สวัสดีคะ นี่เป็นกระทู้แรกเลยของชีวิต เข้าเรื่องเลยนะคะ ปัจจุบันอายุ 22 ปีคะ เพิ่งเรียนจบและเพิ่งเริ่มทำงานคะ มีแฟนเป็นผู้หญิงเหมือนกันนะ เรียกง่ายๆว่าทอมนั่นเอง ซึ่งแฟนเราอายุน้อยกว่าเรา 1 ปีคะ แต่ตอนนี้เค้าเรียนอยู่ปี 3 เองคะ เราคบกันมาประมาณ 5 ปีแล้วคะ เราเริ่มมาใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันตอนแฟนขึ้นปี 1 คะ ส่วนเราอยู่ปี 3 คะ ตอนคบกันใหม่ๆ เราเคยพาแฟนไปเจอแม่เราด้วย แต่แม่เราไม่โอเค แม่อยากให้ลูกมีแฟนเป็นผู้ชายมากกว่า อยากให้ลูกเหมือนคนทั่วๆไป อีกอย่างแม่หัวโบราณคะ กลัวชาวบ้านจะนินทาเอาว่าลูกตัวเองไม่ปกติ แต่ต่อหน้าแฟนแม่ก็เฉยๆนะคะ นิ่งๆ ไม่ได้สนใจอะไรมากเป็นพิเศษ แต่พอแฟนเรากลับเท่านั้น แม่ถามว่าพามาทำไม??? ไม่ชอบนะ รับไม่ได้นะ ต่างๆนาๆ เราก็อึ้งสิคะ เราไม่เคยมีแฟนมาก่อน นี่คือแฟนคนแรกในชีวิต พามาเจอแม่ แต่แม่กลับไม่ชอบ เครียดเลยคะงานนี้ แต่เราก็เล่าให้แฟนฟังนะคะว่าแบบเห้ยเธอ แม่เราไม่ค่อยโอว่ะ เค้าบอกแบบนี้ๆนะ แฟนเราก็รับรู้นะคะว่าแม่ไม่ชอบเค้า แต่เราก็ยังคบกันอยู่เรื่อยๆคะ ไปไหนมาไหนด้วยกัน ไปกินข้าวกับบ้านแฟน ที่บ้านแฟนเค้าดีกับเรามากคะ ดูแลเราเหมือนลูกหลานคนนึงเลย แต่กับบ้านเราสิคะ ไม่เคยมีโมเม้นนี้เลย เราก็คิดนะ เค้าจะคิดอะไรมั้ยนะ เราไปกับบ้านเค้า แต่เค้าไม่เคยไปกับบ้านเราเลย เครียดคะบอกตรงๆ แต่เราก็พาเค้ามาบ้านเรานะ แต่มาตอนที่แม่เราไม่อยู่ คือพ่อเราทำงานอยู่ ตจว แม่ก็จะไปอยู่กับพ่อเป็นพักๆ เราเลยพาแฟนมาได้ ช่วงแรกๆแม่เราก็ถามเป็นพักๆนะคะ ว่ายังไม่เลิกคบอีกหรอ คบทำไมบ้าหรอ เยอะคะ แต่เราก็นิ่งๆนะคะ ไม่ตอบ แต่พักหลังนี้ๆแม่เราไม่ถามเรา วันนึงเราพาแฟนมานอนกับเราที่บ้านคะ แล้วเป็นว้นที่แม่กลับบ้านมาเอาของพอดี แม่มาแต่เช้าซึ่งเรา 2 คนยังไม่ตื่น แม่มาเคาะห้อง เราก็ต้องเปิดสิคะ เราเห็นเรากับแฟนเรานอนด้วยกันอยู่ ตอนนั้นเครียดมากคะ ต้องทำยังไงดีนะ จะโดนว่ามั้ย แม่จะบอกพ่อมั้ย ถ้าพ่อถามจะตอบพ่อยังไง คือจิตตกไปพักนึงเลยคะ เราสนิทกับพ่อมากคุยกันทุกๆเรื่อง แต่เราไม่เคยเล่าเรื่องแฟนให้พ่อฟังคะ เพราะเราไม่กล้า ไม่รู้ทำไมถึงไม่กล้า แปลกมาก แต่เราคิดว่าแม่ต้องมาเล่าให้ฟังอยู่แล้ว เราก็เลยเฉยๆคะ สรุปคือพ่อและแม่ไม่ได้ว่าอะไรเราที่เราเอาแฟนมานอนด้วย เค้าไม่พูดถึงเรื่องนี้เลยด้วยซ้ำ ซึ่งเราแปลกใจมาก แต่เราก็ยังไม่กล้าคุยกับพ่อแม่ตรงๆนะคะ เวลาผ่านไปเราเรียนจบแล้วคะ แต่แฟนยังเรียนอยู่ เราเรียนจบก็ต้องหางานทำ ซึ่งเราได้งานทำแล้วเลยต้องกลับมาอยู่บ้านคะ ซึ่งเราจะไม่ได้อยู่ด้วยกันกับแฟนแล้ว ช่วงแรกๆเหงาคะ คิดถึง ตอนกลางคืนเคยมีกันเล่นกันตอนนี้ไม่มี ก็ร้องไห้คะ แบบความรู้ผูกพันกันมาก ทำไมค้องมาแยกจากกัน คือความคิดเราเหมือนเด็กเลย แต่เราห้ามมันไม่ได้จริงๆคะ แฟนเราเค้าเลยจะมาอยู่กับเราคะ ซึ่งตอนนี้แม่เราจะไปอยู่กับพ่อพอดี ต้องบอกก่อนว่าแม่เราจะไปๆมาๆคะ อยู่กับเราบ้างไปอยู่กับพ่อบ้าง เราอยากให้แฟนมาอยู่กับเรานะคะ เราจะได้เจอกัน กอดกัน เล่นกันเหมือนเมื่อก่อน แต่เราก็คิดอยู่ว่าแล้วถ้าแม่เรากลับมาล่ะ แฟนเราจะไปอยู่ที่ไหน จะแบกของไปยังไง เค้าจะลำบากมั้ย เยอะแยะไปหมด เราเลยคุยกับแฟนตรงๆว่าเราเครียดนะ ถ้าเป็นแบบนี้ แฟนก็บอกว่าเราโตแล้วนะ เรียนจบแล้ว คุยกับพ่อแม่ตรงๆดีกว่ามั้ย เราก็คบกันมานานแล้วนะ เปิดเผยดีกว่า เราอึ้งคะ เพราะเราไม่คิดว่าเค้าจะให้เราทำแบบนี้ เราตอบเค้าว่าเราไม่กล้าพูด เรากลัว เพราะเรารู้ไงคะ ว่าแม่เราไม่ชอบที่เราเป็นแบบนี้กัน เค้าเลยบอกเราว่า แล้วเราต้องเป็นแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน กว่าจะได้อยู่ด้วยกันแบบเปิดเผยต้องรอเราตายก่อนมั้ย คือเราเครียดมากคะ เราไม่กล้าพูดกับพ่อแม่ เราตอบเค้าไปแค่ว่า เราจะพยายามละกัน คือเราควรทำยังไงดีคะ??? ใครเคยเจอแบบนี้บ้างคะ???? ขอคำปรึกษาหน่อยคะ!!!! เครียดจริงจัง กระทู้แรกก็พร่ำซะยาวเลย 555555 อยากระบายคะไม่รู้จะเล่าให้ใครฟังดี อาจจะเล่าแบบวกวนไปบ้างแต่ก็ขอบคุณทุกๆท่านนะคะที่ทนอ่านจนจบ ขอบคุณจากใจคะ ถ้าผิดพลาดยังไงขอโทษด้วยนะคะ
ถ้าเกิดเหตุการณ์แบบนี้ ต้องควรทำยังไงคะ?