ไอ้อาการที่เรียกว่า"จูนิเบียว"สมัยก่อนเป็นกันบ้างไหมครับ

พอดีผมนึกถึงขนมนึงที่กินตอนเด็ก แต่จำอะไรแทบไม่ได้เลย คือมันเป็นบนมรูปทรงเหมือน รูปปั้นโบราณอะไรสักอย่างสีส้มๆ ส่วนแพ็คเกจน่าจะเป็นกล่องใหญ่ๆ และข้างในจะมีหลายชิ้น ส่วนตัวแพ็กเกจมันเป็นรูปป่าๆ และน่าจ

ปกติเป็นคนที่อยู่ใกล้ๆพวกเครื่องจักรใหญ่ๆหรือเวลานั่งรถเก่าๆแล้วได้ยินเสียงเครื่องแล้วรู้สึกกลัวๆ กลัวจะระเบิด กลัวจะเกิดอันตรายประมาณนี้ อย่างตอนเด็กๆเคยไปทัศนศึกษาได้ยินเสียงเครื่องจักร ในเขื่อนแล้ว

ตามหัวข้อค่ะ คือเป็นโรคจูนิเบียว ถ้าจะถามว่าโรคอะไร มันคือโรคของเด็กม.2ค่ะ ชอบจินตานาการว่าเป็นฮีโร่ เป็นอะไรต่างๆตามอนิเมะ จินตานาการไปเรื่อย คือเราชอบTokyo ghoul ก็ชอบบ้าตาม ว่าตาข้างนึงเป็นสีแดงดำ

ใคร ๆ ก็รู้ว่าจูนิเบียวคือโรคป่วยม.2 ที่บ้าอนิเมะมากจนจินตนาการว่าตนเองเป็นคนนั้นจริง ๆ แล้วเอาท่าทางมาใช้ในชีวิตประจำวัน แต่สิ่งที่ผมเจอคือมีคนเอาคำนี้ไปใช้กันหลากหลายเหลือเกิน ตัวอย่างเช่น -สมัยผมย

เรากลัวความตาย เหมือนเรารับไม่ได้แต่ก็รู้ว่ายังไงก็ต้องตาย แต่เรานึกถึงแต่ความตายตลอดเวลา กลัวจนจิตตก กลัวจนแพนิค คิดถึงความตายตลอดเวลา เพิ่งจะเป็นแบบนี้หลังจากมีความเครียดหนักๆมาเป็นเดือน อยู่ๆเราก็ก

จากรณี การปะทะกันของปูทันร่า กับกลุ่มคนทั้งดาบเทศ-ดาบไทย ทำให้เกิดความสงสัยอย่างหนึ่ง เนื่องด้วย ฝ่ายปูทันร่า ได้มีการเอาพ่อแม่ของฝ่ายตนมาด้วย หนำซ้ำ พ่อแม่ฝ่ายตนเอง นั้น ก็คือคนที่คลุกคลีในวงการการ์ต