ถ้าคุณยังติดกับความเจ็บแบบ เดิมๆอยู่ ควรทำไงครับ ถึงจะหลุดพ้น ?

เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อตอน ม.2  ได้มีเด็กสาวตัวเล็กๆ หน้ารักๆมาจีบเรา  ทีแรกก็ปฎิเสธเขาไปนะ เพราะผมยังคบกับผู้หญิงอีกคนอยู่ แต่สุดท้าย เขาก็ทิ้งเราไป ด้วยอารมณ์ตอนนั้น เด็กสาวตัวเล็กๆคนนี้ ได้มาดามใจผม ทำให้ผม มีใจให้เธอ แล้วเราก็ลองคบกันมา ได้ 4-5 เดือน เราก็ตกลงเป็นแฟนกัน ครับ เราอยู่ รร. เดียวกันทำให้เราดูแลเทคแคร์กันได้ดี แรกๆ เขาขาดเราไม่ได้เลย ทักมาถี่มากๆ คุยกับเราบ่อยมาก หลังๆผมเริ่มติดเกมด้วย วันนั้นแฟนผมเขาร้องไห้เลย บอกว่าผมไม่ค่อยมีเวลาให้ เราก็เข้าใจอารมณ์เขาเนอะเพระาเราเอาแต่เล่นเกมส์ไม่ได้มาสนใจเขาเลย ผมเลยตัดสินใจเลิกเล่นเกมทุกอย่างเลย(จนมาถึงทุกวันนี้) เราสัญญาว่าเราจะไม่โกหกกันมีไรเราจะพูกันตรงๆ และเราก็ทำแบบนี้มาตลอด ผมมีเฟส และไลน์ ของแฟนผม เราแลกกันไว้ ซึ่ง ณ ตอนนั้น เป็นเหมือนช่วงเวลา Bonus time เลยทีเดียว แต่พอแฟนผมคนนั้นขึ้นม.4 มา เขาก็ได้ย้าย รร ใหม่ ทำให้เราไกลกัน ผมเลยไม่ค่อยมีเวลาไปหาบ่อย ประกอบกับ เรายังเป็นเด็กเนอะ เราก็ไม่อยากจะให้ตังค์พ่อแม่ไปเที่ยวสาวหรอกช้ะ? ผมเลยตัดสินใจหางานพาททามทำ เพื่อที่จะได้ไปหาเธอบ่อยๆ แต่แล้วเรื่องมันก็เกิดขึ้น เราเชื่อใจเขาเพราะเราอยู่กับเขาที่ รร เก่าเขาไม่เคยคิดจะมองชายอื่นนอกจากผมเลย วันนั้นเหมือนมันมีอะไรมาดลใจ ให้เรา อยากรู้ว่าเฟสเขาเขาคุยไรกับเพื่อนๆเขาบ้างพูดถึงเราหรือป่าว แต่ก็ไม่เพราะในแชท เขาพูดถึงผู้ชายอีกคน (เป็นแชทกลุ่มเเพื่อนของเขานะ) ผู้ชายคนนั้น เขาหน้าตาดูดีมากแถมรวยด้วย ซึ่งต่างจากเรา ในใจนี่สั่นไปหมด เรารู้นะว่าเขาคุยไรกันมั่ง แต่เราก็ไม่พูดไรให้เขาฟัง แล้วมันก็ผ่านมาเป็นเวลา 1 เดือน ซึ่งผมทำเหมือนว่าเขาไม่ได้คุยกัน โกหกตัวเองไปวันๆ แล้วเย็นวันนั้นก็มาถึง ผมโทรหาเขา แต่เขาไม่รับ ทักเฟสก็ไม่ตอบ จนเวลาผ่านไป 3ซม.กว่าๆ เขาก็ทักมา เขาบอกว่าเขาชาตแบตโทรสับเปิดโหมดเครื่องบิน เลยติดต่อไม่ได้ ซึ่งหารู้ไม่ว่า ผมได้รู้แล้ว ว่า 3 ซม. กว่าๆที่เขาหายไป เขาไปไหน เพื่อนผม เป็นคนจังหวัดชร. ซึงมันก็เรียนอยู่ รร เดียวกับแฟนผม มันบอกว่าเห้นแฟนผม ไปเที่ยวเซน.กับผช.คนนึงแล้วมันก็ส่งรูปมา เปรี๊ยง! ชาทั้งตัวเลยครับ เราไม่เคยคิดว่าเขาจะทำแบบนั้นกับเรา เราให้เกียรติเขา แต่เขาไม่ได้ให้เกียรติเราเลย เวลานั้นทั้งโกรธทั้งกลัวเลยครับ น้ำตาผมไม่ไหลสักหยดเลยทีเดียวความรู้สึกเหมือน ญาติเสียอ่าครับ ผมกลั้นใจโทรไปหาแฟนผมแล้วก็ถาม ว่าไปไหนมาจริงๆแล้ว แล้วเขาก็เงียบ ผมตะคอกและถามเขาอีกที แล้วเขาก็คลายออกมา เขาบอกว่าไปเที่ยวกับ ผช.คนนั้นมา ซึ่งเวลานั้นผมรู้เลยทันทีว่า อีกสักเดี๋ยว ต้องมีเลิกกันแน่ๆ และมันก็เกิดขึ้นผมบอกเลิกเขาเลย และเราก็ไม่ได้คุยไรกันอีก จนเวลาผ่านไป 2 วัน แล้วเขาก็ทักมาขอโทษ เขามาง้อผม ด้วยความที่รักและผูกพันธ์ เราเลยให้โอกาสเขาอีกที และเราก็อยู่กันมาไม่ถึง 5 เดือน เราก็ทะเลาะกันอีก แต่คราวนี้เขาไม่ได้มีใครและเราก็ไม่ได้มีใคร แต่ที่เราทะเราะกันคือ ผมมัวแต่ระแวงเขา จนเขารู้สึกอึกอัดใจ อยู่ด้วยแล้วไม่สบายใจ เราเปิดใจคุยกันเลยครับ และผมก็ยอมรับและเข้าใจเข าแต่ก็ไม่ถึงเดือน ผมก็จับพิรุธได้อีก ผมเลยเข้าไปในไลน์ของนาง และแล้วก็รู้ว่า เขาแอบไปคุยกับผช.อีกคน ซึ่งเป็นคนที่แม่หามาให้ เป็นคนลาว คราวนี้ผมคิดว่าผมจะไม่ให้โอกาสเธอแล้ว ผมขอเลิกกับเธอไปเลย แต่สุดท้ายผมก็ขาดเขาไม่ได้จริงๆ ผมเลยทักไปคุยกับเขาอีกครั้ง และพยายามที่จะทำให้เป็นเหมือนเดิม ทำให้เธอมารักเราอีกครั้ง ถามว่าระอายใจตัวเองมั้ย? ละอายใจมากๆ ทั้งๆที่เราเป็นคนขอเลิกแต่กลับทำแบบนี้ สุดท้ายเขาก็มาคุยด้วยแต่เราก็ไม่ได้อยู่ในสถานะนั้นแล้ว ผมมักจะถามเธอบ่อยมากๆ ว่ายังคุยกับผช.ของเขาอยู่มั้ย? และคำตอบก็เหมือนเดิมทุกทีคือคุย มันเป็นคำตอบที่เจ็บมากๆเลยครับ T^T "รู้ว่าถ้ารู้แล้วจะเจ็บ แต่ก็ยังอยากจะรู้" จนเวลาผ่านมาเกือบเดือนนึง ผมก็ยังทำแบบนี้ทุกวัน ผมอยากหลุดพ้นจากความเจ็บนี้ แต่ผมก็ขาดเขาไม่ได้เลย ผมควรทำไงดีครับ?