เข้าเรื่องเลยล่ะกัน ประสบการณ์ความรักของเราเอง
เราคบกับแฟนคนนึง เรารักกันมาก รักจนไม่คิดว่าจะเลิกกัน แต่ในที่สุดแล้วเราก็เลิกกันในวันเปิดเทอมวันแรกของมหาลัย เราคบกันตั้งแต่มัธยม กินอยู่ด้วยกัน ไม่คิดว่ามันจะมีคนอื่น มันก็ยังหาโอกาสนอกใจกันได้ เพียงเพราะเจอผญ.ที่สวยกว่า ทั้งรู้เขามีแฟนแล้ว แต่แฟนเรากลับเลือกเขา แต่สมน้ำหน้าจ้า เขารู้ว่ามันแฟนเรา เขาเลยเลิกยุ่ง เราสตั้นเลยจ้าาา จากนั้นเราง้อเขายอมทุกอย่าง แต่เขาก็ไม่กลับมา เราไม่ดูแลตัวเองเลย ข้าวไม่กิน วันๆอยู่แต่หอนอนอืด ไม่ก็ออกไปกินเหล้า ร้องไห้หนักมาก โอ้ยยยยยยยย ตอนนั้นสงสารตัวเองมาก จนคิดว่ารักแท้

ไรไม่มีจริงล่ะ จะไม่เอาใครล่ะ จนวันนึงก็มีผู้ชายคนนึงเข้ามา(แฟนปัจจุบันเราเอง) เขาทักมา เราก็คุยไปงั้นๆ เพราะไม่คิดสนใครล่ะ เขาดีมากกกกกก *นี่เราแอบสืบประวัติเขามาเลย นิสัยเหมือนเราทุกอย่าง* แบบเขาปลอบเรา คุยเราตลอดเวลา เราคุยกันถูกคอกันมาก เขาพยายามให้เราลืมคนเก่า แต่ไอ้แฟนเก่าก็

กลับมา ว่าอยากกลับมาหาเรา เราก็สับสนนะ แต่คิดสิ่งที่เขาทำกับเรา คือมันเจ็บมาก คบมาเขาไม่เคยทำไรให้เลยมีแต่เราคอยทำเองตลอด ตอนนั้นใจนึงก็อยากกลับ แต่ใจนึงก็ไม่อยากกลับไปเจ็บแล้ว ถึงแม้จะรู้สึกขาดเขาไม่ได้ แต่เราก็นึกถึงคนใหม่ เขาใส่ใจเราดีมาก ตามเรา ใส่ใจเรา ไม่เหมือนกับคนเก่าเลย เราบล๊อคแฟนเก่าทุกอย่าง ลบทุกอย่างทิ้ง ฝืนใจมาก แต่ก็ต้องอดทน เอารักไปให้คนที่เขาอยากได้ดีกว่า เรายอมรับนะ เราแอบส่องแฟนเก่าอยู่ ก็แอบสะใจ มันหวังคบแต่คนสวย แต่เขาก็ไม่เอาค่ะ 5555555555555สงสัยบาปจะตามทัน มันเพ้อหนักมว้าก นี่ถ้าไม่ติดที่แฟนใหม่ เราอยากจะทักไปสมน้ำหน้ารัวๆเลยนะ555555 จำไว้นะคะ มีรักดีๆอย่าไปคว้าหาใหม่อีก จุดจบมันก็แบบนี้ ส่วนเราหรอ แฮปปี้กับคนใหม่มากเลย อย่าไปเสียดายผู้ชาย

ๆแบบนั้นนะคะ ลองเปิดใจค่ะ มันอาจจะดีกว่าเดิมด้วยซ้ำ เชื่อว่าทุกอย่างมันต้องผ่านไปได้✌✌✌
เราคิดว่ามันยากที่จะตัดความสัมพันธ์แบบนี้นะ แต่เราว่า มันได้นะ ถึงมันจะยังไม่หมด แต่เวลาเราอยู่กับคนใหม่ เราก็ไม่เคยนึกถึงเขาเลย คิดถึงคนที่ทำให้สุข ดีกว่าคนที่ทำให้คิดมากไรตัดไปเถอะ ปล่อยเวรกรรมจัดการมันเอาเองดีกว่า เรียงความไรไม่ค่อยถูก เหมือนมาบ่นมากกว่า ขอบคุณคนที่อ่านเรื่องราวเรานะ มีไรคุยกันได้ เราชอบให้คนมาปรึกษา เว้นแต่เรื่องเงินนะ อิอิ55555 ขอบคุณค่าา จบการรายงาน
แนะนำ สำหรับผู้หญิงที่โดนทิ้ง แล้วยังตัดใจไม่ได้
เราคบกับแฟนคนนึง เรารักกันมาก รักจนไม่คิดว่าจะเลิกกัน แต่ในที่สุดแล้วเราก็เลิกกันในวันเปิดเทอมวันแรกของมหาลัย เราคบกันตั้งแต่มัธยม กินอยู่ด้วยกัน ไม่คิดว่ามันจะมีคนอื่น มันก็ยังหาโอกาสนอกใจกันได้ เพียงเพราะเจอผญ.ที่สวยกว่า ทั้งรู้เขามีแฟนแล้ว แต่แฟนเรากลับเลือกเขา แต่สมน้ำหน้าจ้า เขารู้ว่ามันแฟนเรา เขาเลยเลิกยุ่ง เราสตั้นเลยจ้าาา จากนั้นเราง้อเขายอมทุกอย่าง แต่เขาก็ไม่กลับมา เราไม่ดูแลตัวเองเลย ข้าวไม่กิน วันๆอยู่แต่หอนอนอืด ไม่ก็ออกไปกินเหล้า ร้องไห้หนักมาก โอ้ยยยยยยยย ตอนนั้นสงสารตัวเองมาก จนคิดว่ารักแท้
เราคิดว่ามันยากที่จะตัดความสัมพันธ์แบบนี้นะ แต่เราว่า มันได้นะ ถึงมันจะยังไม่หมด แต่เวลาเราอยู่กับคนใหม่ เราก็ไม่เคยนึกถึงเขาเลย คิดถึงคนที่ทำให้สุข ดีกว่าคนที่ทำให้คิดมากไรตัดไปเถอะ ปล่อยเวรกรรมจัดการมันเอาเองดีกว่า เรียงความไรไม่ค่อยถูก เหมือนมาบ่นมากกว่า ขอบคุณคนที่อ่านเรื่องราวเรานะ มีไรคุยกันได้ เราชอบให้คนมาปรึกษา เว้นแต่เรื่องเงินนะ อิอิ55555 ขอบคุณค่าา จบการรายงาน