การที่เราชอบใครสักคนจนยอมเป็นคนอื่นเพื่อที่จะได้คุยกะคนๆนั้นมันผิดมากมั้ย!!!!!

สวัสดีค่ะ ขออนุญาตไม่บอกชื่อนะคะ เราเป็นผู้หญิงธรรมดาคนนึงที่ ไม่สวย ไม่น่ารัก แถมอ้วนนนน!! นี่แหละคือประเด็น ถึงเราจะดูไม่ดี แต่เราก้อยากมีใครสักคนที่พร้อมจะไปไหนมาไหนกะเรา พร้อมจะคุยกะเรา อ้อนเรา ปรึกษาเรา เล่นกะเรา ให้กำลังใจเรา เท่านั้น  แต่มันไม่มีเพราะ น่าของเรา จนวันนึงเราได้เจอคนๆนึง เขาเป็นผู้ชายที่ ไม่ได้หล่อนะ แต่เขาเป็นคนที่ยิ้มแล้วทำให้เรายิ้มตามได้ เราเคย add friend ไปนะ แต่เขาก้ไม่รับ จนวันนึงเราอยากรู้ว่าถ้าเอารูปผู้หญิงที่น่ารัก add ไปจะเป็นยังไง.....นั้นก้คือจุดเริ่มต้นค่ะ  ทุกคนคงจะพอเดาได้ว่า add ไป รับทันทีเลยจ้าาา  เราก้เลยลองทักไปหา ทำเป็นขอบคุณอย่างงั้นอย่างงี้ "ขอบคุณที่รับนะคะ"  แล้วหลังจากนั้นเราก้ได้คุยกันมาตลอด จาก 1 วัน กลายเป็น 1 เดือน  แล้วเขาก้ขอเราเป็นแฟนนนน  ด้วยความที่ตอนนั้นเราชอบเขามาก เราเลยยอมเป็นแฟนกะเขามานถึงทุกวันนี้ ทุกครั้งที่ได้คุยกัน เรามีความสุขกันมาก งอนกันบ้าง อ้อนกันบ้าง กวนประสาทกันบ้าง  จนเพื่อนเริ่มอิจจเบาๆ  เขาเคยบอกเราว่า "ทำไมถึงไม่มีแฟนหล่ะ เราทั้งยอมเขา ไม่งี้เง่าใส่ ไม่บังคับ ไม่เอาแต่ใจ ดีสารพัด จนเขาบอกกับเราว่าไม่อยากจากไปไหน อยากอยู่แบบนี้ไปนานๆ" แล้วใครบอกหล่ะ ว่าเราไม่อยากอยุ่แบบนี้ไปนานๆ เราพยายามยืดเวลาให้นานที่สุดจนตอนนี้ ก้จะ 3 เดือนแล้วที่เราคบกันแต่ไม่เคยเจอกัน  เราพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเองทุกวิธี จนตอนนี้เรายอมแล้ว เรายอมแพ้แล้วจิงๆ เราไม่อยากหลอกคนที่เรารักอีกแล้ว ถึงเราจะเจ็บที่ต้องจากมา แต่ก้ดีกว่าให้คนที่เรารัก เจ็บเพราะรู้ความจิง  
สุดท้ายนี้ เราขอบอกไว้อย่างนึง เราไม่ได้ต้องการจะอวด แต่อยากให้เรื่องราวของเราเป็นเพียงอุทาหร ให้เพื่อนๆว่าอย่าไปโกหกแบบนี้เลย เพราะสุดท้ายแล้วคนที่เจ็บที่สุดไม่ใช่ใครแต่เป็นตัวเราเอง  ขอบคุณทุกคนที่รับฟังนะคะ  ปล..อย่าด่าแรงนะ :X