สวัสดีค่ะ นี้เป็นกระทู้แรกของเรา
คือเรามีเรื่องที่สับสนและค้างคาใจแต่เราไม่อยากปรึกษาคนไกล้ตัว เราเลยตั้งกระทู้นี้ขึ้นมา
คือเรามีเพื่อนอยู่คนนึงเราก็คุนกันแบบเพื่อนทั่วไป แต่เราไม่ได้คิดกับเขาแค่เพื่อน...
เขาก็คอยมาปรึกษาเราหลายเรื่องเราก็รับฟังและให้คำปรึกษา บางเรื่องมันอาจจะทำให้เราเจ็บ
พอนานวันเข้าเรารู้สึกอึดอัดเราเลยบอกความรู้สึกกับเขาไปและขอเขาเป็นแฟน...
คือตอนนั้นเขาก็ไม่ปฏิเสธเราตกลงคบกับเรา เรามีความสุขมากๆถึงแม้ว่าเขาจะไม่รักเราเลย
เหมือนเราหลอกตัวเองได้แค่ตัวเขามาแต่ไม่ได้ใจ เรามีความสุขบนความอึดอัดของเขา...
เราดูแย่มากๆ เลยเราคบกับเขาในเวลาสั้นๆเขาก็บอกเลิกเราเขาบอกกับเราว่า "เราไม่ใช่สำหรับเขา"
เขาให้เราเป็นได้แค่เพื่อน เราก็ยอมรับสถานะที่เขาให้มาเราอาจจะมีความสุขกับสถานะนี้ได้...
แต่เปล่าเลยเราไม่มีความสุขมันทั้งอึดอัดและสับสนมาก และตอนนี้เขากำลังจะเริ่มต้นใหม่กับอีกคน
เราไม่รู้ยืนอยู่ตรงไหนในชีวิตเขา ในที่ที่เรายืนเราไม่มีความสุขเลยเราควรจะหายไปจากชีวิตเขาหรือควรจะอยู่ข้างๆเขา
เผื่อว่าวันไหนที่เขาไม่เหลือใครยังไงก็ยังมีเราคอยอยู่ข้างๆ...
เราสับสนมากๆเลย อยากหด้คำปรึกษา รบกวนด้วยนะค่ะ ☺
ควรจะหยุดหรือไปต่อดี
คือเรามีเรื่องที่สับสนและค้างคาใจแต่เราไม่อยากปรึกษาคนไกล้ตัว เราเลยตั้งกระทู้นี้ขึ้นมา
คือเรามีเพื่อนอยู่คนนึงเราก็คุนกันแบบเพื่อนทั่วไป แต่เราไม่ได้คิดกับเขาแค่เพื่อน...
เขาก็คอยมาปรึกษาเราหลายเรื่องเราก็รับฟังและให้คำปรึกษา บางเรื่องมันอาจจะทำให้เราเจ็บ
พอนานวันเข้าเรารู้สึกอึดอัดเราเลยบอกความรู้สึกกับเขาไปและขอเขาเป็นแฟน...
คือตอนนั้นเขาก็ไม่ปฏิเสธเราตกลงคบกับเรา เรามีความสุขมากๆถึงแม้ว่าเขาจะไม่รักเราเลย
เหมือนเราหลอกตัวเองได้แค่ตัวเขามาแต่ไม่ได้ใจ เรามีความสุขบนความอึดอัดของเขา...
เราดูแย่มากๆ เลยเราคบกับเขาในเวลาสั้นๆเขาก็บอกเลิกเราเขาบอกกับเราว่า "เราไม่ใช่สำหรับเขา"
เขาให้เราเป็นได้แค่เพื่อน เราก็ยอมรับสถานะที่เขาให้มาเราอาจจะมีความสุขกับสถานะนี้ได้...
แต่เปล่าเลยเราไม่มีความสุขมันทั้งอึดอัดและสับสนมาก และตอนนี้เขากำลังจะเริ่มต้นใหม่กับอีกคน
เราไม่รู้ยืนอยู่ตรงไหนในชีวิตเขา ในที่ที่เรายืนเราไม่มีความสุขเลยเราควรจะหายไปจากชีวิตเขาหรือควรจะอยู่ข้างๆเขา
เผื่อว่าวันไหนที่เขาไม่เหลือใครยังไงก็ยังมีเราคอยอยู่ข้างๆ...
เราสับสนมากๆเลย อยากหด้คำปรึกษา รบกวนด้วยนะค่ะ ☺