เขาขออนุญาตคุณ Taekookyeoja เจ้าของกระทู้ตามหัวข้อข้างบนนะคะ
เราไม่เคยดูผลงานของอูบินหรือซูจี (แต่ก็ทราบว่าทั้งคู่เป็นนักแสดงรุ่นใหม่ระดับแถวหน้าของเกาหลี)
แต่เรารู้จักผลงานของนักเขียน อีคยองฮี ว่าเป็นตัวแม่คนหนึ่งของซีรีส์เกาหลี สายดราม่าเศร้าน้ำตาบีบคั้นอารมณ์
และติดใจมากๆ ว่าเธอคือเป็นคนไปทาบทามนักแสดงค่าตัวแพงทั้งคู่ด้วยตัวเอง
โอ้ เราตะลึงกับบารมีนักเขียนบทตัวบิ๊กๆ ของเกาหลีเลย
ขอย้ำ เธอทาบทามดาราโคตรจะดังโดยไม่ผ่านช่อง! แต่ช่องต้องแย่งโปรเจ็คละครเรื่องนี้กันเอาเอง
พลังแห่งการสร้างสรรค์ (บทละครโทรทัศน์จากนักเขียนมีฝีมือ)
ในวงการละครเกาหลี นักเขียนเก่งๆ มี power ได้ขนาดนี้!!! นัดนักแสดงเป็นการส่วนตัว เอาบทไปเสนอ ฉันอยากให้เธอเล่น
บทฉันเจิดขนาดนี้อยากเล่นไหม
ไม่ใช่แค่ผู้บริหารช่องที่จะชี้เป็นชี้ตายวางคิวให้ดาราคนไหนลงละครเรื่องอะไร!
ลงเอยที่หลายครั้งผู้ชมถามกันทั้งเมือง "ใช้อะไรคิด"
(นี่ก็เรื่องของระบบอีก นักแสดงละครโทรทัศน์บ้านเราสังกัดช่อง)

จำได้ว่าเคยอ่านเรื่องราวของการคัดเลือกนักแสดงเรื่อง “King of Baking, Kim Takgu” ทีมงานหมายตาดาราดังคนนึง
แล้วยังไงจำไม่แม่น แต่แน่ๆ คือ Yoon shi-yoon (ยังไม่ดังเท่าไหร่) ไปพบ Kang Eun-kyung คนเขียนบท
ไปพูดคุยแสดงให้นักเขียนบทเห็นว่าเขาอยากแสดงและจะมุ่งมั่นทุ่มเทในการแสดงเรื่องนี้
สุดท้ายนักเขียนบทก็เห็นว่าเขาเหมาะกับบทพระเอก ไป fight กับทีมงานที่อยากได้ดาราอีกคน จน Shi-yoon ได้บทไป
และซีรีส์เรื่องนี้ก็ประสบความสำเร็จดังเปรี้ยง กลายเป็นซีรีส์เรตติ้งสูงสุดอันดับ 25 ตลอดกาลของเกาหลี

นิยายเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า คนสร้างสรรค์ละครตัวจริง เป็นคนละครตัวจริง คนที่ทุ่มเทเพื่อสร้างเรื่องราวดีๆ
เพื่อสร้างความสุขความประทับใจให้ผู้ชมจริงๆ  
ควรเป็นผู้มีบทบาทตัดสินใจคนนึงใช่ไหม?
นี่หรือเปล่า ระบบที่ทำให้ละครเกาหลีตีตลาดแตกไปทั่วเอเชีย
ส่วนคนดูละครบ้านเราก็ได้แต่ฝันอยากดูนักแสดงเก่งๆ คนละช่องมาเล่นกัน
เพราะเราไม่สามารถสร้างวัฒนธรรมการทำงานที่ช่วยต่อยอดความเจริญให้กับวงการละครบ้านเราหรือเปล่า?
ขอทิ้งไว้เป็นคำถาม

และขอเชิญชวนแฟนซีรีส์เกาหลี ใครรู้ข้อมูลว่าคนในวงการเขามีระบบการทำงานอย่างไรถึงก้าวหน้า
มาแบ่งปันกันแสดงความคิดเห็นกันนะคะ
(เรารู้ว่าด้านมืดของเขาก็มี แต่ขอเน้นระบบการทำงานที่สร้างสรรค์ความเจริญนะคะ)

ขออนุญาตให้ข้อมูลจากกระทู้คุณ Taekookyeoja
ขอบคุณด้วยค่ะ