คือปวดหัวกับชีวิตมาก ผมเพิ่งเรียนมัธยมปลาย ทางบ้านตอนแรกนับว่ามีฐานะมากๆ มีบ้าน หลังละเกือบ2ล้าน มีรถยน2 คัน มอเตอไซต์ 2 คัน ชีวิตช่วงประถมมีความสุขมากๆ เรียนเก่งด้วยครับตอนนั้นเพราะมีตังเลยเรียนพิเศษได้หลายที่ เก่วทั้งกีฬา เก่งทั้งเรียน พอขึ้นมัธยมเหมือนฟ้าแกล้งเราชัดๆ พ่อผมเล่นการพนันติดฟนี้พนันไว้เยอะเลยต้องขายบ้าน+รถ ทั้งหมด ที่มีอยู่ ไปแล้วต้องย้ายมาอยู่บ้านเช่าซจ่งเป็นอะไรที่ลำบาก คับแค้นใจเป็นที่สุด บ้านหลังเก่าที่ขายไปมีที่กว้างมากครับเทียบกับบ้านเช่านี้พื้นที่ของบ้านหลังใหม่เทียบกับหลังเก่าแล้วหลังใหม่ใหญ่แค่ห้องครัวของหลังเก่าเท่านั้น .... พอขึ้นมัธยมชีวิตพลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือ จากที่เคยนั่งรถยนสบายๆไปรรทต้องมานั่งมอเตอไซต์ ตากแดดตากลมไปรร.ช่วงนั้นผมรู้สึกอายมากครับ ไม่นึกว่าจะต้องเป็นอย่างงี่ ทุกอย่างลบหมดความคิด การใช้ชีวิต ผมไม่พูดกับพ่อดลยตั้งแต่เขาทำให้ผมกับแม่ต้องลำบาก จากที่เคยเรียนพิเศษหลายที่พอไม่ได้เรียนมาใจก็ไม่เอาอะไรเลย สอบตก สอบ อะไร เวลามีข้อสอบก็ทำได้นะครับไม่ได้โง่แต่รู้สึกว่าประสิทธิภาพตัวเองยังไม่เต็ม 100 ถ้าได้เรียนพิเศษ คงจะดีกว่านี้
ส่วนปัจจุบัน บานเช่าหลังนี้เขากำลังจะขายแล้วครับ ครอบครัวผมเลยต้องย้ายบ้านใหม่ ผมเสียใจครับไม่รู้จะบอกกับเพื่อนยังไงเพราะบ้านเช่าหลังนี้เป้นบ้านที่อยู่ในหมู่บ้านแล้วมีเพื่อนผมอยู่ด้วย...ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ผมจะแก้ไขอะไรให้มันดีกว่านี้
#การพนันใครที่เล่นอยู่เลิกเถอะครับไม่ช่วยให้อะไรหรอกอาจจะได้มานิดๆหน่อยๆแต่ลองคิดกับตังที่เสียไปสิครับไม่คุ้มเลย
#สู้ครับบชีวิต ตอนนี้ผมเล่นฟุตบอลอยู่ตั่งใจซ้อมมากๆ หวังจะเป้นนักบอลอาชีพจะได้เอาเงนมาซื้อบ้านให้แม่