สวัสดีค่ะ เรามีปัญหาเรื่องความรักอยากจะขอคำปรึกษาค่ะ (และระบายด้วย ค่อนข้างยาวนิดนึงนะคะ)
เราเจอพี่คนนั้นที่สัมนางานหนึ่งโดยรุ่นพี่ที่ไปกับเราแนะนำให้รู้จัก เขาเป็นรุ่นพี่ที่จบมหาลัยเดียวกันกับเราค่ะ เราแค่รู้จักชื่อเขา เคยเจอเขาที่คณะบ้างแต่เราไม่เคยคุยกัน เขาอายุมากกว่าเรา 6 ปี หลังจากสัมนาเสร็จ เราก็ไปกินเค้กกับพวกรุ่นพี่รวมทั้งพี่คนนั้นด้วย ก็เลยได้พูดคุยกันบ้าง รู้สึกว่าพี่เขาเป็นผู้ใหญ่มาก(แก่สุดในโต๊ะเลยล่ะค่ะ ฮ่าๆ) หลังจากนั้นเขาก็แอดเฟสเรามา.... ก็มีมากดไลค์โพตท์กันบ้าง แต่ก็ยังไม่ได้คุยกัน... ซึ่งตอนนั้นเราก็เฉยๆ ไม่ได้รู้สึกอะไรนะ ก็แค่รุ่นพี่คนนึงค่ะ เดือนต่อมาหลังจากนั้น.... เราต้องไปสัมนาที่ที่ทำงานของพี่เขา ทำให้เราได้เจอกันอีก เขาก็มาคุยกับเราแบบสนิทสนม เรางงเบาๆว่าเราไปสนิทกับเขาตอนไหน?? แต่หลังจากวันนั้นเหตุการณ์ทุกอย่างก็ค่อยๆเปลี่ยนไปแบบงงๆ
เขามาไลค์และเม้นเกือบทุกสิ่งที่เราโพสลงเฟส คือ จากใจเลยว่าตอนแรกเราก็ไม่ได้คิดอะไรเลย เพราะสิ่งที่เขาเม้นมันก็ไม่ได้หวานอะไร แค่ชอบมาแหย่ว่า "ยาย ป้า โหดชรุงงงงง ดุชรุงงงงงง แหม่ๆๆ" ส่งสติกเกอร์ที่เราต้องอุทานคำว่า "กวน-ีน" ออกมาทุกครั้ง และเราก็เม้นกับส่งสติกเกอร์ตอบกันยาวมากๆ ซึ่งมันฮามากๆจริงๆนะคะ และบางครั้งที่เราไม่เข้าใจเรื่องบางเรื่องเราก็ปรึกษากับพี่เขาทางแชทบ้างและหลังจากนั้นก็ออกทะเลไปเรื่อย... ไปๆมาๆเหมือนได้คุยกันทุกวันค่ะ แต่ส่วนใหญ่เป็นเม้นไร้สาระ (เราเริ่มรู้สึกดีอะไรบางอย่าง เหมือนว่าพี่คนนี้ก็น่ารักดีนะ มีความสุขที่ได้คุยด้วย) เราเป็นคนชอบทำอาหารทำขนม พี่เขาก็จะมาเม้นประมาณว่า "อยากกินอะ, อยากกินต้องทำไง, กินด้วยๆ" จนมีอยู่ครั้งนึงเขาถามว่าเราจะมางานเลี้ยงรุ่นที่คณะมั้ย? เราก็ตอบไปว่า ไปค่ะ เขาก็บอกว่าเจอกันนะ อยากกินเค้กฝีมือเราจัง เราก็เลยทำชีสเค้กไปให้เขา เราเริ่มรู้สึกเขินเบาๆตอนทำเค้ก กังวลเบาๆว่าเขาจะชอบมั้ย -_- (เราทำไปฝากเพื่อนๆกับพี่ๆคนอื่นด้วยจะได้ไม่น่าเกียจ) เราเอาไปให้ตอนหลังเลิกงาน เพราะคนค่อนข้างเยอะ เขาอยู่กับพวกรุ่นพี่รุ่นใหญ่เราไม่กล้าเข้าไป กะว่าเจอกันแล้วจะคุยกันสักหน่อย แต่สุดท้ายก็...... ใบ้กินทั้งคู่..... เราให้เค้กเขาไป เขาขอบคุณใหญ่เลยแล้วยิ้มตอบกลับมา เช้าวันรุ่งขึ้นเขาถ่ายรูปเค้กเราแท็กชื่อเรา ขอบคุณเค้กสำหรับเค้กอร่อยๆนะคะ เราดีใจอะ เฮ้ยยยย เค้กเรากินได้ ฮ่าๆๆ หลังจากนั้นก็ยังเป็นคล้ายๆเดิมคือ คุยกันเรื่อยๆ เม้นไร้สาระเรื่อยๆ แต่ดูเหมือนจะมากขึ้น เราเริ่มแรกเปลี่ยนทัศนคติกัน เริ่มคิดกิจกรรมที่จะไปทำร่วมกัน เช่น ค่ายอาสา ห้องสมุด เริ่มมีคำศัพท์และเรื่องที่รู้กันสองคน บางทีเราก็โพสเพลงน่ารักๆ แบบพวกแอบชอบ ละอองฟอง พี่เขาก็มาเม้นแบบว่า เอิ่มมมมมม, แม้ว่าเทอนั้นไม่รู้จักฉันสักหน่อย..., ครุคริ ฯลฯ เรานี่แบบอย่ามาทำให้เขินสิ -_-"
พักหลังๆเหตุการณ์เริ่มเปลี่ยนไปโดยที่เราไม่รู้ตัว จนพี่กี้(พี่ที่เราสนิท)มาบอกว่า มีแต่คนถามเรื่องเรากับพี่คนนั้นว่าไปสนิทกันตอนไหน? คบกันเหรอ? พี่เขาจีบเราเหรอ? เราแบบอึ้งอะ เดี๋ยวนะเราไม่ได้เล่าเรื่องพี่คนนี้ให้ใครฟังนอกจากเพื่อนสนิทเราสองคนซึ่งไม่ได้รู้จักกลุ่มรุ่นพี่พวกนั้นเลย แถมพี่กี้ก็พูดมาประโยคนึงว่า "ใครไม่รู้ก็โง่แล้วววววว" พี่อีกคนก็บอกว่า "ถ้าคนจะมาเม้นกันซะขนาดนั้นมันก็ไม่ปกตินะ" เรานี่อยากจะให้ธรณีสูบเราลงไปเลย TT แต่เราก็ไม่ได้บอกให้พี่เขารู้ว่าเจออะไรหรือรู้สึกยังไง เราเริ่มรู้สึกอะไรบางอย่างเลยนั่งรื้อเฟสตัวเองก็ค่อยๆพบว่า ตั้งแต่วันที่เป็นเพรนด์กัน พี่เขาก็ค่อยๆเข้ามาในชีวิตเรื่อยๆ โดยที่เราไม่ได้สนใจเลย เราก็ไปรื้อเฟสเขาต่อรื้อแบบจริงจังมาก รื้อไปย้อนหลังไปเป็นปีๆ เลยสังเกตได้ว่า เราชอบอะไร บ้าอะไรหลายอย่างที่คล้ายกันมาก เพียงแต่พี่เขาจะมั่นใจมากกว่า กิจกรรมเยอะกว่า ใจร้อนกว่า (เพื่อนเราบอกว่า เราใจเย็นเป็นน้ำเลย -_-)
ต่อมาเหตุการณ์ก็ค่อยๆเริ่มเปลี่ยน เรานอนพร้อมๆกันกับเขา(มั้ง ถ้าเขาไม่โกหกเรา) ฝันดีนะก่อนนอน ส่วนใหญ่เราจะไล่ให้เขาไปนอน เพราะเขาต้องไปทำงานแต่เช้า แต่เราเป็นฟรีแลนซ์ รู้สึกมีอะไรหวานๆเข้ามาก็ช่วงนี้แหละ เราขึ้นสเตตัสลอยๆว่าอยากดู Inside Out จุงงง เขาก็มาเม้นแบบดูด้วยๆ เราหน้าชา และส่งสติกเกอร์ตอบกลับไป (เพื่อนเราบอกว่า แกพลาดมาก ก็เราเขินอะ TT)
แต่เราไม่ค่อยได้เจอกัน การได้เจอกันเป็นอะไรที่ยากมาก เราเป็นมนุษย์บ้างาน ทุ่มเทกับงานด้วยกันทั้งคู่ ทำงาน 7 วัน การเจอกันว่ายากแล้วแต่การเจอหน้ากันและได้คุยกันมันยากกว่า คือ ไม่เราก็พี่เขาต้องมีเพื่อนติดสอยห้อยตามมาด้วย และเราทั้งคู่ก็ใบ้กิน...... ยิ้มแต่ไม่ได้พูดอะไร (พอไม่เจอกันก็คุยกันใหม่)
เราเป็นคนขี้อาย ขี้กลัว คิดมาก และไม่มั่นใจในตนเองมากๆ เรารู้สึกว่าเราเป็นผู้หญิงธรรมดาๆ บ้างาน แต่งหน้าไม่เป็น ส้นสูงไม่ใส่ ผมไม่ย้อม กระโปรงยาวเลยเข่าตลอด มีแต่คนในคณะเรียก ป้า แต่พี่เขาแบบเป็นผู้ใหญ่ภูมิฐาน เก่งกว่าเรา T_T เราเลยรู้สึกแบบว่า คนอย่างเราเหรอที่เขาจะมาชอบ?? แค่เราจะทักแชทเขาไปบางทีเราใช้เวลาสักพักในการรวบรวมความกล้า(เรากลัวเขามองเราไปจีบเขา, เป็นผู้หญิงจีบผู้ชายก่อน, ทำให้เขารำคาญ ฯลฯ) แฟนเก่าของพี่เขาก็ทำงานที่เดียวกันอีก เรียนมาสาขาเดียวกันอีก ผอมกว่าเราอีก เรารู้สึกกลัวอะไรบางอย่างบอกไม่ถูก
เขาทำให้เราเริ่มพัฒนาปรับปรุงตนเองให้ดีขึ้น(นอนเร็ว,ตื่นเช้า,กินผัก,กาแฟดำ,วิ่ง ฯลฯ) เขาสอนเราให้มองโลกแง่บวกและปลงกับชีวิต ทั้งๆที่ตัวเขาเองก็ทำงานหักโหมแต่สุขภาพจิตก็ดีอยู่เสมอ
เพื่อนสนิทแนะนำว่าให้บอกความรู้สึกตรงๆไปเลย แต่เรากเราไม่รู้ว่าควรทำยังไงต่อไปค่ะ เราอยากรู้จักพี่เขามากขึ้น เราชอบพี่เขานะ แต่คือเราไม่แน่ใจว่าเขาชอบเรามั้ย? เราไม่คาดหวังถึงขั้นเป็นแฟน เราคิดเอาเองนะค่ะว่าเราน่าจะต้องเรียนรู้กันให้มากกว่านี้ก่อนที่จะคบใครสักคน มันเหมือนกับเอาใครสักคนมาอยู่กับเรา และดูแลซึ่งกันและกัน เราอยากดูแลพี่เขานะ แต่เราก็กลัวว่าเราไม่ดีพอสำหรับเขา TT เรากลัวเขาไม่ได้คิดชอบเรา เรากลัวเขาหายไป
สุดท้าย เราไม่รู้ว่าเราควรทำยังไงต่อไป
ปรึกษาเรื่องความรักค่ะ แอบชอบใครคนนึงอยู่แต่ไม่รู้เขาชอบเรามั้ย แล้วควรทำอย่างไร
เราเจอพี่คนนั้นที่สัมนางานหนึ่งโดยรุ่นพี่ที่ไปกับเราแนะนำให้รู้จัก เขาเป็นรุ่นพี่ที่จบมหาลัยเดียวกันกับเราค่ะ เราแค่รู้จักชื่อเขา เคยเจอเขาที่คณะบ้างแต่เราไม่เคยคุยกัน เขาอายุมากกว่าเรา 6 ปี หลังจากสัมนาเสร็จ เราก็ไปกินเค้กกับพวกรุ่นพี่รวมทั้งพี่คนนั้นด้วย ก็เลยได้พูดคุยกันบ้าง รู้สึกว่าพี่เขาเป็นผู้ใหญ่มาก(แก่สุดในโต๊ะเลยล่ะค่ะ ฮ่าๆ) หลังจากนั้นเขาก็แอดเฟสเรามา.... ก็มีมากดไลค์โพตท์กันบ้าง แต่ก็ยังไม่ได้คุยกัน... ซึ่งตอนนั้นเราก็เฉยๆ ไม่ได้รู้สึกอะไรนะ ก็แค่รุ่นพี่คนนึงค่ะ เดือนต่อมาหลังจากนั้น.... เราต้องไปสัมนาที่ที่ทำงานของพี่เขา ทำให้เราได้เจอกันอีก เขาก็มาคุยกับเราแบบสนิทสนม เรางงเบาๆว่าเราไปสนิทกับเขาตอนไหน?? แต่หลังจากวันนั้นเหตุการณ์ทุกอย่างก็ค่อยๆเปลี่ยนไปแบบงงๆ
เขามาไลค์และเม้นเกือบทุกสิ่งที่เราโพสลงเฟส คือ จากใจเลยว่าตอนแรกเราก็ไม่ได้คิดอะไรเลย เพราะสิ่งที่เขาเม้นมันก็ไม่ได้หวานอะไร แค่ชอบมาแหย่ว่า "ยาย ป้า โหดชรุงงงงง ดุชรุงงงงงง แหม่ๆๆ" ส่งสติกเกอร์ที่เราต้องอุทานคำว่า "กวน-ีน" ออกมาทุกครั้ง และเราก็เม้นกับส่งสติกเกอร์ตอบกันยาวมากๆ ซึ่งมันฮามากๆจริงๆนะคะ และบางครั้งที่เราไม่เข้าใจเรื่องบางเรื่องเราก็ปรึกษากับพี่เขาทางแชทบ้างและหลังจากนั้นก็ออกทะเลไปเรื่อย... ไปๆมาๆเหมือนได้คุยกันทุกวันค่ะ แต่ส่วนใหญ่เป็นเม้นไร้สาระ (เราเริ่มรู้สึกดีอะไรบางอย่าง เหมือนว่าพี่คนนี้ก็น่ารักดีนะ มีความสุขที่ได้คุยด้วย) เราเป็นคนชอบทำอาหารทำขนม พี่เขาก็จะมาเม้นประมาณว่า "อยากกินอะ, อยากกินต้องทำไง, กินด้วยๆ" จนมีอยู่ครั้งนึงเขาถามว่าเราจะมางานเลี้ยงรุ่นที่คณะมั้ย? เราก็ตอบไปว่า ไปค่ะ เขาก็บอกว่าเจอกันนะ อยากกินเค้กฝีมือเราจัง เราก็เลยทำชีสเค้กไปให้เขา เราเริ่มรู้สึกเขินเบาๆตอนทำเค้ก กังวลเบาๆว่าเขาจะชอบมั้ย -_- (เราทำไปฝากเพื่อนๆกับพี่ๆคนอื่นด้วยจะได้ไม่น่าเกียจ) เราเอาไปให้ตอนหลังเลิกงาน เพราะคนค่อนข้างเยอะ เขาอยู่กับพวกรุ่นพี่รุ่นใหญ่เราไม่กล้าเข้าไป กะว่าเจอกันแล้วจะคุยกันสักหน่อย แต่สุดท้ายก็...... ใบ้กินทั้งคู่..... เราให้เค้กเขาไป เขาขอบคุณใหญ่เลยแล้วยิ้มตอบกลับมา เช้าวันรุ่งขึ้นเขาถ่ายรูปเค้กเราแท็กชื่อเรา ขอบคุณเค้กสำหรับเค้กอร่อยๆนะคะ เราดีใจอะ เฮ้ยยยย เค้กเรากินได้ ฮ่าๆๆ หลังจากนั้นก็ยังเป็นคล้ายๆเดิมคือ คุยกันเรื่อยๆ เม้นไร้สาระเรื่อยๆ แต่ดูเหมือนจะมากขึ้น เราเริ่มแรกเปลี่ยนทัศนคติกัน เริ่มคิดกิจกรรมที่จะไปทำร่วมกัน เช่น ค่ายอาสา ห้องสมุด เริ่มมีคำศัพท์และเรื่องที่รู้กันสองคน บางทีเราก็โพสเพลงน่ารักๆ แบบพวกแอบชอบ ละอองฟอง พี่เขาก็มาเม้นแบบว่า เอิ่มมมมมม, แม้ว่าเทอนั้นไม่รู้จักฉันสักหน่อย..., ครุคริ ฯลฯ เรานี่แบบอย่ามาทำให้เขินสิ -_-"
พักหลังๆเหตุการณ์เริ่มเปลี่ยนไปโดยที่เราไม่รู้ตัว จนพี่กี้(พี่ที่เราสนิท)มาบอกว่า มีแต่คนถามเรื่องเรากับพี่คนนั้นว่าไปสนิทกันตอนไหน? คบกันเหรอ? พี่เขาจีบเราเหรอ? เราแบบอึ้งอะ เดี๋ยวนะเราไม่ได้เล่าเรื่องพี่คนนี้ให้ใครฟังนอกจากเพื่อนสนิทเราสองคนซึ่งไม่ได้รู้จักกลุ่มรุ่นพี่พวกนั้นเลย แถมพี่กี้ก็พูดมาประโยคนึงว่า "ใครไม่รู้ก็โง่แล้วววววว" พี่อีกคนก็บอกว่า "ถ้าคนจะมาเม้นกันซะขนาดนั้นมันก็ไม่ปกตินะ" เรานี่อยากจะให้ธรณีสูบเราลงไปเลย TT แต่เราก็ไม่ได้บอกให้พี่เขารู้ว่าเจออะไรหรือรู้สึกยังไง เราเริ่มรู้สึกอะไรบางอย่างเลยนั่งรื้อเฟสตัวเองก็ค่อยๆพบว่า ตั้งแต่วันที่เป็นเพรนด์กัน พี่เขาก็ค่อยๆเข้ามาในชีวิตเรื่อยๆ โดยที่เราไม่ได้สนใจเลย เราก็ไปรื้อเฟสเขาต่อรื้อแบบจริงจังมาก รื้อไปย้อนหลังไปเป็นปีๆ เลยสังเกตได้ว่า เราชอบอะไร บ้าอะไรหลายอย่างที่คล้ายกันมาก เพียงแต่พี่เขาจะมั่นใจมากกว่า กิจกรรมเยอะกว่า ใจร้อนกว่า (เพื่อนเราบอกว่า เราใจเย็นเป็นน้ำเลย -_-)
ต่อมาเหตุการณ์ก็ค่อยๆเริ่มเปลี่ยน เรานอนพร้อมๆกันกับเขา(มั้ง ถ้าเขาไม่โกหกเรา) ฝันดีนะก่อนนอน ส่วนใหญ่เราจะไล่ให้เขาไปนอน เพราะเขาต้องไปทำงานแต่เช้า แต่เราเป็นฟรีแลนซ์ รู้สึกมีอะไรหวานๆเข้ามาก็ช่วงนี้แหละ เราขึ้นสเตตัสลอยๆว่าอยากดู Inside Out จุงงง เขาก็มาเม้นแบบดูด้วยๆ เราหน้าชา และส่งสติกเกอร์ตอบกลับไป (เพื่อนเราบอกว่า แกพลาดมาก ก็เราเขินอะ TT)
แต่เราไม่ค่อยได้เจอกัน การได้เจอกันเป็นอะไรที่ยากมาก เราเป็นมนุษย์บ้างาน ทุ่มเทกับงานด้วยกันทั้งคู่ ทำงาน 7 วัน การเจอกันว่ายากแล้วแต่การเจอหน้ากันและได้คุยกันมันยากกว่า คือ ไม่เราก็พี่เขาต้องมีเพื่อนติดสอยห้อยตามมาด้วย และเราทั้งคู่ก็ใบ้กิน...... ยิ้มแต่ไม่ได้พูดอะไร (พอไม่เจอกันก็คุยกันใหม่)
เราเป็นคนขี้อาย ขี้กลัว คิดมาก และไม่มั่นใจในตนเองมากๆ เรารู้สึกว่าเราเป็นผู้หญิงธรรมดาๆ บ้างาน แต่งหน้าไม่เป็น ส้นสูงไม่ใส่ ผมไม่ย้อม กระโปรงยาวเลยเข่าตลอด มีแต่คนในคณะเรียก ป้า แต่พี่เขาแบบเป็นผู้ใหญ่ภูมิฐาน เก่งกว่าเรา T_T เราเลยรู้สึกแบบว่า คนอย่างเราเหรอที่เขาจะมาชอบ?? แค่เราจะทักแชทเขาไปบางทีเราใช้เวลาสักพักในการรวบรวมความกล้า(เรากลัวเขามองเราไปจีบเขา, เป็นผู้หญิงจีบผู้ชายก่อน, ทำให้เขารำคาญ ฯลฯ) แฟนเก่าของพี่เขาก็ทำงานที่เดียวกันอีก เรียนมาสาขาเดียวกันอีก ผอมกว่าเราอีก เรารู้สึกกลัวอะไรบางอย่างบอกไม่ถูก
เขาทำให้เราเริ่มพัฒนาปรับปรุงตนเองให้ดีขึ้น(นอนเร็ว,ตื่นเช้า,กินผัก,กาแฟดำ,วิ่ง ฯลฯ) เขาสอนเราให้มองโลกแง่บวกและปลงกับชีวิต ทั้งๆที่ตัวเขาเองก็ทำงานหักโหมแต่สุขภาพจิตก็ดีอยู่เสมอ
เพื่อนสนิทแนะนำว่าให้บอกความรู้สึกตรงๆไปเลย แต่เรากเราไม่รู้ว่าควรทำยังไงต่อไปค่ะ เราอยากรู้จักพี่เขามากขึ้น เราชอบพี่เขานะ แต่คือเราไม่แน่ใจว่าเขาชอบเรามั้ย? เราไม่คาดหวังถึงขั้นเป็นแฟน เราคิดเอาเองนะค่ะว่าเราน่าจะต้องเรียนรู้กันให้มากกว่านี้ก่อนที่จะคบใครสักคน มันเหมือนกับเอาใครสักคนมาอยู่กับเรา และดูแลซึ่งกันและกัน เราอยากดูแลพี่เขานะ แต่เราก็กลัวว่าเราไม่ดีพอสำหรับเขา TT เรากลัวเขาไม่ได้คิดชอบเรา เรากลัวเขาหายไป
สุดท้าย เราไม่รู้ว่าเราควรทำยังไงต่อไป