ที่ผมมาถามก็เพราะว่า แฟนเก่าของแฟนผมโทรมาหาเขา และเขาก็คุยกันเป็นชั่วโมง แต่ตอนที่เขาคุยกันเป็นหลังจากที่ผมกับแฟนผม บอกฝันดีอะไรกันแล้ว ก็ส่งกันเข้านอนตามประสาคนรักกันทั่วไป แต่ตอนนั้นผมสดุ้งตื่นขึ้นมาและเห็นเธออัพเตตัส ผมก็เลยถามแฟนผม ละเธอก็บอกว่าแฟนเก่าโทรมาหา จะมาขอคืนดี ทั้งๆที่เขารู้แล้วว่าเธอกับผมเป็นแฟนกัน แต่เขาบอกว่าคบกันก็เลิกกันได้ เขาอยากให้แฟนผมกลับไปคบกับเขา แต่แฟนผมก็บอกผมว่าเขาเฉยๆ เขาไม่กลับไป ผมก็โล่งอกไประดับนึง แต่ในใจก็ยังหวั่นๆ กลัวว่าแฟนผมจะกลับไป เพราะที่แฟนผมเป็นคนหวั่นไหวง่าย และที่เธอโพสแล้วผมก็ยิ่งหวั่นใจ ผมนี่แทบนอนไม่ได้ แต่พอวันรุ่งขึ้น เธอก็มาหาผมที่ห้อง ก็เหมือนปกติทุกเช้าที่เราเจอกัน แต่สิ่งที่ทำให้ผมเจ็บปวดและทรมานมากก็คือ ท่าทางทีเย็นชาของแฟนผม กับสายตาที่เมินเฉยของเธอ พอผมถามว่าเป็นอะไรมั้ย เธอก้อเมินหน้าหนี ในใจผมรู้ว่าเธอเป็นอะไร แต่ผมก็พยายามทำตัวให้ปกติ เหมือนไม่อยากคุยถึงเรื่องเมื่อคืน แต่แฟนผมเธอยิ่งเย็นชาใส่ผมมากขึ้น เธอทำเหมือนที่ตรงนั้นมีเธอคนเดียว ผมกอดเธอ แต่ผมกลับไม่รู้สึกอะไร เเละเหมือนเธอไม่อยากให้ผมกอด แต่เธอก็บอกว่าไม่ได้รำคาญ ผมก็เปิดใจคุย ผมถามเธอไปว่าเบื่อกันมั้ย เธอก้อบอกว่าไม่ ผมถามว่ารำคาญกันมั้ยเธอก็บอกว่าไม่ และคำถามสุดท้ายที่ผมถามและทำให้ผมเจ็บจนแทบน้ำตาไหล ก็คือคำถามนี้ ผมถามว่ารักกันอยู่มั้ย เธอหันหน้าไปทางอื่นและพยักหน้า ท่าทางเเววตาในคำตอบนั้นทำให้ผมรู้ดีว่ามันคืออะไร แต่ผมแข็งใจทำตัวให้ปกติ แต่ความจริงแล้วตอนที่หันหลังให้เธอผมยืนปาดน้ำตาตัวเองอยู่ ผมควรทำยังไงเมื่อเธอเป็นอย่างนี้ ผมรู้ว่าเธอคงกำลังสับสน คงกำลังตัดสินใจตัวเองอยู่ แต่ผมรักเธอมากเหลือเกิน ผมไม่อยากเสียเธอไป ที่ผ่านก็มีหลายคนนะที่โทรมาคุยกับแฟนผมแบบนี้ แต่ทุกครั้งแฟนผมไม่เคยเป็นแบบนี้เลย ผมกลัวเหลือเกินว่าเธอจะกลับไป ผมควรทำยังไงดี??? ((นั่งพิมพ์ทั้งน้ำตา))
ผมควรทำยังไงดี?? ความรู้สึกผมมันสับสนไปหมดแล้ว