The Moon 4
คริส ลืมตาขึ้นในเช้าวันใหม่ นึกทบทวนเรื่องราวเมื่อคืน เค้าจำได้เพียงเลือนรางเท่านั้น ชายหนุ่มสะบัดหัวสองสามครั้งเพื่อไล่ความคิดฟุ้งซ่าน วุ่นวาย
ชายหนุ่มลุกขึ้นออกจากห้อง เพื่อสำรวจพื้นที่โดยรอบ เพื่อหาหลักฐานยืนยันว่าเค้าไม่ได้ฝันไป
“ใช่ เมื่อคืนต้องมาคนมาแน่ๆ “ ชายหนุ่ม เพ่งมองแก้วน้ำที่วางทิ้งไว้บนโต๊ะ แต่เค้านึกไม่ออกจริง ๆ เสียงมือถือดังขึ้น
ทำให้ชายหนุ่มละความสนใจจากแก้วน้ำไปที่โทรศัพท์มือถือ ชายหนุ่มถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนที่จะรับสาย
“คริสคะ นีน่าขอโทษ วันนั้น นีน่าโมโหเกินไปหน่อย มันเป็นเรื่องเข้าใจผิดทั้งนั้น นีน่าอยากให้คุณสงบกว่านี้ ตอนนี้คุณพร้อมจะคุยเรื่องของเรารึยังคะ
“ นีน่า หญิงคนรักของชายหนุ่มโทรมาขอปรับความเข้าใจ ในขณะที่ชายหนุ่มคิดอะไรได้หลายๆเรื่องในช่วงที่ห่างกัน
“คุณจะมาเก็บของที่เหลือวันไหน “ ชายหนุ่ม ถามเสียงเย็นชา แต่สีหน้ายังลังเลบางอย่าง อาจเป็นเพราะ เค้ารักเธอมากและเค้าก็เจ็บมากเช่นกัน
คริสเป็นผู้ชายประเภทเสียศักดิ์ศรีไม่ได้ ครั้งนี้เค้าคงรู้สึกเช่นนั้น
“โถ่ คริสคะ นีน่าขอโทษ เราอย่าทะเลาะกันเลยนะคะ ทุกอย่างนีน่ามีเหตุผล นีน่าอธิบายได้ วันเสาร์คุณไม่มีงานใช่มั้ยคะ” หญิงสาวง้องอนสุดตัว
“ ครับ ผมไม่ได้ไปไหน ” ชายหนุ่ม วางสาย อย่างเหนื่อยหน่าย
นีน่า วางสายยิ้มอย่างพอใจที่เธอสามารถกลับมาคุมเกมครั้งนี้ ได้อีกครั้ง นีน่านึกย้อนไปในคืนวันเกิดเรื่อง คริสยกเลิกเที่ยวบินกะทันหัน
เนื่องจากสภาพอากาศไม่เอื้อให้เดินทาง คริสจึงตั้งใจจะกลับมาเซอร์ไพร้ส์แฟนสาว แต่ภาพที่เห็นคือ แดนนี่เพื่อนสนิทของคริส เดินออกมากจากห้องนอน
ของเค้า และนีน่าก็เดินตามออกมา ทั้งคู่ตกใจที่เจอคริส ยืนอยู่
“ไอ ไม่ได้ทำอะไรนะ “แดนนี่ตกใจ รีบแก้ตัว แต่ไม่ทันแล้วหล่ะ หมัดคริสซัดเข้าที่โหนกแก้มด้านซ้าย อย่างจัง หมัดของคริสทำให้แดนนี่เซเล็กน้อย
เท่านั้น แดนนี่เป็นนักบาสเกตบอล ร่างสูงใหญ่ ถ้าสู่กันจริงๆ คริสคงแพ้แน่ ๆ แต่แดนนี่ เลือกที่จะเดินหนีกลับก่อน
“ไอ้ แดนนี่ “ คริสกัดฟัน กำหมัดแน่น จะตามแดนนี่ไป
“อย่าค่ะ คริส อย่ามีเรื่องกันเลยนะคะ “ นีน่าดึงคริสไว้ เกรงว่าเรื่องราวจะใหญ่โตไปกันใหญ่
นีน่าและคริส อยู่ในความเงียบพักใหญ่ ...
“คริสคะ คือ นีน่า ไม่ได้ เอ่อ คือ แดนนี่ เค้าบอกจะมาเอาของหน่ะค่ะ คริสอย่าเข้าใจผิดนะคะ” หญิงสาว พยายามหาเหตุผล ที่พอจะหามาได้ในตอนนั้น
เธอรู้ทั้งรู้ว่ามันยากที่จะฟังขึ้น
“นีน่า คุณใส่ชุดนี้ และออกมาจากห้องนอนของเรา กับเพื่อนของผม คุณทำแบบนี้ได้ยังไง คุณพยายามจะหลอกอะไรผมอีก “ ชายหนุ่มโกรธถึงขีดสุด
เมื่อเห็นชุดนอนสุดหวาบหวิว ที่ยังใส่ไม่ทันเรียบร้อยดีของเธอ
“นี่คุณไม่เชื่อใจนีน่าหรอคะ นีน่ารักคุณมีคุณคนเดียว ทำไมคุณไม่เชื่อสิ่งที่นีน่าพูด “ หญิงสาวพยายามอ้างความรัก หวังจะให้ชายหนุ่มใจอ่อนลงมาบ้าง
“งั้นคุณตามมันกลับมา ผมอยากฟังจากปากมัน ไอ้เพื่อนทรยศ ไอ้แดนนี่ เรียกมันมา “ ชายหนุ่มตะโกนลั่นอย่างปวดใจ
“คุณจะทำให้เป็นเรื่องใหญ่ทำไมคะ แดนนี่ เค้ามาเอาอะไร นีน่าก็ไม่รู้ นีน่าก็แค่พาเค้าเดินหา นีน่าไม่ได้ตั้งตัว ไม่ทันได้ เอ่อ...เปลี่ยนชุดให้เรียบร้อย “
หญิงสาวร้องไห้ฟูมฟาย หวังให้ชายหนุ่มเห็นใจ และคล้อยตาม
ชายหนุ่มเงียบไป หญิงสาวชั่งใจและพูดหยั่งเชิงต่อ
“ถ้าคุณไม่เชื่อใจนีน่า นีน่าก็จะเป็นฝ่ายไปเอง “ หญิงสาวสะอึกสะอื้น ร้องไห้ไม่หยุด
“คุณจะให้ผมเชื่อคุณ ได้ยังไง ภาพที่ผมเห็น มันมากกว่านั้น “ ชายหนุ่มชี้ไปที่หน้าห้องนอน เค้าเห็นสายตาของทั้งคู่
“ถ้างั้น นีน่าก็ไม่มีอะไรจะพูดแล้วค่ะ นีน่าจะย้ายไปอยู่กับคุณแม่ เพื่อความสบายใจของคุณ ไม่ใช่ว่านีน่ายอมรับผิด แต่เพราะคุณ ไม่เคยเชื่อใจนีน่าเลย “
หญิงสาวร้องไห้หนักมาก
ชายหนุ่มไม่สนใจ เค้าเดินหนีออกไปยืนอยู่ที่ระเบียงด้านนอก คริสทั้งเจ็บปวดและแค้นใจ มันนานแค่ไหนแล้วนะ ที่เค้าถูกเพื่อนและคนรักหักหลัง
เค้าจะให้อภัยเธอดีมั้ย แล้วหัวใจของเค้าจะเป็นอย่างไร คริสคิดหนัก มองไปยังขอบฟ้าไกล......อย่างเลื่อนลอย
หญิงสาวเก็บเสื้อผ้าบางส่วนใส่กระเป๋าไปร้องไห้ไป หวังให้ชายหนุ่มร้องขอไม่ให้ไป แต่แล้วทุกอย่างก็ผิดคาด ก่อนจะเดินออกจากห้องไป
เธอโมโห ตะโกนลั่น
“ แล้วคุณจะเสียใจกับสิ่งที่คุณทำกับนีน่า “ หญิงสาวลากกระเป๋า รั้งรอให้ชายหนุ่มพูดอะไรบางอย่าง แต่ทุกอย่างก็ว่างเปล่า หญิงสาว ลากกระเป๋าปึงปัง
ออกจากห้องไป
ชายหนุ่มมองตามเสียงประตูที่ปิดดังมาก ... “ผมกำลังเสียใจ กับสิ่งที่คุณทำกับผมอยู่ตอนนี้ นีน่า “ ชายหนุ่มน้ำตาคลอ มองเหม่อลอยไปบนท้องฟ้า
มีเพียงพระจันทร์ที่อยู่เป็นเพื่อนเค้าในค่ำคืนที่ปวดร้าวนั้น ...
นีน่า สะดุ้งจากความคิด เมื่อได้ยินเสียงประตูห้องเปิด
“ ยังไม่กลับบ้านอีกหรอลูก ทะเลาะอะไรกัน หนักหนานักหรือไง “ ผู้เป็นแม่เห็นลูกสาวนั่งนิ่งอยู่
“ไม่มีอะไรหรอกค่ะคุณแม่ คริสเค้ามีประชุมหลายวันเลยค่ะ นีน่าก็เลย มาอยู่กับคุณแม่สักพัก “
นีน่าโอบกอดผู้เป็นแม่ พลางคิดว่าจะทำอย่างไร คริสถึงจะใจอ่อน และกลับมาเป็นเหมือนเดิม
**************************************************************************************************
The Moon 4
The Moon 4
คริส ลืมตาขึ้นในเช้าวันใหม่ นึกทบทวนเรื่องราวเมื่อคืน เค้าจำได้เพียงเลือนรางเท่านั้น ชายหนุ่มสะบัดหัวสองสามครั้งเพื่อไล่ความคิดฟุ้งซ่าน วุ่นวาย
ชายหนุ่มลุกขึ้นออกจากห้อง เพื่อสำรวจพื้นที่โดยรอบ เพื่อหาหลักฐานยืนยันว่าเค้าไม่ได้ฝันไป
“ใช่ เมื่อคืนต้องมาคนมาแน่ๆ “ ชายหนุ่ม เพ่งมองแก้วน้ำที่วางทิ้งไว้บนโต๊ะ แต่เค้านึกไม่ออกจริง ๆ เสียงมือถือดังขึ้น
ทำให้ชายหนุ่มละความสนใจจากแก้วน้ำไปที่โทรศัพท์มือถือ ชายหนุ่มถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนที่จะรับสาย
“คริสคะ นีน่าขอโทษ วันนั้น นีน่าโมโหเกินไปหน่อย มันเป็นเรื่องเข้าใจผิดทั้งนั้น นีน่าอยากให้คุณสงบกว่านี้ ตอนนี้คุณพร้อมจะคุยเรื่องของเรารึยังคะ
“ นีน่า หญิงคนรักของชายหนุ่มโทรมาขอปรับความเข้าใจ ในขณะที่ชายหนุ่มคิดอะไรได้หลายๆเรื่องในช่วงที่ห่างกัน
“คุณจะมาเก็บของที่เหลือวันไหน “ ชายหนุ่ม ถามเสียงเย็นชา แต่สีหน้ายังลังเลบางอย่าง อาจเป็นเพราะ เค้ารักเธอมากและเค้าก็เจ็บมากเช่นกัน
คริสเป็นผู้ชายประเภทเสียศักดิ์ศรีไม่ได้ ครั้งนี้เค้าคงรู้สึกเช่นนั้น
“โถ่ คริสคะ นีน่าขอโทษ เราอย่าทะเลาะกันเลยนะคะ ทุกอย่างนีน่ามีเหตุผล นีน่าอธิบายได้ วันเสาร์คุณไม่มีงานใช่มั้ยคะ” หญิงสาวง้องอนสุดตัว
“ ครับ ผมไม่ได้ไปไหน ” ชายหนุ่ม วางสาย อย่างเหนื่อยหน่าย
นีน่า วางสายยิ้มอย่างพอใจที่เธอสามารถกลับมาคุมเกมครั้งนี้ ได้อีกครั้ง นีน่านึกย้อนไปในคืนวันเกิดเรื่อง คริสยกเลิกเที่ยวบินกะทันหัน
เนื่องจากสภาพอากาศไม่เอื้อให้เดินทาง คริสจึงตั้งใจจะกลับมาเซอร์ไพร้ส์แฟนสาว แต่ภาพที่เห็นคือ แดนนี่เพื่อนสนิทของคริส เดินออกมากจากห้องนอน
ของเค้า และนีน่าก็เดินตามออกมา ทั้งคู่ตกใจที่เจอคริส ยืนอยู่
“ไอ ไม่ได้ทำอะไรนะ “แดนนี่ตกใจ รีบแก้ตัว แต่ไม่ทันแล้วหล่ะ หมัดคริสซัดเข้าที่โหนกแก้มด้านซ้าย อย่างจัง หมัดของคริสทำให้แดนนี่เซเล็กน้อย
เท่านั้น แดนนี่เป็นนักบาสเกตบอล ร่างสูงใหญ่ ถ้าสู่กันจริงๆ คริสคงแพ้แน่ ๆ แต่แดนนี่ เลือกที่จะเดินหนีกลับก่อน
“ไอ้ แดนนี่ “ คริสกัดฟัน กำหมัดแน่น จะตามแดนนี่ไป
“อย่าค่ะ คริส อย่ามีเรื่องกันเลยนะคะ “ นีน่าดึงคริสไว้ เกรงว่าเรื่องราวจะใหญ่โตไปกันใหญ่
นีน่าและคริส อยู่ในความเงียบพักใหญ่ ...
“คริสคะ คือ นีน่า ไม่ได้ เอ่อ คือ แดนนี่ เค้าบอกจะมาเอาของหน่ะค่ะ คริสอย่าเข้าใจผิดนะคะ” หญิงสาว พยายามหาเหตุผล ที่พอจะหามาได้ในตอนนั้น
เธอรู้ทั้งรู้ว่ามันยากที่จะฟังขึ้น
“นีน่า คุณใส่ชุดนี้ และออกมาจากห้องนอนของเรา กับเพื่อนของผม คุณทำแบบนี้ได้ยังไง คุณพยายามจะหลอกอะไรผมอีก “ ชายหนุ่มโกรธถึงขีดสุด
เมื่อเห็นชุดนอนสุดหวาบหวิว ที่ยังใส่ไม่ทันเรียบร้อยดีของเธอ
“นี่คุณไม่เชื่อใจนีน่าหรอคะ นีน่ารักคุณมีคุณคนเดียว ทำไมคุณไม่เชื่อสิ่งที่นีน่าพูด “ หญิงสาวพยายามอ้างความรัก หวังจะให้ชายหนุ่มใจอ่อนลงมาบ้าง
“งั้นคุณตามมันกลับมา ผมอยากฟังจากปากมัน ไอ้เพื่อนทรยศ ไอ้แดนนี่ เรียกมันมา “ ชายหนุ่มตะโกนลั่นอย่างปวดใจ
“คุณจะทำให้เป็นเรื่องใหญ่ทำไมคะ แดนนี่ เค้ามาเอาอะไร นีน่าก็ไม่รู้ นีน่าก็แค่พาเค้าเดินหา นีน่าไม่ได้ตั้งตัว ไม่ทันได้ เอ่อ...เปลี่ยนชุดให้เรียบร้อย “
หญิงสาวร้องไห้ฟูมฟาย หวังให้ชายหนุ่มเห็นใจ และคล้อยตาม
ชายหนุ่มเงียบไป หญิงสาวชั่งใจและพูดหยั่งเชิงต่อ
“ถ้าคุณไม่เชื่อใจนีน่า นีน่าก็จะเป็นฝ่ายไปเอง “ หญิงสาวสะอึกสะอื้น ร้องไห้ไม่หยุด
“คุณจะให้ผมเชื่อคุณ ได้ยังไง ภาพที่ผมเห็น มันมากกว่านั้น “ ชายหนุ่มชี้ไปที่หน้าห้องนอน เค้าเห็นสายตาของทั้งคู่
“ถ้างั้น นีน่าก็ไม่มีอะไรจะพูดแล้วค่ะ นีน่าจะย้ายไปอยู่กับคุณแม่ เพื่อความสบายใจของคุณ ไม่ใช่ว่านีน่ายอมรับผิด แต่เพราะคุณ ไม่เคยเชื่อใจนีน่าเลย “
หญิงสาวร้องไห้หนักมาก
ชายหนุ่มไม่สนใจ เค้าเดินหนีออกไปยืนอยู่ที่ระเบียงด้านนอก คริสทั้งเจ็บปวดและแค้นใจ มันนานแค่ไหนแล้วนะ ที่เค้าถูกเพื่อนและคนรักหักหลัง
เค้าจะให้อภัยเธอดีมั้ย แล้วหัวใจของเค้าจะเป็นอย่างไร คริสคิดหนัก มองไปยังขอบฟ้าไกล......อย่างเลื่อนลอย
หญิงสาวเก็บเสื้อผ้าบางส่วนใส่กระเป๋าไปร้องไห้ไป หวังให้ชายหนุ่มร้องขอไม่ให้ไป แต่แล้วทุกอย่างก็ผิดคาด ก่อนจะเดินออกจากห้องไป
เธอโมโห ตะโกนลั่น
“ แล้วคุณจะเสียใจกับสิ่งที่คุณทำกับนีน่า “ หญิงสาวลากกระเป๋า รั้งรอให้ชายหนุ่มพูดอะไรบางอย่าง แต่ทุกอย่างก็ว่างเปล่า หญิงสาว ลากกระเป๋าปึงปัง
ออกจากห้องไป
ชายหนุ่มมองตามเสียงประตูที่ปิดดังมาก ... “ผมกำลังเสียใจ กับสิ่งที่คุณทำกับผมอยู่ตอนนี้ นีน่า “ ชายหนุ่มน้ำตาคลอ มองเหม่อลอยไปบนท้องฟ้า
มีเพียงพระจันทร์ที่อยู่เป็นเพื่อนเค้าในค่ำคืนที่ปวดร้าวนั้น ...
นีน่า สะดุ้งจากความคิด เมื่อได้ยินเสียงประตูห้องเปิด
“ ยังไม่กลับบ้านอีกหรอลูก ทะเลาะอะไรกัน หนักหนานักหรือไง “ ผู้เป็นแม่เห็นลูกสาวนั่งนิ่งอยู่
“ไม่มีอะไรหรอกค่ะคุณแม่ คริสเค้ามีประชุมหลายวันเลยค่ะ นีน่าก็เลย มาอยู่กับคุณแม่สักพัก “
นีน่าโอบกอดผู้เป็นแม่ พลางคิดว่าจะทำอย่างไร คริสถึงจะใจอ่อน และกลับมาเป็นเหมือนเดิม
**************************************************************************************************