ไม่รู้ว่าแท็กห้องผิดหรือเปล่า ถ้าผิดพลาดประการใดกราบขอโทษงามๆนะค่ะ( -/\-)
...เพราะเป็นเพื่อน เราถึงรัก ถึงแคร์ แต่ไม่รู้ว่าเขาแคร์เราหรือเปล่า แล้วคุณคุณจะทำยังไงกลับเพื่อนคนนี้ค่ะ
เรื่องมีอยู่ว่า เราเรียนจบ ปวช. มา กำลังจะต่อ ปวส. กับเพื่อนอีก 2 คน คนแรกสมมุติว่าชื่อ เอ คนที่สองชื่อ บี เรามีกันแค่สามคนเพราะเพื่อนคนอื่นๆต่างเดินตามทางของตน เราก็เดินตามทางของเรา เมื่อเปิดเทอมก็ต้องตื่นเต้นกับเพื่อนใหม่จะเป็นใครน้าาา แม่ครูคนใหม่คือใครน้าาา(*_*) นอกจากนั้นยังมีเรื่องอเมซิ่งหิ่งห่อยคร้าาาา คือแฟนเพื่อนที่ชื่อ เอ มาเรียนแผนก สาขา ห้องเดียวกันจ้า (>_<)<<< (_- ) (_- )!! เรากับบีก็โอเคนะ
อาทิตย์ที่สองเรากับบีเริ่มไม่โอเคกับ เอและแฟนของนางแล้วละ คือแฟนนางเรียนเก่ง แต่ขี้เกียจ (เก่งขนาดวิลัยฯส่งตัวไปดูงานที่ต่างประเทศ) แฟนของเอ สมมุติชื่อว่า ซี แล้วกัน เอ กับ ซี ชอบดูถูกเพื่อนในห้องโดยเฉพาะเรา จนบางครั้งเรารู้สึกไร้ค่าไปเลย เอ ชอบด่าทางอ้อมด่าแบบผู้ดีอ่ะ เป็นคนน่ารัก เด็กเรียน (พอนึกออกไหมค่ะ) เอกับซี ก็ไปไหนมาไหนกันสองคนตลอด ทิ้งเรากับบี(T_T) ยิ่งเพิ่งเปิดเทอมก็ยังค่อยสนิทกับเพื่อนใหม่ด้วย มีอยู่วันหนึ่งนางทะเลาะกับแฟน นางก็กลับมาหาเราจ้า พอคืนดีกันก็ไปด้วยกันสองต่อสองกับซีเหมือนเดิม เป็นแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เรากับบีก็พยายามเข้าใจเพื่อน มองโลกในแง่ดี เห็นเพื่อนมีความสุขเราก็สุขใจ วันไหนที่เพื่อนทุกข์ เราจะคอยอยู่ปลอบใจเอง ถ้าหากวันหนึ่งแฟนเรามาเรียนที่เดียวกันกับเรา เราอาจจะติดแฟนเหมือนเขาก็ได้ (ความคิดเรากับบีนางเอ๊ก นางเอกเนอะ -_-) พอมาช่วงกลางเทอมบีมีปัญหาทางการเงิน บีจึงลาออกไปหางานทำ เก็บตังมาเรียน ก็เหลือดิฉันคนเดียวสิค่ะท่านผู้อ่านนนนนนน เหงา โดดเดี่ยว ตะเตือนไต(T_T) หลังจากนั้นไม่มีเพื่อนค่ะ เพื่อนใหม่ก็ยังไม่ค่อยสนิท ไปเรียนก็นั่งคนเดียว กินข้าวคนเดียว พอไปไหนมาไหนกับเอและซี เวลาเราเม้าส์มอยฝอยขัดหม้อกับนางอยู่พอเราพูดๆๆๆๆนางก็หันไปคุยเรื่องอื่นกับซี เหมือนไม่ได้ฟังเรา ไม่สนใจเราเลย พอนางหยุดพูดกับซี เราก็พยายามโยงเข้าเรื่องที่พูดกันอยู่ แต่ผลคือ เหมือนเป็นอากาศ เป็นฝุ่น (พอนึกออกไหมค่ะท่านผู้อ่าน) หน้าแตก หน้าชามากกกกก
เป็นอย่างนั้นมา 2-3 อาทิตย์ เราทนไม่ไหวเลยพยายามเข้าหาเพื่อนใหม่ เข้ากลุ่มนั้นออกกลุ่มนี้ เนื่องด้วยเราค่อนข้างจะเด็กเรียน+เด็กกิจกรรม เพื่อนนักโดดร่ม นักแดนซ์ทั้งหลายโบกมือบ๊ายบายกันไป ....และในที่สุดเราก็เจอเพื่อนกลุ่มหนึ่งเป็นกลุ่มประมาณว่า *มีเรื่องรักแต่ไม่พักเรื่องเรียน* เราก็เข้ากับกลุ่มนี้ได้ แต่เอก็กลับมา เหตุผลเดิมๆคือทะเลาะกับแฟน ดึงเราไปนั้นไปนี่ทั้งที่เรากำลังเข้ากับเพื่อนกลุ่มใหม่ได้แท้ๆ พอออกทัวร์เก็บเส้นทางนางตัวติดเราจ้ายังกับเงาไปไหนไปด้วยประมาณนี้ อีโมติคอนsquint พอกลับจากทัวร์นางก็ไปกับซีตามเดิม โชคดีที่การออกทัวร์เป็นการละลายพฤติกรรมของทุกคนในห้อง เราก็สนิทกับเพื่อนใหม่เยอะเลย ถึงยังมีบางกลุ่มชอบจิกกัดก็ตาม การตั้งใจเรียนถูกมองว่าเป็นเด็กเรียนเนี่ยลำบากใจจริงๆ เฮ้อ!!!! งานกลุ่มงานห้องเราทำคนเดียว โยนงานให้เราคนเดียว แทนที่จะได้ใจเขาหรือขอบคุณก็ยังดี อย่างน้อยไม่จิกกันกันคงดี แต่สิ่งที่ได้กลับตรงกันข้าม
เราควรทำอย่างไรกับเอดีค่ะ ? กับเพื่อนที่ไม่เห็นค่าเรา กับคนที่ไม่เห็นเราในสายตา มีค่าเวลาเอทะเลาะกับแฟน มีคนเคยบอกว่า "ตอนเข้ามาเรามาคนเดียว ตอนจบเราก็ออกไปคนเดียว แคร์อะไรมันมากเพื่อนอ่ะ" แต่เราก็ทำไมได้อยู่ดีแคร์เขาตลอด
มีแฟนแล้วทิ้งเพื่อน...ทำเหมือนไม่มีตัวตน
...เพราะเป็นเพื่อน เราถึงรัก ถึงแคร์ แต่ไม่รู้ว่าเขาแคร์เราหรือเปล่า แล้วคุณคุณจะทำยังไงกลับเพื่อนคนนี้ค่ะ
เรื่องมีอยู่ว่า เราเรียนจบ ปวช. มา กำลังจะต่อ ปวส. กับเพื่อนอีก 2 คน คนแรกสมมุติว่าชื่อ เอ คนที่สองชื่อ บี เรามีกันแค่สามคนเพราะเพื่อนคนอื่นๆต่างเดินตามทางของตน เราก็เดินตามทางของเรา เมื่อเปิดเทอมก็ต้องตื่นเต้นกับเพื่อนใหม่จะเป็นใครน้าาา แม่ครูคนใหม่คือใครน้าาา(*_*) นอกจากนั้นยังมีเรื่องอเมซิ่งหิ่งห่อยคร้าาาา คือแฟนเพื่อนที่ชื่อ เอ มาเรียนแผนก สาขา ห้องเดียวกันจ้า (>_<)<<< (_- ) (_- )!! เรากับบีก็โอเคนะ
อาทิตย์ที่สองเรากับบีเริ่มไม่โอเคกับ เอและแฟนของนางแล้วละ คือแฟนนางเรียนเก่ง แต่ขี้เกียจ (เก่งขนาดวิลัยฯส่งตัวไปดูงานที่ต่างประเทศ) แฟนของเอ สมมุติชื่อว่า ซี แล้วกัน เอ กับ ซี ชอบดูถูกเพื่อนในห้องโดยเฉพาะเรา จนบางครั้งเรารู้สึกไร้ค่าไปเลย เอ ชอบด่าทางอ้อมด่าแบบผู้ดีอ่ะ เป็นคนน่ารัก เด็กเรียน (พอนึกออกไหมค่ะ) เอกับซี ก็ไปไหนมาไหนกันสองคนตลอด ทิ้งเรากับบี(T_T) ยิ่งเพิ่งเปิดเทอมก็ยังค่อยสนิทกับเพื่อนใหม่ด้วย มีอยู่วันหนึ่งนางทะเลาะกับแฟน นางก็กลับมาหาเราจ้า พอคืนดีกันก็ไปด้วยกันสองต่อสองกับซีเหมือนเดิม เป็นแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เรากับบีก็พยายามเข้าใจเพื่อน มองโลกในแง่ดี เห็นเพื่อนมีความสุขเราก็สุขใจ วันไหนที่เพื่อนทุกข์ เราจะคอยอยู่ปลอบใจเอง ถ้าหากวันหนึ่งแฟนเรามาเรียนที่เดียวกันกับเรา เราอาจจะติดแฟนเหมือนเขาก็ได้ (ความคิดเรากับบีนางเอ๊ก นางเอกเนอะ -_-) พอมาช่วงกลางเทอมบีมีปัญหาทางการเงิน บีจึงลาออกไปหางานทำ เก็บตังมาเรียน ก็เหลือดิฉันคนเดียวสิค่ะท่านผู้อ่านนนนนนน เหงา โดดเดี่ยว ตะเตือนไต(T_T) หลังจากนั้นไม่มีเพื่อนค่ะ เพื่อนใหม่ก็ยังไม่ค่อยสนิท ไปเรียนก็นั่งคนเดียว กินข้าวคนเดียว พอไปไหนมาไหนกับเอและซี เวลาเราเม้าส์มอยฝอยขัดหม้อกับนางอยู่พอเราพูดๆๆๆๆนางก็หันไปคุยเรื่องอื่นกับซี เหมือนไม่ได้ฟังเรา ไม่สนใจเราเลย พอนางหยุดพูดกับซี เราก็พยายามโยงเข้าเรื่องที่พูดกันอยู่ แต่ผลคือ เหมือนเป็นอากาศ เป็นฝุ่น (พอนึกออกไหมค่ะท่านผู้อ่าน) หน้าแตก หน้าชามากกกกก
เป็นอย่างนั้นมา 2-3 อาทิตย์ เราทนไม่ไหวเลยพยายามเข้าหาเพื่อนใหม่ เข้ากลุ่มนั้นออกกลุ่มนี้ เนื่องด้วยเราค่อนข้างจะเด็กเรียน+เด็กกิจกรรม เพื่อนนักโดดร่ม นักแดนซ์ทั้งหลายโบกมือบ๊ายบายกันไป ....และในที่สุดเราก็เจอเพื่อนกลุ่มหนึ่งเป็นกลุ่มประมาณว่า *มีเรื่องรักแต่ไม่พักเรื่องเรียน* เราก็เข้ากับกลุ่มนี้ได้ แต่เอก็กลับมา เหตุผลเดิมๆคือทะเลาะกับแฟน ดึงเราไปนั้นไปนี่ทั้งที่เรากำลังเข้ากับเพื่อนกลุ่มใหม่ได้แท้ๆ พอออกทัวร์เก็บเส้นทางนางตัวติดเราจ้ายังกับเงาไปไหนไปด้วยประมาณนี้ อีโมติคอนsquint พอกลับจากทัวร์นางก็ไปกับซีตามเดิม โชคดีที่การออกทัวร์เป็นการละลายพฤติกรรมของทุกคนในห้อง เราก็สนิทกับเพื่อนใหม่เยอะเลย ถึงยังมีบางกลุ่มชอบจิกกัดก็ตาม การตั้งใจเรียนถูกมองว่าเป็นเด็กเรียนเนี่ยลำบากใจจริงๆ เฮ้อ!!!! งานกลุ่มงานห้องเราทำคนเดียว โยนงานให้เราคนเดียว แทนที่จะได้ใจเขาหรือขอบคุณก็ยังดี อย่างน้อยไม่จิกกันกันคงดี แต่สิ่งที่ได้กลับตรงกันข้าม
เราควรทำอย่างไรกับเอดีค่ะ ? กับเพื่อนที่ไม่เห็นค่าเรา กับคนที่ไม่เห็นเราในสายตา มีค่าเวลาเอทะเลาะกับแฟน มีคนเคยบอกว่า "ตอนเข้ามาเรามาคนเดียว ตอนจบเราก็ออกไปคนเดียว แคร์อะไรมันมากเพื่อนอ่ะ" แต่เราก็ทำไมได้อยู่ดีแคร์เขาตลอด