[CR] เชียงใหม่ไปเรื่อย...

กระทู้รีวิว

บันทึกนักเดินทาง เที่ยวไทย เที่ยวภูเขา Backpack จังหวัดเชียงใหม่

กระทู้นี้เป็นกระทู้เพื่ออุทิศแด่เชียงใหม่เมืองในฝันของเราเลยนะครับ อันที่จริงแล้วผมก็ไม่ทราบเหมือนกันว่าตกหลุมรักเชียงใหม่ตั้งแต่เมื่อไหร่ ไปเชียงใหม่ครั้งแรกคือตอนปี2 สะพายเป้ไปเที่ยวคนเดียว (อันที่จริงเดินทางไปหาความรักแบ๊วใสสไตล์หนังเรื่องเพื่อนสนิทที่นั่น) จากนั้นก็ยังพยายามวนเวียนไปมาหาสู่อยู่บ้าง จนกระทั่งห้าปีที่ผ่านมานี้ ผมก็ได้กลายเป็นลูกแม่ปิงอย่างเต็มตัวแล้วล่ะครับ เพราะความรักอีกนั่นแหละครับ...

รูปและข้อมูลด้านล่างทั้งหมดขอนำเสนอเป็นแบบภาพรวมนะครับ ไม่ถนัดในการรีวิวสิ่งใดสิ่งหนึ่งอย่างเด่นชัด มือใหม่ตัวจริงครับ บางรูปบางเรื่องราวก็แทบจะหายไปจากความทรงจำแล้วเหมือนกันนะครับบางที ความจริงอยากตั้งชื่อกระทู้นี่ว่า "เชียงใหม่ไปจนพรุนเสียมากกว่า" เพราะเรียกว่าที่ไหนที่ว่าดีเด็ดเป็นต้องหาโอกาสจัดทริปกลับเชียงใหม่แล้วไปเสียทุกที่ตามความตั้งใจ...

ในความคิดผม เชียงใหม่อาจจะไม่ใช่สำหรับใครหลายๆคน ด้วยเหตุผลต่างๆนานา แต่เชียงใหม่ใช่สำหรับผมก็ตรงที่เมืองนี้เป็นเมืองที่สามารถผสมความเก่าใหม่ได้อย่างลงตัวที่สุด แล้วมันก็เป็นแบบนี้มานานแล้ว วัฒนธรรมเก่าใหม่ที่มาเจอกันจะถูกจัดระเบียบโดยคนท้องถิ่นได้อย่างลงตัว ด้วยนิสัยใจคอทำให้ที่นี่เป็นสถานที่ๆน่าหลงใหลไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานสักเท่าไหร่

ข้อดีที่ผมเห็นได้อย่างชัดเจนของเชียงใหม่คือมีทั้งความเป็นเมืองและความเป็นพื้นบ้านที่ทั้งผสมผสานและแบ่งชั้นกันอยู่อย่างชัดเจน เมื่อไหร่ที่คุณอยากได้แสงสีความมีชีวิตชีวาตามประสาผู้คนขวักไขว่ ก็แค่เข้ามาหามัน เมื่อใดที่คุณอยากจะปลีกไปหาความสงบงาม นั่งทอดอารมณ์ไปตามสายลมแสงแดดคุณก็เพียงออกมาจากความเป็นเมืองไม่นานนัก

ผมเคยไปใช้ชีวิตอยู่เป็นพลเมืองเชียงใหม่ร่วม 6 เดือน ผมสามารถยืนยันและการันตีตรงนี้ได้เลยครับว่าสิ่งที่น่าอัศจรรย์และมีเสน่ห์ที่สุดของเชียงใหม่คือ ลักษณะนิสัยของคนเชียงใหม่ คือทั้งไม่ได้เป็นคนที่อยากให้ความเจริญเข้ามาในเมืองอย่างอุ่นหนาฝาคั่งแต่ก็ไม่ได้ตั้งตัวเป็นผู้ปฏิเสธไปเสียทุกอย่าง ไม่ได้เป็นนักอนุรักษ์หัวชนฝาโดยที่ไม่รับฟังว่าความเจริญเหล่านั้นจะนำพามาซึ่งความสะดวกสบายของคนในรุ่นถัดไป

เรามาปล่อยให้หัวใจได้คิดถึงเชียงใหม่ไปพร้อมๆกันนะครับ ให้หัวใจได้ทำหน้าที่ของมัน...

ประเดิมด้วยภาพในตำนานของเรา สถานที่คือนาชาวบ้านแถวแม่โจ้...

อันที่จริงมีรูปที่เก่าเก็บมากกว่านี้นะครับ แต่คุณภาพรูปยังอยู่ในยุคบีบีอยู่เลยครับ หรือไม่ก็ตกใจตอนพยายามจะทำกระทู้นี้ว่ารูปมันหายไปไหน...

รูปนี้ถ่ายที่พระเจดีย์ วัดพระสิงห์วรมหาวิหาร แสดงถึงปริมาณผู้คนที่มาสักการะได้เป็นอย่างดี...

คิดถึง Fern Forest Cafe ร้านเก่าเจ้าดั้งเดิม...

ทางเข้าวัดเจ็ดยอดอีกทางหนึ่ง...

สะเต๊ะเนื้อใต้ต้นข่อยในตำนานครับ ถ้าเป็นคนทานเนื้อและมีโอกาสได้มาเยือนเชียงใหม่ หาโอกาสไปทานนะครับ อร่อยและให้ความรู้สึกกูร์เมต์มาก...

ครั้งหนึ่งเคยไปเสพย์ศิลป์กลิ่นกาแฟด้วยครับ เป็นประสบการณ์การดื่มกาแฟที่ทั้งโคตรมันส์และทุลักทุเลมากครับ...

ตำหลวงพระบางย่านป่าตันคือที่สุดในดวงใจร้านส้มตำในเชียงใหม่เลยครับ...

ตำหลวงพระบางเส้นฝานแบบนี้คือดีเหลือเกินครับ น้ำปลาร้าก็เข้มข้นจน

ลาบใส่ถั่วงอกคือแปลกแต่ดี

ต้มส้มปลาคือความดีที่สุดครับ รสชาติจัดจ้านทะลายความเมาค้างได้หมดจด...

Zoe In Yellow... เที่ยวกันตั้งแต่ผู้คนยังไม่มากมาย พอเดินแบบได้ไม่น่าเกลียด จนทุกคนบุกลงพร้อมกัน แทบจะไม่มีทางเดิน จนผู้คนย่านนั้นเริ่มนอยสถานที่ท่องเที่ยวบริเวณนี้ไปเลยครับ