ก่อนหน้านี้ประมาณ5-6วันที่แล้ว เราตั้งใจว่าจะเลิกคุยกับคนๆนึงเพราะว่าเขามีแฟนแล้ว เราก็บอกเขาไปว่าเราจะอยู่ในสถานะแบบนี้ไม่ได้แล้ว เขาก็โอเคค่ะ แล้วเขาก็บล็อกทั้งเฟส ทั้งไลน์เราไป เขาทักไลน์เพื่อนเราแล้วบอกกับเพื่อนเราว่า "เมื่อAคุยกับพี่ไม่มีความสุขเหมือนเมื่อก่อนแล้ว พี่ก็สงสารA Aไม่สมควรต้องยอมพี่แล้ว พี่เลยต้องบล็อก ไม่งั้นพี่ก็อดทักไปหาAไม่ได้หรอก" ถึงแม้เราจะเป็นคนบอกว่าเราไม่อยากคุยต่อ แต่เราก็บอกไปด้วยความฝืนใจเท่านั้น เราไม่โอเคมาก เราพยายามไม่นึกถึง จนทำใจได้ระยะหนึ่ง

เมื่อวันศุกร์เราต้องไปที่มหาลัยเขา เนื่องจากเราต้องไปถ่ายรูปบริเวณมหาลัยเพื่อเอามาทำโครงงาน เราก็ไปเย็นๆกับเพื่อน3-4คน เราตั้งใจจะไปถ่ายตรงดาดฟ้าของมหาลัย ก็เลยไปรอขึ้นลิฟต์ ... พอลิฟต์เปิดเท่านั้นแหละ แม่เจ้าโว้ยยย!!!! เหมือนในหนังเลยค่ะ  เรายืนอยู่หน้าลิฟต์ที่มีเขาอยู่ในลิฟต์นั้น เขากับเราต่างคนต่างสตั้นไปแปปนึงค่ะ ทีแรกเหมือนเขาจะไม่ออกจากลิฟต์ พอเราเข้าไปเขาก็เดินสวนเราออกมา เราอยากจะบอกว่ามันละครมาก!!! ไม่น่าเชื่อ ถ้าเราไปคนเดียวแล้วมาเล่าให้เพื่อนฟัง เพื่อนคงไม่เชื่อเรา แต่นี่เพื่อนเราก็ไป มันก็อึ้งกิมกี่เหมือนเรา เรายังจำหน้าตอนลิฟต์เปิดแล้วเพื่อนเรามันทำหน้าอึ้งได้อยู่เลย แบบอึ้งแรงกว่าเราอีก55555 คือเราไม่รู้มาก่อนว่าเขาอยู่มหาลัยรึป่าว เพราะว่าเราไม่ได้คุยกันเลย เราตั้งใจจะไปทำงานหาข้อมูลถ่ายรูปของเราเท่านั้น แต่ก็ไม่นึกว่าจะเจออะไรที่ละครขนาดนี้ คือแบบตลก5555

หลังจากกลับมาจากมหาลัยเขา เราก็นั่งขำกับเพื่อนนานมาก คิดว่ามันบังเอิญสุดๆ ทีนี้พอเจอมันทำให้เราคิดถึงเขาอีกครั้ง แต่สุดท้ายเราก็คิดว่าเราคงทำไรไม่ได้ ก็เฉยๆไปค่ะ

แต่แล้ว... ค่ำๆมีไลน์ค่ะ ไลน์จากเขาทักเรามา ตอนนั้นเราดีใจมาก คือ เขาปลดบล็อกไลน์แล้วทักเรามา เราดีใจมากกกกกกก แล้วก็เหมือนเราจะกลับมาคุยกับเขาอีกครั้งแล้ว...

เราไม่ได้อยากทำบาปคุยกับแฟนใครนะคะ แต่เราพยายามที่จะยุติทุกอย่างหลายครั้งแล้วค่ะ รวมถึงครั้งที่ผ่านมาด้วยแต่มันก็มีเหตุให้กลับมาคุยกันเหมือนเดิม แล้วเราก็เจ็บวนลูปไปแบบเดิม ทีแรกเราคิดว่าคงเป็นเพราะใจเราเองที่ไม่ยอมหยุด แต่ตอนนี้เราว่ามันคงไม่ใช่ มันคงเป็นเรื่องของเวรกรรมล้วนๆ ตราบใดที่เราใช้เวรใช้กรรมกับเขายังไม่หมด ฟ้าคงยังไม่ให้เราจากเขาไปไหน