ด่าว่ะ"
เราบอกก่อนว่าเราไม่ใช่ FC ก้อง แต่ลูกชายเราชื่นชอบก้องมาก (จริงๆนางชอบหลายคน มีเสื้อสกรีนชื่อนักฟุตบอลหลายคน)
แต่เสื้อตัวเก่งที่นางถอยออกมาใส่ไปเชียร์เสมอๆคือ T.KROEKRIT 4
เราได้อ่านลิ้งค์นั้น พร้อมกับความรู้สึกในใจแบบเดียวกับวันที่ Gerrard โดนใบแดงนัดแดงเดือดสุดท้ายก่อนย้ายสโมสร
เจอร์ราร์ดเป็นนักฟุตบอลที่เราชื่นชอบตั้งแต่แรกๆที่ลงเล่นให้Liverpool แบบอายุห่างกันไม่มาก ตามเชียร์แบบโตไปพร้อมๆกัน
(แม้ช่วงต้นๆคนจะว่าเยอะ เพื่อนเราชอบด่าว่าเล่นใช้แรงแต่ไม่ใช้ส.....แต่เราไม่โกรธหรอก เพราะมันแฟนแมนยู555)
ใครไม่ชอบแต่เราชอบ กล้าเล่น กล้าตาย ลูกที่วิ่งควบตามไปกวาดบอลเข้าสนามทั้งที่คู่ต่อสู้
เป็นฝ่ายโดนบอลจังหวะสุดท้ายก่อนบอลออก.....เราชอบ เราว่าไอ้นี่มันบ้าดีว่ะ มันทุ่มเททุกอย่างทั้งที่บางอย่างไม่ต้องขนาดนั้นป่าววะ555
นัดที่โดนใบแดงเมื่อต้นปีนัดนั้น เราถึงกับอัพสเตตัสว่า "บางครั้ง...ประสบการณ์มันแพ้ความคิดชั่ววูบ!! #Gerrard"
เราเสียใจมาก เพราะตอนนั้นคือนางตั้งใจไปย่ำเค้าจริงๆ เราไม่ชอบและรังเกียจมากกับของแถมแบบนี้ จะแบนนางๆๆๆคิดแบบนี้เลย
(จริงๆ Gerrard ก็เคยโดนแดงลักษณะนี้มาหลายครั้ง แต่นั่นมันวัยรุ่น เราพอเข้าใจได้ แต่นี่มันนัดท้ายๆก่อนย้ายนะเฟร้ย เราโกรธจริงจังมาก)
แต่พอเพื่อนเรา(แฟนน่อล)อัพตามหลังว่า "ผมไม่เคยเห็นนัดไหนที่ Gerrard ไม่ทุ่มเท".....เราสะอึกเฮือก!!!!!!
เรากำลังคาดหวังอยู่ใช่มั๊ย...คาดหวังจะเห็นเค้าเล่นแบบ Top Form ทุกนัด!!!!!
ทั้งที่ตอนเริ่มแรก เราตามเชียร์ด้วยความรัก ความเชื่อ ความศรัทธาไม่ใช่เหรอ???????
พอเค้าเล่นดี เกินกว่าความรักของเรา กลายเป็นเราคาดหวังในฟอร์มการเล่นของเค้าแบบเราไม่รู้ตัว นัดสุดท้ายเราคาดหวังไกลขนาดที่ว่า
นัดนี้ Gerrard จะต้องยิงแมนยูให้เรา (เราไม่รู้ตัวหรอก ถ้าไม่ตั้งสติคิดว่า ที่เราตามดูตามเชียร์อยู่ทุกวันนี้ เพื่อ..................)
.
.
.
.
.
ไม่ต่างจาก ก้อง หรือ ตังค์ นัดเจออิรัก เราเห็นจังหวะการเล่นของทั้งคู่ตลอดเกม เรารู้สึกว่าน้องดรอป แต่ไม่รู้สึกก่นด่า หรือสบถว่าร้าย
เพื่อนเราพูดแค่ว่าวันนี้เล่นไม่ค่อยดี ในใจคงเครียดแล้วเนี่ย!!!...แล้วมันก็ต้องเป็นอย่างนั้นอยู่แล้ว คนดูยังรู้สึกแต่เรารู้สึกแบบไม่มีภาระ
แต่น้องที่เป็นเจ้าตัวเค้ารู้สึกอยู่แล้วว่าวันนี้เค้าดรอปนะ แต่เค้ารู้สึกแบบมีภาระอยู่ในมือ เค้าก็กดดันตัวเองพออยู่แล้ว เครียดอยู่แล้ว
ไม่ใช่แค่น้อง 2 คนนี้หรอก เราก็เคยเห็นเจ้าเจหงุดหงิดตัวเองเวลาเล่นไม่ได้ดั่งใจตัวเองออกจะบ่อย....
หลายครั้งที่คว้าแชมป์ เราจะเห็น น้องๆหลายคนร้องไห้ออกมา เพราะความรู้สึกหลายๆอย่างมันปนเปกันไป โล่ง จบ หมดภาระ ดีใจ ทำให้คนไทยได้
เวลาฟอร์มพวกเค้าจะดรอปบ้างไรบ้าง....เราว่าเค้าไม่ลงหรอกนะ เราเองยังทำหน้าที่เราได้ไม่ดีในทุกๆวันเลย ไม่ใช่เราไม่ตั้งใจ ไม่เต็มที่
แต่บางทีมันมีหลายๆอย่างเป็นปัจจัยที่ทำให้มันออกมาไม่ดี อย่าไปโทษความตั้งใจกับความทุ่มเทอย่างเดียวเลย
พวกเค้าแบกความรัก ความคาดหวังของคนไทยเต็มสองบ่าลงไปเล่น 90 นาที แบบสู้ แบบวิ่งทั้งเกมส์
(ไม่ใช่แบบยุคนึงที่เราเบื่อบอลไทย .... คือเดินเล่นบอล เดินกันทั้งทีมเลย จนเวลาเปิดดู(สมัยอยู่ตจว.) พ่อจะแซวว่า แกดูภาพช้าเหรอวะ....เอิ่มมมม เจ็บ!!)
สรุปเลยว่าที่ต้องมาระบายตรงนี้
เพียงเพื่อ............................
เผื่อน้องๆนักฟุตบอลทีมชาติ โค้ช ทีมงาน หรือคนรู้จักแวะผ่านมาได้อ่าน จะได้ทราบว่าคนไทยส่วนมากเค้าตามเชียร์ตามให้กำลังใจพวกคุณ
ด้วยความรัก ความศรัทธา แพ้ก็แพ้ด้วยกัน ชนะก็ชนะด้วยกัน เสมอก็เสมอด้วยกัน
ขอให้คุณทำหน้าที่ของคุณสุดกำลัง สุดความสามารถในทุกๆวัน ในทุกๆครั้งที่ธงชาติติดเสื้อ Thailandติดหลัง
พวกเราแฟนบอลก็จะทำหน้าที่ของเรา ที่จะตามเชียร์คุณด้วยความรัก ความศรัทธา....ไม่ใช่ความคาดหวัง
แล้วคนที่กำลังอ่านล่ะคะ คุณเชียร์บอลไทยเพราะอะไร...ถามใจดูนะคะ
ปล.1 - - ไม่เป็นไรนะก้อง-ตังค์ ทิ้งมันไปสู้ใหม่ไปด้วยกัน
ปล.2 - - เพราะคำพูดเจ้าเจที่ว่า ผมอยากให้คนไทยไปเชียร์ทีมชาติไทยเต็มสนามเหมือนบอลดารา...ลูกชายพี่เอามาถามพี่ว่า ถึงเวลาแล้วนะหม่าม้าที่หม่าม้ากับลูกจะต้องไปให้กำลังใจทีมชาติไทยเต็มสนาม จากนั้นมาไปทุกนัดเลย ลำบากแค่ไหนก็ต้องไป
We Cheer Thailand!!!!!