เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อประมาน3ปีที่แล้ว.. คือแอบชอบเพื่อนรุ่นเดียวกันอ่ะ (ขอแทนชื่อคนที่เราแอบชอบเป็นมันก็แล้วกัน)
ตอนนั้นเราอยู่ม.2(ปัจจุบันอยู่ม5) คือจะเริ่มยังไงดีหล่ะ ไม่รู้สิ ไม่รู้ว่าความรักครั้งนี้มันเกิดขึ้นได้ยังไง รู้ตัวอีกทีก็หลงรักมันไปแล้ว อาจเป็นเพราะคนนี้มันใช่สำหรับเราจริงๆนั่นแหละ
พอรู้ตัวว่าเราชอบเค้าเราก็จีบอ่ะ.ตามจีบอยู่ประมาน6-7เดือนได้.ช่วงนั้นนี่คือวันๆไม่ทำไรอ่ะ นั่งเพ้อถึงมันตลอด เวลาเปลี่ยบคาบเรียนก็ต้องคอยมองหามันตลอด เวลาเจอกันก็ต้องแกล้งต้องคอยจิกกันตลอด จนวันนึงเราก็ได้คบกันจริงๆ
แต่.. ประมาณสองอาทิตย์หลังจากนั้นเราก็บอกเลิกมัน เพราะเหตุผลที่งี่เง่ามากๆ พอเราเลิกกับมันได้2-3วันก็มีรุ่นพี่คนนึงมาจีบเรา เราก็คุยๆกับพี่เค้าน่ะ พอมันรู้ เท่านั้นแหละ มันก็มาตามง้อเรา แต่ตอนนั้นเราเลือกจะคบกับรุ่นพี่เพราะอยากแก้แค้นมัน แล้วหลังจากนั้นเรากับมันก็ไม่ได้คุยกันอีกเลย ช่วงนั้นมันเพ้อถึงเราทุกวันเลย เรารู้สึกดีมากๆเลยน่ะ ทุกครั้งที่ไปส่องเฟสมันแล้วเห็นมันเพ้อถึงเราอ่ะเรารู้สึกดีมากๆเลย แต่เราไม่อยากทำให้รถ่นพี่เสียใจก็เลยคบต่อไปโดยที่เราไม่ได้รักรุ่นพี่เลยอ่ะ. ในใจเรายังมีแต่มัน..
จนวันนึงโรงเรียนเราเค้าเปิดห้องเรียนส่งเสริมความสามารถคณิตศาสตร์วิทยาศาตร์หรือห้องgif. พอเรารู้ว่ามันลงชื่อสมัครสอบเข้าห้องgifเราก็ตามมันไปสมัครด้วยอ่ะเพราะอยากอยู่ห้องเดียวกันกับมัน ไม่รู้สิในใจเาอ่ะอยากคุยกับมันมากๆเลยน่ะแต่ไม่กล้า ผลที่เกิดขึ้นคือเราทั้งคู่สอบผ่าน แล้วเราก็ได้ยินข่าวมาอีกว่ามันจะไม่เรียนต่อห้องgifแต่ย้ายไปเรียนในเมื่อง ตอนนั้นเราใจหายมากอ่ะ กลัวจะไม่ได้เจอมันอีก
แต่แล้วฟ้าก็ทำให้เรากับมันได้มาเจอกันอีกครั้ง ที่ค่ายปรับพื้นฐานgif 7วัน6คืน(มันมาเข้าค่ายเพราะเสียดายเงินที่จ่ายไว้ตอนสมัครอบ)ตอนนั้นเราดีใจมากๆอ่ะ พอได้มาเข้าค่ายนี้ก็ทำให้เราได้กับมาคุยกันอีกครั้ง ได้กลับมาแกล้งและหยอกกันอีกครั้ง ตอนนั้นเรามีความสุขมากๆ แต่ความสุขของเรามันช่างแสนสั้นเมื่อเรารู้ว่ามีเพื่อนผู้ชายอีกโรงเรียนนึงที่ไปเข้าค่ายด้วยกันตามจีบมันอยู่ ตอนนั้นเราใจหายมากอ่ะ หึงน่ะแต่ทำอะไรไม่ได้เพราะเรามีแฟนอยู่แล้ว จนในที่สุดเขาก็คบกัน(และปัจจุบันก็ยังคบกับอยู่)แล้วมันก็ย้ายไปเรียนในเมือง. แต่เรื่องมันไม่ได้จบอยู่แค่นั้นน่ะสิ
ผ่านมาสักพักเราก็เลิกกับรุ่นพี่คนนั้น เพราะเราต่างคนต่างก็ไม่ได้รักกันคบกันเพราะต้องการประชดแฟนเก่าทั้งคู่ พอเราอกหักเราก็กับไปคุยกับมันอ่ะคุยทุกวัน ทั้งคุยแบบผ่านตัวอักษร คุยโทรศัพท์ รวมถึงงิดีโอคอล จนเราคิดไปเองว่ามันยังรักเราอยู่ แต่มันไม่ใช่แบบนั้นเพราะมันรักแฟนมันมาก ขนาดอยู่ไกลกันมากๆยังคบกันได้เป็นปีอ่ะ ต่อให้เราพยายามทำดีแค่ไหนเพื่อให้ได้มันคืนมา มันก็ไม่สนใจเราอยู่ดี เราหลอกตัวเองมาตลอดว่ามันจะมีใจให้เรา แล้วเราก็ต้องมานั่งเสียใจเพราะความคิดโง่ๆของเราเอง จนถึงตอนนี้เรายอมแพ้แล้วแหละ เราหมดแรงที่จะสู้ต่อแล้ว
หลายคนอาจมองว่าความรักของเรามันโง่และงมงาย แต่เราคิดว่าคนเรามีสิทธิ์จะรักแต่ควรอยู่ในขอบเขตของสถานะที่ตัวเองกำลังเป็นอยู่
เราไม่ผิดที่จะรักใครสักคน แต่มันผิดตรงที่เราไม่ยอมทำตามหัวใจตัวเองแต่แรก
หลายคนอาจด่าเราว่าเราเลวที่แอบไปคุยกับแฟนคนอื่น แอบนอกใจแฟนตัวเอง แต่ไม่รู้สิเราห้ามความรู้สึกตัวเองไม่ได้หรอก ห้ามไม่ให้คิดถึงไม่ได้หรอก ในเมื่อเรารักเขาไปแล้วหมดหัวใจ
ทุกวันนี้เราเลิกคุยกับมันไปสักพัก แต่ยังรักยังคิดถึงอยู่เสมอ ยังคงส่อง เฟส ไลน์ ไอจี อยู่ทุกวีนพยายามตัดใจมาหลายครั้งแล้ว แต่ก็ทำไมได้สักที ไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะอะไร?
เคยเป็นมั้ย? ชอบคิดเข้าข้างตัวเอง คิดเองแล้วก็เจ็บเอง
ตอนนั้นเราอยู่ม.2(ปัจจุบันอยู่ม5) คือจะเริ่มยังไงดีหล่ะ ไม่รู้สิ ไม่รู้ว่าความรักครั้งนี้มันเกิดขึ้นได้ยังไง รู้ตัวอีกทีก็หลงรักมันไปแล้ว อาจเป็นเพราะคนนี้มันใช่สำหรับเราจริงๆนั่นแหละ
พอรู้ตัวว่าเราชอบเค้าเราก็จีบอ่ะ.ตามจีบอยู่ประมาน6-7เดือนได้.ช่วงนั้นนี่คือวันๆไม่ทำไรอ่ะ นั่งเพ้อถึงมันตลอด เวลาเปลี่ยบคาบเรียนก็ต้องคอยมองหามันตลอด เวลาเจอกันก็ต้องแกล้งต้องคอยจิกกันตลอด จนวันนึงเราก็ได้คบกันจริงๆ
แต่.. ประมาณสองอาทิตย์หลังจากนั้นเราก็บอกเลิกมัน เพราะเหตุผลที่งี่เง่ามากๆ พอเราเลิกกับมันได้2-3วันก็มีรุ่นพี่คนนึงมาจีบเรา เราก็คุยๆกับพี่เค้าน่ะ พอมันรู้ เท่านั้นแหละ มันก็มาตามง้อเรา แต่ตอนนั้นเราเลือกจะคบกับรุ่นพี่เพราะอยากแก้แค้นมัน แล้วหลังจากนั้นเรากับมันก็ไม่ได้คุยกันอีกเลย ช่วงนั้นมันเพ้อถึงเราทุกวันเลย เรารู้สึกดีมากๆเลยน่ะ ทุกครั้งที่ไปส่องเฟสมันแล้วเห็นมันเพ้อถึงเราอ่ะเรารู้สึกดีมากๆเลย แต่เราไม่อยากทำให้รถ่นพี่เสียใจก็เลยคบต่อไปโดยที่เราไม่ได้รักรุ่นพี่เลยอ่ะ. ในใจเรายังมีแต่มัน..
จนวันนึงโรงเรียนเราเค้าเปิดห้องเรียนส่งเสริมความสามารถคณิตศาสตร์วิทยาศาตร์หรือห้องgif. พอเรารู้ว่ามันลงชื่อสมัครสอบเข้าห้องgifเราก็ตามมันไปสมัครด้วยอ่ะเพราะอยากอยู่ห้องเดียวกันกับมัน ไม่รู้สิในใจเาอ่ะอยากคุยกับมันมากๆเลยน่ะแต่ไม่กล้า ผลที่เกิดขึ้นคือเราทั้งคู่สอบผ่าน แล้วเราก็ได้ยินข่าวมาอีกว่ามันจะไม่เรียนต่อห้องgifแต่ย้ายไปเรียนในเมื่อง ตอนนั้นเราใจหายมากอ่ะ กลัวจะไม่ได้เจอมันอีก
แต่แล้วฟ้าก็ทำให้เรากับมันได้มาเจอกันอีกครั้ง ที่ค่ายปรับพื้นฐานgif 7วัน6คืน(มันมาเข้าค่ายเพราะเสียดายเงินที่จ่ายไว้ตอนสมัครอบ)ตอนนั้นเราดีใจมากๆอ่ะ พอได้มาเข้าค่ายนี้ก็ทำให้เราได้กับมาคุยกันอีกครั้ง ได้กลับมาแกล้งและหยอกกันอีกครั้ง ตอนนั้นเรามีความสุขมากๆ แต่ความสุขของเรามันช่างแสนสั้นเมื่อเรารู้ว่ามีเพื่อนผู้ชายอีกโรงเรียนนึงที่ไปเข้าค่ายด้วยกันตามจีบมันอยู่ ตอนนั้นเราใจหายมากอ่ะ หึงน่ะแต่ทำอะไรไม่ได้เพราะเรามีแฟนอยู่แล้ว จนในที่สุดเขาก็คบกัน(และปัจจุบันก็ยังคบกับอยู่)แล้วมันก็ย้ายไปเรียนในเมือง. แต่เรื่องมันไม่ได้จบอยู่แค่นั้นน่ะสิ
ผ่านมาสักพักเราก็เลิกกับรุ่นพี่คนนั้น เพราะเราต่างคนต่างก็ไม่ได้รักกันคบกันเพราะต้องการประชดแฟนเก่าทั้งคู่ พอเราอกหักเราก็กับไปคุยกับมันอ่ะคุยทุกวัน ทั้งคุยแบบผ่านตัวอักษร คุยโทรศัพท์ รวมถึงงิดีโอคอล จนเราคิดไปเองว่ามันยังรักเราอยู่ แต่มันไม่ใช่แบบนั้นเพราะมันรักแฟนมันมาก ขนาดอยู่ไกลกันมากๆยังคบกันได้เป็นปีอ่ะ ต่อให้เราพยายามทำดีแค่ไหนเพื่อให้ได้มันคืนมา มันก็ไม่สนใจเราอยู่ดี เราหลอกตัวเองมาตลอดว่ามันจะมีใจให้เรา แล้วเราก็ต้องมานั่งเสียใจเพราะความคิดโง่ๆของเราเอง จนถึงตอนนี้เรายอมแพ้แล้วแหละ เราหมดแรงที่จะสู้ต่อแล้ว
หลายคนอาจมองว่าความรักของเรามันโง่และงมงาย แต่เราคิดว่าคนเรามีสิทธิ์จะรักแต่ควรอยู่ในขอบเขตของสถานะที่ตัวเองกำลังเป็นอยู่
เราไม่ผิดที่จะรักใครสักคน แต่มันผิดตรงที่เราไม่ยอมทำตามหัวใจตัวเองแต่แรก
หลายคนอาจด่าเราว่าเราเลวที่แอบไปคุยกับแฟนคนอื่น แอบนอกใจแฟนตัวเอง แต่ไม่รู้สิเราห้ามความรู้สึกตัวเองไม่ได้หรอก ห้ามไม่ให้คิดถึงไม่ได้หรอก ในเมื่อเรารักเขาไปแล้วหมดหัวใจ
ทุกวันนี้เราเลิกคุยกับมันไปสักพัก แต่ยังรักยังคิดถึงอยู่เสมอ ยังคงส่อง เฟส ไลน์ ไอจี อยู่ทุกวีนพยายามตัดใจมาหลายครั้งแล้ว แต่ก็ทำไมได้สักที ไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะอะไร?