สวัสดีค่ะ วันนี้เราจะมาเล่าประสบการ์ณ"เพื่อน"ในสมัยมัธยม
"เราย้ายโรงเรียนมาโรงเรียนใหญ่ในจังหวัดมีเพื่อนๆต่างโรงเรียนมารวมกัน จนเราได้สนิทกับแก๊งๆนึง มี 6 คนค่ะ ตอนแรกดีด้วยกันมากๆ แต่มีคนนึงค่ะ ไม่รู้มาจากไหนถึงทำตัวใหญ่ขนาดนี้.. ทั้งให้เพื่อนใส่รองเท้าให้ มันใช่ประเด็นมั้ยเราไม่ชอบตรงนี้มาก เราข้องมาก ใช้ให้เพื่อนคนอื่นถือนู้นนี่ให้ แม้กระทั่งงานยังให้เพื่อนเขียนให่คือไม่มีหรอวะ? คืออะไรอ่ะ จนวันนึงพวกเรา 4 คนตีตัวออกห่าง พวกมันก็เริ่มโพสสารพัด แขวะทั่วแหละ เราลืมบอกที่มันใช้คนอื่นได้ยังไง คือมันชอบตะคอกเป็นคนแรงด้วย ไม่ทำให้คือมองแรง-.- คือแบบบอกเพื่อนว่าอย่าไกคุยกับมันนะ แต่ไม่มีใครกล้าออกคำสั่งว่าอย่าไปคุยกับมันเลยหรอ? ไหนจะเรื่องโดดเรียนมันโดดบ่อยแต่พวกเราๆไม่โดดกัน เวลาเตือนไม่เคยเชื่อ พอเวลาเราออกห่างกลับมาโพสแขวะนินทาคืออะไร"
นิสัยอีกมากมายทำให้เรารู้ว่าเพื่อนคนละโรงเรียนถ้าไม่ดูดีๆคบด้วยไม่ได้หรอก..คือเบือจริงเบื่อแรงกลัลกลายเป็น "คนที่มองหน้ากันไม่ติด" แต่เรารู้สึกโล่งมากแล้ว
ปล.งงๆขอโทษนะคะเพิ่งหัดเขียนแค่อยากบอกอยากมีคนเป็นที่ปรึกษา
เพื่อนแบบนี้ปล่อยวางดีกว่ามั้ย?
"เราย้ายโรงเรียนมาโรงเรียนใหญ่ในจังหวัดมีเพื่อนๆต่างโรงเรียนมารวมกัน จนเราได้สนิทกับแก๊งๆนึง มี 6 คนค่ะ ตอนแรกดีด้วยกันมากๆ แต่มีคนนึงค่ะ ไม่รู้มาจากไหนถึงทำตัวใหญ่ขนาดนี้.. ทั้งให้เพื่อนใส่รองเท้าให้ มันใช่ประเด็นมั้ยเราไม่ชอบตรงนี้มาก เราข้องมาก ใช้ให้เพื่อนคนอื่นถือนู้นนี่ให้ แม้กระทั่งงานยังให้เพื่อนเขียนให่คือไม่มีหรอวะ? คืออะไรอ่ะ จนวันนึงพวกเรา 4 คนตีตัวออกห่าง พวกมันก็เริ่มโพสสารพัด แขวะทั่วแหละ เราลืมบอกที่มันใช้คนอื่นได้ยังไง คือมันชอบตะคอกเป็นคนแรงด้วย ไม่ทำให้คือมองแรง-.- คือแบบบอกเพื่อนว่าอย่าไกคุยกับมันนะ แต่ไม่มีใครกล้าออกคำสั่งว่าอย่าไปคุยกับมันเลยหรอ? ไหนจะเรื่องโดดเรียนมันโดดบ่อยแต่พวกเราๆไม่โดดกัน เวลาเตือนไม่เคยเชื่อ พอเวลาเราออกห่างกลับมาโพสแขวะนินทาคืออะไร"
นิสัยอีกมากมายทำให้เรารู้ว่าเพื่อนคนละโรงเรียนถ้าไม่ดูดีๆคบด้วยไม่ได้หรอก..คือเบือจริงเบื่อแรงกลัลกลายเป็น "คนที่มองหน้ากันไม่ติด" แต่เรารู้สึกโล่งมากแล้ว
ปล.งงๆขอโทษนะคะเพิ่งหัดเขียนแค่อยากบอกอยากมีคนเป็นที่ปรึกษา