กลืนไม่เข้า คายไม่ออก

หลังจากที่ผมกับแฟนได้ยุติความสัมพันธ์ลง แน่นอนเมื่อเวลาผ่านไป ไม่ใครคนใดคนหนึ่งก็ต้องเริ่มต้นใหม่ เมื่ออีกฝ่ายที่ยังไม่ได้เริ่มต้นใหม่ ด้วยเหตุและผลใดๆก็ตาม เขาเลยตัดสินใจหันหลังกลับแทนที่จะเดินหน้าต่อไปโดยกลับมาขอคืนดีและร้องไห้แล้วถามผมว่า " จิตใจผมทำด้วยอะไรทำไมถึงไปเริ่มต้นใหม่กับคนๆหนึ่งได้ ตลอดระยะเวลา 4 ปี มันไม่มีความหมายเลยหรอ?" ซึ่งจากคำพูดของแฟนผมก็ทำให้ลึกๆผมรู้สึกเสียใจที่ไปเริ่มต้นใหม่กับคนๆหนึ่งในระยะเวลาที่ไม่นานนัก แต่ทุกสิ่งทุกอย่างที่กระทำล้วนมีเหตุและผลของมันครับ "ก็เพราะว่าทุกๆครั้งที่บอกเลิกกัน เรามักจะใช้อารมณ์ในการพูด แต่ครั้งนี้ผมรู้สึกแบบนั้นจริง ผมใช้ความรู้สึกในการพูดไป " เพราะปัญหาที่สะสมระหว่างที่คบกันมันหมักหมมมานาน แม้จะแก้ไขโดยการพูดคุยหรืออะไรก็ตามก็ไม่เกิดผล จนถึงช่วงเวลาที่เราทะเลาะกันครั้งสุดท้าย เราก็บอกเลิกกันตามเคย แต่สำหรับผมอย่างที่บอกครั้งนี้มันคือการหมดรักจริงๆ เพราะที่ผ่านมาผมนั้นฝืนมาโดยตลอด

      เริ่มแรกมันเป็นเรื่องของคนสองคน โดยต่างฝ่ายต่างเคารพการตัดสินใจของกันและกัน แต่ครั้งนี้และเรื่องราวต่อไปนี้จากการที่แฟนกลับมาพูดมันจึงกลายเรื่องของคนสามคน โดยคนกลางคือผมที่ต้องทนแบกรับความรู้สึกของคนสองคน ทั้งที่ฝ่ายหนึ่งก็เริ่มผูกรักไว้ และอีกฝ่ายก็พึ่งแก้รักไป ตอนนี้ผมทุกข์ใจมากครับ ไม่อยากเห็นแฟนเก่าต้องเสียใจและร้องไห้อีก และในขณะเดียวกันก็ไม่อยากให้คนที่ผมกำลังเริ่มต้นผูกรักต้องเสียใจด้วย  ผมควรทำอย่างไรดีครับเพื่อไม่ให้แฟนเก่าและแฟนใหม่ผมทุกข์ใจ  ขอบคุณครับที่เสียสละเวลาอ่าน