สวัสดีค่ะคือเรามีปัญหาอยู่เรื่องนึงนั่นก็คือแม่
คือเรื่องมันก็มีอยู่ว่าแม่เราเป็นคนพูดไม่เพราะกับเราเลยอะไรก็ขึ้นขึ้นกูใส่ตลอดเวลา เวลาโมโหแม่เราก็เป็นคนที่บ่นหนักมากด่าเราด้วยคำที่หยาบคายและก็ตีเรารุ่นแรง คุณแม่ปกติที่เราสังเกตุมาเวลาเค้าโมโหลูกเค้าก็จะแค่ว่าแล้วก็จบบางที่ก็ตีแต่ไม่แรงถึงขั้นแม่เรา แต่แม่เราเวลาเราทำอะไรไม่พอใจเค้าก็จะด่าแล้วถ้าเราเถียงเค้าแม้แต่นิดเดียวเค้าก็จะหยิบไม้หวายเท่าไม้กวาดทางมะพร้าวอ่ะค่ะมาตีเรา บางทีก็จิกผมเราแล้วจับกระแทกกำแพงจนหัวโนแล้วต่อยหน้าเราเลย ซึ่งแม่เราเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เรา อายุ7ขวบ เราโดนแม่ทั้งทุบทั้งตีจนเลือดกำเดาไหลแล้วเอาไปขังไว้ในห้องน้ำปิดไฟห้องน้ำให้เราอยู่คนเดียวสัก2ชม.แล้วแกก็ลากเราออกมาจับกระทืบ แล้วพอรู้ตัวอีกทีก็เช้าแล้วแต่ตัวเรานอนอยู่ในที่นอนเหมือนสลบไปอ่ะค่ะอันนี้เท่าที่จำได้ตอนเด็กนะ
แล้วมาตอนเรา อายุ12 มีอยู่ครั้งนึงแกโมโหเราที่เราทำข้าวหกแกเลยเอาที่ช๊อดยุงมาตีเราแล้วกดช๊อตเราเอาแขนกันเอาไว้จนเลือดออกเป็นแผลแล้วหัวก็แตกซึ่งเราไม่รู้นะว่าหัวแตกได้ยังไง
ต่อมาตอนอายุ15 เราไปนั่งทำการบ้านหน้าบ้านแกก็ด่าเราว่าออกไปนั่งหน้าบ้านทำไมไม่มาทำในบ้านแล้วก็เอาไม้หวายมาฟาดเราจนเราวิ่งเข้าไปในห้องแกก็เดินมาแล้วเอาไม้ฟาดเราจนแขนเราบวมเลือดออกแกจะตีที่หัวเราอย่างเดียวเราเลยเอาแขนกันเอาไว้ แกตีจนแกหายโมโหแล้วแกก็หยุดตีแล้วก็ด่าๆแล้วก็เอาไม้ฟาดอีก2-3ทีแล้วแกก็เดินออกไปจากห้องเรา เราเจ็บแขนมากเลยถ่ายแล้วก็ส่งไปให้พี่ที่รู้จักทางไลน์ว่าแม่ตีพี่เค้าตกใจมากเค้าบอกเราช่วงนี้ให้ใจเย็นๆก่อนอย่าทำอะไรให้แกไม่พอใจและเราก็โดนตีโดนด่าแบบนี้วันเว้นวันวันมั้งจน
ต่อมาอายุเรา17ปีเราย้ายมาอยู่กับพ่อที่บ้านของย่าซึ่งอยู่ไม่ไกลเลยจากบ้านของแม่มากหรอกแต่เราก็ต้องไปบ้านแม่ตอนเย็นทุกวันเพราะต้องไปรับน้องมาบ้านพ่อแล้วทำงานบ้านซักผ้าให้แม่ แต่พอไปบ้านแม่ทีไรแกก็จะชอบด่าเราทุกทีชอบด่าแบบประมาณว่าซักผ้าก็ไม่สะอาดมั้งกวาดบ้านก็ไม่สะอาดแล้วแกก็บ่นแบบเรื่องแย่ๆใส่เราจนเราต้องแอบไปร้องไห้คนเดียวว่าทำไมแม่ถึงพูดว่าหนูขนาดนี้หนูมันเลวขนาดนั้นเลยหรอ?อยากให้หนูตายมากเลยหรอ? คือความรู้สึกมันเสียใจแบบสุดๆ
ล่าสุดนี้เราแค่ไม่ได้รับโทรสับจากแม่แค่3สายแล้วเราก็โทรกลับไปจนแม่รับสายแล้วด่าเรา ว่าเดียวกูจะไปทุบโทรศัพท์อีลูกเลว...
เรื่องมันก็เป็นแบบนี้แหละประเด็นก็คือเราจะทำยังไงดีให้แม่เราปกติเหมือนคนอื่นๆทำยังไงให้แกไม่เป็นคนที่หงุดหงิดและโมโหง่ายเราต้องทำยังไงต่อไปดี....เราไม่มีทางเลือกที่จะให้แม่สบายใจได้เลยTTบอกตรงๆเรารักแม่มากๆเลยนะเราอยากให้แม่หายจากอาการแบบนี้ ควรจะทำยังไงดีTT
ทำยังไงให้แม่เป็นคนที่ไม่โมโหง่าย
คือเรื่องมันก็มีอยู่ว่าแม่เราเป็นคนพูดไม่เพราะกับเราเลยอะไรก็ขึ้นขึ้นกูใส่ตลอดเวลา เวลาโมโหแม่เราก็เป็นคนที่บ่นหนักมากด่าเราด้วยคำที่หยาบคายและก็ตีเรารุ่นแรง คุณแม่ปกติที่เราสังเกตุมาเวลาเค้าโมโหลูกเค้าก็จะแค่ว่าแล้วก็จบบางที่ก็ตีแต่ไม่แรงถึงขั้นแม่เรา แต่แม่เราเวลาเราทำอะไรไม่พอใจเค้าก็จะด่าแล้วถ้าเราเถียงเค้าแม้แต่นิดเดียวเค้าก็จะหยิบไม้หวายเท่าไม้กวาดทางมะพร้าวอ่ะค่ะมาตีเรา บางทีก็จิกผมเราแล้วจับกระแทกกำแพงจนหัวโนแล้วต่อยหน้าเราเลย ซึ่งแม่เราเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เรา อายุ7ขวบ เราโดนแม่ทั้งทุบทั้งตีจนเลือดกำเดาไหลแล้วเอาไปขังไว้ในห้องน้ำปิดไฟห้องน้ำให้เราอยู่คนเดียวสัก2ชม.แล้วแกก็ลากเราออกมาจับกระทืบ แล้วพอรู้ตัวอีกทีก็เช้าแล้วแต่ตัวเรานอนอยู่ในที่นอนเหมือนสลบไปอ่ะค่ะอันนี้เท่าที่จำได้ตอนเด็กนะ
แล้วมาตอนเรา อายุ12 มีอยู่ครั้งนึงแกโมโหเราที่เราทำข้าวหกแกเลยเอาที่ช๊อดยุงมาตีเราแล้วกดช๊อตเราเอาแขนกันเอาไว้จนเลือดออกเป็นแผลแล้วหัวก็แตกซึ่งเราไม่รู้นะว่าหัวแตกได้ยังไง
ต่อมาตอนอายุ15 เราไปนั่งทำการบ้านหน้าบ้านแกก็ด่าเราว่าออกไปนั่งหน้าบ้านทำไมไม่มาทำในบ้านแล้วก็เอาไม้หวายมาฟาดเราจนเราวิ่งเข้าไปในห้องแกก็เดินมาแล้วเอาไม้ฟาดเราจนแขนเราบวมเลือดออกแกจะตีที่หัวเราอย่างเดียวเราเลยเอาแขนกันเอาไว้ แกตีจนแกหายโมโหแล้วแกก็หยุดตีแล้วก็ด่าๆแล้วก็เอาไม้ฟาดอีก2-3ทีแล้วแกก็เดินออกไปจากห้องเรา เราเจ็บแขนมากเลยถ่ายแล้วก็ส่งไปให้พี่ที่รู้จักทางไลน์ว่าแม่ตีพี่เค้าตกใจมากเค้าบอกเราช่วงนี้ให้ใจเย็นๆก่อนอย่าทำอะไรให้แกไม่พอใจและเราก็โดนตีโดนด่าแบบนี้วันเว้นวันวันมั้งจน
ต่อมาอายุเรา17ปีเราย้ายมาอยู่กับพ่อที่บ้านของย่าซึ่งอยู่ไม่ไกลเลยจากบ้านของแม่มากหรอกแต่เราก็ต้องไปบ้านแม่ตอนเย็นทุกวันเพราะต้องไปรับน้องมาบ้านพ่อแล้วทำงานบ้านซักผ้าให้แม่ แต่พอไปบ้านแม่ทีไรแกก็จะชอบด่าเราทุกทีชอบด่าแบบประมาณว่าซักผ้าก็ไม่สะอาดมั้งกวาดบ้านก็ไม่สะอาดแล้วแกก็บ่นแบบเรื่องแย่ๆใส่เราจนเราต้องแอบไปร้องไห้คนเดียวว่าทำไมแม่ถึงพูดว่าหนูขนาดนี้หนูมันเลวขนาดนั้นเลยหรอ?อยากให้หนูตายมากเลยหรอ? คือความรู้สึกมันเสียใจแบบสุดๆ
ล่าสุดนี้เราแค่ไม่ได้รับโทรสับจากแม่แค่3สายแล้วเราก็โทรกลับไปจนแม่รับสายแล้วด่าเรา ว่าเดียวกูจะไปทุบโทรศัพท์อีลูกเลว...
เรื่องมันก็เป็นแบบนี้แหละประเด็นก็คือเราจะทำยังไงดีให้แม่เราปกติเหมือนคนอื่นๆทำยังไงให้แกไม่เป็นคนที่หงุดหงิดและโมโหง่ายเราต้องทำยังไงต่อไปดี....เราไม่มีทางเลือกที่จะให้แม่สบายใจได้เลยTTบอกตรงๆเรารักแม่มากๆเลยนะเราอยากให้แม่หายจากอาการแบบนี้ ควรจะทำยังไงดีTT