1.เราร้องไห้บ่อยมากค่ะ เพียงแค่มีอะไรมากระทบจิตใจนิดเดียวเราก็รู้สึกอยากร้องไห้แล้ว
2.ไม่มีความสุขกับการทำงานเลย เราเพิ่งได้งานค่ะ อยู่ในช่วงทดลองงาน ทำมาได้อาทิตย์นึงแล้ว เรารู้สึกหดหู่ ตอนเช้าไม่อยากไปทำงาน อยากกลับบ้าน อยากออกจากงาน รู้สึกอยากอยู่คนเดียวไม่อยากเจอคนวุ่นวาย แต่กลัวยายจะบ่นตาจะด่าเราเลยต้องทนทำ
3.เราชอบระบายอารมณ์โกรธด้วยการทำให้ตัวเองเจ็บ ต่อยกำแพงเพื่อระบายอารมณ์ บางครั้งก็เอาบัตรประชาชนมากรีดกดแรงๆย้ำๆที่ข้อมือ หยิกตัวเอง เรารู้สึกว่าการทำให้ตัวเองเจ็บมันทำให้เราหายโกรธหายโมโหได้ไว
คือเรามีอาการแบบนี้หนักๆก็เมื่อตอนเรียนจบค่ะ ช่วงที่เรียนก็ไปเรียนไม่ได้เจอตาทั้งวัน คืองี้ค่ะเรามีปัญหากับตามาเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว คือตาชอบด่าเรา มองเราด้วยสายตารังเกียจประหนึ่งไม่ใช่หลาน เราจึงกลัวตามากๆ ระแวงทุกครั้งไม่ว่าจะอยู่ส่วนไหนของบ้าน กลัวเขาจะเห็นเราแล้วด่าเรามองเรา เราไม่อยากรู้สึกแย่ก็จะเลี่ยงเท่าที่เลี่ยงได้ แล้วเราอยู่กับบ้านมาสองปี ในช่วงสองปีก็ได้งานนะคะ แต่ทำได้ไม่นานสักงานเพราะรู้สึกอย่างที่บอกข้อ2น่ะค่ะ ไม่มีความสุข หดหู่ โดนบ่นเรื่องงานนิดเดียวเราก็ต้องไปร้องไห้ในห้องน้ำ และที่เราเป็นงี้ก็คงเพราะตาเรา อาการแบบนี้มันใช่โรคซึมเศร้าไหมคะ หาหมอแล้วจะดีขึ้นไหม อยากลาออกจากงานแล้วรักษาตัวเองมากๆค่ะ เราไม่มีความสุขกับชีวิตเลย ทุกอย่างเป็นเรื่องยากไปหมด อยากอยุ่คนเดียวไม่พร้อมทำอะไรเลยค่ะ รุ้สึกแย่มากๆ
อาการที่เป็นใช่โรคซึมเศร้ารึป่าวคะ
2.ไม่มีความสุขกับการทำงานเลย เราเพิ่งได้งานค่ะ อยู่ในช่วงทดลองงาน ทำมาได้อาทิตย์นึงแล้ว เรารู้สึกหดหู่ ตอนเช้าไม่อยากไปทำงาน อยากกลับบ้าน อยากออกจากงาน รู้สึกอยากอยู่คนเดียวไม่อยากเจอคนวุ่นวาย แต่กลัวยายจะบ่นตาจะด่าเราเลยต้องทนทำ
3.เราชอบระบายอารมณ์โกรธด้วยการทำให้ตัวเองเจ็บ ต่อยกำแพงเพื่อระบายอารมณ์ บางครั้งก็เอาบัตรประชาชนมากรีดกดแรงๆย้ำๆที่ข้อมือ หยิกตัวเอง เรารู้สึกว่าการทำให้ตัวเองเจ็บมันทำให้เราหายโกรธหายโมโหได้ไว
คือเรามีอาการแบบนี้หนักๆก็เมื่อตอนเรียนจบค่ะ ช่วงที่เรียนก็ไปเรียนไม่ได้เจอตาทั้งวัน คืองี้ค่ะเรามีปัญหากับตามาเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว คือตาชอบด่าเรา มองเราด้วยสายตารังเกียจประหนึ่งไม่ใช่หลาน เราจึงกลัวตามากๆ ระแวงทุกครั้งไม่ว่าจะอยู่ส่วนไหนของบ้าน กลัวเขาจะเห็นเราแล้วด่าเรามองเรา เราไม่อยากรู้สึกแย่ก็จะเลี่ยงเท่าที่เลี่ยงได้ แล้วเราอยู่กับบ้านมาสองปี ในช่วงสองปีก็ได้งานนะคะ แต่ทำได้ไม่นานสักงานเพราะรู้สึกอย่างที่บอกข้อ2น่ะค่ะ ไม่มีความสุข หดหู่ โดนบ่นเรื่องงานนิดเดียวเราก็ต้องไปร้องไห้ในห้องน้ำ และที่เราเป็นงี้ก็คงเพราะตาเรา อาการแบบนี้มันใช่โรคซึมเศร้าไหมคะ หาหมอแล้วจะดีขึ้นไหม อยากลาออกจากงานแล้วรักษาตัวเองมากๆค่ะ เราไม่มีความสุขกับชีวิตเลย ทุกอย่างเป็นเรื่องยากไปหมด อยากอยุ่คนเดียวไม่พร้อมทำอะไรเลยค่ะ รุ้สึกแย่มากๆ