คือสังคมก้มจิ้มไม่ยิ้มแย้ม..

..หนึ่งคน  หนึ่งเครื่อง..หลากเรื่องราว
จ้องดูข่าว, ละคร, ดูโขน,หนัง
บ้างเล่นเกม, เฟซ,ไลน์, ไล้ค์กันจัง
ทั้งนอนนั่ง  ยืนเดิน  เพลินกันไป  ฯ

..เมื่อเทคโนโลยีมันก้าวหน้า
หนุนนำพาผู้คนจนหลงใหล
หลงจนลืมหันกลับมองด้านใน
ปล่อยจิตใจหมกมุ่น..ถึงวุ่นวาย ฯ

..คือสังคมก้มจิ้มไม่ยิ้มหัว
โลกส่วนตัวของฉันสำคัญหมาย
ไม่รับรู้ไม่สนคนข้างกาย
ไม่รู้จักทักทาย..ใครสักคน ฯ

..หนึ่งคนหนึ่งเครื่องเรื่องของข้า
ใครจะว่าอย่างไรฉันไม่สน
โลกโซเชียลไหลเชี่ยวดุจเกลียววน
แม้เข็มหล่นยังรู้กัน..ในทันใด  ฯ