อยากให้มาอ่าน

การชอบใครสักคนหนึ่ง แค่ได้คุยมันก็รู้สึกดี ได้ทะเลาะกันได้ง้อกัน มันเป็นอารมณ์ที่มีความสุขมากๆ
การจะเจอคนที่ชอบสักคนหนึ่งมันยากนะ คนที่เราคุยด้วยแล้วไม่เบื่อไม่ว่าจะต้องรอนานแค่ไหนก็รอได้
จะหลอกเรากี่ครั้งก็ทำเป็นซะว่าเราไม่รู้เรื่อง เพื่อที่จะขอให้ได้อยู่ในจุดนั้นจุดเดิม แม้จะต้องทนแบบนี้
แต่เมื่อถึงจุดสิ้นสุดการทำใจที่จะต้องออกมามันก็ยากนะ ถ้าวันหนึ่งมันต้องค่อยๆหายไป
โดยเป็นการกระทำของเราเองเพื่อที่จะไม่ให้เจ็บไปมากกว่านี้ มันทำใจลำบากนะ ซึม จนเพื่อนถาม " เป็นอะไร ช่วงนี้เหมือนไม่ใช่นะ"
ก็แสร้งทำตัวปกติแต่ในใจมันอึดอัดมาก จนวันหนึ่งที่เราเริ่มทำใจยอมรับกับมันได้ก็โอเครนะ
แต่วันหนึ่งเค้าก็กลับมา แล้วบอกว่า "กลับมาคุยกันเถอะนะ ไม่ต้องเหมือนเดิมก็ได้" ลึกๆแอบดีใจนะ แต่ก็ไม่อยากกลับไปยังจุดเดิมอีกเพราะว่ากลัว
เพราะชอบเค้ามาก มันรักไปแล้ว ไม่อยากให้ความรู้สึกเดิมๆมันกลับมาอีก การลืมใครสักคนยิ่งพยายามมันก็จะยิ่งนึกถึง
คนที่จะเข้ามา คนที่เราจะรัก มันมีไม่มากนะ อย่าทำลายความรู้สึกของกันและกัน อย่าไปวิ่งตามคนอื่นเลยมันเหนื่อยนะ การรอที่ไม่มีหวังก็เลิกรอสักที